{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431485"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431485","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τύποι λεμφαδενοπάθειας μη νεοπλασματικής αιτιολογίας: ιστολογική εικόνα, διάγνωση και διαφορική διάγνωση","abstract":"Η λεμφαδενοπάθεια αποτελεί ένα συχνό κλινικό εύρημα που χαρακτηρίζεται από διόγκωση των λεμφαδένων, τόσο μικροσκοπική όσο και μακροσκοπική. Η παρουσία της συνδέεται με ποικίλους παράγοντες, παθογόνους και μη. Στην πλειονότητα των καταστάσεων η λεμφαδενοπάθεια που εντοπίζεται είναι μη νεοπλασματικής αιτιολογίας και μπορεί να οφείλεται σε λοιμώδεις παράγοντες, σε αυτοάνοσα νοσήματα, σε κάποιες ειδικές οντότητες, όπως η νόσος Kikuchi-Fujimoto, ή σε ιατρογενείς και φαρμακογενείς παράγοντες. Η ιστολογική εικόνα που παρουσιάζουν οι μη νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες περιλαμβάνει έναν συνδυασμό αντιδραστικών και φλεγμονωδών προτύπων, με χαρακτηριστική υπερπλασία και κυτταρικούς πληθυσμούς να επικρατούν σε κάθε περίπτωση. Στην καθημερινή πρακτική, όμως, υπάρχουν στοιχεία που επικαλύπτονται μεταξύ των νόσων, ενώ άλλα παρουσιάζουν ομοιότητες με νεοπλασίες, κάτι που δυσχεραίνει τη διάγνωση. Η διαφορική διάγνωση στηρίζεται στην μορφολογική και ιστολογική αξιολόγηση των αλλαγών στην λεμφαδενική σύσταση για τη διάκριση μη νεοπλασματικών από νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες. Σε περίπτωση που οι συμβατικές μέθοδοι δίνουν ασαφή εικόνα, χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά μοριακές προσεγγίσεις, ενώ παράλληλα εξετάζονται νέες μεθοδολογίες που βασίζονται στην χρήση τεχνολογίας λεμφαδένα σε μικροτσίπ και στην τεχνητή νοημοσύνη για μια πιο ταχεία και εξατομικευμένη διάγνωση. Με την συνδυαστική κλινική και εργαστηριακή μελέτη μιας λεμφαδενοπάθειας μη νεοπλασματικής αιτιολογίας επιτυγχάνεται ακρίβεια στη διάγνωση, ενώ η ένταξη νέων τεχνολογιών φαίνεται πολλά υποσχόμενη στον τομέα της διαφορικής διάγνωσης από τα λεμφώματα.","abstract_html":"Η λεμφαδενοπάθεια αποτελεί ένα συχνό κλινικό εύρημα που χαρακτηρίζεται από διόγκωση των λεμφαδένων, τόσο μικροσκοπική όσο και μακροσκοπική. Η παρουσία της συνδέεται με ποικίλους παράγοντες, παθογόνους και μη. Στην πλειονότητα των καταστάσεων η λεμφαδενοπάθεια που εντοπίζεται είναι μη νεοπλασματικής αιτιολογίας και μπορεί να οφείλεται σε λοιμώδεις παράγοντες, σε αυτοάνοσα νοσήματα, σε κάποιες ειδικές οντότητες, όπως η νόσος Kikuchi-Fujimoto, ή σε ιατρογενείς και φαρμακογενείς παράγοντες. Η ιστολογική εικόνα που παρουσιάζουν οι μη νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες περιλαμβάνει έναν συνδυασμό αντιδραστικών και φλεγμονωδών προτύπων, με χαρακτηριστική υπερπλασία και κυτταρικούς πληθυσμούς να επικρατούν σε κάθε περίπτωση. Στην καθημερινή πρακτική, όμως, υπάρχουν στοιχεία που επικαλύπτονται μεταξύ των νόσων, ενώ άλλα παρουσιάζουν ομοιότητες με νεοπλασίες, κάτι που δυσχεραίνει τη διάγνωση. Η διαφορική διάγνωση στηρίζεται στην μορφολογική και ιστολογική αξιολόγηση των αλλαγών στην λεμφαδενική σύσταση για τη διάκριση μη νεοπλασματικών από νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες. Σε περίπτωση που οι συμβατικές μέθοδοι δίνουν ασαφή εικόνα, χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά μοριακές προσεγγίσεις, ενώ παράλληλα εξετάζονται νέες μεθοδολογίες που βασίζονται στην χρήση τεχνολογίας λεμφαδένα σε μικροτσίπ και στην τεχνητή νοημοσύνη για μια πιο ταχεία και εξατομικευμένη διάγνωση. Με την συνδυαστική κλινική και εργαστηριακή μελέτη μιας λεμφαδενοπάθειας μη νεοπλασματικής αιτιολογίας επιτυγχάνεται ακρίβεια στη διάγνωση, ενώ η ένταξη νέων τεχνολογιών φαίνεται πολλά υποσχόμενη στον τομέα της διαφορικής διάγνωσης από τα λεμφώματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Ταμπάκου Ίκε","Tabaku