{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431173"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431173","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Έκτοπη οστεοποίηση σε ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση","abstract":"Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μία παθολογική διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό οστού εντός των εξωσκελετικών μαλακών ιστών οι οποίοι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν περιέχουν οστούν, συμπεριλαμβανομένου του μυϊκού αλλά και του συνδετικού ιστού. Πρόκειται για μία κατάσταση τα αίτια της οποίας μπορεί να είναι το κάταγμα, το έγκαυμα, χειρουργική επέμβαση αλλά και νευρολογική βλάβη, στην οποία περιλαμβάνεται η κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) καθώς και η κάκωση του νωτιαίου μυελού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν, να διερευνηθεί η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης, της έκτοπης οστεοποίησης σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) μετά από βαριά ΚΕΚ. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αναζήτηση πρωτότυπων δημοσιευμένων κλινικών μελετών στις βάσεις δεδομένων PubMed/NCBI, Science Direct και Google Scholar, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου – Μαΐου 2026. Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί από το 2000 μέχρι το 2026). Αποτελέσματα: Προέκυψαν 10 πρωτότυπες δημοσιευμένες μελέτες. Οι περισσότερες μελέτες (8) που εντάχθηκαν στην συστηματική ανασκόπηση ήταν προοπτικές, ενώ 2 ήταν αναδρομικές μελέτες. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων οι μελέτες που προέκυψαν παρουσιάζουν αποτελέσματα σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης μετά από βαριά ΚΕΚ, που φθάνει έως και το 37%, ενώ η βαρύτητά της ποικίλει από ασυμπτωματική ακτινολογική εμφάνιση, έως και την πλήρη αγκύλωση της προσβεβλημένης άρθρωσης. Η εντόπισή της είναι κατά κύριο λόγο στην άρθρωση του ισχίου (ποσοστά έως και 88%), για να ακολουθήσει η γληνοβραχιόνια άρθρωση, η άρθρωση του αγκώνα και του γόνατος. Η βαρύτητα της κάκωσης, το χρονικό διάστημα της παραμονής των ασθενών στην ΜΕΘ, η παρουσία σπαστικότητας και αυτόνομης δυσρεφλεξίας, η πραγματοποίηση χειρουργικής επέμβασης καθώς και η εμφάνιση σημαντικών επιπλοκών κατά την διάρκεια της νοσηλείας (πνευμονική εμβολή, συστηματική λοίμωξη, έλκη κατακλίσεων) έχουν άμεση σχέση με την εμφάνιση της. Μέχρι και σήμερα, δεν έχει εντοπιστεί κάποιος συγκεκριμένος ειδικός βιοδείκτης ο οποίος να βοηθάει στην πρόληψη της εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης. Συμπεράσματα: Η έκτοπη οστεοποίηση αποτελεί μια συχνή επιπλοκή μετά από κάταγμα, χειρουργική επέμβαση, έγκαυμα ή τραυματική βλάβη νωτιαίου μυελού και η πρόληψη της πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για την ομάδα φροντίδας. Ο κατάλληλος σχεδιασμός και η έγκαιρη εφαρμογή εξειδικευμένης θεραπείας μπορεί να προλάβει και να βελτιώσει λειτουργικούς περιορισμούς του ασθενή.","abstract_html":"Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μία παθολογική διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό οστού εντός των εξωσκελετικών μαλακών ιστών οι οποίοι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν περιέχουν οστούν, συμπεριλαμβανομένου του μυϊκού αλλά και του συνδετικού ιστού. Πρόκειται για μία κατάσταση τα αίτια της οποίας μπορεί να είναι το κάταγμα, το έγκαυμα, χειρουργική επέμβαση αλλά και νευρολογική βλάβη, στην οποία περιλαμβάνεται η κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) καθώς και η κάκωση του νωτιαίου μυελού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν, να διερευνηθεί η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης, της έκτοπης οστεοποίησης σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) μετά από βαριά ΚΕΚ. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αναζήτηση πρωτότυπων δημοσιευμένων κλινικών μελετών στις βάσεις δεδομένων PubMed/NCBI, Science Direct και Google Scholar, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου – Μαΐου 2026. Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί από το 2000 μέχρι το 2026). Αποτελέσματα: Προέκυψαν 10 πρωτότυπες δημοσιευμένες μελέτες. Οι περισσότερες μελέτες (8) που εντάχθηκαν στην συστηματική ανασκόπηση ήταν προοπτικές, ενώ 2 ήταν αναδρομικές μελέτες. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων οι μελέτες που προέκυψαν παρουσιάζουν αποτελέσματα σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης μετά από βαριά ΚΕΚ, που φθάνει έως και το 37%, ενώ η βαρύτητά της ποικίλει από ασυμπτωματική ακτινολογική εμφάνιση, έως και την πλήρη αγκύλωση της προσβεβλημένης άρθρωσης. Η εντόπισή της είναι κατά κύριο λόγο στην άρθρωση του ισχίου (ποσοστά έως και 88%), για να ακολουθήσει η γληνοβραχιόνια άρθρωση, η άρθρωση του αγκώνα και του γόνατος. Η βαρύτητα της κάκωσης, το χρονικό διάστημα της παραμονής των ασθενών στην ΜΕΘ, η παρουσία σπαστικότητας και αυτόνομης δυσρεφλεξίας, η πραγματοποίηση χειρουργικής επέμβασης καθώς και η εμφάνιση σημαντικών επιπλοκών κατά την διάρκεια της νοσηλείας (πνευμονική εμβολή, συστηματική λοίμωξη, έλκη κατακλίσεων) έχουν άμεση σχέση με την εμφάνιση της. Μέχρι και σήμερα, δεν έχει εντοπιστεί κάποιος συγκεκριμένος ειδικός βιοδείκτης ο οποίος να βοηθάει στην πρόληψη της εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης. Συμπεράσματα: Η έκτοπη οστεοποίηση αποτελεί μια συχνή επιπλοκή μετά από κάταγμα, χειρουργική επέμβαση, έγκαυμα ή τραυματική βλάβη νωτιαίου μυελού και η πρόληψη της πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για την ομάδα φροντίδας. Ο κατάλληλος σχεδιασμός και η έγκαιρη εφαρμογή εξειδικευμένης θεραπείας μπορεί να προλάβει και να βελτιώσει λειτουργικούς περιορισμούς του ασθενή.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλατσατιανού Χριστίνα","Alatsatianou Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431173"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431173","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431173","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431173","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431173","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλατσατιανού Χριστίνα","Alatsatianou Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431173","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431173"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μία παθολογική διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό οστού εντός των εξωσκελετικών μαλακών ιστών οι οποίοι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν περιέχουν οστούν, συμπεριλαμβανομένου του μυϊκού αλλά και του συνδετικού ιστού. Πρόκειται για μία κατάσταση τα αίτια της οποίας μπορεί να είναι το κάταγμα, το έγκαυμα, χειρουργική επέμβαση αλλά και νευρολογική βλάβη, στην οποία περιλαμβάνεται η κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) καθώς και η κάκωση του νωτιαίου μυελού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν, να διερευνηθεί η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης, της έκτοπης οστεοποίησης σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) μετά από βαριά ΚΕΚ. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αναζήτηση πρωτότυπων δημοσιευμένων κλινικών μελετών στις βάσεις δεδομένων PubMed/NCBI, Science Direct και Google Scholar, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου – Μαΐου 2026. Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί από το 2000 μέχρι το 2026). Αποτελέσματα: Προέκυψαν 10 πρωτότυπες δημοσιευμένες μελέτες. Οι περισσότερες μελέτες (8) που εντάχθηκαν στην συστηματική ανασκόπηση ήταν προοπτικές, ενώ 2 ήταν αναδρομικές μελέτες. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων οι μελέτες που προέκυψαν παρουσιάζουν αποτελέσματα σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης μετά από βαριά ΚΕΚ, που φθάνει έως και το 37%, ενώ η βαρύτητά της ποικίλει από ασυμπτωματική ακτινολογική εμφάνιση, έως και την πλήρη αγκύλωση της προσβεβλημένης άρθρωσης. Η εντόπισή της είναι κατά κύριο λόγο στην άρθρωση του ισχίου (ποσοστά έως και 88%), για να ακολουθήσει η γληνοβραχιόνια άρθρωση, η άρθρωση του αγκώνα και του γόνατος. Η βαρύτητα της κάκωσης, το χρονικό διάστημα της παραμονής των ασθενών στην ΜΕΘ, η παρουσία σπαστικότητας και αυτόνομης δυσρεφλεξίας, η πραγματοποίηση χειρουργικής επέμβασης καθώς