{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431804"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431804","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προστασία ευάλωτων μαρτύρων και διασφάλιση δίκαιης δίκης κατ’ άρθρο 227 του ελληνικού κώδικα ποινικής δικονομίας","abstract":"1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ α. H διεθνής τάση των εγκληματολογικών επιστημών για α) ενθάρρυνση θυμάτων προς καταγγελία (σκοτεινών και δυσαπόδεικτων) αξιοποίνων σεξουαλικών πράξεων, β) προστασία τέτοιων ευάλωτων θυμάτων από πράξεις αντεκδίκησης, γ) αποφυγή δευτερογενούς θυματοποίησής τους και δ) τοποθέτησή τους σε ισότιμη -με τον κατηγορούμενο- δικονομική θέση στην ποινική δίκη, ώθησε εγκαίρως και από τον Έλληνα νομοθέτη να θεσπίσει κανόνες για την προστασία ευάλωτων μαρτύρων (ενηλίκων και ανηλίκων) θυμάτων πράξεων κατά της προσωπικής ή/και γενετήσιας ελευθερίας. β. Συγκεκριμένα, η προστασία των ανηλίκων μαρτύρων που είναι θύματα εγκλημάτων προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας καθιερώθηκε στον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (εφεξής πΚΠΔ) με το άρθρο 226Α ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη με το άρθρο 3 § 2 Ν. 3625/2007 και έκτοτε αντικαταστάθηκε ήδη εννέα (9) φορές σε μία διαδοχή νομοθετικών πρωτοβουλιών συμμόρφωσης προς διεθνή νομικά κείμενα. γ. Ειδικότερα, το άρθρο 227 του νέου ΚΠΔ (εφεξής νΚΠΔ) που ισχύει από 01-07-2019 με Ν. 4620/2019 (ως ισχύει σήμερα κατόπιν τροποποιήσεων), περιέχει πληθώρα διατάξεων τεχνικού χαρακτήρα, οι οποίες ρυθμίζουν αναλυτικά τον τρόπο εξέτασης των ανηλίκων μαρτύρων, που είναι θύματα εγκλημάτων κατά της προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας. δ. Ωστόσο, εκείνο που δεν έχει εισέτι ερωτηθεί/διερευνηθεί, είναι αν είναι η εφάπαξ -ή στο ελάχιστο περιορισμένη- εξέταση/συνέντευξη του ανηλίκου θύματος γενετησίων πράξεων α) πράγματι εφικτή αλλά και β) αποτελεσματική για την παραγωγή στιβαρών 1. ενδείξεων για παραπομπή-απαλλαγή είτε/και 2. αποδείξεων για καταδίκη-αθώωση, ώστε να πραγματώνεται όχι μόνον ο σκοπός της διάταξης αυτής (πρωτίστως η προστασία του θύματος με διασφάλιση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου), αλλά και η γενική/ειδική πρόληψη και εν τέλει ο σκοπός της ποινικής δίκης: Η εξακρίβωση της Αλήθειας. 2. ΣΚΟΠΟΣ α. Η παρούσα εργασία, έχει στόχο την συγκριτική αποτίμηση της εφαρμογής του άρθρου 227 ΚΠΔ σε βάθος της τελευταίας δεκαετίας (2014-2024), θέτοντας ως ερευνητική υπόθεση αν και πώς μεταβλήθηκε και συνδέεται, το πλήθος των παραπομπών/καταδικών με αυτό των συνεντεύξεων των θυμάτων και τότε αν η τυχόν μεταβολή των πρώτων μπορεί να ερμηνευθεί ως ενδελεχέστερη αξιολόγηση των τελευταίων [ήτοι της αξιοπιστίας της μαρτυρικής κατάθεσης του ανηλίκου παθόντος (δηλ. λιγότερες ή περισσότερες συνεντεύξεις  λιγότερες ή περισσότερες παραπομπές/καταδίκες ?)] και αν εν τέλει επιτυγχάνονται οι σκοποί του άρθρου 227 ΚΠΔ, δηλαδή 1) εξασφάλιση α) νομικά και β) πραγματικά (ποσοτικά/ποιοτικά) επαρκούς αποδεικτικού υλικού για την ακροαματική διαδικασία και 2) αποτροπή α) επαναθυματοποίησης του ανηλίκου παθόντος και β) παραβίασης δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. 