Ike"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431485"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431485","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431485","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431485","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431485","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ταμπάκου Ίκε","Tabaku Ike"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431485"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λεμφαδενοπάθεια αποτελεί ένα συχνό κλινικό εύρημα που χαρακτηρίζεται από διόγκωση των λεμφαδένων, τόσο μικροσκοπική όσο και μακροσκοπική. Η παρουσία της συνδέεται με ποικίλους παράγοντες, παθογόνους και μη. Στην πλειονότητα των καταστάσεων η λεμφαδενοπάθεια που εντοπίζεται είναι μη νεοπλασματικής αιτιολογίας και μπορεί να οφείλεται σε λοιμώδεις παράγοντες, σε αυτοάνοσα νοσήματα, σε κάποιες ειδικές οντότητες, όπως η νόσος Kikuchi-Fujimoto, ή σε ιατρογενείς και φαρμακογενείς παράγοντες. Η ιστολογική εικόνα που παρουσιάζουν οι μη νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες περιλαμβάνει έναν συνδυασμό αντιδραστικών και φλεγμονωδών προτύπων, με χαρακτηριστική υπερπλασία και κυτταρικούς πληθυσμούς να επικρατούν σε κάθε περίπτωση. Στην καθημερινή πρακτική, όμως, υπάρχουν στοιχεία που επικαλύπτονται μεταξύ των νόσων, ενώ άλλα παρουσιάζουν ομοιότητες με νεοπλασίες, κάτι που δυσχεραίνει τη διάγνωση. Η διαφορική διάγνωση στηρίζεται στην μορφολογική και ιστολογική αξιολόγηση των αλλαγών στην λεμφαδενική σύσταση για τη διάκριση μη νεοπλασματικών από νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες. Σε περίπτωση που οι συμβατικές μέθοδοι δίνουν ασαφή εικόνα, χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά μοριακές προσεγγίσεις, ενώ παράλληλα εξετάζονται νέες μεθοδολογίες που βασίζονται στην χρήση τεχνολογίας λεμφαδένα σε μικροτσίπ και στην τεχνητή νοημοσύνη για μια πιο ταχεία και εξατομικευμένη διάγνωση. Με την συνδυαστική κλινική και εργαστηριακή μελέτη μιας λεμφαδενοπάθειας μη νεοπλασματικής αιτιολογίας επιτυγχάνεται ακρίβεια στη διάγνωση, ενώ η ένταξη νέων τεχνολογιών φαίνεται πολλά υποσχόμενη στον τομέα της διαφορικής διάγνωσης από τα λεμφώματα.","Lymphadenopathy constitutes a common clinical finding characterized by lymph node enlargement, detectable both microscopically and macroscopically. It is associated with a broad spectrum of pathogenic and non-pathogenic factors. In the majority of cases, lymphadenopathy is of non-neoplastic etiology and may arise from infectious causes, autoimmune disorders, specific clinicopathological entities, such as Kikuchi-Fujimoto disease, as well as iatrogenic and drug-induced factors. The histological features of non-neoplastic lymphadenopathies encompass a combination of reactive and inflammatory patterns, with each case characterized by distinct forms of hyperplasia and predominant cellular populations. In clinical practice, nevertheless, considerable overlap exists among different disease entities while certain changes may mimic lymphoid neoplasms, posing diagnostic challenges. Differential diagnosis relies primarily on the morphological and histological evaluation of the alterations in the lymph node architecture and cellular composition in order to distinguish non neoplastic from neoplastic lymphadenopathies. In cases where conventional histopathological assessment is inconclusive, molecular approaches provide complementary diagnostic information, while emerging methodologies based on lymph node-on-a-chip technology and artificial intelligence are currently investigated in order to achieve a rapid and personalized diagnosis. The combination of clinical and laboratory study of non-neoplastic lymphadenopathies remains essential to achieve diagnostic accuracy, whereas the incorporation of novel technologies holds considerable promise for improving the differential diagnosis between reactive lymphadenopathies and lymphoid malignancies, particularly lymphomas."