{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5430966"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5430966","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση της σύντομης συνεχόμενης και διαλειμματικής ισχαιμικής προετοιμασίας στην ισοκινητική απόδοση και μυϊκή οξυγόνωση των μυών του γονάτου","abstract":"Η ισχαιμική προετοιμασία (IPC) αποτελεί μια ευρέως μελετημένη εργογόνο μέθοδο, με σκοπό τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης. Ωστόσο, η επίδρασή της στην ισοκινητική άσκηση παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, ενώ ταυτόχρονα τα περισσότερα πρωτόκολλα IPC είναι αρκετά χρονοβόρα. Παράλληλα, η κατανόηση των φυσιολογικών μηχανισμών μέσω των οποίων η IPC μπορεί να επηρεάζει την απόδοση παραμένει ελλιπής, καθιστώντας σημαντική τη διερεύνηση παραμέτρων όπως η μυϊκή οξυγόνωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση δύο σύντομων πρωτοκόλλων IPC (συνεχόμενης και διαλειμματικής εφαρμογής) στην ισοκινητική απόδοση και μυϊκή οξυγόνωση του έξω πλατύ μυ κατά τη διάρκεια μέγιστης ισοκινητικής άσκησης. Στη μελέτη συμμετείχαν 16 υγιείς, σωματικά δραστήριοι άνδρες (25,75±5,25 έτη, 1,78±0,06 m, 79,62±8,71 kg) και υποβλήθηκαν σε τρεις συνθήκες: συνεχόμενη IPC διάρκειας 5 λεπτών, διαλειμματική IPC (5×1 λεπτό με 30 s επαν-αιμάτωση) με πίεση 278,75±15,86 mmHg, και συνθήκη ελέγχου (20 mmHg). Σε κάθε μέτρηση εκτελούνταν μια από τις δύο συνθήκες IPC στο ένα πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του και στη συνέχεια η συνθήκη ελέγχου στο άλλο πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του, με τυχαία και ισοσταθμισμένη σειρά. Η ισοκινητική αξιολόγηση περιλάμβανε δύο μέγιστες επαναλήψεις (σύγκεντρη έκταση και κάμψη γόνατος), στις 60°/s σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα (1, 3, 5, 7, 10 και 13 λεπτά μετά την IPC ή τη συνθήκη ελέγχου) και έπειτα από δύο λεπτά, ένα τεστ κοπώσεως αποτελούμενο από 10 συνεχόμενες μέγιστες επαναλήψεις στις 60°/s. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές επιδράσεις της συνθήκης για τη μέγιστη ροπή (PT: p > 0.05), το συνολικό έργο (TW: p > 0.05) και τη μέγιστη ισχύ (PP: p > 0.05), ούτε για την πτώση της PT στο πρωτόκολλο κόπωσης (p > 0.05). Αντίστοιχα, οι δείκτες μυϊκής οξυγόνωσης (O2Hb, HHb, tHb και TSI) δεν διαφοροποιήθηκαν σημαντικά μεταξύ IPC και συνθήκης ελέγχου (p > 0.05), παρά την ύπαρξη σημαντικών επιδράσεων του χρόνου σε όλες τις παραμέτρους (p < 0.05), που αποδίδονται κυρίως στην εξέλιξη της κόπωσης. Δεν παρατηρήθηκε επίσης σημαντική αλληλεπίδραση συνθήκης × χρόνου με συνεπή post-hoc μοτίβα (p > 0.05 για τις περισσότερες συγκρίσεις), υποδηλώνοντας απουσία συστηματικής επίδρασης της IPC. Συμπερασματικά, τόσο η συνεχόμενη όσο και η διαλειμματική σύντομη IPC δεν επηρέασαν την ισοκινητική απόδοση ούτε τη μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι τα συγκεκριμένα πρωτόκολλα δεν επαρκούν για την πρόκληση εργογόνου αποτελέσματος υπό συνθήκες επαναλαμβανόμενης ισοκινητικής κόπωσης. Η μελέτη ενισχύει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης της δοσολογίας και των χαρακτηριστικών εφαρμογής της IPC σε σχέση με διαφορετικούς τύπους άσκησης και φυσιολογικές απαιτήσεις.","abstract_html":"Η ισχαιμική προετοιμασία (IPC) αποτελεί μια ευρέως μελετημένη εργογόνο μέθοδο, με σκοπό τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης. Ωστόσο, η επίδρασή της στην ισοκινητική άσκηση παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, ενώ ταυτόχρονα τα περισσότερα πρωτόκολλα IPC είναι αρκετά χρονοβόρα. Παράλληλα, η κατανόηση των φυσιολογικών μηχανισμών μέσω των οποίων η IPC μπορεί να επηρεάζει την απόδοση παραμένει ελλιπής, καθιστώντας σημαντική τη διερεύνηση παραμέτρων