3. ΜΕΘΟΔΟΣ α. Λήψη αντιγράφων με βάση τον τόπο τέλεσης αδικήματος/διεξαγωγής της ανάκρισης στην Αττική (Αθήνα) 14 ποινικών υποθέσεων x 2 [ερευνώμενες χρονικές περιόδους, ήτοι α) πριν την ισχύ του Ν. 4620/2019 (την πενταετία 2014-2019) και β) μετά την ισχύ του (την πενταετία από 2019-2024) που εισήγαγε εκτεταμένες αλλαγές στο άρθρο 227 ΚΠΔ], εν συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων, με ερευνώμενα α) αδικήματα [γενετήσιες πράξεις με ανήλικο (339 ΠΚ) ή/και βιασμός (336 ΠΚ)] β) με δράστη ενήλικο (20-60 ετών) και θύμα ανήλικο (5-15 ετών) και γ) το πλήθος των συνεντεύξεων του θύματος (πόσες φορές εξετάσθηκε ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο) από προανακριτικό υπάλληλο ή/και ανακριτή παρουσία ειδικού πραγματογνώμονα (παιδοψυχιάτρου/παιδοψυχολόγου) έως την έκδοση οριστικής δικαστικής απόφασης και δ) την δικονομική πορεία εκάστης υπόθεσης, ήτοι (ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο), επί συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων [πόσες περατώθηκαν α) οριστικά και β) τελεσίδικα, με την έκδοση (καταδικαστικής ή αθωωτικής) απόφασης του αρμοδίου α) Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου και β) Μικτού Ορκωτού Εφετείου, αντιστοίχως].","abstract_html":"1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ α. H διεθνής τάση των εγκληματολογικών επιστημών για α) ενθάρρυνση θυμάτων προς καταγγελία (σκοτεινών και δυσαπόδεικτων) αξιοποίνων σεξουαλικών πράξεων, β) προστασία τέτοιων ευάλωτων θυμάτων από πράξεις αντεκδίκησης, γ) αποφυγή δευτερογενούς θυματοποίησής τους και δ) τοποθέτησή τους σε ισότιμη -με τον κατηγορούμενο- δικονομική θέση στην ποινική δίκη, ώθησε εγκαίρως και από τον Έλληνα νομοθέτη να θεσπίσει κανόνες για την προστασία ευάλωτων μαρτύρων (ενηλίκων και ανηλίκων) θυμάτων πράξεων κατά της προσωπικής ή/και γενετήσιας ελευθερίας. β. Συγκεκριμένα, η προστασία των ανηλίκων μαρτύρων που είναι θύματα εγκλημάτων προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας καθιερώθηκε στον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (εφεξής πΚΠΔ) με το άρθρο 226Α ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη με το άρθρο 3 § 2 Ν. 3625/2007 και έκτοτε αντικαταστάθηκε ήδη εννέα (9) φορές σε μία διαδοχή νομοθετικών πρωτοβουλιών συμμόρφωσης προς διεθνή νομικά κείμενα. γ. Ειδικότερα, το άρθρο 227 του νέου ΚΠΔ (εφεξής νΚΠΔ) που ισχύει από 01-07-2019 με Ν. 4620/2019 (ως ισχύει σήμερα κατόπιν τροποποιήσεων), περιέχει πληθώρα διατάξεων τεχνικού χαρακτήρα, οι οποίες ρυθμίζουν αναλυτικά τον τρόπο εξέτασης των ανηλίκων μαρτύρων, που είναι θύματα εγκλημάτων κατά της προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας. δ. Ωστόσο, εκείνο που δεν έχει εισέτι ερωτηθεί/διερευνηθεί, είναι αν είναι η εφάπαξ -ή στο ελάχιστο περιορισμένη- εξέταση/συνέντευξη του ανηλίκου θύματος γενετησίων πράξεων α) πράγματι εφικτή αλλά και β) αποτελεσματική για την παραγωγή στιβαρών 1. ενδείξεων για παραπομπή-απαλλαγή είτε/και 2. αποδείξεων για καταδίκη-αθώωση, ώστε να πραγματώνεται όχι μόνον ο σκοπός της διάταξης αυτής (πρωτίστως η προστασία του θύματος με διασφάλιση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου), αλλά και η γενική/ειδική πρόληψη και εν τέλει ο σκοπός της ποινικής δίκης: Η εξακρίβωση της Αλήθειας. 2. ΣΚΟΠΟΣ α. Η παρούσα εργασία, έχει στόχο την συγκριτική αποτίμηση της εφαρμογής του άρθρου 227 ΚΠΔ σε βάθος της τελευταίας δεκαετίας (2014-2024), θέτοντας ως ερευνητική υπόθεση αν και πώς μεταβλήθηκε και συνδέεται, το πλήθος των παραπομπών/καταδικών με αυτό των συνεντεύξεων των θυμάτων και τότε αν η τυχόν μεταβολή των πρώτων μπορεί να ερμηνευθεί ως ενδελεχέστερη αξιολόγηση των τελευταίων [ήτοι της αξιοπιστίας της μαρτυρικής κατάθεσης του ανηλίκου παθόντος (δηλ. λιγότερες ή περισσότερες συνεντεύξεις  λιγότερες ή περισσότερες παραπομπές/καταδίκες ?)] και αν εν τέλει επιτυγχάνονται οι σκοποί του άρθρου 227 ΚΠΔ, δηλαδή 1) εξασφάλιση α) νομικά και β) πραγματικά (ποσοτικά/ποιοτικά) επαρκούς αποδεικτικού υλικού για την ακροαματική διαδικασία και 2) αποτροπή α) επαναθυματοποίησης του ανηλίκου παθόντος και β) παραβίασης δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. 