{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431623"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431623","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παιδικό τραύμα και χρήση κάνναβης σε νεαρούς ενήλικες: ο ρόλος της ψυχολογικής δυσφορίας","abstract":"Εισαγωγή: Οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία αποτελούν σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης συμπεριφορών χρήσης ουσιών, συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης κάνναβης. Η ψυχολογική δυσφορία ενδέχεται να αποτελεί έναν παράγοντα που συνδέει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες με τη μετέπειτα εμπλοκή του ατόμου με την κάνναβη. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ παιδικού τραύματος, χρήσης κάνναβης και ψυχολογικής δυσφορίας σε νεαρούς ενήλικες. Επίσης, επιχειρείται να διερευνηθεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της ψυχολογικής δυσφορίας στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 386 νεαροί ενήλικες (219 άνδρες, 166 γυναίκες, M=27.92 , SD = 5.45), γενικού – μη κλινικού πληθυσμού. Η έρευνα ακολούθησε συγχρονικό σχεδιασμό και τα δεδομένα συλλέχθηκαν διαδικτυακά μέσω σταθμισμένων εργαλείων, τα οποία αξιολόγησαν το παιδικό τραύμα (CTQ), την βαρύτητα της πρόσφατης χρήσης κάνναβης (CUDIT-R) και τα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας (DASS-21). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν μια σύνθετη σχέση μεταξύ των μεταβλητών. Ενώ η πρόσφατη χρήση κάνναβης δεν συσχετίστηκε με το παιδικό τραύμα (U = 6897,00, p = 0,153· r = -0,091, p = 0,154), το ιστορικό χρήσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική σχέση, αναδεικνύοντας αυξημένη πιθανότητα χρήσης στα άτομα με πιο υψηλό παιδικό τραύμα (- 0,124, p = 0,015). Ειδικότερα, η σωματική παραμέληση (ρ = -0,143, p = 0,005) και η συναισθηματική κακοποίηση ( ρ = -0,110, p = 0,033) αναδείχθηκαν ως οι μοναδικές σημαντικές μεταβλητές του τραύματος, με τη σωματική παραμέληση να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα ιστορικού χρήσης (B = -0,199, p = 0,013, Exp(B) = 0,819, 95% ). Παράλληλα, η ψυχολογική δυσφορία ήταν σταθερά υψηλότερη στους χρήστες, τόσο αναφορικά με τη πρόσφατη (U = 6439,50, p = 0,032· r = -0,137, p = 0,032 ), όσο και με το ιστορικό χρήσης ( ρ = -0,137, p = 0,003). Αντίθετα, στους ήδη χρήστες, η βαρύτητα χρήσης (CUDIT- R) δεν σχετίστηκε με το τραύμα ( r = 0,040, p = 0,647) ή τη ψυχολογική δυσφορία (r = 0,079, p = 0,370). Τέλος, η δυσφορία δεν διαμεσολάβησε στη σχέση παιδικού τραύματος και κάνναβης, ούτε στη πρόσφατη ( 95% BootCI [-0,0251, 0,0063]) ούτε στο ιστορικό χρήσης ( 95% BootCI [-0,030, 0,001]). Συμπεράσματα: Στην παρούσα μελέτη, το παιδικό τραύμα δεν συσχετίστηκε με την πρόσφατη προβληματική χρήση, αλλά φάνηκε συσχέτιση με το ιστορικό χρήσης. Αν και η χρήση (παρελθοντική ή πρόσφατη) συνοδεύεται από αυξημένη ψυχολογική δυσφορία, η απουσία διαμεσολάβησης της τελευταίας υποδηλώνει ότι η διατήρηση της χρήσης στους νεαρούς ενήλικες εξαρτάται από πιο σύνθετους παράγοντες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία αποτελούν σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης συμπεριφορών χρήσης ουσιών, συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης κάνναβης. Η ψυχολογική δυσφορία ενδέχεται να αποτελεί έναν παράγοντα που συνδέει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες με τη μετέπειτα εμπλοκή του ατόμου με την κάνναβη. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ παιδικού τραύματος, χρήσης κάνναβης και ψυχολογικής δυσφορίας σε νεαρούς ενήλικες. Επίσης, επιχειρείται να διερευνηθεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της ψυχολογικής δυσφορίας στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 386 νεαροί ενήλικες (219 άνδρες, 166 γυναίκες, M=27.92 , SD = 5.45), γενικού – μη κλινικού πληθυσμού. Η έρευνα ακολούθησε συγχρονικό σχεδιασμό και τα δεδομένα συλλέχθηκαν διαδικτυακά μέσω σταθμισμένων εργαλείων, τα οποία αξιολόγησαν το παιδικό τραύμα (CTQ), την βαρύτητα της πρόσφατης χρήσης κάνναβης (CUDIT-R) και τα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας (DASS-21). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν μια σύνθετη σχέση μεταξύ των μεταβλητών. Ενώ η πρόσφατη χρήση κάνναβης δεν συσχετίστηκε με το παιδικό τραύμα (U = 6897,00, p = 0,153· r = -0,091, p = 0,154), το ιστορικό χρήσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική σχέση, αναδεικνύοντας αυξημένη πιθανότητα χρήσης στα άτομα με πιο υψηλό παιδικό τραύμα (- 0,124, p = 0,015). Ειδικότερα, η σωματική παραμέληση (ρ = -0,143, p = 0,005) και η συναισθηματική κακοποίηση ( ρ = -0,110, p = 0,033) αναδείχθηκαν ως οι μοναδικές σημαντικές μεταβλητές του τραύματος, με τη σωματική παραμέληση να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα ιστορικού χρήσης (B = -0,199, p = 0,013, Exp(B) = 0,819, 95% ). Παράλληλα, η ψυχολογική δυσφορία ήταν σταθερά υψηλότερη στους χρήστες, τόσο αναφορικά με τη πρόσφατη (U = 6439,50, p = 0,032· r = -0,137, p = 0,032 ), όσο και με το ιστορικό χρήσης ( ρ = -0,137, p = 0,003). Αντίθετα, στους ήδη χρήστες, η βαρύτητα χρήσης (CUDIT- R) δεν σχετίστηκε με το τραύμα ( r = 0,040, p = 0,647) ή τη ψυχολογική δυσφορία (r = 0,079, p = 0,370). Τέλος, η δυσφορία δεν διαμεσολάβησε στη σχέση παιδικού τραύματος και κάνναβης, ούτε στη πρόσφατη ( 95% BootCI [-0,0251, 0,0063]) ούτε στο ιστορικό χρήσης ( 95% BootCI [-0,030, 0,001]). Συμπεράσματα: Στην παρούσα μελέτη, το παιδικό τραύμα δεν συσχετίστηκε με την πρόσφατη προβληματική χρήση, αλλά φάνηκε συσχέτιση με το ιστορικό χρήσης. Αν και η χρήση (παρελθοντική ή πρόσφατη) συνοδεύεται από αυξημένη ψυχολογική δυσφορία, η απουσία διαμεσολάβησης της τελευταίας υποδηλώνει ότι η διατήρηση της χρήσης στους νεαρούς ενήλικες εξαρτάται από πιο σύνθετους παράγοντες.","abstract_has_math":false,"creators":["Νικολαΐδη Θεοδώρα","Nikolaidi Theodora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431623"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431623","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431623","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431623","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431623","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νικολαΐδη Θεοδώρα","Nikolaidi Theodora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431623","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431623"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία αποτελούν σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης συμπεριφορών χρήσης ουσιών, συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης κάνναβης. Η ψυχολογική δυσφορία ενδέχεται να αποτελεί έναν παράγοντα που συνδέει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες με τη μετέπειτα εμπλοκή του ατόμου με την κάνναβη. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ παιδικού τραύματος, χρήσης κάνναβης και ψυχολογικής δυσφορίας σε νεαρούς ενήλικες. Επίσης, επιχειρείται να διερευνηθεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της ψυχολογικής δυσφορίας στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 386 νεαροί ενήλικες (219 άνδρες, 166 γυναίκες, M=27.92 , SD = 5.45), γενικού – μη κλινικού πληθυσμού. Η έρευνα ακολούθησε συγχρονικό σχεδιασμό και τα δεδομένα συλλέχθηκαν διαδικτυακά μέσω σταθμισμένων εργαλείων, τα οποία αξιολόγησαν το παιδικό τραύμα (CTQ), την βαρύτητα της πρόσφατης χρήσης κάνναβης (CUDIT-R) και τα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας (DASS-21). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν μια σύνθετη σχέση μεταξύ των μεταβλητών. Ενώ η πρόσφατη χρήση κάνναβης δεν συσχετίστηκε με το παιδικό τραύμα (U = 6897,00, p = 0,153· r = -0,091, p = 0,154), το ιστορικό χρήσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική σχέση, αναδεικνύοντας αυξημένη πιθανότητα χρήσης στα άτομα με πιο υψηλό παιδικό τραύμα (- 0,124, p = 0,015). Ειδικότερα, η σωματική παραμέληση (ρ = -0,143, p = 0,005) και η συναισθηματική κακοποίηση ( ρ = -0,110, p = 0,033) αναδείχθηκαν ως οι μοναδικές σημαντικές μεταβλητές του τραύματος, με τη σωματική παραμέληση να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα ιστορικού χρήσης (B = -0,199, p = 0,013, Exp(B) = 0,819, 95% ). Παράλληλα, η ψυχολογική δυσφορία ήταν σταθερά υψηλότερη στους χρήστες, τόσο αναφορικά με τη πρόσφατη (U = 6439,50, p = 0,032· r = -0,137, p = 0,032 ), όσο και με το ιστορικό χρήσης ( ρ = -0,137, p = 0,003). Αντίθετα, στους ήδη χρήστες, η βαρύτητα χρήσης (CUDIT- R) δεν σχετίστηκε με το τραύμα ( r = 0,040, p = 0,647) ή τη ψυχολογική δυσφορία (r = 0,079, p = 0,370). Τέλος, η δυσφορία δεν διαμεσολάβησε στη σχέση παιδικού τραύματος και κάνναβης, ούτε στη πρόσφατη ( 95% BootCI [-0,0251, 0,0063]) ούτε στο ιστορικό χρήσης ( 95% BootCI [-0,030, 0,001]). Συμπεράσματα: Στην παρούσα μελέτη, το παιδικό τραύμα δεν συσχετίστηκε με την πρόσφατη προβληματική χρήση, αλλά φάνηκε συσχέτιση με το ιστορικό χρήσης. Αν και η χρήση (παρελθοντική ή πρόσφατη) συνοδεύεται από αυξημένη ψυχολογική δυσφορία, η απουσία διαμεσολάβησης της τελευταίας υποδηλώνει ότι η διατήρηση της χρήσης στους νεαρούς ενήλικες εξαρτάται από πιο σύνθετους παράγοντες.","Introduction: Adverse childhood experiences are a significant factor in the development of substance use behaviors, including cannabis use. Psychological distress may serve as a mediating factor linking these traumatic experiences to an individual’s subsequent involvement with cannabis. Purpose: The present study aims to investigate the relationship between childhood trauma, cannabis use, and psychological distress in young adults. It also seeks to explore the mediating role of psychological distress in this relationship. Method: The sample consisted of 386 young adults (219 men, 166 women, M = 27.92, SD = 5.45) from the general, non-clinical population. The study followed a cross-sectional design, and data were collected online using standardized instruments that assessed childhood trauma (CTQ), the severity of recent cannabis use (CUDIT-R), and levels of psychological distress (DASS-21). Results: The results revealed a complex relationship among the variables. While recent cannabis use was not associated with childhood trauma (U = 6897.00, p = 0.153; r = -0.091, p = 0.154), history of use showed a statistically significant association, indicating an increased likelihood of use among individuals with higher levels of childhood trauma (-0.124, p = 0.015). Specifically, physical neglect (ρ = -0.143, p = 0.005) and emotional abuse (ρ = - 0.110, p = 0.033) emerged as the only significant trauma variables, with physical neglect being a significant predictor of history of substance use (B = -0.199, p = 0.013, Exp(B) = 0.819, 95% CI). At the same time, psychological distress was consistently higher among users, both in terms of recent use (U = 6439.50, p = 0.032; r = −0.137, p = 0.032) and in terms of history of use (ρ = −0.137, p = 0.003). In contrast, among current users, the severity of use (CUDIT-R) was not associated with trauma (r = 0.040, p = 0.647) or psychological distress (r = 0.079, p = 0.370). Finally, psychological distress did not mediate the relationship between childhood trauma and cannabis use, neither for recent use (95% BootCI [−0.0251, 0.0063]) nor for history of use (95% BootCI [−0.030, 0.001]) . Conclusions: In the present study, childhood trauma was not associated with recent problematic use, but a weak association with past experimentation was observed. Although use (past or recent) is accompanied by increased psychological distress, the absence of mediation by the latter suggests that the maintenance of use in young adults depends on more complex factors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παιδικό τραύμα και χρήση κάνναβης σε νεαρούς ενήλικες: ο ρόλος της ψυχολογικής δυσφορίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νικολαΐδη Θεοδώρα","Nikolaidi Theodora"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία αποτελούν σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης συμπεριφορών χρήσης ουσιών, συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης κάνναβης. Η ψυχολογική δυσφορία ενδέχεται να αποτελεί έναν παράγοντα που συνδέει τις τραυματικές αυτές εμπειρίες με τη μετέπειτα εμπλοκή του ατόμου με την κάνναβη. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει ως στόχο τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ παιδικού τραύματος, χρήσης κάνναβης και ψυχολογικής δυσφορίας σε νεαρούς ενήλικες. Επίσης, επιχειρείται να διερευνηθεί ο διαμεσολαβητικός ρόλος της ψυχολογικής δυσφορίας στη σχέση αυτή. Μέθοδος: Το δείγμα αποτέλεσαν 386 νεαροί ενήλικες (219 άνδρες, 166 γυναίκες, M=27.92 , SD = 5.45), γενικού – μη κλινικού πληθυσμού. Η έρευνα ακολούθησε συγχρονικό σχεδιασμό και τα δεδομένα συλλέχθηκαν διαδικτυακά μέσω σταθμισμένων εργαλείων, τα οποία αξιολόγησαν το παιδικό τραύμα (CTQ), την βαρύτητα της πρόσφατης χρήσης κάνναβης (CUDIT-R) και τα επίπεδα ψυχολογικής δυσφορίας (DASS-21). Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα ανέδειξαν μια σύνθετη σχέση μεταξύ των μεταβλητών. Ενώ η πρόσφατη χρήση κάνναβης δεν συσχετίστηκε με το παιδικό τραύμα (U = 6897,00, p = 0,153· r = -0,091, p = 0,154), το ιστορικό χρήσης εμφάνισε στατιστικά σημαντική σχέση, αναδεικνύοντας αυξημένη πιθανότητα χρήσης στα άτομα με πιο υψηλό παιδικό τραύμα (- 0,124, p = 0,015). Ειδικότερα, η σωματική παραμέληση (ρ = -0,143, p = 0,005) και η συναισθηματική κακοποίηση ( ρ = -0,110, p = 0,033) αναδείχθηκαν ως οι μοναδικές σημαντικές μεταβλητές του τραύματος, με τη σωματική παραμέληση να αποτελεί σημαντικό προβλεπτικό παράγοντα ιστορικού χρήσης (B = -0,199, p = 0,013, Exp(B) = 0,819, 95% ). Παράλληλα, η ψυχολογική δυσφορία ήταν σταθερά υψηλότερη στους χρήστες, τόσο αναφορικά με τη πρόσφατη (U = 6439,50, p = 0,032· r = -0,137, p = 0,032 ), όσο και με το ιστορικό χρήσης ( ρ = -0,137, p = 0,003). Αντίθετα, στους ήδη χρήστες, η βαρύτητα χρήσης (CUDIT- R) δεν