{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431530"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431530","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλιματική κρίση και μετανάστευση και σύνθετες κρίσεις: Οι επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών στις ροές των πληθυσμών και οι πολιτικές υποδοχής με έμφαση στη περίπτωση της Γάζας","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ κλιματικής κρίσης, φυσικών καταστροφών και μεταναστευτικών ροών, με ιδιαίτερη έμφαση στη σύνθετη ανθρωπιστική και κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της Γάζας. Στόχος της έρευνας ήταν να αναδείξει πώς οι περιβαλλοντικές πιέσεις αλληλεπιδρούν με την κοινωνικοοικονομική επισφάλεια, την πολιτική αστάθεια και τους περιορισμούς κινητικότητας, δημιουργώντας πολύπλοκα μοτίβα αναγκαστικής μετακίνησης τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο. Η θεωρητική ανάλυση εστιάστηκε στην έννοια των φυσικών καταστροφών ως παράγοντα αναγκαστικής μετανάστευσης, στον εσωτερικό εκτοπισμό πληθυσμών, στις διασυνοριακές μετακινήσεις και στη σύνθετη φύση των σύγχρονων μεταναστευτικών δυναμικών. Η κλιματική κρίση αναδεικνύεται ως «πολλαπλασιαστής απειλών», που εντείνει τις υφιστάμενες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ανισότητες, δημιουργώντας μακροχρόνια επισφάλεια για ευάλωτες κοινότητες. Η έννοια των «κλιματικών μεταναστών» και των «κλιματικών προσφύγων» αναλύθηκε ως εργαλείο κατανόησης αυτών των πολύπλοκων μεταναστευτικών φαινομένων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τα νομικά και θεσμικά κενά που δυσχεραίνουν την προστασία των πληθυσμών. Η εμπειρική ανάλυση επικεντρώθηκε στη Γάζα, μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, παρατεταμένο γεωπολιτικό αποκλεισμό, περιορισμένη κινητικότητα και κοινωνικοοικονομικές ανισότητες. Οι φυσικές καταστροφές και η κλιματική κρίση εντείνονται από αυτές τις συνθήκες, πολλαπλασιάζοντας την ανθρωπιστική κρίση και δημιουργώντας εκτεταμένες ανάγκες προστασίας και υποδομής. Η έρευνα κατέδειξε ότι οι πληθυσμοί αντιδρούν μέσω εσωτερικού εκτοπισμού, προσωρινών ή μόνιμων μετακινήσεων εντός της Γάζας, ενώ οι δυνατότητες διασυνοριακής μετακίνησης είναι περιορισμένες λόγω γεωπολιτικών και νομικών παραγόντων. Η διασύνδεση αυτών των φαινομένων υπογραμμίζει την ανάγκη πολυεπίπεδης στρατηγικής αντιμετώπισης που να συνδέει ανθρωπιστική ανταπόκριση, αναπτυξιακή στήριξη και προληπτικά μέτρα για τη μείωση της ευαλωτότητας. Η εργασία καταλήγει σε σειρά προτάσεων πολιτικής, οι οποίες περιλαμβάνουν την ενίσχυση ανθεκτικών υποδομών, την ανάπτυξη τοπικών μηχανισμών πρόληψης και αντίδρασης, τη διασύνδεση ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών πολιτικών, τη διεθνή συνεργασία και τη νομική αναγνώριση των περιβαλλοντικά εκτοπισμένων, καθώς και την προώθηση στρατηγικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή. Η ενσωμάτωση αυτών των μέτρων αναδεικνύεται κρίσιμη για την προστασία των πληθυσμών, τη μείωση των αναγκαστικών μετακινήσεων και τη διατήρηση της κοινωνικής σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης σε περιοχές που πλήττονται από σύνθετες κρίσεις.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ κλιματικής κρίσης, φυσικών καταστροφών και μεταναστευτικών ροών, με ιδιαίτερη έμφαση στη σύνθετη ανθρωπιστική και κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της Γάζας. Στόχος της έρευνας ήταν να αναδείξει πώς οι περιβαλλοντικές πιέσεις αλληλεπιδρούν με την κοινωνικοοικονομική επισφάλεια, την πολιτική αστάθεια και τους περιορισμούς κινητικότητας, δημιουργώντας πολύπλοκα μοτίβα αναγκαστικής μετακίνησης τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο. Η θεωρητική ανάλυση εστιάστηκε στην έννοια των φυσικών καταστροφών ως παράγοντα αναγκαστικής μετανάστευσης, στον εσωτερικό εκτοπισμό πληθυσμών, στις διασυνοριακές μετακινήσεις και στη σύνθετη φύση των σύγχρονων μεταναστευτικών δυναμικών. Η κλιματική κρίση αναδεικνύεται ως «πολλαπλασιαστής απειλών», που εντείνει τις υφιστάμενες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ανισότητες, δημιουργώντας μακροχρόνια επισφάλεια για ευάλωτες κοινότητες. Η έννοια των «κλιματικών μεταναστών» και των «κλιματικών προσφύγων» αναλύθηκε ως εργαλείο κατανόησης αυτών των