{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431775"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431775","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Evaluation of WRF-LES Simulations of the Arctic Boundary Layer during the MOSAiC campaign","abstract":"Το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα (Atmospheric Boundary Layer, ABL) της Αρκτικής διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις ανταλλαγές ορμής, θερμότητας και υγρασίας μεταξύ της επιφάνειας και της ελεύθερης ατμόσφαιρας. Η αξιόπιστη αριθμητική αναπαράσταση της θερμοδυναμικής του δομής, των νεφικών διεργασιών και της τυρβώδους ροής εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση, ιδιαίτερα υπό σταθερές συνθήκες με νεφοκάλυψη στην κορυφή του οριακού στρώματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αξιολογείται η ικανότητα του αριθμητικού μοντέλου Weather Research and Forecasting (WRF) να αναπαράγει το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα της Αρκτικής, όπως αυτό παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής MOSAiC στις 9 Απριλίου 2020. Χρησιμοποιήθηκε διάταξη πέντε μονοκατευθυντικά εμφωλευμένων περιοχών υπολογισμού, με την εσωτερικότερη περιοχή να λειτουργεί σε λειτουργία Large-Eddy Simulation (LES) με οριζόντια χωρική ανάλυση περίπου 120 m. Τα αποτελέσματα του μοντέλου συγκρίθηκαν με μετρήσεις ραδιοβολίσεων και αερομεταφερόμενες παρατηρήσεις από την πλατφόρμα DataHawk2 (DH2). Πραγματοποιήθηκε σειρά δοκιμών ευαισθησίας με τροποποιήσεις στις παραμετροποιήσεις του οριακού στρώματος, στη μικροφυσική των νεφών, στην κατακόρυφη διακριτοποίηση του μοντέλου και στην αναπαράσταση των σωματιδίων πυρήνωσης πάγου (Ice Nucleating Particles, INPs). Η αξιολόγηση των προσομοιώσεων βασίστηκε στη σύγκριση θερμοδυναμικών κατακόρυφων προφίλ, ιδιοτήτων των νεφών, τυρβωδών δομών, χαρακτηριστικών μηκών της τύρβης και συντελεστών τυρβώδους ανταλλαγής. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η ορθή αναπαράσταση της νεφικής δομής αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για την ανάπτυξη της τύρβης και τη σωστή προσομοίωση της δομής του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος. Μεταξύ των διαμορφώσεων που εξετάστηκαν, το τροποποιημένο μικροφυσικό σχήμα Morrison παρείχε τη ρεαλιστικότερη προσομοίωση LES, ενώ το σχήμα οριακού στρώματος Shin–Hong (SH) παρουσίασε συνολικά την καλύτερη απόδοση. Η εργασία αναδεικνύει τη μεγάλη ευαισθησία των LES προσομοιώσεων της Αρκτικής στη μικροφυσική των νεφών και στη συνολική διαμόρφωση του μοντέλου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης της προσομοίωσης της νεφογενούς τύρβης σε σταθερές συνθήκες του Αρκτικού Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος.","abstract_html":"Το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα (Atmospheric Boundary Layer, ABL) της Αρκτικής διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις ανταλλαγές ορμής, θερμότητας και υγρασίας μεταξύ της επιφάνειας και της ελεύθερης ατμόσφαιρας. Η αξιόπιστη αριθμητική αναπαράσταση της θερμοδυναμικής του δομής, των νεφικών διεργασιών και της τυρβώδους ροής εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση, ιδιαίτερα υπό σταθερές συνθήκες με νεφοκάλυψη στην κορυφή του οριακού στρώματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αξιολογείται η ικανότητα του αριθμητικού μοντέλου Weather Research and Forecasting (WRF) να αναπαράγει το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα της Αρκτικής, όπως αυτό παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής MOSAiC στις 9 Απριλίου 2020. Χρησιμοποιήθηκε διάταξη πέντε μονοκατευθυντικά εμφωλευμένων περιοχών υπολογισμού, με την εσωτερικότερη περιοχή να λειτουργεί σε λειτουργία Large-Eddy Simulation (LES) με οριζόντια