3. ΜΕΘΟΔΟΣ α. Λήψη αντιγράφων με βάση τον τόπο τέλεσης αδικήματος/διεξαγωγής της ανάκρισης στην Αττική (Αθήνα) 14 ποινικών υποθέσεων x 2 [ερευνώμενες χρονικές περιόδους, ήτοι α) πριν την ισχύ του Ν. 4620/2019 (την πενταετία 2014-2019) και β) μετά την ισχύ του (την πενταετία από 2019-2024) που εισήγαγε εκτεταμένες αλλαγές στο άρθρο 227 ΚΠΔ], εν συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων, με ερευνώμενα α) αδικήματα [γενετήσιες πράξεις με ανήλικο (339 ΠΚ) ή/και βιασμός (336 ΠΚ)] β) με δράστη ενήλικο (20-60 ετών) και θύμα ανήλικο (5-15 ετών) και γ) το πλήθος των συνεντεύξεων του θύματος (πόσες φορές εξετάσθηκε ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο) από προανακριτικό υπάλληλο ή/και ανακριτή παρουσία ειδικού πραγματογνώμονα (παιδοψυχιάτρου/παιδοψυχολόγου) έως την έκδοση οριστικής δικαστικής απόφασης και δ) την δικονομική πορεία εκάστης υπόθεσης, ήτοι (ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο), επί συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων [πόσες περατώθηκαν α) οριστικά και β) τελεσίδικα, με την έκδοση (καταδικαστικής ή αθωωτικής) απόφασης του αρμοδίου α) Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου και β) Μικτού Ορκωτού Εφετείου, αντιστοίχως].","abstract_has_math":false,"creators":["Σύψας Θωμάς","Sypsas Thomas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431804"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431804","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431804","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431804","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431804","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σύψας Θωμάς","Sypsas Thomas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431804"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ α. H διεθνής τάση των εγκληματολογικών επιστημών για α) ενθάρρυνση θυμάτων προς καταγγελία (σκοτεινών και δυσαπόδεικτων) αξιοποίνων σεξουαλικών πράξεων, β) προστασία τέτοιων ευάλωτων θυμάτων από πράξεις αντεκδίκησης, γ) αποφυγή δευτερογενούς θυματοποίησής τους και δ) τοποθέτησή τους σε ισότιμη -με τον κατηγορούμενο- δικονομική θέση στην ποινική δίκη, ώθησε εγκαίρως και από τον Έλληνα νομοθέτη να θεσπίσει κανόνες για την προστασία ευάλωτων μαρτύρων (ενηλίκων και ανηλίκων) θυμάτων πράξεων κατά της προσωπικής ή/και γενετήσιας ελευθερίας. β. Συγκεκριμένα, η προστασία των ανηλίκων μαρτύρων που είναι θύματα εγκλημάτων προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας καθιερώθηκε στον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (εφεξής πΚΠΔ) με το άρθρο 226Α ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη με το άρθρο 3 § 2 Ν. 3625/2007 και έκτοτε αντικαταστάθηκε ήδη εννέα (9) φορές σε μία διαδοχή νομοθετικών πρωτοβουλιών συμμόρφωσης προς διεθνή νομικά κείμενα. γ. Ειδικότερα, το άρθρο 227 του νέου ΚΠΔ (εφεξής νΚΠΔ) που ισχύει από 01-07-2019 με Ν. 4620/2019 (ως ισχύει σήμερα κατόπιν τροποποιήσεων), περιέχει πληθώρα διατάξεων τεχνικού χαρακτήρα, οι οποίες ρυθμίζουν αναλυτικά τον τρόπο εξέτασης των ανηλίκων μαρτύρων, που είναι θύματα εγκλημάτων κατά της προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας. δ. Ωστόσο, εκείνο που δεν έχει εισέτι ερωτηθεί/διερευνηθεί, είναι αν είναι η εφάπαξ -ή στο ελάχιστο περιορισμένη- εξέταση/συνέντευξη του ανηλίκου θύματος γενετησίων πράξεων α) πράγματι εφικτή αλλά και β) αποτελεσματική για την παραγωγή στιβαρών 1. ενδείξεων για παραπομπή-απαλλαγή είτε/και 2. αποδείξεων για καταδίκη-αθώωση, ώστε να πραγματώνεται όχι μόνον ο σκοπός της διάταξης αυτής (πρωτίστως η προστασία του θύματος με διασφάλιση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου), αλλά και η γενική/ειδική πρόληψη και εν τέλει ο σκοπός της ποινικής δίκης: Η εξακρίβωση της Αλήθειας. 