και η εμφάνιση σημαντικών επιπλοκών κατά την διάρκεια της νοσηλείας (πνευμονική εμβολή, συστηματική λοίμωξη, έλκη κατακλίσεων) έχουν άμεση σχέση με την εμφάνιση της. Μέχρι και σήμερα, δεν έχει εντοπιστεί κάποιος συγκεκριμένος ειδικός βιοδείκτης ο οποίος να βοηθάει στην πρόληψη της εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης. Συμπεράσματα: Η έκτοπη οστεοποίηση αποτελεί μια συχνή επιπλοκή μετά από κάταγμα, χειρουργική επέμβαση, έγκαυμα ή τραυματική βλάβη νωτιαίου μυελού και η πρόληψη της πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για την ομάδα φροντίδας. Ο κατάλληλος σχεδιασμός και η έγκαιρη εφαρμογή εξειδικευμένης θεραπείας μπορεί να προλάβει και να βελτιώσει λειτουργικούς περιορισμούς του ασθενή.","Heterotopic ossification (HO) is a pathological process characterized by the formation of bone within extra-skeletal soft tissues that, under normal conditions, do not contain bone, including muscle and connective tissue. This condition can be caused by fractures, burns, surgery, or neurological injury, including traumatic brain injury (TBI) and spinal cord injury. Aim: The objective of this systematic review was to investigate the incidence of heterotopic ossification in patients admitted to an Intensive Care Unit (ICU) following severe TBI. Method: A systematic literature review was conducted, searching for original published clinical studies in the PubMed/NCBI, ScienceDirect, and Google Scholar databases during the period from January to May 2026. A time restriction was applied regarding the publication date of the articles (articles published from 2000 to 2026). Results: A total of 10 original published studies were identified. Most of the studies (8) included in the systematic review were prospective, while 2 were retrospective. Analysis of the results shows that the identified studies report an incidence of heterotopic ossification following severe TBI of up to 37%, while its severity ranges from an asymptomatic radiographic finding to complete ankylosis of the affected joint. It is primarily localized in the hip joint (in up to 88% of cases), followed by the glenohumeral joint, the elbow joint, and the knee joint. The severity of the injury, the length of the patients’ stay in the ICU, the presence of spasticity and autonomic dysreflexia, the need for surgery, and the occurrence of significant complications during hospitalization (pulmonary embolism, systemic infection, pressure ulcers) are directly related to its development. To date, no specific biomarker has been identified that helps prevent the occurrence of heterotopic ossification. Conclusions: Heterotopic ossification is a common complication following a fracture, surgery, burn, or traumatic spinal cord injury, and its prevention should be a priority for the care team. Appropriate planning and timely implementation of specialized treatment can prevent and improve the patient’s functional limitations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Έκτοπη οστεοποίηση σε ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλατσατιανού Χριστίνα","Alatsatianou Christina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η έκτοπη οστεοποίηση είναι μία παθολογική διαδικασία η οποία χαρακτηρίζεται από τον σχηματισμό οστού εντός των εξωσκελετικών μαλακών ιστών οι οποίοι, υπό φυσιολογικές συνθήκες, δεν περιέχουν οστούν, συμπεριλαμβανομένου του μυϊκού αλλά και του συνδετικού ιστού. Πρόκειται για μία κατάσταση τα αίτια της οποίας μπορεί να είναι το κάταγμα, το έγκαυμα, χειρουργική επέμβαση αλλά και νευρολογική βλάβη, στην οποία περιλαμβάνεται η κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ) καθώς και η κάκωση του νωτιαίου μυελού. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης ήταν, να διερευνηθεί η εκτίμηση της συχνότητας εμφάνισης, της έκτοπης οστεοποίησης σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) μετά από βαριά ΚΕΚ. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αναζήτηση πρωτότυπων δημοσιευμένων κλινικών μελετών στις βάσεις δεδομένων PubMed/NCBI, Science Direct και Google Scholar, κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ Ιανουαρίου – Μαΐου 2026. Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί από το 2000 μέχρι το 2026). Αποτελέσματα: Προέκυψαν 10 πρωτότυπες δημοσιευμένες μελέτες. Οι περισσότερες μελέτες (8) που εντάχθηκαν στην συστηματική ανασκόπηση ήταν προοπτικές, ενώ 2 ήταν αναδρομικές μελέτες. Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων οι μελέτες που προέκυψαν παρουσιάζουν αποτελέσματα σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης μετά από βαριά ΚΕΚ, που φθάνει έως και το 37%, ενώ η βαρύτητά της ποικίλει από ασυμπτωματική ακτινολογική εμφάνιση, έως και την πλήρη αγκύλωση της προσβεβλημένης άρθρωσης. Η εντόπισή της είναι κατά κύριο λόγο στην άρθρωση του ισχίου (ποσοστά έως και 88%), για να ακολουθήσει η γληνοβραχιόνια άρθρωση, η άρθρωση του αγκώνα και του γόνατος. Η βαρύτητα της κάκωσης, το χρονικό διάστημα της παραμονής των ασθενών στην ΜΕΘ, η παρουσία σπαστικότητας και αυτόνομης δυσρεφλεξίας, η πραγματοποίηση χειρουργικής επέμβασης καθώς και η εμφάνιση σημαντικών επιπλοκών κατά την διάρκεια της νοσηλείας (πνευμονική εμβολή, συστηματική λοίμωξη, έλκη κατακλίσεων) έχουν άμεση σχέση με την εμφάνιση της. Μέχρι και σήμερα, δεν έχει εντοπιστεί κάποιος συγκεκριμένος ειδικός βιοδείκτης ο οποίος να βοηθάει στην πρόληψη της εμφάνισης της έκτοπης οστεοποίησης. Συμπεράσματα: Η έκτοπη οστεοποίηση αποτελεί μια συχνή επιπλοκή μετά από κάταγμα, χειρουργική επέμβαση, έγκαυμα ή τραυματική βλάβη νωτιαίου μυελού και η πρόληψη της πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για την ομάδα φροντίδας. Ο κατάλληλος σχεδιασμός και η έγκαιρη εφαρμογή εξειδικευμένης θεραπείας μπορεί να προλάβει και να βελτιώσει λειτουργικούς περιορισμούς του ασθενή.","Heterotopic ossification (HO) is a pathological process characterized by the formation of bone within extra-skeletal soft tissues that, under normal conditions, do not contain bone, including muscle and connective tissue. This condition can be caused by fractures, burns, surgery, or neurological injury, including traumatic brain injury (TBI) and spinal cord injury. Aim: The objective of this systematic review was to investigate the incidence of heterotopic ossification in patients admitted to an Intensive Care Unit (ICU) following severe TBI. Method: A systematic literature review was conducted, searching for original published clinical studies in the PubMed/NCBI, ScienceDirect, and Google Scholar databases during the period from January to May 2026. A time restriction was applied regarding the publication date of the articles (articles published from 2000 to 2026). Results: A total of 10 original published studies were identified. Most of the studies (8) included in the systematic review were prospective, while 2 were retrospective. Analysis of the results shows that the identified studies report an incidence of heterotopic ossification following severe TBI of up to 37%, while its severity ranges from an asymptomatic radiographic finding to complete ankylosis of the affected joint. It is primarily localized in the hip joint (in up to 88% of cases), followed by the glenohumeral joint, the elbow joint, and the knee joint. The severity of the injury, the length of the patients’ stay in the ICU, the presence of spasticity and autonomic dysreflexia, the need for surgery, and the occurrence of significant complications during hospitalization (pulmonary embolism, systemic infection, pressure ulcers) are directly related to its development. To date, no specific biomarker has been identified that helps prevent the occurrence of heterotopic ossification. Conclusions: Heterotopic ossification is a common complication following a fracture, surgery, burn, or traumatic spinal cord injury, and its prevention should be a priority for the care team. Appropriate planning and timely implementation of specialized treatment can prevent and improve the patient’s functional limitations."],"dc:identifier":["uoadl:5431173","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431173"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Έκτοπη οστεοποίηση σε ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας μετά από κρανιοεγκεφαλική κάκωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z"}