όπως η μυϊκή οξυγόνωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση δύο σύντομων πρωτοκόλλων IPC (συνεχόμενης και διαλειμματικής εφαρμογής) στην ισοκινητική απόδοση και μυϊκή οξυγόνωση του έξω πλατύ μυ κατά τη διάρκεια μέγιστης ισοκινητικής άσκησης. Στη μελέτη συμμετείχαν 16 υγιείς, σωματικά δραστήριοι άνδρες (25,75±5,25 έτη, 1,78±0,06 m, 79,62±8,71 kg) και υποβλήθηκαν σε τρεις συνθήκες: συνεχόμενη IPC διάρκειας 5 λεπτών, διαλειμματική IPC (5×1 λεπτό με 30 s επαν-αιμάτωση) με πίεση 278,75±15,86 mmHg, και συνθήκη ελέγχου (20 mmHg). Σε κάθε μέτρηση εκτελούνταν μια από τις δύο συνθήκες IPC στο ένα πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του και στη συνέχεια η συνθήκη ελέγχου στο άλλο πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του, με τυχαία και ισοσταθμισμένη σειρά. Η ισοκινητική αξιολόγηση περιλάμβανε δύο μέγιστες επαναλήψεις (σύγκεντρη έκταση και κάμψη γόνατος), στις 60°/s σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα (1, 3, 5, 7, 10 και 13 λεπτά μετά την IPC ή τη συνθήκη ελέγχου) και έπειτα από δύο λεπτά, ένα τεστ κοπώσεως αποτελούμενο από 10 συνεχόμενες μέγιστες επαναλήψεις στις 60°/s. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές επιδράσεις της συνθήκης για τη μέγιστη ροπή (PT: p &gt; 0.05), το συνολικό έργο (TW: p &gt; 0.05) και τη μέγιστη ισχύ (PP: p &gt; 0.05), ούτε για την πτώση της PT στο πρωτόκολλο κόπωσης (p &gt; 0.05). Αντίστοιχα, οι δείκτες μυϊκής οξυγόνωσης (O2Hb, HHb, tHb και TSI) δεν διαφοροποιήθηκαν σημαντικά μεταξύ IPC και συνθήκης ελέγχου (p &gt; 0.05), παρά την ύπαρξη σημαντικών επιδράσεων του χρόνου σε όλες τις παραμέτρους (p &lt; 0.05), που αποδίδονται κυρίως στην εξέλιξη της κόπωσης. Δεν παρατηρήθηκε επίσης σημαντική αλληλεπίδραση συνθήκης × χρόνου με συνεπή post-hoc μοτίβα (p &gt; 0.05 για τις περισσότερες συγκρίσεις), υποδηλώνοντας απουσία συστηματικής επίδρασης της IPC. Συμπερασματικά, τόσο η συνεχόμενη όσο και η διαλειμματική σύντομη IPC δεν επηρέασαν την ισοκινητική απόδοση ούτε τη μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι τα συγκεκριμένα πρωτόκολλα δεν επαρκούν για την πρόκληση εργογόνου αποτελέσματος υπό συνθήκες επαναλαμβανόμενης ισοκινητικής κόπωσης. Η μελέτη ενισχύει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης της δοσολογίας και των χαρακτηριστικών εφαρμογής της IPC σε σχέση με διαφορετικούς τύπους άσκησης και φυσιολογικές απαιτήσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["ΓΚΑΡΗ ΒΑΡΒΑΡΑ-ΝΕΚΤΑΡΙΑ","GKARI VARVARA-NEKTARIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5430966"],"render_values":[{"text":"uoadl:5430966","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5430966","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5430966","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5430966","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΓΚΑΡΗ ΒΑΡΒΑΡΑ-ΝΕΚΤΑΡΙΑ","GKARI VARVARA-NEKTARIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5430966","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5430966"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ισχαιμική προετοιμασία (IPC) αποτελεί μια ευρέως μελετημένη εργογόνο μέθοδο, με σκοπό τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης. Ωστόσο, η επίδρασή της στην ισοκινητική άσκηση παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, ενώ ταυτόχρονα τα περισσότερα πρωτόκολλα IPC είναι αρκετά χρονοβόρα. Παράλληλα, η κατανόηση των φυσιολογικών μηχανισμών μέσω των οποίων η IPC μπορεί να επηρεάζει την απόδοση παραμένει ελλιπής, καθιστώντας σημαντική τη διερεύνηση παραμέτρων όπως η μυϊκή οξυγόνωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση δύο σύντομων πρωτοκόλλων IPC (συνεχόμενης και διαλειμματικής εφαρμογής) στην