2. ΣΚΟΠΟΣ α. Η παρούσα εργασία, έχει στόχο την συγκριτική αποτίμηση της εφαρμογής του άρθρου 227 ΚΠΔ σε βάθος της τελευταίας δεκαετίας (2014-2024), θέτοντας ως ερευνητική υπόθεση αν και πώς μεταβλήθηκε και συνδέεται, το πλήθος των παραπομπών/καταδικών με αυτό των συνεντεύξεων των θυμάτων και τότε αν η τυχόν μεταβολή των πρώτων μπορεί να ερμηνευθεί ως ενδελεχέστερη αξιολόγηση των τελευταίων [ήτοι της αξιοπιστίας της μαρτυρικής κατάθεσης του ανηλίκου παθόντος (δηλ. λιγότερες ή περισσότερες συνεντεύξεις  λιγότερες ή περισσότερες παραπομπές/καταδίκες ?)] και αν εν τέλει επιτυγχάνονται οι σκοποί του άρθρου 227 ΚΠΔ, δηλαδή 1) εξασφάλιση α) νομικά και β) πραγματικά (ποσοτικά/ποιοτικά) επαρκούς αποδεικτικού υλικού για την ακροαματική διαδικασία και 2) αποτροπή α) επαναθυματοποίησης του ανηλίκου παθόντος και β) παραβίασης δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. 3. ΜΕΘΟΔΟΣ α. Λήψη αντιγράφων με βάση τον τόπο τέλεσης αδικήματος/διεξαγωγής της ανάκρισης στην Αττική (Αθήνα) 14 ποινικών υποθέσεων x 2 [ερευνώμενες χρονικές περιόδους, ήτοι α) πριν την ισχύ του Ν. 4620/2019 (την πενταετία 2014-2019) και β) μετά την ισχύ του (την πενταετία από 2019-2024) που εισήγαγε εκτεταμένες αλλαγές στο άρθρο 227 ΚΠΔ], εν συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων, με ερευνώμενα α) αδικήματα [γενετήσιες πράξεις με ανήλικο (339 ΠΚ) ή/και βιασμός (336 ΠΚ)] β) με δράστη ενήλικο (20-60 ετών) και θύμα ανήλικο (5-15 ετών) και γ) το πλήθος των συνεντεύξεων του θύματος (πόσες φορές εξετάσθηκε ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο) από προανακριτικό υπάλληλο ή/και ανακριτή παρουσία ειδικού πραγματογνώμονα (παιδοψυχιάτρου/παιδοψυχολόγου) έως την έκδοση οριστικής δικαστικής απόφασης και δ) την δικονομική πορεία εκάστης υπόθεσης, ήτοι (ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο), επί συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων [πόσες περατώθηκαν α) οριστικά και β) τελεσίδικα, με την έκδοση (καταδικαστικής ή αθωωτικής) απόφασης του αρμοδίου α) Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου και β) Μικτού Ορκωτού Εφετείου, αντιστοίχως].","1. INTRODUCTION a. The international trend to a. encourage victims to denounce (dark and hard to prove) illicit sexual activities, b. protect vulnerable victims from retaliation, c. avert their secondary victimization and d. place them on equal procedural footing with the defendant on trial, spurred the Greek legislator timely to set rules for the protection of vulnerable (adult and minor) witnesses of acts against personal and/or sexual freedom. b. In particular, the protection of child witnesses as victims of crimes against personal and sexual freedom was introduced to the previous (old) Code of Penal Procedure (hereinafter oCPP) under article 226A as per article 3 § 2 Law 3625/2007 which has been amended nine (9) times since, in a succession of legislative initiatives to conform with international legal texts. c. To be more specific, article 227 of the present (new) Code of Penal Procedure (hereinafter nCPP) which came into force on 07.01.2019 as per Law 4620/2019 (currently in force as amended), contains a multitude of stipulations of technical nature, regulating in detail the examination procedure of child witnesses as victims of crimes against personal