{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431900"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431900","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Polymeric nanoparticles for targeted anticancer drug delivery","abstract":"Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Καθώς η συμβατική χημειοθεραπεία παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, τα πολυμερή νανοσωματίδια έχουν αναδειχθεί σε μια ιδιαίτερα υποσχόμενη πλατφόρμα χορήγησης φαρμάκων. Η παρούσα εργασία μελετά τον σχεδιασμό, την παρασκευή και την αξιολόγηση πολυμερών νανοσωματιδίων για τη στοχευμένη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων, με στόχο τη βελτίωση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας και τον περιορισμό της συστημικής τοξικότητας. Στην αντικαρκινική νανοϊατρική χρησιμοποιούνται κυρίως τρία βιοαποικοδομήσιμα πολυμερή: το πολυ(γαλακτικό-συν-γλυκολικό οξύ) (PLGA), η πολυαιθυλενογλυκόλη (PEG) και η χιτοζάνη, τα οποία εξετάζονται μαζί με τις τεχνικές παρασκευής νανοσωματιδίων. Η παθητική στόχευση μέσω του φαινομένου EPR και η ενεργητική στόχευση μέσω σύζευξης προσδετών παρουσιάζονται ως συμπληρωματικές παρά ανταγωνιστικές προσεγγίσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεγάλη ετερογένεια που εμφανίζει το φαινόμενο EPR ανάλογα με τον τύπο όγκου και τον ασθενή. Παράμετροι όπως το μέγεθος των σωματιδίων, ο δείκτης πολυδιασποράς, το ζ-δυναμικό και η μορφολογία αναδεικνύονται ως καθοριστικοί παράγοντες για την επίτευξη υψηλής αποτελεσματικότητας στόχευσης, ενώ μηχανισμοί ελεγχόμενης απελευθέρωσης που ενεργοποιούνται από pH, οξειδοαναγωγικές συνθήκες ή ενζυμική δράση αποδεικνύεται ότι βελτιώνουν σημαντικά την κυτταροτοξική δράση in vitro. Η εργασία καταλήγει ότι το χάσμα ανάμεσα στα προκλινικά πολυμερή νανοφάρμακα και την κλινική τους έγκριση δεν οφείλεται σε αδυναμίες της χημείας των πολυμερών, αλλά σε προκλήσεις που αφορούν την κλιμάκωση της παραγωγής, την τυποποίηση των μεθόδων χαρακτηρισμού και τη συγκέντρωση επαρκών ρυθμιστικών τεκμηρίων. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε τα πολυμερή νανοσωματίδια να εξελιχθούν σε εξατομικευμένες, κλινικά διαθέσιμες θεραπείες κατά του καρκίνου.","abstract_html":"Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Καθώς η συμβατική χημειοθεραπεία παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, τα πολυμερή νανοσωματίδια έχουν αναδειχθεί σε μια ιδιαίτερα υποσχόμενη πλατφόρμα χορήγησης φαρμάκων. Η παρούσα εργασία μελετά τον σχεδιασμό, την παρασκευή και την αξιολόγηση πολυμερών νανοσωματιδίων για τη στοχευμένη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων, με στόχο τη βελτίωση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας και τον περιορισμό της συστημικής τοξικότητας. Στην αντικαρκινική νανοϊατρική χρησιμοποιούνται κυρίως τρία βιοαποικοδομήσιμα πολυμερή: το πολυ(γαλακτικό-συν-γλυκολικό οξύ) (PLGA), η πολυαιθυλενογλυκόλη (PEG) και η χιτοζάνη, τα οποία εξετάζονται μαζί με τις τεχνικές παρασκευής νανοσωματιδίων. Η παθητική στόχευση μέσω του φαινομένου EPR και η ενεργητική στόχευση μέσω σύζευξης προσδετών παρουσιάζονται ως συμπληρωματικές παρά ανταγωνιστικές προσεγγίσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεγάλη ετερογένεια που εμφανίζει το φαινόμενο EPR ανάλογα με τον τύπο όγκου και τον ασθενή. Παράμετροι όπως το μέγεθος των σωματιδίων, ο δείκτης πολυδιασποράς, το ζ-δυναμικό και η μορφολογία αναδεικνύονται ως καθοριστικοί παράγοντες για την επίτευξη υψηλής αποτελεσματικότητας στόχευσης, ενώ μηχανισμοί ελεγχόμενης απελευθέρωσης που ενεργοποιούνται από pH, οξειδοαναγωγικές συνθήκες ή ενζυμική δράση αποδεικνύεται ότι βελτιώνουν σημαντικά την κυτταροτοξική δράση in vitro. Η εργασία καταλήγει ότι το χάσμα ανάμεσα στα προκλινικά πολυμερή νανοφάρμακα και την κλινική τους έγκριση δεν οφείλεται σε αδυναμίες της χημείας των πολυμερών, αλλά σε προκλήσεις που αφορούν την κλιμάκωση της παραγωγής, την τυποποίηση των μεθόδων χαρακτηρισμού και τη συγκέντρωση επαρκών ρυθμιστικών τεκμηρίων. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε τα πολυμερή νανοσωματίδια να εξελιχθούν σε εξατομικευμένες, κλινικά διαθέσιμες θεραπείες κατά του καρκίνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Παγώνη Δέσποινα","Pagoni Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431900"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431900","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431900","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431900","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431900","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παγώνη Δέσποινα","Pagoni Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431900","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431900"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Καθώς η συμβατική χημειοθεραπεία παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, τα πολυμερή νανοσωματίδια έχουν αναδειχθεί σε μια ιδιαίτερα υποσχόμενη πλατφόρμα χορήγησης φαρμάκων. Η παρούσα εργασία μελετά τον σχεδιασμό, την παρασκευή και την αξιολόγηση πολυμερών νανοσωματιδίων για τη στοχευμένη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων, με στόχο τη βελτίωση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας και τον περιορισμό της συστημικής τοξικότητας. Στην αντικαρκινική νανοϊατρική χρησιμοποιούνται κυρίως τρία βιοαποικοδομήσιμα πολυμερή: το πολυ(γαλακτικό-συν-γλυκολικό οξύ) (PLGA), η πολυαιθυλενογλυκόλη (PEG) και η χιτοζάνη, τα οποία εξετάζονται μαζί με τις τεχνικές παρασκευής νανοσωματιδίων. Η παθητική στόχευση μέσω του φαινομένου EPR και η ενεργητική στόχευση μέσω σύζευξης προσδετών παρουσιάζονται ως συμπληρωματικές παρά ανταγωνιστικές προσεγγίσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεγάλη ετερογένεια που εμφανίζει το φαινόμενο EPR ανάλογα με τον τύπο όγκου και τον ασθενή. Παράμετροι όπως το μέγεθος των σωματιδίων, ο δείκτης πολυδιασποράς, το ζ-δυναμικό και η μορφολογία αναδεικνύονται ως καθοριστικοί παράγοντες για την επίτευξη υψηλής αποτελεσματικότητας στόχευσης, ενώ μηχανισμοί ελεγχόμενης απελευθέρωσης που ενεργοποιούνται από pH, οξειδοαναγωγικές συνθήκες ή ενζυμική δράση αποδεικνύεται ότι βελτιώνουν σημαντικά την κυτταροτοξική δράση in vitro. Η εργασία καταλήγει ότι το χάσμα ανάμεσα στα προκλινικά πολυμερή νανοφάρμακα και την κλινική τους έγκριση δεν οφείλεται σε αδυναμίες της χημείας των πολυμερών, αλλά σε προκλήσεις που αφορούν την κλιμάκωση της παραγωγής, την τυποποίηση των μεθόδων χαρακτηρισμού και τη συγκέντρωση επαρκών ρυθμιστικών τεκμηρίων. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε τα πολυμερή νανοσωματίδια να εξελιχθούν σε εξατομικευμένες, κλινικά διαθέσιμες θεραπείες κατά του καρκίνου.","Cancer remains one of the foremost causes of mortality worldwide. With conventional chemotherapy having significant limitations, polymeric nanoparticles (PNPs) have emerged as a promising drug delivery platform. This thesis investigates the design, fabrication and evaluation of polymeric nanoparticles for the targeted delivery of anticancer agents, with the aim of enhancing therapeutic efficacy and minimizing systemic toxicity. Three biodegradable polymers are most widely used in anticancer nanomedicine, poly(lactic-co-glycolic acid) (PLGA), polyethylene glycol (PEG) and chitosan. They are examined alongside the nanoprecipitation, emulsification-solvent evaporation and microfluidic techniques used to fabricate nanoparticles from them. Passive targeting via the Enhanced Permeability and Retention (EPR) effect and active targeting through ligand conjugation are discussed as complementary and not as competing strategies, giving emphasis on the heterogeneity of the EPR effect across different tumour types and patients. Physicochemical characterization parameters such as particle size, polydispersity index, zeta potential, morphology and protein corona formation are considered as important parameters for achieving high targeting efficacy. Stimuli-responsive release mechanisms triggered by pH, redox potential or enzymatic activity are shown to produce measurable, quantifiable improvements in cytotoxic potency in vitro The thesis demonstrates that the translational gap that separates precilincal polymeric nanomedicines from becoming approved clinical products is not based on deficiencies in polymer chemistry but on challenges in manufacturing scalability, characterization standardisation and regulatory evidence generation. Addressing these challenges is mandatory in order to translate polymeric nanoparticles into personalised and clinically accessible cancer therapies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Polymeric nanoparticles for targeted