{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431546"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431546","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Recent advances in nanoparticle-based neuroimaging: applications in diagnosis of neurological disorders","abstract":"Τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα στη νευροαπεικόνιση εξαρτώνται από τη διαταραχή του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και απεικονίζουν δομικές μεταβολές, γεγονός που περιορίζει την πρώιμη και μοριακή διάγνωση των νευρολογικών παθήσεων. Τα νανοσωματίδια έχουν προταθεί ως μέσα ικανά να συσχετίσουν το σήμα της απεικόνισης στο μοριακό ή κυτταρικό επίπεδο. Η παρούσα ανασκόπηση ερευνά τις εξελίξεις της τελευταίας πενταετίας στη νευροαπεικόνιση με τη χρήση νανοσωματιδίων για τη διάγνωση νευρολογικών διαταραχών. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, περιορισμένη στην τελευταία πενταετία, σε αγγλόφωνα άρθρα με ελεύθερα διαθέσιμο πλήρες κείμενο. Συμπεριλήφθηκαν 34 πρωτογενείς μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ 2021 και 2026. Είκοσι από τις μελέτες αφορούσαν τη νευρο-ογκολογία, επτά τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τέσσερις τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις και τρεις την κρανιοεγκεφαλική κάκωση και τη νευροφλεγμονή. Στις περισσότερες μελέτες χρησιμοποιήθηκαν πλατφόρμες νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου σε συνδυασμό με τη μαγνητική τομογραφία, εννέα κατασκευές ήταν εγγενώς πολυτροπικές, ενώ λιγότερο εκπροσωπούμενες τεχνικές απεικόνισης ήταν η απεικόνιση μαγνητικών σωματιδίων, η υπολογιστική τομογραφία φάσματος με στοιχειακή διάκριση, η φωτοακουστική απεικόνιση και ο φθορισμός. Μόνο σε μία μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς. Το πεδίο φαίνεται συνεπώς ιδιαίτερα ετερογενές, αλλά στρατηγικά εστιασμένο. Οι κλινικές εφαρμογές περιορίζονται σε μικρότερο βαθμό από την απεικονιστική επίδοση των νανοσωματιδίων και των τεχνικών και περισσότερο από την παραγωγή, τη μακροχρόνια ασφάλεια και το κόστος. Η πιο αξιόπιστη πορεία για την ανάπτυξή τους περιορίζεται σε μέσα που παρασκευάζονται από εγκεκριμένα υλικά, παρέχουν ποσοτικά αποτελέσματα και διαπερνούν βιολογικούς φραγμούς που τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα αδυνατούν.","abstract_html":"Τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα στη νευροαπεικόνιση εξαρτώνται από τη διαταραχή του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και απεικονίζουν δομικές μεταβολές, γεγονός που περιορίζει την πρώιμη και μοριακή διάγνωση των νευρολογικών παθήσεων. Τα νανοσωματίδια έχουν προταθεί ως μέσα ικανά να συσχετίσουν το σήμα της απεικόνισης στο μοριακό ή κυτταρικό επίπεδο. Η παρούσα ανασκόπηση ερευνά τις εξελίξεις της τελευταίας πενταετίας στη νευροαπεικόνιση με τη χρήση νανοσωματιδίων για τη διάγνωση νευρολογικών διαταραχών. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, περιορισμένη στην τελευταία πενταετία, σε αγγλόφωνα άρθρα με ελεύθερα διαθέσιμο πλήρες κείμενο. Συμπεριλήφθηκαν 34 πρωτογενείς μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ 2021 και 2026. Είκοσι από τις μελέτες αφορούσαν τη νευρο-ογκολογία, επτά τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τέσσερις τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις και τρεις την κρανιοεγκεφαλική κάκωση και τη νευροφλεγμονή. Στις περισσότερες μελέτες χρησιμοποιήθηκαν πλατφόρμες νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου σε συνδυασμό με τη μαγνητική τομογραφία, εννέα κατασκευές ήταν εγγενώς πολυτροπικές, ενώ λιγότερο εκπροσωπούμενες τεχνικές απεικόνισης ήταν η απεικόνιση μαγνητικών σωματιδίων, η υπολογιστική τομογραφία φάσματος με στοιχειακή διάκριση, η φωτοακουστική απεικόνιση και ο φθορισμός. Μόνο σε μία μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς. Το πεδίο φαίνεται συνεπώς ιδιαίτερα ετερογενές, αλλά στρατηγικά εστιασμένο. Οι κλινικές εφαρμογές περιορίζονται σε μικρότερο βαθμό από την απεικονιστική επίδοση των νανοσωματιδίων και των τεχνικών και περισσότερο από την παραγωγή, τη μακροχρόνια ασφάλεια και το κόστος. Η πιο αξιόπιστη πορεία για την ανάπτυξή τους περιορίζεται σε μέσα που παρασκευάζονται από εγκεκριμένα υλικά, παρέχουν ποσοτικά αποτελέσματα και διαπερνούν βιολογικούς φραγμούς που τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα αδυνατούν.