{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5429936"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5429936","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος των Μεταλλοθειονινών στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος","abstract":"Οι μεταλλοθειονίνες (MTs) είναι πρωτεΐνες πλούσιες σε κυστεΐνη, οι οποίες συμμετέχουν στην ομοιόσταση των μετάλλων, στη διατήρηση της οξειδοαναγωγικής ισορροπίας και στην κυτταρική προστασία. Ωστόσο, ο ρόλος τους στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε διαταραχές της διαθεσιμότητας μετάλλων και του οξειδωτικού στρες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και τη διαφοροποίηση των νευρικών βλαστοκυττάρων (NSCs).Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά πώς μεταβάλλεται η έκφραση των MTs κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου και πώς οι αποκρίσεις που σχετίζονται με τις MTs συνδέονται με μεταβολές στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση σε νευρικά βλαστοκύτταρα (NSCs) και σε κύτταρα νευροβλαστώματος Neuro2A (N2A) υπό συνθήκες μεταλλικού στρες. Το νιτρικό άργυρο (AgNO₃) και ο ψευδάργυρος (Zn²⁺) επιλέχθηκαν ως δύο αντιθετικά μέταλλα που δεσμεύονται από τις MTs, καθώς στοχεύουν στα ίδια κατάλοιπα κυστεΐνης των μεταλλοθειονινών, αλλά έχουν αντίθετες λειτουργικές συνέπειες. Ο άργυρος μπορεί να ανταγωνίζεται τον ενδογενή ψευδάργυρο στις θέσεις δέσμευσης των MTs και, κατ’ επέκταση, να προκαλεί αποκρίσεις τοξικού στρες που σχετίζονται με διαταραχή της μεταλλικής ομοιόστασης. Αντίθετα, ο ψευδάργυρος επάγει τη μεταγραφή των MTs και ενδέχεται να ανταγωνίζεται τη δέσμευση του αργύρου.Η ανάλυση εμβρυϊκού φλοιϊκού ιστού ποντικού σε πολλαπλά αναπτυξιακά στάδια αποκάλυψε διακριτά χρονικά πρότυπα έκφρασης των μεταγράφων των MTs, καθώς και αυξημένη έκφραση των MT1, MT2 και MT3 στα NSCs σε σύγκριση με τον συνολικό φλοιϊκό ιστό. Επιπλέον, πρωτογενή NSCs και κύτταρα N2A εκτέθηκαν σε AgNO₃, Zn²⁺ ή σε συνδυασμένη αγωγή Ag+Zn, και αξιολογήθηκαν μεταβολές σε δείκτες πολλαπλασιασμού, βλαστικότητας, νευρωνικού φαινοτύπου και απόπτωσης μέσω ανοσοφθορισμού και Western blotting. Η συγχορήγηση ψευδαργύρου μετρίασε τις μεταβολές που προκαλούσε το AgNO₃ στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση, όπως τεκμηριώθηκε από τις ποσοτικοποιημένες αλλαγές στην ανοσοαντιδραστικότητα της φωσφορυλιωμένης ιστόνης H3 (pH3), της Nestin, του SOX2, της ενεργοποιημένης/διασπασμένης Caspase-3 και της TUJ1 (β-τουμπουλίνη τάξης III).Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο μηχανισμοί μεταλλικής ρυθμιστικής ικανότητας που ανταποκρίνονται στον ψευδάργυρο, και ενδεχομένως εμπλέκουν τις μεταλλοθειονίνες, συμβάλλουν στην ανθεκτικότητα των νευρικών κυττάρων κατά την ανάπτυξη. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω λειτουργικές μελέτες, ώστε να αποσαφηνιστεί ο ειδικός και αιτιολογικός ρόλος των μεταλλοθειονινών.","abstract_html":"Οι μεταλλοθειονίνες (MTs) είναι πρωτεΐνες πλούσιες σε κυστεΐνη, οι οποίες συμμετέχουν στην ομοιόσταση των μετάλλων, στη διατήρηση της οξειδοαναγωγικής ισορροπίας και στην κυτταρική προστασία. Ωστόσο, ο ρόλος τους στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε διαταραχές της διαθεσιμότητας μετάλλων και του οξειδωτικού στρες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και τη διαφοροποίηση των νευρικών βλαστοκυττάρων (NSCs).Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά πώς μεταβάλλεται η έκφραση των MTs κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου και πώς οι αποκρίσεις που σχετίζονται με τις MTs συνδέονται με μεταβολές στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση σε νευρικά βλαστοκύτταρα (NSCs) και σε κύτταρα νευροβλαστώματος Neuro2A (N2A) υπό συνθήκες μεταλλικού στρες. Το νιτρικό άργυρο (AgNO₃) και ο ψευδάργυρος (Zn²⁺) επιλέχθηκαν ως δύο αντιθετικά μέταλλα που δεσμεύονται από τις MTs, καθώς στοχεύουν στα ίδια κατάλοιπα κυστεΐνης των μεταλλοθειονινών, αλλά έχουν αντίθετες λειτουργικές συνέπειες. Ο άργυρος μπορεί να ανταγωνίζεται τον ενδογενή ψευδάργυρο στις θέσεις δέσμευσης των MTs και, κατ’ επέκταση, να προκαλεί αποκρίσεις τοξικού στρες που σχετίζονται με διαταραχή της μεταλλικής ομοιόστασης. Αντίθετα, ο ψευδάργυρος επάγει τη μεταγραφή των MTs και ενδέχεται να ανταγωνίζεται τη δέσμευση του αργύρου.