χωρική ανάλυση περίπου 120 m. Τα αποτελέσματα του μοντέλου συγκρίθηκαν με μετρήσεις ραδιοβολίσεων και αερομεταφερόμενες παρατηρήσεις από την πλατφόρμα DataHawk2 (DH2). Πραγματοποιήθηκε σειρά δοκιμών ευαισθησίας με τροποποιήσεις στις παραμετροποιήσεις του οριακού στρώματος, στη μικροφυσική των νεφών, στην κατακόρυφη διακριτοποίηση του μοντέλου και στην αναπαράσταση των σωματιδίων πυρήνωσης πάγου (Ice Nucleating Particles, INPs). Η αξιολόγηση των προσομοιώσεων βασίστηκε στη σύγκριση θερμοδυναμικών κατακόρυφων προφίλ, ιδιοτήτων των νεφών, τυρβωδών δομών, χαρακτηριστικών μηκών της τύρβης και συντελεστών τυρβώδους ανταλλαγής. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η ορθή αναπαράσταση της νεφικής δομής αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για την ανάπτυξη της τύρβης και τη σωστή προσομοίωση της δομής του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος. Μεταξύ των διαμορφώσεων που εξετάστηκαν, το τροποποιημένο μικροφυσικό σχήμα Morrison παρείχε τη ρεαλιστικότερη προσομοίωση LES, ενώ το σχήμα οριακού στρώματος Shin–Hong (SH) παρουσίασε συνολικά την καλύτερη απόδοση. Η εργασία αναδεικνύει τη μεγάλη ευαισθησία των LES προσομοιώσεων της Αρκτικής στη μικροφυσική των νεφών και στη συνολική διαμόρφωση του μοντέλου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης της προσομοίωσης της νεφογενούς τύρβης σε σταθερές συνθήκες του Αρκτικού Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος.","abstract_has_math":false,"creators":["ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ","LIAKOPOULOS CHRISTOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431775"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431775","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431775","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431775","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431775","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ","LIAKOPOULOS CHRISTOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431775","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431775"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα (Atmospheric Boundary Layer, ABL) της Αρκτικής διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις ανταλλαγές ορμής, θερμότητας και υγρασίας μεταξύ της επιφάνειας και της ελεύθερης ατμόσφαιρας. Η αξιόπιστη αριθμητική αναπαράσταση της θερμοδυναμικής του δομής, των νεφικών διεργασιών και της τυρβώδους ροής εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση, ιδιαίτερα υπό σταθερές συνθήκες με νεφοκάλυψη στην κορυφή του οριακού στρώματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αξιολογείται η ικανότητα του αριθμητικού μοντέλου Weather Research and Forecasting (WRF) να αναπαράγει το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα της Αρκτικής, όπως αυτό παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής MOSAiC στις 9 Απριλίου 2020. Χρησιμοποιήθηκε διάταξη πέντε μονοκατευθυντικά εμφωλευμένων περιοχών υπολογισμού, με την εσωτερικότερη περιοχή να λειτουργεί σε λειτουργία Large-Eddy Simulation (LES) με οριζόντια χωρική ανάλυση περίπου 120 m. Τα αποτελέσματα του μοντέλου συγκρίθηκαν με μετρήσεις ραδιοβολίσεων και αερομεταφερόμενες παρατηρήσεις από την πλατφόρμα DataHawk2 (DH2). Πραγματοποιήθηκε σειρά δοκιμών ευαισθησίας με τροποποιήσεις στις παραμετροποιήσεις του οριακού στρώματος, στη μικροφυσική των νεφών, στην κατακόρυφη διακριτοποίηση του μοντέλου και στην αναπαράσταση των σωματιδίων πυρήνωσης πάγου (Ice Nucleating Particles, INPs). Η αξιολόγηση των προσομοιώσεων βασίστηκε στη σύγκριση θερμοδυναμικών κατακόρυφων προφίλ, ιδιοτήτων των νεφών, τυρβωδών δομών, χαρακτηριστικών μηκών της τύρβης και συντελεστών τυρβώδους ανταλλαγής. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η ορθή αναπαράσταση της νεφικής δομής αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για την ανάπτυξη της τύρβης και τη σωστή προσομοίωση της δομής του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος. Μεταξύ των διαμορφώσεων που εξετάστηκαν, το τροποποιημένο μικροφυσικό σχήμα Morrison παρείχε τη ρεαλιστικότερη προσομοίωση LES, ενώ το σχήμα οριακού στρώματος Shin–Hong (SH) παρουσίασε συνολικά την καλύτερη απόδοση. Η εργασία αναδεικνύει τη μεγάλη ευαισθησία των LES προσομοιώσεων της Αρκτικής στη μικροφυσική των νεφών και στη συνολική διαμόρφωση του μοντέλου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης της προσομοίωσης της νεφογενούς τύρβης σε σταθερές συνθήκες του Αρκτικού Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος.","The Arctic atmospheric boundary layer (ABL) plays a fundamental role in regulating the exchange of momentum, heat, and moisture between the surface and the free atmosphere. Accurate numerical representation of its thermodynamic structure, cloud processes, and turbulence remains a major challenge, particularly under stable cloud- topped conditions. This thesis evaluates the performance of the Weather Research and Forecasting (WRF) model in reproducing the Arctic atmospheric boundary layer observed during the MOSAiC expedition on 9 April 2020. A five-domain one-way nested configuration was employed, with the innermost domain operating in large-eddy simulation (LES) mode at a horizontal grid spacing of approximately 120 m. Model results were evaluated against radiosonde observations and airborne measurements obtained from the DataHawk2 (DH2) platform. A series of sensitivity experiments were conducted by modifying the planetary boundary layer parameterization, cloud microphysics, vertical grid configuration, and the treatment of ice nucleating particles. The simulations were evaluated through comparisons of thermodynamic profiles, cloud properties, turbulent structures, characteristic turbulent length scales, and turbulent exchange coefficients. The results demonstrate the critical role of cloud representation in controlling turbulence and the overall structure of the Arctic boundary layer. Among the tested configurations, the modified Morrison microphysics scheme produced the most realistic LES representation of the observed boundary layer, while the Shin–Hong planetary boundary layer scheme consistently outperformed the alternative parameterizations. The study highlights the strong sensitivity of Arctic LES simulations to model configuration and cloud microphysics, emphasizing the importance of accurately representing cloud-driven turbulence in stable Arctic boundary layers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Evaluation of WRF-LES Simulations of the Arctic Boundary Layer during the MOSAiC campaign"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ","LIAKOPOULOS CHRISTOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα (Atmospheric Boundary Layer, ABL) της Αρκτικής διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις ανταλλαγές ορμής, θερμότητας και υγρασίας μεταξύ της επιφάνειας και της ελεύθερης ατμόσφαιρας. Η αξιόπιστη αριθμητική αναπαράσταση της θερμοδυναμικής του δομής, των νεφικών διεργασιών και της τυρβώδους ροής εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική πρόκληση, ιδιαίτερα υπό σταθερές συνθήκες με νεφοκάλυψη στην κορυφή του οριακού στρώματος. Στην παρούσα διπλωματική εργασία αξιολογείται η ικανότητα του αριθμητικού μοντέλου Weather Research and Forecasting (WRF) να αναπαράγει το Ατμοσφαιρικό Οριακό Στρώμα της Αρκτικής, όπως αυτό παρατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής MOSAiC στις 9 Απριλίου 2020. Χρησιμοποιήθηκε διάταξη πέντε μονοκατευθυντικά εμφωλευμένων περιοχών