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσούρης Ζήσης","Tsouris Zisis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431546"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431546","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431546","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431546","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431546","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσούρης Ζήσης","Tsouris Zisis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431546","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431546"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα στη νευροαπεικόνιση εξαρτώνται από τη διαταραχή του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και απεικονίζουν δομικές μεταβολές, γεγονός που περιορίζει την πρώιμη και μοριακή διάγνωση των νευρολογικών παθήσεων. Τα νανοσωματίδια έχουν προταθεί ως μέσα ικανά να συσχετίσουν το σήμα της απεικόνισης στο μοριακό ή κυτταρικό επίπεδο. Η παρούσα ανασκόπηση ερευνά τις εξελίξεις της τελευταίας πενταετίας στη νευροαπεικόνιση με τη χρήση νανοσωματιδίων για τη διάγνωση νευρολογικών διαταραχών. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, περιορισμένη στην τελευταία πενταετία, σε αγγλόφωνα άρθρα με ελεύθερα διαθέσιμο πλήρες κείμενο. Συμπεριλήφθηκαν 34 πρωτογενείς μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ 2021 και 2026. Είκοσι από τις μελέτες αφορούσαν τη νευρο-ογκολογία, επτά τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τέσσερις τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις και τρεις την κρανιοεγκεφαλική κάκωση και τη νευροφλεγμονή. Στις περισσότερες μελέτες χρησιμοποιήθηκαν πλατφόρμες νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου σε συνδυασμό με τη μαγνητική τομογραφία, εννέα κατασκευές ήταν εγγενώς πολυτροπικές, ενώ λιγότερο εκπροσωπούμενες τεχνικές απεικόνισης ήταν η απεικόνιση μαγνητικών σωματιδίων, η υπολογιστική τομογραφία φάσματος με στοιχειακή διάκριση, η φωτοακουστική απεικόνιση και ο φθορισμός. Μόνο σε μία μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς. Το πεδίο φαίνεται συνεπώς ιδιαίτερα ετερογενές, αλλά στρατηγικά εστιασμένο. Οι κλινικές εφαρμογές περιορίζονται σε μικρότερο βαθμό από την απεικονιστική επίδοση των νανοσωματιδίων και των τεχνικών και περισσότερο από την παραγωγή, τη μακροχρόνια ασφάλεια και το κόστος. Η πιο αξιόπιστη πορεία για την ανάπτυξή τους περιορίζεται σε μέσα που παρασκευάζονται από εγκεκριμένα υλικά, παρέχουν ποσοτικά αποτελέσματα και διαπερνούν βιολογικούς φραγμούς που τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα αδυνατούν.","Conventional neuroimaging contrast agents depend on a disrupted blood-brain barrier and report structural change, which limits early and molecular diagnosis of neurological disease. Nanoparticles have been proposed as agents that can link imaging signal to the molecular or cellular level instead. This review examines advances of the last five years in nanoparticle-based neuroimaging for the diagnosis of neurological diseases. A structured search of PubMed/MEDLINE database was performed, restricted to the preceding five years, to English and free full text articles. Thirty-four primary studies published between 2021 and 2026 were included. Twenty of the studies were for neuro-oncology, seven of them for cerebrovascular diseases, four for neurodegeneration, and three for traumatic brain injury and neuroinflammation. Iron oxide nanoparticle platforms and magnetic resonance imaging were addressed in most of the studies, nine constructs were intrinsically multimodal, while less represented modalities were magnetic particle imaging, element-specific spectral computed tomography, photoacoustic imaging, and fluorescence. Only one of the studies involved patients. The field therefore seems highly diverse, but it is strategically concentrated. Clinical application is limited less by nanoparticle and imaging performance than by manufacturing, long-term safety, and cost. The reliable path forward