{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431871"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431871","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Nanoparticle toxicity as a barrier to the clinical translation of nanomedicine","abstract":"Η νανοϊατρική έχει διευρύνει τις δυνατότητες χορήγησης φαρμάκων, διάγνωσης, παρακολούθησης της εξέλιξης των νόσων και θεραπείας, τροποποιώντας τη βιοκατανομή, την κυτταρική πρόσληψη, την έκθεση των ιστών και την αποδέσμευση των φαρμάκων με τρόπους που είναι δύσκολο να επιτευχθούν με τις συμβατικές φαρμακοτεχνικές μορφές. Ωστόσο, η μετάβαση στην κλινική πράξη εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση, καθώς η ασφάλεια των νανοσωματιδίων δεν καθορίζεται μόνο από τη δραστική ουσία, αλλά και από τις ιδιότητες των υλικών, τις βιολογικές αλληλεπιδράσεις, τη συνέπεια της παραγωγικής διαδικασίας και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την τοξικότητα των νανοσωματιδίων ως εμπόδιο στη μετάβαση της νανοϊατρικής στην κλινική πράξη, καλύπτοντας τον σχεδιασμό των σκευασμάτων, τη μη κλινική αξιολόγηση, την παραγωγή, την κανονιστική αξιολόγηση και την κλινική χρήση. Πραγματοποιήθηκε κριτική αφηγηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αξιοποίηση δεδομένων από τα πεδία της νανοϊατρικής, της νανοτοξικολογίας, της φαρμακευτικής επιστήμης, της μεταφραστικής ιατρικής και της κανονιστικής επιστήμης. Οι πλατφόρμες νανοϊατρικής διαφέρουν σημαντικά ως προς τις φυσικοχημικές ιδιότητες, τη βιολογική συμπεριφορά, τη δυνατότητα αναπαραγώγιμης παραγωγής και τη μακροπρόθεσμη ασφάλειά τους. Ανεξάρτητα από την πλατφόρμα, τα χαρακτηριστικά των σωματιδίων, η χημεία της επιφάνειας, οι βιολογικές αλληλεπιδράσεις, η συσσωμάτωση, η συμπεριφορά αποδέσμευσης, η επιμόλυνση και οι διαφοροποιήσεις που σχετίζονται με την παραγωγική διαδικασία μπορούν να επηρεάσουν τις κυτταρικές και υποκυτταρικές αποκρίσεις, τη φλεγμονή, την αναγνώριση από το ανοσοποιητικό σύστημα, τη συμβατότητα με το αίμα, τη γονοτοξικότητα, τη συσσώρευση στους ιστούς και την απομάκρυνση από τον οργανισμό. Η ερμηνεία των δεδομένων περιπλέκεται περαιτέρω από πιθανές παρεμβολές στις αναλυτικές δοκιμασίες, την αβεβαιότητα ως προς τις μετρικές δόσης και την τοξικοκινητική, τους περιορισμούς των μη κλινικών μοντέλων και τη μεταβλητότητα των προϊόντων. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν την ανάγκη αντιμετώπισης της τοξικότητας των νανοσωματιδίων καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης και όχι μόνο στο πλαίσιο των δοκιμών ασφάλειας κατά τα τελικά στάδια. Η ασφαλέστερη μετάβαση στην κλινική πράξη απαιτεί έγκαιρη έμφαση στον σχεδιασμό των υλικών, τη χρήση βιολογικά συναφών δοκιμασιών, την αξιολόγηση της τοξικοκινητικής και του ανοσολογικού κινδύνου, τον ολοκληρωμένο χαρακτηρισμό, την αναπαραγωγιμότητα της παραγωγής και τον κατάλληλο κανονιστικό σχεδιασμό. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η διασφάλιση ότι τα δεδομένα ασφάλειας παραμένουν εφαρμόσιμα στο τελικό προϊόν που τελικά παράγεται και χορηγείται στους ασθενείς.","abstract_html":"Η νανοϊατρική έχει διευρύνει τις δυνατότητες χορήγησης φαρμάκων, διάγνωσης, παρακολούθησης της εξέλιξης των νόσων και θεραπείας, τροποποιώντας τη βιοκατανομή, την κυτταρική πρόσληψη, την έκθεση των ιστών και την αποδέσμευση των φαρμάκων με τρόπους που είναι δύσκολο να επιτευχθούν με τις συμβατικές φαρμακοτεχνικές μορφές. Ωστόσο, η μετάβαση στην κλινική πράξη εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση, καθώς η ασφάλεια των νανοσωματιδίων δεν καθορίζεται μόνο από τη δραστική ουσία, αλλά και από τις ιδιότητες των υλικών, τις βιολογικές αλληλεπιδράσεις, τη συνέπεια της παραγωγικής διαδικασίας και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την τοξικότητα των νανοσωματιδίων ως εμπόδιο στη μετάβαση της νανοϊατρικής στην κλινική πράξη, καλύπτοντας τον σχεδιασμό των σκευασμάτων, τη μη κλινική αξιολόγηση, την παραγωγή, την κανονιστική αξιολόγηση και την κλινική χρήση. Πραγματοποιήθηκε κριτική αφηγηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αξιοποίηση δεδομένων από τα πεδία της νανοϊατρικής, της νανοτοξικολογίας, της φαρμακευτικής επιστήμης, της