ισοκινητική απόδοση και μυϊκή οξυγόνωση του έξω πλατύ μυ κατά τη διάρκεια μέγιστης ισοκινητικής άσκησης. Στη μελέτη συμμετείχαν 16 υγιείς, σωματικά δραστήριοι άνδρες (25,75±5,25 έτη, 1,78±0,06 m, 79,62±8,71 kg) και υποβλήθηκαν σε τρεις συνθήκες: συνεχόμενη IPC διάρκειας 5 λεπτών, διαλειμματική IPC (5×1 λεπτό με 30 s επαν-αιμάτωση) με πίεση 278,75±15,86 mmHg, και συνθήκη ελέγχου (20 mmHg). Σε κάθε μέτρηση εκτελούνταν μια από τις δύο συνθήκες IPC στο ένα πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του και στη συνέχεια η συνθήκη ελέγχου στο άλλο πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του, με τυχαία και ισοσταθμισμένη σειρά. Η ισοκινητική αξιολόγηση περιλάμβανε δύο μέγιστες επαναλήψεις (σύγκεντρη έκταση και κάμψη γόνατος), στις 60°/s σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα (1, 3, 5, 7, 10 και 13 λεπτά μετά την IPC ή τη συνθήκη ελέγχου) και έπειτα από δύο λεπτά, ένα τεστ κοπώσεως αποτελούμενο από 10 συνεχόμενες μέγιστες επαναλήψεις στις 60°/s. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές επιδράσεις της συνθήκης για τη μέγιστη ροπή (PT: p > 0.05), το συνολικό έργο (TW: p > 0.05) και τη μέγιστη ισχύ (PP: p > 0.05), ούτε για την πτώση της PT στο πρωτόκολλο κόπωσης (p > 0.05). Αντίστοιχα, οι δείκτες μυϊκής οξυγόνωσης (O2Hb, HHb, tHb και TSI) δεν διαφοροποιήθηκαν σημαντικά μεταξύ IPC και συνθήκης ελέγχου (p > 0.05), παρά την ύπαρξη σημαντικών επιδράσεων του χρόνου σε όλες τις παραμέτρους (p < 0.05), που αποδίδονται κυρίως στην εξέλιξη της κόπωσης. Δεν παρατηρήθηκε επίσης σημαντική αλληλεπίδραση συνθήκης × χρόνου με συνεπή post-hoc μοτίβα (p > 0.05 για τις περισσότερες συγκρίσεις), υποδηλώνοντας απουσία συστηματικής επίδρασης της IPC. Συμπερασματικά, τόσο η συνεχόμενη όσο και η διαλειμματική σύντομη IPC δεν επηρέασαν την ισοκινητική απόδοση ούτε τη μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι τα συγκεκριμένα πρωτόκολλα δεν επαρκούν για την πρόκληση εργογόνου αποτελέσματος υπό συνθήκες επαναλαμβανόμενης ισοκινητικής κόπωσης. Η μελέτη ενισχύει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης της δοσολογίας και των χαρακτηριστικών εφαρμογής της IPC σε σχέση με διαφορετικούς τύπους άσκησης και φυσιολογικές απαιτήσεις.","Ischemic preconditioning (IPC) is a widely studied ergogenic method aimed to improve athletic performance. However, its effect on isokinetic exercise remains under-explored, while at the same time most IPC protocols are quite timeconsuming. Moreover, understanding of the physiological mechanisms through which IPC may influence performance remains incomplete, making it important to investigate parameters such as muscle oxygenation. The aim of this study was to examine the effect of two brief IPC protocols (continuous and intermittent application) on isokinetic performance and muscle oxygenation of the vastus lateralis during maximal isokinetic exercise. Sixteen healthy, physically active men (25.75 ± 5.25 years, 1.78 ± 0.06 m, 79.62 ± 8.71 kg) participated in the study and were subjected to three conditions: 5-minute continuous IPC, intermittent IPC (5×1 minute with 30 s of reperfusion) at a pressure of 278.75±15.86 mmHg, and a control condition (20 mmHg). In each measurement, one of the two IPC conditions was performed on one leg followed by its isokinetic evaluation, and then the control condition was performed on the other leg followed by its isokinetic evaluation, in a randomized and balanced order. The isokinetic assessment included two maximum repetitions (knee extension and flexion), at 60°/s at predetermined time intervals (1, 3, 5, 7, 10, and 13 minutes after the IPC or control condition) and, after two minutes, a fatigue test consisting of 10 