πολύπλοκων μεταναστευτικών φαινομένων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τα νομικά και θεσμικά κενά που δυσχεραίνουν την προστασία των πληθυσμών. Η εμπειρική ανάλυση επικεντρώθηκε στη Γάζα, μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, παρατεταμένο γεωπολιτικό αποκλεισμό, περιορισμένη κινητικότητα και κοινωνικοοικονομικές ανισότητες. Οι φυσικές καταστροφές και η κλιματική κρίση εντείνονται από αυτές τις συνθήκες, πολλαπλασιάζοντας την ανθρωπιστική κρίση και δημιουργώντας εκτεταμένες ανάγκες προστασίας και υποδομής. Η έρευνα κατέδειξε ότι οι πληθυσμοί αντιδρούν μέσω εσωτερικού εκτοπισμού, προσωρινών ή μόνιμων μετακινήσεων εντός της Γάζας, ενώ οι δυνατότητες διασυνοριακής μετακίνησης είναι περιορισμένες λόγω γεωπολιτικών και νομικών παραγόντων. Η διασύνδεση αυτών των φαινομένων υπογραμμίζει την ανάγκη πολυεπίπεδης στρατηγικής αντιμετώπισης που να συνδέει ανθρωπιστική ανταπόκριση, αναπτυξιακή στήριξη και προληπτικά μέτρα για τη μείωση της ευαλωτότητας. Η εργασία καταλήγει σε σειρά προτάσεων πολιτικής, οι οποίες περιλαμβάνουν την ενίσχυση ανθεκτικών υποδομών, την ανάπτυξη τοπικών μηχανισμών πρόληψης και αντίδρασης, τη διασύνδεση ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών πολιτικών, τη διεθνή συνεργασία και τη νομική αναγνώριση των περιβαλλοντικά εκτοπισμένων, καθώς και την προώθηση στρατηγικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή. Η ενσωμάτωση αυτών των μέτρων αναδεικνύεται κρίσιμη για την προστασία των πληθυσμών, τη μείωση των αναγκαστικών μετακινήσεων και τη διατήρηση της κοινωνικής σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης σε περιοχές που πλήττονται από σύνθετες κρίσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Ραζής Δημήτριος","Razis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431530"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431530","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431530","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431530","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431530","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ραζής Δημήτριος","Razis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431530","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431530"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ κλιματικής κρίσης, φυσικών καταστροφών και μεταναστευτικών ροών, με ιδιαίτερη έμφαση στη σύνθετη ανθρωπιστική και κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της Γάζας. Στόχος της έρευνας ήταν να αναδείξει πώς οι περιβαλλοντικές πιέσεις αλληλεπιδρούν με την κοινωνικοοικονομική επισφάλεια, την πολιτική αστάθεια και τους περιορισμούς κινητικότητας, δημιουργώντας πολύπλοκα μοτίβα αναγκαστικής μετακίνησης τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο. Η θεωρητική ανάλυση εστιάστηκε στην έννοια των φυσικών καταστροφών ως παράγοντα αναγκαστικής μετανάστευσης, στον εσωτερικό εκτοπισμό πληθυσμών, στις διασυνοριακές μετακινήσεις και στη σύνθετη φύση των σύγχρονων μεταναστευτικών δυναμικών. Η κλιματική κρίση αναδεικνύεται ως «πολλαπλασιαστής απειλών», που εντείνει τις υφιστάμενες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ανισότητες, δημιουργώντας μακροχρόνια επισφάλεια για ευάλωτες κοινότητες. Η έννοια των «κλιματικών μεταναστών» και των «κλιματικών προσφύγων» αναλύθηκε ως εργαλείο κατανόησης αυτών των πολύπλοκων μεταναστευτικών φαινομένων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τα νομικά και θεσμικά κενά που δυσχεραίνουν την προστασία των πληθυσμών. Η εμπειρική ανάλυση επικεντρώθηκε στη Γάζα, μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, παρατεταμένο γεωπολιτικό αποκλεισμό, περιορισμένη κινητικότητα και κοινωνικοοικονομικές ανισότητες. Οι φυσικές καταστροφές και η κλιματική κρίση εντείνονται από αυτές τις συνθήκες, πολλαπλασιάζοντας την ανθρωπιστική κρίση και δημιουργώντας εκτεταμένες ανάγκες προστασίας και υποδομής. Η έρευνα κατέδειξε ότι οι πληθυσμοί αντιδρούν μέσω εσωτερικού εκτοπισμού, προσωρινών ή μόνιμων μετακινήσεων εντός της Γάζας, ενώ οι δυνατότητες διασυνοριακής μετακίνησης είναι περιορισμένες λόγω γεωπολιτικών και νομικών παραγόντων. Η διασύνδεση αυτών των φαινομένων υπογραμμίζει την ανάγκη πολυεπίπεδης στρατηγικής αντιμετώπισης που να συνδέει ανθρωπιστική