μεταφραστικής ιατρικής και της κανονιστικής επιστήμης. Οι πλατφόρμες νανοϊατρικής διαφέρουν σημαντικά ως προς τις φυσικοχημικές ιδιότητες, τη βιολογική συμπεριφορά, τη δυνατότητα αναπαραγώγιμης παραγωγής και τη μακροπρόθεσμη ασφάλειά τους. Ανεξάρτητα από την πλατφόρμα, τα χαρακτηριστικά των σωματιδίων, η χημεία της επιφάνειας, οι βιολογικές αλληλεπιδράσεις, η συσσωμάτωση, η συμπεριφορά αποδέσμευσης, η επιμόλυνση και οι διαφοροποιήσεις που σχετίζονται με την παραγωγική διαδικασία μπορούν να επηρεάσουν τις κυτταρικές και υποκυτταρικές αποκρίσεις, τη φλεγμονή, την αναγνώριση από το ανοσοποιητικό σύστημα, τη συμβατότητα με το αίμα, τη γονοτοξικότητα, τη συσσώρευση στους ιστούς και την απομάκρυνση από τον οργανισμό. Η ερμηνεία των δεδομένων περιπλέκεται περαιτέρω από πιθανές παρεμβολές στις αναλυτικές δοκιμασίες, την αβεβαιότητα ως προς τις μετρικές δόσης και την τοξικοκινητική, τους περιορισμούς των μη κλινικών μοντέλων και τη μεταβλητότητα των προϊόντων. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν την ανάγκη αντιμετώπισης της τοξικότητας των νανοσωματιδίων καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης και όχι μόνο στο πλαίσιο των δοκιμών ασφάλειας κατά τα τελικά στάδια. Η ασφαλέστερη μετάβαση στην κλινική πράξη απαιτεί έγκαιρη έμφαση στον σχεδιασμό των υλικών, τη χρήση βιολογικά συναφών δοκιμασιών, την αξιολόγηση της τοξικοκινητικής και του ανοσολογικού κινδύνου, τον ολοκληρωμένο χαρακτηρισμό, την αναπαραγωγιμότητα της παραγωγής και τον κατάλληλο κανονιστικό σχεδιασμό. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η διασφάλιση ότι τα δεδομένα ασφάλειας παραμένουν εφαρμόσιμα στο τελικό προϊόν που τελικά παράγεται και χορηγείται στους ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Σορασιττιγιανουκάν Φεουάνγκτιτ Νιγιαμισόν","Sorasitthiyanukarn Feuangthit Niyamissara"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431871"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431871","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431871","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431871","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431871","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σορασιττιγιανουκάν Φεουάνγκτιτ Νιγιαμισόν","Sorasitthiyanukarn Feuangthit Niyamissara"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431871","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431871"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νανοϊατρική έχει διευρύνει τις δυνατότητες χορήγησης φαρμάκων, διάγνωσης, παρακολούθησης της εξέλιξης των νόσων και θεραπείας, τροποποιώντας τη βιοκατανομή, την κυτταρική πρόσληψη, την έκθεση των ιστών και την αποδέσμευση των φαρμάκων με τρόπους που είναι δύσκολο να επιτευχθούν με τις συμβατικές φαρμακοτεχνικές μορφές. Ωστόσο, η μετάβαση στην κλινική πράξη εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση, καθώς η ασφάλεια των νανοσωματιδίων δεν καθορίζεται μόνο από τη δραστική ουσία, αλλά και από τις ιδιότητες των υλικών, τις βιολογικές αλληλεπιδράσεις, τη συνέπεια της παραγωγικής διαδικασίας και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την τοξικότητα των νανοσωματιδίων ως εμπόδιο στη μετάβαση της νανοϊατρικής στην κλινική πράξη, καλύπτοντας τον σχεδιασμό των σκευασμάτων, τη μη κλινική αξιολόγηση, την παραγωγή, την κανονιστική αξιολόγηση και την κλινική χρήση. Πραγματοποιήθηκε κριτική αφηγηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αξιοποίηση δεδομένων από τα πεδία της νανοϊατρικής, της νανοτοξικολογίας, της φαρμακευτικής επιστήμης, της μεταφραστικής ιατρικής και της κανονιστικής επιστήμης. Οι πλατφόρμες νανοϊατρικής διαφέρουν σημαντικά ως προς τις φυσικοχημικές ιδιότητες, τη βιολογική συμπεριφορά, τη δυνατότητα αναπαραγώγιμης παραγωγής και τη μακροπρόθεσμη ασφάλειά τους. Ανεξάρτητα από την πλατφόρμα, τα χαρακτηριστικά των σωματιδίων, η χημεία της επιφάνειας, οι βιολογικές αλληλεπιδράσεις, η συσσωμάτωση, η συμπεριφορά αποδέσμευσης, η επιμόλυνση και οι διαφοροποιήσεις που σχετίζονται με την παραγωγική διαδικασία μπορούν να επηρεάσουν τις κυτταρικές και υποκυτταρικές αποκρίσεις, τη φλεγμονή, την αναγνώριση από το ανοσοποιητικό σύστημα, τη συμβατότητα με το αίμα, τη γονοτοξικότητα, τη συσσώρευση στους ιστούς και την απομάκρυνση από τον οργανισμό. Η ερμηνεία των δεδομένων περιπλέκεται περαιτέρω από πιθανές παρεμβολές στις αναλυτικές δοκιμασίες, την αβεβαιότητα ως προς τις μετρικές δόσης και την τοξικοκινητική, τους περιορισμούς των μη κλινικών μοντέλων και τη μεταβλητότητα των προϊόντων. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν την ανάγκη αντιμετώπισης της τοξικότητας των νανοσωματιδίων καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης και όχι μόνο στο πλαίσιο των δοκιμών ασφάλειας κατά τα τελικά στάδια. Η ασφαλέστερη μετάβαση στην κλινική πράξη απαιτεί έγκαιρη έμφαση στον σχεδιασμό των υλικών, τη χρήση βιολογικά συναφών δοκιμασιών, την αξιολόγηση της τοξικοκινητικής και του ανοσολογικού κινδύνου, τον ολοκληρωμένο χαρακτηρισμό, την αναπαραγωγιμότητα της παραγωγής και τον κατάλληλο κανονιστικό σχεδιασμό. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η διασφάλιση ότι τα δεδομένα ασφάλειας παραμένουν εφαρμόσιμα στο τελικό προϊόν που τελικά παράγεται και χορηγείται στους ασθενείς.","Nanomedicine has expanded opportunities for drug delivery, diagnosis, disease monitoring, and therapy by altering biodistribution, cellular uptake, tissue exposure, and drug release in ways that are difficult to achieve with conventional formulations. Clinical translation remains challenging because nanoparticle safety is determined not only by the active agent but also by material properties, biological interactions, manufacturing consistency, and regulatory requirements. This thesis examines nanoparticle toxicity as a barrier to clinical translation across formulation design, nonclinical evaluation, manufacturing, regulatory assessment, and clinical use. A critical narrative review was conducted using evidence from nanomedicine, nanotoxicology, pharmaceutical science, translational medicine, and regulatory science. Nanomedicine platforms differ substantially in their physicochemical properties, biological behavior, manufacturability, and long-term safety. Across platforms, particle characteristics, surface chemistry, biological interactions, aggregation, release behavior, contamination, and manufacturing-related variation can influence cellular and organelle responses, inflammation, immune recognition, blood compatibility, genotoxicity, tissue accumulation, and clearance. Interpretation is further complicated by assay interference, uncertainty in dose metrics and toxicokinetics, limitations of nonclinical models, and product variability. The evidence supports addressing nanoparticle toxicity throughout development rather than confining it to late-stage safety testing. Safer translation requires early attention to material design, biologically relevant testing, toxicokinetic and immunerisk assessment, robust characterization, manufacturing reproducibility, and regulatory planning. A central requirement is that safety evidence remains applicable to the product ultimately manufactured and administered to patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Nanoparticle toxicity as a barrier to the clinical translation of nanomedicine"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σορασιττιγιανουκάν Φεουάνγκτιτ Νιγιαμισόν","Sorasitthiyanukarn Feuangthit Niyamissara"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η νανοϊατρική έχει διευρύνει τις δυνατότητες χορήγησης φαρμάκων, διάγνωσης, παρακολούθησης της εξέλιξης των νόσων και θεραπείας, τροποποιώντας τη βιοκατανομή, την κυτταρική πρόσληψη, την έκθεση των ιστών και την αποδέσμευση των φαρμάκων με τρόπους που είναι δύσκολο να επιτευχθούν με τις συμβατικές φαρμακοτεχνικές μορφές. Ωστόσο, η μετάβαση στην κλινική πράξη εξακολουθεί να αποτελεί πρόκληση, καθώς η ασφάλεια των νανοσωματιδίων δεν καθορίζεται μόνο από τη δραστική ουσία, αλλά και από τις ιδιότητες των υλικών, τις βιολογικές αλληλεπιδράσεις, τη συνέπεια της παραγωγικής διαδικασίας και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την τοξικότητα των νανοσωματιδίων ως εμπόδιο στη μετάβαση της νανοϊατρικής στην κλινική πράξη, καλύπτοντας τον σχεδιασμό των σκευασμάτων, τη μη κλινική αξιολόγηση, την