anticancer drug delivery"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παγώνη Δέσποινα","Pagoni Despoina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο καρκίνος αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες θνησιμότητας παγκοσμίως. Καθώς η συμβατική χημειοθεραπεία παρουσιάζει σημαντικούς περιορισμούς, τα πολυμερή νανοσωματίδια έχουν αναδειχθεί σε μια ιδιαίτερα υποσχόμενη πλατφόρμα χορήγησης φαρμάκων. Η παρούσα εργασία μελετά τον σχεδιασμό, την παρασκευή και την αξιολόγηση πολυμερών νανοσωματιδίων για τη στοχευμένη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων, με στόχο τη βελτίωση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας και τον περιορισμό της συστημικής τοξικότητας. Στην αντικαρκινική νανοϊατρική χρησιμοποιούνται κυρίως τρία βιοαποικοδομήσιμα πολυμερή: το πολυ(γαλακτικό-συν-γλυκολικό οξύ) (PLGA), η πολυαιθυλενογλυκόλη (PEG) και η χιτοζάνη, τα οποία εξετάζονται μαζί με τις τεχνικές παρασκευής νανοσωματιδίων. Η παθητική στόχευση μέσω του φαινομένου EPR και η ενεργητική στόχευση μέσω σύζευξης προσδετών παρουσιάζονται ως συμπληρωματικές παρά ανταγωνιστικές προσεγγίσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στη μεγάλη ετερογένεια που εμφανίζει το φαινόμενο EPR ανάλογα με τον τύπο όγκου και τον ασθενή. Παράμετροι όπως το μέγεθος των σωματιδίων, ο δείκτης πολυδιασποράς, το ζ-δυναμικό και η μορφολογία αναδεικνύονται ως καθοριστικοί παράγοντες για την επίτευξη υψηλής αποτελεσματικότητας στόχευσης, ενώ μηχανισμοί ελεγχόμενης απελευθέρωσης που ενεργοποιούνται από pH, οξειδοαναγωγικές συνθήκες ή ενζυμική δράση αποδεικνύεται ότι βελτιώνουν σημαντικά την κυτταροτοξική δράση in vitro. Η εργασία καταλήγει ότι το χάσμα ανάμεσα στα προκλινικά πολυμερή νανοφάρμακα και την κλινική τους έγκριση δεν οφείλεται σε αδυναμίες της χημείας των πολυμερών, αλλά σε προκλήσεις που αφορούν την κλιμάκωση της παραγωγής, την τυποποίηση των μεθόδων χαρακτηρισμού και τη συγκέντρωση επαρκών ρυθμιστικών τεκμηρίων. Η αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων είναι απαραίτητη προϋπόθεση ώστε τα πολυμερή νανοσωματίδια να εξελιχθούν σε εξατομικευμένες, κλινικά διαθέσιμες θεραπείες κατά του καρκίνου.","Cancer remains one of the foremost causes of mortality worldwide. With conventional chemotherapy having significant limitations, polymeric nanoparticles (PNPs) have emerged as a promising drug delivery platform. This thesis investigates the design, fabrication and evaluation of polymeric nanoparticles for the targeted delivery of anticancer agents, with the aim of enhancing therapeutic efficacy and minimizing systemic toxicity. Three biodegradable polymers are most widely used in anticancer nanomedicine, poly(lactic-co-glycolic acid) (PLGA), polyethylene glycol (PEG) and chitosan. They are examined alongside the nanoprecipitation, emulsification-solvent evaporation and microfluidic techniques used to fabricate nanoparticles from them. Passive targeting via the Enhanced Permeability and Retention (EPR) effect and active targeting through ligand conjugation are discussed as complementary and not as competing strategies, giving emphasis on the heterogeneity of the EPR effect across different tumour types and patients. Physicochemical characterization parameters such as particle size, polydispersity index, zeta potential, morphology and protein corona formation are considered as important parameters for achieving high targeting efficacy. Stimuli-responsive release mechanisms triggered by pH, redox potential or enzymatic activity are shown to produce measurable, quantifiable improvements in cytotoxic potency in vitro The thesis demonstrates that the translational gap that separates precilincal polymeric nanomedicines from becoming approved clinical products is not based on deficiencies in polymer chemistry but on challenges in manufacturing scalability, characterization standardisation and regulatory evidence generation. Addressing these challenges is mandatory in order to translate polymeric nanoparticles into personalised and clinically accessible cancer therapies."],"dc:identifier":["uoadl:5431900","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431900"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Polymeric nanoparticles for targeted anticancer drug delivery"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}