ανταπόκριση, αναπτυξιακή στήριξη και προληπτικά μέτρα για τη μείωση της ευαλωτότητας. Η εργασία καταλήγει σε σειρά προτάσεων πολιτικής, οι οποίες περιλαμβάνουν την ενίσχυση ανθεκτικών υποδομών, την ανάπτυξη τοπικών μηχανισμών πρόληψης και αντίδρασης, τη διασύνδεση ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών πολιτικών, τη διεθνή συνεργασία και τη νομική αναγνώριση των περιβαλλοντικά εκτοπισμένων, καθώς και την προώθηση στρατηγικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή. Η ενσωμάτωση αυτών των μέτρων αναδεικνύεται κρίσιμη για την προστασία των πληθυσμών, τη μείωση των αναγκαστικών μετακινήσεων και τη διατήρηση της κοινωνικής σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης σε περιοχές που πλήττονται από σύνθετες κρίσεις.","This thesis examines the relationship between climate change, natural disasters, and population movements, with a focus on the complex humanitarian and socio-political realities of the Gaza Strip. The study aims to highlight how environmental pressures interact with socio-economic vulnerabilities, political instability, and mobility restrictions, generating complex patterns of forced displacement both internally and across borders. The theoretical framework addresses natural disasters as drivers of migration, internal displacement, cross-border movements, and the multifaceted nature of contemporary migratory dynamics. Climate change emerges as a \"threat multiplier,\" exacerbating pre-existing social, economic, and political inequalities and creating long-term vulnerabilities for affected communities. The concepts of “climate migrants” and “climate refugees” are explored, emphasizing the legal and institutional gaps that hinder adequate protection. The empirical analysis focuses on Gaza, a region marked by high population density, prolonged geopolitical blockade, limited mobility, and socio-economic inequality. Natural disasters and climate change amplify humanitarian crises, leading to internal displacement and limited cross-border movement due to geopolitical and legal constraints. These dynamics underscore the need for a multi-level approach that combines humanitarian response, development support, and preventive measures to reduce vulnerability. Policy recommendations include strengthening resilient infrastructure, developing local preparedness mechanisms, integrating humanitarian and development strategies, promoting international cooperation and legal recognition of environmentally displaced persons, and implementing climate adaptation policies. The findings demonstrate that climate change, natural disasters, and migration are deeply interlinked with geopolitical, socio-economic, and institutional factors, highlighting the necessity of holistic strategies and international collaboration to effectively address complex humanitarian challenges."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλιματική κρίση και μετανάστευση και σύνθετες κρίσεις: Οι επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών στις ροές των πληθυσμών και οι πολιτικές υποδοχής με έμφαση στη περίπτωση της Γάζας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ραζής Δημήτριος","Razis Dimitrios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τη σχέση μεταξύ κλιματικής κρίσης, φυσικών καταστροφών και μεταναστευτικών ροών, με ιδιαίτερη έμφαση στη σύνθετη ανθρωπιστική και κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της Γάζας. Στόχος της έρευνας ήταν να αναδείξει πώς οι περιβαλλοντικές πιέσεις αλληλεπιδρούν με την κοινωνικοοικονομική επισφάλεια, την πολιτική αστάθεια και τους περιορισμούς κινητικότητας, δημιουργώντας πολύπλοκα μοτίβα αναγκαστικής μετακίνησης τόσο σε εσωτερικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο. Η θεωρητική ανάλυση εστιάστηκε στην έννοια των φυσικών καταστροφών ως παράγοντα αναγκαστικής μετανάστευσης, στον εσωτερικό εκτοπισμό πληθυσμών, στις διασυνοριακές μετακινήσεις και στη σύνθετη φύση των σύγχρονων μεταναστευτικών δυναμικών. Η κλιματική κρίση αναδεικνύεται ως «πολλαπλασιαστής απειλών», που εντείνει τις υφιστάμενες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές ανισότητες, δημιουργώντας μακροχρόνια επισφάλεια για ευάλωτες κοινότητες. Η έννοια των «κλιματικών