παραγωγή, την κανονιστική αξιολόγηση και την κλινική χρήση. Πραγματοποιήθηκε κριτική αφηγηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, με αξιοποίηση δεδομένων από τα πεδία της νανοϊατρικής, της νανοτοξικολογίας, της φαρμακευτικής επιστήμης, της μεταφραστικής ιατρικής και της κανονιστικής επιστήμης. Οι πλατφόρμες νανοϊατρικής διαφέρουν σημαντικά ως προς τις φυσικοχημικές ιδιότητες, τη βιολογική συμπεριφορά, τη δυνατότητα αναπαραγώγιμης παραγωγής και τη μακροπρόθεσμη ασφάλειά τους. Ανεξάρτητα από την πλατφόρμα, τα χαρακτηριστικά των σωματιδίων, η χημεία της επιφάνειας, οι βιολογικές αλληλεπιδράσεις, η συσσωμάτωση, η συμπεριφορά αποδέσμευσης, η επιμόλυνση και οι διαφοροποιήσεις που σχετίζονται με την παραγωγική διαδικασία μπορούν να επηρεάσουν τις κυτταρικές και υποκυτταρικές αποκρίσεις, τη φλεγμονή, την αναγνώριση από το ανοσοποιητικό σύστημα, τη συμβατότητα με το αίμα, τη γονοτοξικότητα, τη συσσώρευση στους ιστούς και την απομάκρυνση από τον οργανισμό. Η ερμηνεία των δεδομένων περιπλέκεται περαιτέρω από πιθανές παρεμβολές στις αναλυτικές δοκιμασίες, την αβεβαιότητα ως προς τις μετρικές δόσης και την τοξικοκινητική, τους περιορισμούς των μη κλινικών μοντέλων και τη μεταβλητότητα των προϊόντων. Τα διαθέσιμα δεδομένα υποστηρίζουν την ανάγκη αντιμετώπισης της τοξικότητας των νανοσωματιδίων καθ’ όλη τη διάρκεια της ανάπτυξης και όχι μόνο στο πλαίσιο των δοκιμών ασφάλειας κατά τα τελικά στάδια. Η ασφαλέστερη μετάβαση στην κλινική πράξη απαιτεί έγκαιρη έμφαση στον σχεδιασμό των υλικών, τη χρήση βιολογικά συναφών δοκιμασιών, την αξιολόγηση της τοξικοκινητικής και του ανοσολογικού κινδύνου, τον ολοκληρωμένο χαρακτηρισμό, την αναπαραγωγιμότητα της παραγωγής και τον κατάλληλο κανονιστικό σχεδιασμό. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η διασφάλιση ότι τα δεδομένα ασφάλειας παραμένουν εφαρμόσιμα στο τελικό προϊόν που τελικά παράγεται και χορηγείται στους ασθενείς.","Nanomedicine has expanded opportunities for drug delivery, diagnosis, disease monitoring, and therapy by altering biodistribution, cellular uptake, tissue exposure, and drug release in ways that are difficult to achieve with conventional formulations. Clinical translation remains challenging because nanoparticle safety is determined not only by the active agent but also by material properties, biological interactions, manufacturing consistency, and regulatory requirements. This thesis examines nanoparticle toxicity as a barrier to clinical translation across formulation design, nonclinical evaluation, manufacturing, regulatory assessment, and clinical use. A critical narrative review was conducted using evidence from nanomedicine, nanotoxicology, pharmaceutical science, translational medicine, and regulatory science. Nanomedicine platforms differ substantially in their physicochemical properties, biological behavior, manufacturability, and long-term safety. Across platforms, particle characteristics, surface chemistry, biological interactions, aggregation, release behavior, contamination, and manufacturing-related variation can influence cellular and organelle responses, inflammation, immune recognition, blood compatibility, genotoxicity, tissue accumulation, and clearance. Interpretation is further complicated by assay interference, uncertainty in dose metrics and toxicokinetics, limitations of nonclinical models, and product variability. The evidence supports addressing nanoparticle toxicity throughout development rather than confining it to late-stage safety testing. Safer translation requires early attention to material design, biologically relevant testing, toxicokinetic and immunerisk assessment, robust characterization, manufacturing reproducibility, and regulatory planning. A central requirement is that safety evidence remains applicable to the product ultimately manufactured and administered to patients."],"dc:identifier":["uoadl:5431871","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431871"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Nanoparticle toxicity as a barrier to the clinical translation of nanomedicine"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}