σχετίστηκε με το τραύμα ( r = 0,040, p = 0,647) ή τη ψυχολογική δυσφορία (r = 0,079, p = 0,370). Τέλος, η δυσφορία δεν διαμεσολάβησε στη σχέση παιδικού τραύματος και κάνναβης, ούτε στη πρόσφατη ( 95% BootCI [-0,0251, 0,0063]) ούτε στο ιστορικό χρήσης ( 95% BootCI [-0,030, 0,001]). Συμπεράσματα: Στην παρούσα μελέτη, το παιδικό τραύμα δεν συσχετίστηκε με την πρόσφατη προβληματική χρήση, αλλά φάνηκε συσχέτιση με το ιστορικό χρήσης. Αν και η χρήση (παρελθοντική ή πρόσφατη) συνοδεύεται από αυξημένη ψυχολογική δυσφορία, η απουσία διαμεσολάβησης της τελευταίας υποδηλώνει ότι η διατήρηση της χρήσης στους νεαρούς ενήλικες εξαρτάται από πιο σύνθετους παράγοντες.","Introduction: Adverse childhood experiences are a significant factor in the development of substance use behaviors, including cannabis use. Psychological distress may serve as a mediating factor linking these traumatic experiences to an individual’s subsequent involvement with cannabis. Purpose: The present study aims to investigate the relationship between childhood trauma, cannabis use, and psychological distress in young adults. It also seeks to explore the mediating role of psychological distress in this relationship. Method: The sample consisted of 386 young adults (219 men, 166 women, M = 27.92, SD = 5.45) from the general, non-clinical population. The study followed a cross-sectional design, and data were collected online using standardized instruments that assessed childhood trauma (CTQ), the severity of recent cannabis use (CUDIT-R), and levels of psychological distress (DASS-21). Results: The results revealed a complex relationship among the variables. While recent cannabis use was not associated with childhood trauma (U = 6897.00, p = 0.153; r = -0.091, p = 0.154), history of use showed a statistically significant association, indicating an increased likelihood of use among individuals with higher levels of childhood trauma (-0.124, p = 0.015). Specifically, physical neglect (ρ = -0.143, p = 0.005) and emotional abuse (ρ = - 0.110, p = 0.033) emerged as the only significant trauma variables, with physical neglect being a significant predictor of history of substance use (B = -0.199, p = 0.013, Exp(B) = 0.819, 95% CI). At the same time, psychological distress was consistently higher among users, both in terms of recent use (U = 6439.50, p = 0.032; r = −0.137, p = 0.032) and in terms of history of use (ρ = −0.137, p = 0.003). In contrast, among current users, the severity of use (CUDIT-R) was not associated with trauma (r = 0.040, p = 0.647) or psychological distress (r = 0.079, p = 0.370). Finally, psychological distress did not mediate the relationship between childhood trauma and cannabis use, neither for recent use (95% BootCI [−0.0251, 0.0063]) nor for history of use (95% BootCI [−0.030, 0.001]) . Conclusions: In the present study, childhood trauma was not associated with recent problematic use, but a weak association with past experimentation was observed. Although use (past or recent) is accompanied by increased psychological distress, the absence of mediation by the latter suggests that the maintenance of use in young adults depends on more complex factors."],"dc:identifier":["uoadl:5431623","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431623"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παιδικό τραύμα και χρήση κάνναβης σε νεαρούς ενήλικες: ο ρόλος της ψυχολογικής δυσφορίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:32Z"}