μεταναστών» και των «κλιματικών προσφύγων» αναλύθηκε ως εργαλείο κατανόησης αυτών των πολύπλοκων μεταναστευτικών φαινομένων, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τα νομικά και θεσμικά κενά που δυσχεραίνουν την προστασία των πληθυσμών. Η εμπειρική ανάλυση επικεντρώθηκε στη Γάζα, μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, παρατεταμένο γεωπολιτικό αποκλεισμό, περιορισμένη κινητικότητα και κοινωνικοοικονομικές ανισότητες. Οι φυσικές καταστροφές και η κλιματική κρίση εντείνονται από αυτές τις συνθήκες, πολλαπλασιάζοντας την ανθρωπιστική κρίση και δημιουργώντας εκτεταμένες ανάγκες προστασίας και υποδομής. Η έρευνα κατέδειξε ότι οι πληθυσμοί αντιδρούν μέσω εσωτερικού εκτοπισμού, προσωρινών ή μόνιμων μετακινήσεων εντός της Γάζας, ενώ οι δυνατότητες διασυνοριακής μετακίνησης είναι περιορισμένες λόγω γεωπολιτικών και νομικών παραγόντων. Η διασύνδεση αυτών των φαινομένων υπογραμμίζει την ανάγκη πολυεπίπεδης στρατηγικής αντιμετώπισης που να συνδέει ανθρωπιστική ανταπόκριση, αναπτυξιακή στήριξη και προληπτικά μέτρα για τη μείωση της ευαλωτότητας. Η εργασία καταλήγει σε σειρά προτάσεων πολιτικής, οι οποίες περιλαμβάνουν την ενίσχυση ανθεκτικών υποδομών, την ανάπτυξη τοπικών μηχανισμών πρόληψης και αντίδρασης, τη διασύνδεση ανθρωπιστικών και αναπτυξιακών πολιτικών, τη διεθνή συνεργασία και τη νομική αναγνώριση των περιβαλλοντικά εκτοπισμένων, καθώς και την προώθηση στρατηγικών προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή. Η ενσωμάτωση αυτών των μέτρων αναδεικνύεται κρίσιμη για την προστασία των πληθυσμών, τη μείωση των αναγκαστικών μετακινήσεων και τη διατήρηση της κοινωνικής σταθερότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης σε περιοχές που πλήττονται από σύνθετες κρίσεις.","This thesis examines the relationship between climate change, natural disasters, and population movements, with a focus on the complex humanitarian and socio-political realities of the Gaza Strip. The study aims to highlight how environmental pressures interact with socio-economic vulnerabilities, political instability, and mobility restrictions, generating complex patterns of forced displacement both internally and across borders. The theoretical framework addresses natural disasters as drivers of migration, internal displacement, cross-border movements, and the multifaceted nature of contemporary migratory dynamics. Climate change emerges as a \"threat multiplier,\" exacerbating pre-existing social, economic, and political inequalities and creating long-term vulnerabilities for affected communities. The concepts of “climate migrants” and “climate refugees” are explored, emphasizing the legal and institutional gaps that hinder adequate protection. The empirical analysis focuses on Gaza, a region marked by high population density, prolonged geopolitical blockade, limited mobility, and socio-economic inequality. Natural disasters and climate change amplify humanitarian crises, leading to internal displacement and limited cross-border movement due to geopolitical and legal constraints. These dynamics underscore the need for a multi-level approach that combines humanitarian response, development support, and preventive measures to reduce vulnerability. Policy recommendations include strengthening resilient infrastructure, developing local preparedness mechanisms, integrating humanitarian and development strategies, promoting international cooperation and legal recognition of environmentally displaced persons, and implementing climate adaptation policies. The findings demonstrate that climate change, natural disasters, and migration are deeply interlinked with geopolitical, socio-economic, and institutional factors, highlighting the necessity of holistic strategies and international collaboration to effectively address complex humanitarian challenges."],"dc:identifier":["uoadl:5431530","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431530"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Κλιματική κρίση και μετανάστευση και σύνθετες κρίσεις: Οι επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών στις ροές των πληθυσμών και οι πολιτικές υποδοχής με έμφαση στη περίπτωση της Γάζας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z"}