Η ανάλυση εμβρυϊκού φλοιϊκού ιστού ποντικού σε πολλαπλά αναπτυξιακά στάδια αποκάλυψε διακριτά χρονικά πρότυπα έκφρασης των μεταγράφων των MTs, καθώς και αυξημένη έκφραση των MT1, MT2 και MT3 στα NSCs σε σύγκριση με τον συνολικό φλοιϊκό ιστό. Επιπλέον, πρωτογενή NSCs και κύτταρα N2A εκτέθηκαν σε AgNO₃, Zn²⁺ ή σε συνδυασμένη αγωγή Ag+Zn, και αξιολογήθηκαν μεταβολές σε δείκτες πολλαπλασιασμού, βλαστικότητας, νευρωνικού φαινοτύπου και απόπτωσης μέσω ανοσοφθορισμού και Western blotting. Η συγχορήγηση ψευδαργύρου μετρίασε τις μεταβολές που προκαλούσε το AgNO₃ στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση, όπως τεκμηριώθηκε από τις ποσοτικοποιημένες αλλαγές στην ανοσοαντιδραστικότητα της φωσφορυλιωμένης ιστόνης H3 (pH3), της Nestin, του SOX2, της ενεργοποιημένης/διασπασμένης Caspase-3 και της TUJ1 (β-τουμπουλίνη τάξης III).Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο μηχανισμοί μεταλλικής ρυθμιστικής ικανότητας που ανταποκρίνονται στον ψευδάργυρο, και ενδεχομένως εμπλέκουν τις μεταλλοθειονίνες, συμβάλλουν στην ανθεκτικότητα των νευρικών κυττάρων κατά την ανάπτυξη. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω λειτουργικές μελέτες, ώστε να αποσαφηνιστεί ο ειδικός και αιτιολογικός ρόλος των μεταλλοθειονινών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργιλάκη Κωνσταντίνα","Georgilaki Konstantina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5429936"],"render_values":[{"text":"uoadl:5429936","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429936","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429936","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5429936","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργιλάκη Κωνσταντίνα","Georgilaki Konstantina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5429936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429936"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι μεταλλοθειονίνες (MTs) είναι πρωτεΐνες πλούσιες σε κυστεΐνη, οι οποίες συμμετέχουν στην ομοιόσταση των μετάλλων, στη διατήρηση της οξειδοαναγωγικής ισορροπίας και στην κυτταρική προστασία. Ωστόσο, ο ρόλος τους στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε διαταραχές της διαθεσιμότητας μετάλλων και του οξειδωτικού στρες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και τη διαφοροποίηση των νευρικών βλαστοκυττάρων (NSCs).Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά πώς μεταβάλλεται η έκφραση των MTs κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου και πώς οι αποκρίσεις που σχετίζονται με τις MTs συνδέονται με μεταβολές στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση σε νευρικά βλαστοκύτταρα (NSCs) και σε κύτταρα νευροβλαστώματος Neuro2A (N2A) υπό συνθήκες μεταλλικού στρες. Το νιτρικό άργυρο (AgNO₃) και ο ψευδάργυρος (Zn²⁺) επιλέχθηκαν ως δύο αντιθετικά μέταλλα που δεσμεύονται από τις MTs, καθώς στοχεύουν στα ίδια κατάλοιπα κυστεΐνης των μεταλλοθειονινών, αλλά έχουν αντίθετες λειτουργικές συνέπειες. Ο άργυρος μπορεί να ανταγωνίζεται τον ενδογενή ψευδάργυρο στις θέσεις δέσμευσης των MTs και, κατ’ επέκταση, να προκαλεί αποκρίσεις τοξικού στρες που σχετίζονται με διαταραχή της μεταλλικής ομοιόστασης. Αντίθετα, ο ψευδάργυρος επάγει τη μεταγραφή των MTs και ενδέχεται να ανταγωνίζεται τη δέσμευση του αργύρου.Η ανάλυση εμβρυϊκού φλοιϊκού ιστού ποντικού σε πολλαπλά αναπτυξιακά στάδια αποκάλυψε διακριτά χρονικά πρότυπα έκφρασης των μεταγράφων των MTs, καθώς και αυξημένη έκφραση των MT1, MT2 και MT3 στα NSCs σε σύγκριση με τον συνολικό φλοιϊκό ιστό. Επιπλέον, πρωτογενή NSCs και κύτταρα N2A εκτέθηκαν σε AgNO₃, Zn²⁺ ή σε συνδυασμένη αγωγή Ag+Zn, και αξιολογήθηκαν μεταβολές σε δείκτες πολλαπλασιασμού, βλαστικότητας, νευρωνικού φαινοτύπου και απόπτωσης μέσω ανοσοφθορισμού και Western blotting. Η συγχορήγηση ψευδαργύρου μετρίασε τις μεταβολές που προκαλούσε το AgNO₃ στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση, όπως τεκμηριώθηκε από τις ποσοτικοποιημένες αλλαγές στην ανοσοαντιδραστικότητα της φωσφορυλιωμένης ιστόνης H3 (pH3), της Nestin, του SOX2, της ενεργοποιημένης/διασπασμένης Caspase-3 και της TUJ1 (β-τουμπουλίνη τάξης III).Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο μηχανισμοί μεταλλικής ρυθμιστικής ικανότητας που ανταποκρίνονται στον ψευδάργυρο, και ενδεχομένως εμπλέκουν τις μεταλλοθειονίνες, συμβάλλουν στην ανθεκτικότητα των νευρικών κυττάρων κατά την ανάπτυξη. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω λειτουργικές μελέτες, ώστε να αποσαφηνιστεί ο ειδικός και αιτιολογικός ρόλος των μεταλλοθειονινών.","Metallothioneins (MTs) are cysteine-rich proteins involved in metal homeostasis, redox balance and cellular protection. However, their role in nervous system development is not fully understood. Embryonic brain development is particularly sensitive to disturbances in metal availability and oxidative stress, which can alter neural stem cell proliferation, survival, and differentiation. This thesis investigates how MT expression changes during embryonic brain development and how MT-associated responses relate to proliferative and apoptotic changes in neural stem cells (NSC) and Neuro2A (N2A) neuroblastoma cells under metal stress. Silver nitrate (AgNO₃) and zinc (Zn²⁺) were selected as two contrasting MT-binding metals as they target the same cysteine residues on MTs but have opposing functional consequences. Silver, with its higher affinity for thiolate ligands, can compete with endogenous zinc at MT-binding sites and thereby initiate metal-related toxic stress responses, whereas zinc induces MT transcription and may competitively antagonize silver binding. Analysis of embryonic mouse cortical tissue across multiple developmental stages revealed distinct temporal expression patterns of MT transcripts and an enrichment of MT1, MT2 and MT3 in NSCs compared with bulk cortex. Additionally, primary NSCs and N2A cells were exposed to AgNO₃, Zn²⁺, or combined Ag+Zn treatment, and changes in proliferation, stemness, neuronal and apoptotic markers were assessed using immunofluorescence and western blotting. Zinc co-treatment rescued AgNO₃-induced alterations in proliferation and apoptosis, as evidenced by quantified changes in phospho-Histone H3 (pH3), Nestin, SOX2, cleaved Caspase-3 and TUJ1 (class III beta-tubulin) immunoreactivity. Collectively, these findings support a model in which zinc-responsive metal-buffering pathways, potentially involving MTs, contribute to neural cell resilience during development, while highlighting the need for further functional studies to establish the specific role of MTs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος των Μεταλλοθειονινών στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργιλάκη Κωνσταντίνα","Georgilaki Konstantina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι μεταλλοθειονίνες (MTs) είναι πρωτεΐνες πλούσιες σε κυστεΐνη, οι οποίες συμμετέχουν στην ομοιόσταση των μετάλλων, στη διατήρηση της οξειδοαναγωγικής ισορροπίας και στην κυτταρική προστασία. Ωστόσο, ο ρόλος τους στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Η εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε διαταραχές της διαθεσιμότητας μετάλλων και του οξειδωτικού στρες, οι οποίες μπορούν να επηρεάσουν τον πολλαπλασιασμό, την επιβίωση και τη διαφοροποίηση των νευρικών βλαστοκυττάρων (NSCs).Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά πώς μεταβάλλεται η έκφραση των MTs κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη του εγκεφάλου και πώς οι αποκρίσεις που σχετίζονται με τις MTs συνδέονται με μεταβολές στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση σε νευρικά βλαστοκύτταρα (NSCs) και σε κύτταρα νευροβλαστώματος Neuro2A (N2A) υπό συνθήκες μεταλλικού στρες. Το νιτρικό άργυρο (AgNO₃) και ο ψευδάργυρος (Zn²⁺) επιλέχθηκαν ως δύο αντιθετικά μέταλλα που δεσμεύονται από τις MTs, καθώς στοχεύουν στα ίδια κατάλοιπα κυστεΐνης των μεταλλοθειονινών, αλλά έχουν αντίθετες λειτουργικές συνέπειες. Ο άργυρος μπορεί να ανταγωνίζεται τον ενδογενή ψευδάργυρο στις θέσεις δέσμευσης των MTs και, κατ’ επέκταση, να προκαλεί αποκρίσεις τοξικού στρες που σχετίζονται με διαταραχή της μεταλλικής ομοιόστασης. Αντίθετα, ο ψευδάργυρος επάγει τη μεταγραφή των MTs και ενδέχεται να ανταγωνίζεται τη δέσμευση του αργύρου.