consecutive maximum repetitions at 60°/s. No significant effects of the condition were observed for peak torque (PT), total work (TW) and peak power (PP), p > 0.05, nor on the decline in PT during the fatigue protocol (p > 0.05). Similarly, the muscle oxygenation indices (O2Hb, HHb, tHb, and TSI) did not differ significantly between the IPC and control conditions (p > 0.05), despite the presence of significant time effects on all parameters (p < 0.05), which are mainly attributed to the progression of fatigue. No significant condition × time interaction with consistent post-hoc patterns was observed (p > 0.05 for most comparisons), suggesting the absence of a systematic effect of IPC. In conclusion, neither continuous nor intermittent short-duration IPC affected isokinetic performance or muscle oxygenation compared to the control condition. The study’s findings suggest that these specific protocols are insufficient to elicit an ergogenic effect under conditions of repeated isokinetic fatigue. The study reinforces the need for further investigation of IPC’s dosage and application characteristics in relation to different types of exercise and physiological demands."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση της σύντομης συνεχόμενης και διαλειμματικής ισχαιμικής προετοιμασίας στην ισοκινητική απόδοση και μυϊκή οξυγόνωση των μυών του γονάτου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΓΚΑΡΗ ΒΑΡΒΑΡΑ-ΝΕΚΤΑΡΙΑ","GKARI VARVARA-NEKTARIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ισχαιμική προετοιμασία (IPC) αποτελεί μια ευρέως μελετημένη εργογόνο μέθοδο, με σκοπό τη βελτίωση της αθλητικής απόδοσης. Ωστόσο, η επίδρασή της στην ισοκινητική άσκηση παραμένει περιορισμένα διερευνημένη, ενώ ταυτόχρονα τα περισσότερα πρωτόκολλα IPC είναι αρκετά χρονοβόρα. Παράλληλα, η κατανόηση των φυσιολογικών μηχανισμών μέσω των οποίων η IPC μπορεί να επηρεάζει την απόδοση παραμένει ελλιπής, καθιστώντας σημαντική τη διερεύνηση παραμέτρων όπως η μυϊκή οξυγόνωση. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να εξετάσει την επίδραση δύο σύντομων πρωτοκόλλων IPC (συνεχόμενης και διαλειμματικής εφαρμογής) στην ισοκινητική απόδοση και μυϊκή οξυγόνωση του έξω πλατύ μυ κατά τη διάρκεια μέγιστης ισοκινητικής άσκησης. Στη μελέτη συμμετείχαν 16 υγιείς, σωματικά δραστήριοι άνδρες (25,75±5,25 έτη, 1,78±0,06 m, 79,62±8,71 kg) και υποβλήθηκαν σε τρεις συνθήκες: συνεχόμενη IPC διάρκειας 5 λεπτών, διαλειμματική IPC (5×1 λεπτό με 30 s επαν-αιμάτωση) με πίεση 278,75±15,86 mmHg, και συνθήκη ελέγχου (20 mmHg). Σε κάθε μέτρηση εκτελούνταν μια από τις δύο συνθήκες IPC στο ένα πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του και στη συνέχεια η συνθήκη ελέγχου στο άλλο πόδι και ισοκινητική αξιολόγησή του, με τυχαία και ισοσταθμισμένη σειρά. Η ισοκινητική αξιολόγηση περιλάμβανε δύο μέγιστες επαναλήψεις (σύγκεντρη έκταση και κάμψη γόνατος), στις 60°/s σε προκαθορισμένα χρονικά διαστήματα (1, 3, 5, 7, 10 και 13 λεπτά μετά την IPC ή τη συνθήκη ελέγχου) και έπειτα από δύο λεπτά, ένα τεστ κοπώσεως αποτελούμενο από 10 συνεχόμενες μέγιστες επαναλήψεις στις 60°/s. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές επιδράσεις της συνθήκης για τη μέγιστη ροπή (PT: p > 0.05), το συνολικό έργο (TW: p > 0.05) και τη μέγιστη ισχύ (PP: p > 0.05), ούτε για την πτώση της PT στο πρωτόκολλο κόπωσης (p > 0.05). Αντίστοιχα, οι δείκτες μυϊκής οξυγόνωσης (O2Hb, HHb, tHb και TSI) δεν διαφοροποιήθηκαν σημαντικά μεταξύ IPC και συνθήκης ελέγχου (p > 0.05), παρά την ύπαρξη σημαντικών επιδράσεων του χρόνου σε όλες τις παραμέτρους (p < 0.05), που αποδίδονται κυρίως στην εξέλιξη της κόπωσης. Δεν παρατηρήθηκε επίσης σημαντική αλληλεπίδραση συνθήκης × χρόνου με