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τύποι λεμφαδενοπάθειας μη νεοπλασματικής αιτιολογίας: ιστολογική εικόνα, διάγνωση και διαφορική διάγνωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ταμπάκου Ίκε","Tabaku Ike"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η λεμφαδενοπάθεια αποτελεί ένα συχνό κλινικό εύρημα που χαρακτηρίζεται από διόγκωση των λεμφαδένων, τόσο μικροσκοπική όσο και μακροσκοπική. Η παρουσία της συνδέεται με ποικίλους παράγοντες, παθογόνους και μη. Στην πλειονότητα των καταστάσεων η λεμφαδενοπάθεια που εντοπίζεται είναι μη νεοπλασματικής αιτιολογίας και μπορεί να οφείλεται σε λοιμώδεις παράγοντες, σε αυτοάνοσα νοσήματα, σε κάποιες ειδικές οντότητες, όπως η νόσος Kikuchi-Fujimoto, ή σε ιατρογενείς και φαρμακογενείς παράγοντες. Η ιστολογική εικόνα που παρουσιάζουν οι μη νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες περιλαμβάνει έναν συνδυασμό αντιδραστικών και φλεγμονωδών προτύπων, με χαρακτηριστική υπερπλασία και κυτταρικούς πληθυσμούς να επικρατούν σε κάθε περίπτωση. Στην καθημερινή πρακτική, όμως, υπάρχουν στοιχεία που επικαλύπτονται μεταξύ των νόσων, ενώ άλλα παρουσιάζουν ομοιότητες με νεοπλασίες, κάτι που δυσχεραίνει τη διάγνωση. Η διαφορική διάγνωση στηρίζεται στην μορφολογική και ιστολογική αξιολόγηση των αλλαγών στην λεμφαδενική σύσταση για τη διάκριση μη νεοπλασματικών από νεοπλασματικές λεμφαδενοπάθειες. Σε περίπτωση που οι συμβατικές μέθοδοι δίνουν ασαφή εικόνα, χρησιμοποιούνται συμπληρωματικά μοριακές προσεγγίσεις, ενώ παράλληλα εξετάζονται νέες μεθοδολογίες που βασίζονται στην χρήση τεχνολογίας λεμφαδένα σε μικροτσίπ και στην τεχνητή νοημοσύνη για μια πιο ταχεία και εξατομικευμένη διάγνωση. Με την συνδυαστική κλινική και εργαστηριακή μελέτη μιας λεμφαδενοπάθειας μη νεοπλασματικής αιτιολογίας επιτυγχάνεται ακρίβεια στη διάγνωση, ενώ η ένταξη νέων τεχνολογιών φαίνεται πολλά υποσχόμενη στον τομέα της διαφορικής διάγνωσης από τα λεμφώματα.","Lymphadenopathy constitutes a common clinical finding characterized by lymph node enlargement, detectable both microscopically and macroscopically. It is associated with a broad spectrum of pathogenic and non-pathogenic factors. In the majority of cases, lymphadenopathy is of non-neoplastic etiology and may arise from infectious causes, autoimmune disorders, specific clinicopathological entities, such as Kikuchi-Fujimoto disease, as well as iatrogenic and drug-induced factors. The histological features of non-neoplastic lymphadenopathies encompass a combination of reactive and inflammatory patterns, with each case characterized by distinct forms of hyperplasia and predominant cellular populations. In clinical practice, nevertheless, considerable overlap exists among different disease entities while certain changes may mimic lymphoid neoplasms, posing diagnostic challenges. Differential diagnosis relies primarily on the morphological and histological evaluation of the alterations in the lymph node architecture and cellular composition in order to distinguish non neoplastic from neoplastic lymphadenopathies. In cases where conventional histopathological assessment is inconclusive, molecular approaches provide complementary diagnostic information, while emerging methodologies based on lymph node-on-a-chip technology and artificial intelligence are currently investigated in order to achieve a rapid and personalized diagnosis. The combination of clinical and laboratory study of non-neoplastic lymphadenopathies remains essential to achieve diagnostic accuracy, whereas the incorporation of novel technologies holds considerable promise for improving the differential diagnosis between reactive lymphadenopathies and lymphoid malignancies, particularly lymphomas."],"dc:identifier":["uoadl:5431485","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431485"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τύποι λεμφαδενοπάθειας μη νεοπλασματικής αιτιολογίας: ιστολογική εικόνα, διάγνωση και διαφορική διάγνωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z"}