is limited to agents made from approved materials, producing quantitative results, targeting barriers conventional imaging is unable to overcome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Recent advances in nanoparticle-based neuroimaging: applications in diagnosis of neurological disorders"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσούρης Ζήσης","Tsouris Zisis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα στη νευροαπεικόνιση εξαρτώνται από τη διαταραχή του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και απεικονίζουν δομικές μεταβολές, γεγονός που περιορίζει την πρώιμη και μοριακή διάγνωση των νευρολογικών παθήσεων. Τα νανοσωματίδια έχουν προταθεί ως μέσα ικανά να συσχετίσουν το σήμα της απεικόνισης στο μοριακό ή κυτταρικό επίπεδο. Η παρούσα ανασκόπηση ερευνά τις εξελίξεις της τελευταίας πενταετίας στη νευροαπεικόνιση με τη χρήση νανοσωματιδίων για τη διάγνωση νευρολογικών διαταραχών. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PubMed/MEDLINE, περιορισμένη στην τελευταία πενταετία, σε αγγλόφωνα άρθρα με ελεύθερα διαθέσιμο πλήρες κείμενο. Συμπεριλήφθηκαν 34 πρωτογενείς μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ 2021 και 2026. Είκοσι από τις μελέτες αφορούσαν τη νευρο-ογκολογία, επτά τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, τέσσερις τις νευροεκφυλιστικές παθήσεις και τρεις την κρανιοεγκεφαλική κάκωση και τη νευροφλεγμονή. Στις περισσότερες μελέτες χρησιμοποιήθηκαν πλατφόρμες νανοσωματιδίων οξειδίων του σιδήρου σε συνδυασμό με τη μαγνητική τομογραφία, εννέα κατασκευές ήταν εγγενώς πολυτροπικές, ενώ λιγότερο εκπροσωπούμενες τεχνικές απεικόνισης ήταν η απεικόνιση μαγνητικών σωματιδίων, η υπολογιστική τομογραφία φάσματος με στοιχειακή διάκριση, η φωτοακουστική απεικόνιση και ο φθορισμός. Μόνο σε μία μελέτη συμπεριλήφθηκαν ασθενείς. Το πεδίο φαίνεται συνεπώς ιδιαίτερα ετερογενές, αλλά στρατηγικά εστιασμένο. Οι κλινικές εφαρμογές περιορίζονται σε μικρότερο βαθμό από την απεικονιστική επίδοση των νανοσωματιδίων και των τεχνικών και περισσότερο από την παραγωγή, τη μακροχρόνια ασφάλεια και το κόστος. Η πιο αξιόπιστη πορεία για την ανάπτυξή τους περιορίζεται σε μέσα που παρασκευάζονται από εγκεκριμένα υλικά, παρέχουν ποσοτικά αποτελέσματα και διαπερνούν βιολογικούς φραγμούς που τα συμβατικά σκιαγραφικά μέσα αδυνατούν.","Conventional neuroimaging contrast agents depend on a disrupted blood-brain barrier and report structural change, which limits early and molecular diagnosis of neurological disease. Nanoparticles have been proposed as agents that can link imaging signal to the molecular or cellular level instead. This review examines advances of the last five years in nanoparticle-based neuroimaging for the diagnosis of neurological diseases. A structured search of PubMed/MEDLINE database was performed, restricted to the preceding five years, to English and free full text articles. Thirty-four primary studies published between 2021 and 2026 were included. Twenty of the studies were for neuro-oncology, seven of them for cerebrovascular diseases, four for neurodegeneration, and three for traumatic brain injury and neuroinflammation. Iron oxide nanoparticle platforms and magnetic resonance imaging were addressed in most of the studies, nine constructs were intrinsically multimodal, while less represented modalities were magnetic particle imaging, element-specific spectral computed tomography, photoacoustic imaging, and fluorescence. Only one of the studies involved patients. The field therefore seems highly diverse, but it is strategically concentrated. Clinical application is limited less by nanoparticle and imaging performance than by manufacturing, long-term safety, and cost. The reliable path forward is limited to agents made from approved materials, producing quantitative results, targeting barriers conventional imaging is unable to overcome."],"dc:identifier":["uoadl:5431546","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431546"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Recent advances in nanoparticle-based neuroimaging: applications in diagnosis of neurological disorders"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z"}