and sexual freedom. d. However, what has not yet been asked/researched, is whether the sole -or limited to a minimum number of- examination/interview of children as victims of sexual crimes is indeed a. feasible and also b. effective, so as to produce ample 1. evidence to commit for trial/dismissal and/or 2. proof for conviction/acquittal ruling, in order to achieve not only the aim of the article (primarily victim protection whilst safeguarding the rights of the defendant) but also general/specific criminal prevention and ultimately the purpose of criminal trial: The discovery of Truth. 2. AIM a. The aim of the present dissertation is the comparative appraisal of the application of article 227 CCP within the past ten years (2014-2024), under the research hypothesis whether and how the number of committals/convictions has changed and/or is connected to the number of interviews of such victims and then whether such change of the former may be interpreted as a more comprehensive evaluation of the latter [that is the credibility of the child witness (i.e. less or more interviews  less or more indictments/convictions ?] and ultimately, whether the purpose of article 227 CCP is served, viz 1) safeguarding a. legal and b. factual (quantity/quality) adequate evidence material to stand trial and 2) preventing a. revictimization of the child and b. violation of the rights of the defendant. 3. METHOD a. Based on the place of occurrence/investigation in Attica (Athens) access to copies of 14 case files x 2 [5-year periods, viz a. before Law 4620/2019 entered into force (2014-2019) and b. after Law 4620/2019 entered into force (2019-2024) which introduced major changes to article 227 CCP], 28 case files in total, researching a. crimes [i.e. sexual activity with a person under the age of consent (Penal Code art. 339) and/or rape (Penal Code art. 336), b. perpetrator adult (20-60 years of age) and underage victim (5-15 years of age), c. number of interviews of the victim (i.e. how many times interviewed by case/court territory/5-year period) by the police authorities and/or investigative judge in the presence of an expert (child psychiatrist/psychologist) until the final court ruling and d. the procedural course of each case, viz (by case/court territory/5-year period) of 28 case files in total [i.e. how many were terminated in the a. first and b. second degree with a final ruling (conviction or acquittal) of the competent a. Crown Court and b. Court of Appeals, accordingly]."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προστασία ευάλωτων μαρτύρων και διασφάλιση δίκαιης δίκης κατ’ άρθρο 227 του ελληνικού κώδικα ποινικής δικονομίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σύψας Θωμάς","Sypsas Thomas"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ α. H διεθνής τάση των εγκληματολογικών επιστημών για α) ενθάρρυνση θυμάτων προς καταγγελία (σκοτεινών και δυσαπόδεικτων) αξιοποίνων σεξουαλικών πράξεων, β) προστασία τέτοιων ευάλωτων θυμάτων από πράξεις αντεκδίκησης, γ) αποφυγή δευτερογενούς θυματοποίησής τους και δ) τοποθέτησή τους σε ισότιμη -με τον κατηγορούμενο- δικονομική θέση στην ποινική δίκη, ώθησε εγκαίρως και από τον Έλληνα νομοθέτη να θεσπίσει κανόνες για την προστασία ευάλωτων μαρτύρων (ενηλίκων και ανηλίκων) θυμάτων πράξεων κατά της προσωπικής ή/και γενετήσιας ελευθερίας. β. Συγκεκριμένα, η προστασία των ανηλίκων μαρτύρων που είναι θύματα εγκλημάτων προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας καθιερώθηκε στον προϊσχύσαντα Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (εφεξής πΚΠΔ) με