Η ανάλυση εμβρυϊκού φλοιϊκού ιστού ποντικού σε πολλαπλά αναπτυξιακά στάδια αποκάλυψε διακριτά χρονικά πρότυπα έκφρασης των μεταγράφων των MTs, καθώς και αυξημένη έκφραση των MT1, MT2 και MT3 στα NSCs σε σύγκριση με τον συνολικό φλοιϊκό ιστό. Επιπλέον, πρωτογενή NSCs και κύτταρα N2A εκτέθηκαν σε AgNO₃, Zn²⁺ ή σε συνδυασμένη αγωγή Ag+Zn, και αξιολογήθηκαν μεταβολές σε δείκτες πολλαπλασιασμού, βλαστικότητας, νευρωνικού φαινοτύπου και απόπτωσης μέσω ανοσοφθορισμού και Western blotting. Η συγχορήγηση ψευδαργύρου μετρίασε τις μεταβολές που προκαλούσε το AgNO₃ στον πολλαπλασιασμό και την απόπτωση, όπως τεκμηριώθηκε από τις ποσοτικοποιημένες αλλαγές στην ανοσοαντιδραστικότητα της φωσφορυλιωμένης ιστόνης H3 (pH3), της Nestin, του SOX2, της ενεργοποιημένης/διασπασμένης Caspase-3 και της TUJ1 (β-τουμπουλίνη τάξης III).Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν ένα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο μηχανισμοί μεταλλικής ρυθμιστικής ικανότητας που ανταποκρίνονται στον ψευδάργυρο, και ενδεχομένως εμπλέκουν τις μεταλλοθειονίνες, συμβάλλουν στην ανθεκτικότητα των νευρικών κυττάρων κατά την ανάπτυξη. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάγκη για περαιτέρω λειτουργικές μελέτες, ώστε να αποσαφηνιστεί ο ειδικός και αιτιολογικός ρόλος των μεταλλοθειονινών.","Metallothioneins (MTs) are cysteine-rich proteins involved in metal homeostasis, redox balance and cellular protection. However, their role in nervous system development is not fully understood. Embryonic brain development is particularly sensitive to disturbances in metal availability and oxidative stress, which can alter neural stem cell proliferation, survival, and differentiation. This thesis investigates how MT expression changes during embryonic brain development and how MT-associated responses relate to proliferative and apoptotic changes in neural stem cells (NSC) and Neuro2A (N2A) neuroblastoma cells under metal stress. Silver nitrate (AgNO₃) and zinc (Zn²⁺) were selected as two contrasting MT-binding metals as they target the same cysteine residues on MTs but have opposing functional consequences. Silver, with its higher affinity for thiolate ligands, can compete with endogenous zinc at MT-binding sites and thereby initiate metal-related toxic stress responses, whereas zinc induces MT transcription and may competitively antagonize silver binding. Analysis of embryonic mouse cortical tissue across multiple developmental stages revealed distinct temporal expression patterns of MT transcripts and an enrichment of MT1, MT2 and MT3 in NSCs compared with bulk cortex. Additionally, primary NSCs and N2A cells were exposed to AgNO₃, Zn²⁺, or combined Ag+Zn treatment, and changes in proliferation, stemness, neuronal and apoptotic markers were assessed using immunofluorescence and western blotting. Zinc co-treatment rescued AgNO₃-induced alterations in proliferation and apoptosis, as evidenced by quantified changes in phospho-Histone H3 (pH3), Nestin, SOX2, cleaved Caspase-3 and TUJ1 (class III beta-tubulin) immunoreactivity. Collectively, these findings support a model in which zinc-responsive metal-buffering pathways, potentially involving MTs, contribute to neural cell resilience during development, while highlighting the need for further functional studies to establish the specific role of MTs."],"dc:identifier":["uoadl:5429936","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5429936"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος των Μεταλλοθειονινών στην ανάπτυξη του νευρικού συστήματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z"}