υπολογισμού, με την εσωτερικότερη περιοχή να λειτουργεί σε λειτουργία Large-Eddy Simulation (LES) με οριζόντια χωρική ανάλυση περίπου 120 m. Τα αποτελέσματα του μοντέλου συγκρίθηκαν με μετρήσεις ραδιοβολίσεων και αερομεταφερόμενες παρατηρήσεις από την πλατφόρμα DataHawk2 (DH2). Πραγματοποιήθηκε σειρά δοκιμών ευαισθησίας με τροποποιήσεις στις παραμετροποιήσεις του οριακού στρώματος, στη μικροφυσική των νεφών, στην κατακόρυφη διακριτοποίηση του μοντέλου και στην αναπαράσταση των σωματιδίων πυρήνωσης πάγου (Ice Nucleating Particles, INPs). Η αξιολόγηση των προσομοιώσεων βασίστηκε στη σύγκριση θερμοδυναμικών κατακόρυφων προφίλ, ιδιοτήτων των νεφών, τυρβωδών δομών, χαρακτηριστικών μηκών της τύρβης και συντελεστών τυρβώδους ανταλλαγής. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι η ορθή αναπαράσταση της νεφικής δομής αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για την ανάπτυξη της τύρβης και τη σωστή προσομοίωση της δομής του Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος. Μεταξύ των διαμορφώσεων που εξετάστηκαν, το τροποποιημένο μικροφυσικό σχήμα Morrison παρείχε τη ρεαλιστικότερη προσομοίωση LES, ενώ το σχήμα οριακού στρώματος Shin–Hong (SH) παρουσίασε συνολικά την καλύτερη απόδοση. Η εργασία αναδεικνύει τη μεγάλη ευαισθησία των LES προσομοιώσεων της Αρκτικής στη μικροφυσική των νεφών και στη συνολική διαμόρφωση του μοντέλου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη περαιτέρω βελτίωσης της προσομοίωσης της νεφογενούς τύρβης σε σταθερές συνθήκες του Αρκτικού Ατμοσφαιρικού Οριακού Στρώματος.","The Arctic atmospheric boundary layer (ABL) plays a fundamental role in regulating the exchange of momentum, heat, and moisture between the surface and the free atmosphere. Accurate numerical representation of its thermodynamic structure, cloud processes, and turbulence remains a major challenge, particularly under stable cloud- topped conditions. This thesis evaluates the performance of the Weather Research and Forecasting (WRF) model in reproducing the Arctic atmospheric boundary layer observed during the MOSAiC expedition on 9 April 2020. A five-domain one-way nested configuration was employed, with the innermost domain operating in large-eddy simulation (LES) mode at a horizontal grid spacing of approximately 120 m. Model results were evaluated against radiosonde observations and airborne measurements obtained from the DataHawk2 (DH2) platform. A series of sensitivity experiments were conducted by modifying the planetary boundary layer parameterization, cloud microphysics, vertical grid configuration, and the treatment of ice nucleating particles. The simulations were evaluated through comparisons of thermodynamic profiles, cloud properties, turbulent structures, characteristic turbulent length scales, and turbulent exchange coefficients. The results demonstrate the critical role of cloud representation in controlling turbulence and the overall structure of the Arctic boundary layer. Among the tested configurations, the modified Morrison microphysics scheme produced the most realistic LES representation of the observed boundary layer, while the Shin–Hong planetary boundary layer scheme consistently outperformed the alternative parameterizations. The study highlights the strong sensitivity of Arctic LES simulations to model configuration and cloud microphysics, emphasizing the importance of accurately representing cloud-driven turbulence in stable Arctic boundary layers."],"dc:identifier":["uoadl:5431775","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431775"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Evaluation of WRF-LES Simulations of the Arctic Boundary Layer during the MOSAiC campaign"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}