το άρθρο 226Α ΚΠΔ, το οποίο εισήχθη με το άρθρο 3 § 2 Ν. 3625/2007 και έκτοτε αντικαταστάθηκε ήδη εννέα (9) φορές σε μία διαδοχή νομοθετικών πρωτοβουλιών συμμόρφωσης προς διεθνή νομικά κείμενα. γ. Ειδικότερα, το άρθρο 227 του νέου ΚΠΔ (εφεξής νΚΠΔ) που ισχύει από 01-07-2019 με Ν. 4620/2019 (ως ισχύει σήμερα κατόπιν τροποποιήσεων), περιέχει πληθώρα διατάξεων τεχνικού χαρακτήρα, οι οποίες ρυθμίζουν αναλυτικά τον τρόπο εξέτασης των ανηλίκων μαρτύρων, που είναι θύματα εγκλημάτων κατά της προσωπικής και γενετήσιας ελευθερίας. δ. Ωστόσο, εκείνο που δεν έχει εισέτι ερωτηθεί/διερευνηθεί, είναι αν είναι η εφάπαξ -ή στο ελάχιστο περιορισμένη- εξέταση/συνέντευξη του ανηλίκου θύματος γενετησίων πράξεων α) πράγματι εφικτή αλλά και β) αποτελεσματική για την παραγωγή στιβαρών 1. ενδείξεων για παραπομπή-απαλλαγή είτε/και 2. αποδείξεων για καταδίκη-αθώωση, ώστε να πραγματώνεται όχι μόνον ο σκοπός της διάταξης αυτής (πρωτίστως η προστασία του θύματος με διασφάλιση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου), αλλά και η γενική/ειδική πρόληψη και εν τέλει ο σκοπός της ποινικής δίκης: Η εξακρίβωση της Αλήθειας. 2. ΣΚΟΠΟΣ α. Η παρούσα εργασία, έχει στόχο την συγκριτική αποτίμηση της εφαρμογής του άρθρου 227 ΚΠΔ σε βάθος της τελευταίας δεκαετίας (2014-2024), θέτοντας ως ερευνητική υπόθεση αν και πώς μεταβλήθηκε και συνδέεται, το πλήθος των παραπομπών/καταδικών με αυτό των συνεντεύξεων των θυμάτων και τότε αν η τυχόν μεταβολή των πρώτων μπορεί να ερμηνευθεί ως ενδελεχέστερη αξιολόγηση των τελευταίων [ήτοι της αξιοπιστίας της μαρτυρικής κατάθεσης του ανηλίκου παθόντος (δηλ. λιγότερες ή περισσότερες συνεντεύξεις  λιγότερες ή περισσότερες παραπομπές/καταδίκες ?)] και αν εν τέλει επιτυγχάνονται οι σκοποί του άρθρου 227 ΚΠΔ, δηλαδή 1) εξασφάλιση α) νομικά και β) πραγματικά (ποσοτικά/ποιοτικά) επαρκούς αποδεικτικού υλικού για την ακροαματική διαδικασία και 2) αποτροπή α) επαναθυματοποίησης του ανηλίκου παθόντος και β) παραβίασης δικαιωμάτων του κατηγορουμένου. 3. ΜΕΘΟΔΟΣ α. Λήψη αντιγράφων με βάση τον τόπο τέλεσης αδικήματος/διεξαγωγής της ανάκρισης στην Αττική (Αθήνα) 14 ποινικών υποθέσεων x 2 [ερευνώμενες χρονικές περιόδους, ήτοι α) πριν την ισχύ του Ν. 4620/2019 (την πενταετία 2014-2019) και β) μετά την ισχύ του (την πενταετία από 2019-2024) που εισήγαγε εκτεταμένες αλλαγές στο άρθρο 227 ΚΠΔ], εν συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων, με ερευνώμενα α) αδικήματα [γενετήσιες πράξεις με ανήλικο (339 ΠΚ) ή/και βιασμός (336 ΠΚ)] β) με δράστη ενήλικο (20-60 ετών) και θύμα ανήλικο (5-15 ετών) και γ) το πλήθος των συνεντεύξεων του θύματος (πόσες φορές εξετάσθηκε ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο) από προανακριτικό υπάλληλο ή/και ανακριτή παρουσία ειδικού πραγματογνώμονα (παιδοψυχιάτρου/παιδοψυχολόγου) έως την έκδοση οριστικής δικαστικής απόφασης και δ) την δικονομική πορεία εκάστης υπόθεσης, ήτοι (ανά υπόθεση/περιφέρεια/χρονική περίοδο), επί συνόλω 28 ποινικών υποθέσεων [πόσες περατώθηκαν α) οριστικά και β) τελεσίδικα, με την έκδοση (καταδικαστικής ή αθωωτικής) απόφασης του αρμοδίου α) Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου και β) Μικτού Ορκωτού Εφετείου, αντιστοίχως].","1. INTRODUCTION a. The international trend to a. encourage victims to denounce (dark and hard to prove) illicit sexual activities, b. protect vulnerable victims from retaliation, c. avert their secondary victimization and d. place them on equal procedural footing with the defendant on trial, spurred the Greek legislator timely to set rules for the protection of vulnerable (adult and minor) witnesses of acts against