συνεπή post-hoc μοτίβα (p > 0.05 για τις περισσότερες συγκρίσεις), υποδηλώνοντας απουσία συστηματικής επίδρασης της IPC. Συμπερασματικά, τόσο η συνεχόμενη όσο και η διαλειμματική σύντομη IPC δεν επηρέασαν την ισοκινητική απόδοση ούτε τη μυϊκή οξυγόνωση σε σχέση με τη συνθήκη ελέγχου. Τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι τα συγκεκριμένα πρωτόκολλα δεν επαρκούν για την πρόκληση εργογόνου αποτελέσματος υπό συνθήκες επαναλαμβανόμενης ισοκινητικής κόπωσης. Η μελέτη ενισχύει την ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης της δοσολογίας και των χαρακτηριστικών εφαρμογής της IPC σε σχέση με διαφορετικούς τύπους άσκησης και φυσιολογικές απαιτήσεις.","Ischemic preconditioning (IPC) is a widely studied ergogenic method aimed to improve athletic performance. However, its effect on isokinetic exercise remains under-explored, while at the same time most IPC protocols are quite timeconsuming. Moreover, understanding of the physiological mechanisms through which IPC may influence performance remains incomplete, making it important to investigate parameters such as muscle oxygenation. The aim of this study was to examine the effect of two brief IPC protocols (continuous and intermittent application) on isokinetic performance and muscle oxygenation of the vastus lateralis during maximal isokinetic exercise. Sixteen healthy, physically active men (25.75 ± 5.25 years, 1.78 ± 0.06 m, 79.62 ± 8.71 kg) participated in the study and were subjected to three conditions: 5-minute continuous IPC, intermittent IPC (5×1 minute with 30 s of reperfusion) at a pressure of 278.75±15.86 mmHg, and a control condition (20 mmHg). In each measurement, one of the two IPC conditions was performed on one leg followed by its isokinetic evaluation, and then the control condition was performed on the other leg followed by its isokinetic evaluation, in a randomized and balanced order. The isokinetic assessment included two maximum repetitions (knee extension and flexion), at 60°/s at predetermined time intervals (1, 3, 5, 7, 10, and 13 minutes after the IPC or control condition) and, after two minutes, a fatigue test consisting of 10 consecutive maximum repetitions at 60°/s. No significant effects of the condition were observed for peak torque (PT), total work (TW) and peak power (PP), p > 0.05, nor on the decline in PT during the fatigue protocol (p > 0.05). Similarly, the muscle oxygenation indices (O2Hb, HHb, tHb, and TSI) did not differ significantly between the IPC and control conditions (p > 0.05), despite the presence of significant time effects on all parameters (p < 0.05), which are mainly attributed to the progression of fatigue. No significant condition × time interaction with consistent post-hoc patterns was observed (p > 0.05 for most comparisons), suggesting the absence of a systematic effect of IPC. In conclusion, neither continuous nor intermittent short-duration IPC affected isokinetic performance or muscle oxygenation compared to the control condition. The study’s findings suggest that these specific protocols are insufficient to elicit an ergogenic effect under conditions of repeated isokinetic fatigue. The study reinforces the need for further investigation of IPC’s dosage and application characteristics in relation to different types of exercise and physiological demands."],"dc:identifier":["uoadl:5430966","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5430966"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Επίδραση της σύντομης συνεχόμενης και διαλειμματικής ισχαιμικής προετοιμασίας στην ισοκινητική απόδοση και μυϊκή οξυγόνωση των μυών του γονάτου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:26Z"}