personal and/or sexual freedom. b. In particular, the protection of child witnesses as victims of crimes against personal and sexual freedom was introduced to the previous (old) Code of Penal Procedure (hereinafter oCPP) under article 226A as per article 3 § 2 Law 3625/2007 which has been amended nine (9) times since, in a succession of legislative initiatives to conform with international legal texts. c. To be more specific, article 227 of the present (new) Code of Penal Procedure (hereinafter nCPP) which came into force on 07.01.2019 as per Law 4620/2019 (currently in force as amended), contains a multitude of stipulations of technical nature, regulating in detail the examination procedure of child witnesses as victims of crimes against personal and sexual freedom. d. However, what has not yet been asked/researched, is whether the sole -or limited to a minimum number of- examination/interview of children as victims of sexual crimes is indeed a. feasible and also b. effective, so as to produce ample 1. evidence to commit for trial/dismissal and/or 2. proof for conviction/acquittal ruling, in order to achieve not only the aim of the article (primarily victim protection whilst safeguarding the rights of the defendant) but also general/specific criminal prevention and ultimately the purpose of criminal trial: The discovery of Truth. 2. AIM a. The aim of the present dissertation is the comparative appraisal of the application of article 227 CCP within the past ten years (2014-2024), under the research hypothesis whether and how the number of committals/convictions has changed and/or is connected to the number of interviews of such victims and then whether such change of the former may be interpreted as a more comprehensive evaluation of the latter [that is the credibility of the child witness (i.e. less or more interviews  less or more indictments/convictions ?] and ultimately, whether the purpose of article 227 CCP is served, viz 1) safeguarding a. legal and b. factual (quantity/quality) adequate evidence material to stand trial and 2) preventing a. revictimization of the child and b. violation of the rights of the defendant. 3. METHOD a. Based on the place of occurrence/investigation in Attica (Athens) access to copies of 14 case files x 2 [5-year periods, viz a. before Law 4620/2019 entered into force (2014-2019) and b. after Law 4620/2019 entered into force (2019-2024) which introduced major changes to article 227 CCP], 28 case files in total, researching a. crimes [i.e. sexual activity with a person under the age of consent (Penal Code art. 339) and/or rape (Penal Code art. 336), b. perpetrator adult (20-60 years of age) and underage victim (5-15 years of age), c. number of interviews of the victim (i.e. how many times interviewed by case/court territory/5-year period) by the police authorities and/or investigative judge in the presence of an expert (child psychiatrist/psychologist) until the final court ruling and d. the procedural course of each case, viz (by case/court territory/5-year period) of 28 case files in total [i.e. how many were terminated in the a. first and b. second degree with a final ruling (conviction or acquittal) of the competent a. Crown Court and b. Court of Appeals, accordingly]."],"dc:identifier":["uoadl:5431804","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431804"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Προστασία ευάλωτων μαρτύρων και διασφάλιση δίκαιης δίκης κατ’ άρθρο 227 του ελληνικού κώδικα ποινικής δικονομίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}