{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431949"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5431949","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η σχέση του πένθους με τις διατροφικές διαταραχές","abstract":"Εισαγωγή: Το πένθος αποτελεί μια από τις πιο βαθιές και παγκόσμιες ανθρώπινες εμπειρίες. Η συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η απώλεια, μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών, ως μηχανισμού διαχείρισης. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά τον βαθμό και τους τρόπους, με τους οποίους το πένθος συνδέεται με την εμφάνιση και την ένταση των συμπτωμάτων διατροφικών διαταραχών. Πιο συγκεκριμένα, επιδιώκεται να αποσαφηνιστεί πώς οι διαφορετικές μορφές επεξεργασίας της απώλειας σχετίζονται με τις διατροφικές συμπεριφορές, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ή τη διατήρηση παθολογικών μοτίβων γύρω από το φαγητό και το σώμα. Μεθοδολογία: Το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε από 192 άτομα (Ν=192), 152 γυναίκες, 39 άνδρες και 1 μη δυαδικό άτομο με μέσο όρο ηλικίας τα 42,83 έτη (SD=15,988). Για τους σκοπούς της εργασίας οι συμμετέχοντες χρειάστηκε να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο αποτελείται από τέσσερις κλίμακες, α) το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων, β) τη Κλίμακα Επιπλεγμένου Πένθους (ICG), γ) τη Κλίμακα Συμβολικού Πένθους (SG) και δ)Κλίμακα Αξιολόγησης Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Αποτελέσματα: Από τον έλεγχο των αποτελεσμάτων επιβεβαιώθηκε ότι το πένθος συνδέεται στατιστικά σημαντικά με τη διατροφική ψυχοπαθολογία και σχετίζεται κυρίως με την «Ανησυχία για τη Διατροφή» (rs=0,281, p<0,001). Ο ηλικιακός παράγοντας λειτουργεί προστατευτικά για τη διατροφική ψυχοπαθολογία (r=-0,15, p=0,047), αλλά επιβαρυντικά για το επιπλεγμένο πένθος (r=0,21, p=0,008), υποδηλώνοντας ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία των ατόμων στο δείγμα, τόσο εντονότερα τείνουν να είναι τα συμπτώματα που σχετίζονται με το επιπλεγμένο πένθος. . Όσον αφορά το φύλο, οι γυναίκες εμφανίζουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα διατροφικής ψυχοπαθολογίας σε σχέση με τους άνδρες(F(2, 171)=6,21, p=0,002). Ο χρόνος που έχει παρέλθει από την απώλεια λόγω θανάτου διαφοροποιεί στατιστικά σημαντικά τη σοβαρότητα του επιπλεγμένου πένθους (F(2, 154)=4,821, p=0,009). Στο παρόν δείγμα δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη ένταση των εκδηλώσεων του συμβολικού πένθους και στη διατροφική συμπτωματολογία ή τις ανησυχίες γύρω από την εικόνα σώματος και το βάρος. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να προσεγγίσει ολιστικά τη διατροφική ψυχοπαθολογία σε σχέση με το πένθος (πραγματικό και συμβολικό), σε μια προσπάθεια κατανόησης των πτυχών, αλλά και ανάδειξης της ανάγκης για μελλοντικές έρευνες που σχετίζονται με το φαινόμενο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το πένθος αποτελεί μια από τις πιο βαθιές και παγκόσμιες ανθρώπινες εμπειρίες. Η συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η απώλεια, μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών, ως μηχανισμού διαχείρισης. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά τον βαθμό και τους τρόπους, με τους οποίους το πένθος συνδέεται με την εμφάνιση και την ένταση των συμπτωμάτων διατροφικών διαταραχών. Πιο συγκεκριμένα, επιδιώκεται να αποσαφηνιστεί πώς οι διαφορετικές μορφές επεξεργασίας της απώλειας σχετίζονται με τις διατροφικές συμπεριφορές, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ή τη διατήρηση παθολογικών μοτίβων γύρω από το φαγητό και το σώμα. Μεθοδολογία: Το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε από 192 άτομα (Ν=192), 152 γυναίκες, 39 άνδρες και 1 μη δυαδικό άτομο με μέσο όρο ηλικίας τα 42,83 έτη (SD=15,988). Για τους σκοπούς της εργασίας οι συμμετέχοντες χρειάστηκε να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο αποτελείται από τέσσερις κλίμακες, α) το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων, β) τη Κλίμακα Επιπλεγμένου Πένθους (ICG), γ) τη Κλίμακα Συμβολικού Πένθους (SG) και δ)Κλίμακα Αξιολόγησης Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Αποτελέσματα: Από τον έλεγχο των αποτελεσμάτων επιβεβαιώθηκε ότι το πένθος συνδέεται στατιστικά σημαντικά με τη διατροφική ψυχοπαθολογία και σχετίζεται κυρίως με την «Ανησυχία για τη Διατροφή» (rs=0,281, p&lt;0,001). Ο ηλικιακός παράγοντας λειτουργεί προστατευτικά για τη διατροφική ψυχοπαθολογία (r=-0,15, p=0,047), αλλά επιβαρυντικά για το επιπλεγμένο πένθος (r=0,21, p=0,008), υποδηλώνοντας ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία των ατόμων στο δείγμα, τόσο εντονότερα τείνουν να είναι τα συμπτώματα που σχετίζονται με το επιπλεγμένο πένθος. . Όσον αφορά το φύλο, οι γυναίκες εμφανίζουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα διατροφικής ψυχοπαθολογίας σε σχέση με τους άνδρες(F(2, 171)=6,21, p=0,002). Ο χρόνος που έχει παρέλθει από την απώλεια λόγω θανάτου διαφοροποιεί στατιστικά σημαντικά τη σοβαρότητα του επιπλεγμένου πένθους (F(2, 154)=4,821, p=0,009). Στο παρόν δείγμα δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη ένταση των εκδηλώσεων του συμβολικού πένθους και στη διατροφική συμπτωματολογία ή τις ανησυχίες γύρω από την εικόνα σώματος και το βάρος. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να προσεγγίσει ολιστικά τη διατροφική ψυχοπαθολογία σε σχέση με το πένθος (πραγματικό και συμβολικό), σε μια προσπάθεια κατανόησης των πτυχών, αλλά και ανάδειξης της ανάγκης για μελλοντικές έρευνες που σχετίζονται με το φαινόμενο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάμπα Ιωάννα","Baba Joana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431949"],"render_values":[{"text":"uoadl:5431949","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431949","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431949","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5431949","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάμπα Ιωάννα","Baba Joana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5431949","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431949"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το πένθος αποτελεί μια από τις πιο βαθιές και παγκόσμιες ανθρώπινες εμπειρίες. Η συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η απώλεια, μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών, ως μηχανισμού διαχείρισης. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά τον βαθμό και τους τρόπους, με τους οποίους το πένθος συνδέεται με την εμφάνιση και την ένταση των συμπτωμάτων διατροφικών διαταραχών. Πιο συγκεκριμένα, επιδιώκεται να αποσαφηνιστεί πώς οι διαφορετικές μορφές επεξεργασίας της απώλειας σχετίζονται με τις διατροφικές συμπεριφορές, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ή τη διατήρηση παθολογικών μοτίβων γύρω από το φαγητό και το σώμα. Μεθοδολογία: Το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε από 192 άτομα (Ν=192), 152 γυναίκες, 39 άνδρες και 1 μη δυαδικό άτομο με μέσο όρο ηλικίας τα 42,83 έτη (SD=15,988). Για τους σκοπούς της εργασίας οι συμμετέχοντες χρειάστηκε να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο αποτελείται από τέσσερις κλίμακες, α) το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων, β) τη Κλίμακα Επιπλεγμένου Πένθους (ICG), γ) τη Κλίμακα Συμβολικού Πένθους (SG) και δ)Κλίμακα Αξιολόγησης Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Αποτελέσματα: Από τον έλεγχο των αποτελεσμάτων επιβεβαιώθηκε ότι το πένθος συνδέεται στατιστικά σημαντικά με τη διατροφική ψυχοπαθολογία και σχετίζεται κυρίως με την «Ανησυχία για τη Διατροφή» (rs=0,281, p<0,001). Ο ηλικιακός παράγοντας λειτουργεί προστατευτικά για τη διατροφική ψυχοπαθολογία (r=-0,15, p=0,047), αλλά επιβαρυντικά για το επιπλεγμένο πένθος (r=0,21, p=0,008), υποδηλώνοντας ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία των ατόμων στο δείγμα, τόσο εντονότερα τείνουν να είναι τα συμπτώματα που σχετίζονται με το επιπλεγμένο πένθος. . Όσον αφορά το φύλο, οι γυναίκες εμφανίζουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα διατροφικής ψυχοπαθολογίας σε σχέση με τους άνδρες(F(2, 171)=6,21, p=0,002). Ο χρόνος που έχει παρέλθει από την απώλεια λόγω θανάτου διαφοροποιεί στατιστικά σημαντικά τη σοβαρότητα του επιπλεγμένου πένθους (F(2, 154)=4,821, p=0,009). Στο παρόν δείγμα δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη ένταση των εκδηλώσεων του συμβολικού πένθους και στη διατροφική συμπτωματολογία ή τις ανησυχίες γύρω από την εικόνα σώματος και το βάρος. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να προσεγγίσει ολιστικά τη διατροφική ψυχοπαθολογία σε σχέση με το πένθος (πραγματικό και συμβολικό), σε μια προσπάθεια κατανόησης των πτυχών, αλλά και ανάδειξης της ανάγκης για μελλοντικές έρευνες που σχετίζονται με το φαινόμενο.","Introduction: Grief is one of the deepest and most universal human experiences. The emotional burden caused by loss may lead to the development of eating disorders as a coping mechanism. Objective: The present study investigates the extent to which grief is associated with the onset and severity of eating disorder symptoms. More specifically, it aims to clarify how different forms of loss processing influence eating behaviors, contributing to the development or maintenance of pathological patterns related to food and body image. Methodology: The final sample was formed by 192 participants, including 152 women, 39 men, and 1 non-binary individual, with average age 42,83 (SD=15.988). For the purposes of the study, participants completed a questionnaire comprised of four scales, namely a) a Demographics Questionnaire, b) the Inventory of Complicated Grief (ICG), c) the Symbolic Grief Scale (SG), and d) the Eating Disorders Examination Questionnaire (EDE-Q). Results: The findings confirmed that grief was significantly associated with eating psychopathology and was primarily related to the «Eating Concern» subscale (rs=0,281, p<0,001). Age was negatively associated with eating psychopathology (r=-0,15, p=0,047) but positively associated with complicated grief (r=0,21, p=0,008), suggesting that higher age in the sample is associated with greater intensity of complicated grief symptoms. Regarding gender, women reported significantly higher levels of eating psychopathology than men (F(2, 171)=6,21, p=0,002). Furthermore, the time elapsed since the loss significantly affected complicated grief severity (F(2, 154)=4,821, p=0,009). In the present sample, no association was identified between the intensity of symbolic grief manifestations and eating symptomatology or concerns regarding body image and weight. Conclusions: The present study provides a holistic approach to eating psychopathology in relation to both actual and symbolic grief, contributing to a better understanding of their relationship while highlighting the need for further research on this phenomenon."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η σχέση του πένθους με τις διατροφικές διαταραχές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάμπα Ιωάννα","Baba Joana"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το πένθος αποτελεί μια από τις πιο βαθιές και παγκόσμιες ανθρώπινες εμπειρίες. Η συναισθηματική επιβάρυνση που προκαλεί η απώλεια, μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση διατροφικών διαταραχών, ως μηχανισμού διαχείρισης. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά τον βαθμό και τους τρόπους, με τους οποίους το πένθος συνδέεται με την εμφάνιση και την ένταση των συμπτωμάτων διατροφικών διαταραχών. Πιο συγκεκριμένα, επιδιώκεται να αποσαφηνιστεί πώς οι διαφορετικές μορφές επεξεργασίας της απώλειας σχετίζονται με τις διατροφικές συμπεριφορές, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ή τη διατήρηση παθολογικών μοτίβων γύρω από το φαγητό και το σώμα. Μεθοδολογία: Το τελικό δείγμα διαμορφώθηκε από 192 άτομα (Ν=192), 152 γυναίκες, 39 άνδρες και 1 μη δυαδικό άτομο με μέσο όρο ηλικίας τα 42,83 έτη (SD=15,988). Για τους σκοπούς της εργασίας οι συμμετέχοντες χρειάστηκε να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο, το οποίο αποτελείται από τέσσερις κλίμακες, α) το Ερωτηματολόγιο Δημογραφικών Στοιχείων, β) τη Κλίμακα Επιπλεγμένου Πένθους (ICG), γ) τη Κλίμακα Συμβολικού Πένθους (SG) και δ)Κλίμακα Αξιολόγησης Διατροφικών Διαταραχών (EDE-Q). Αποτελέσματα: Από τον έλεγχο των αποτελεσμάτων επιβεβαιώθηκε ότι το πένθος συνδέεται στατιστικά σημαντικά με τη διατροφική ψυχοπαθολογία και σχετίζεται κυρίως με την «Ανησυχία για τη Διατροφή» (rs=0,281, p<0,001). Ο ηλικιακός παράγοντας λειτουργεί προστατευτικά για τη διατροφική ψυχοπαθολογία (r=-0,15, p=0,047), αλλά επιβαρυντικά για το επιπλεγμένο πένθος (r=0,21, p=0,008), υποδηλώνοντας ότι όσο μεγαλύτερη είναι η ηλικία των ατόμων στο δείγμα, τόσο εντονότερα τείνουν να είναι τα συμπτώματα που σχετίζονται με το επιπλεγμένο πένθος. . Όσον αφορά το φύλο, οι γυναίκες εμφανίζουν στατιστικά σημαντικά υψηλότερα επίπεδα διατροφικής ψυχοπαθολογίας σε σχέση με τους άνδρες(F(2, 171)=6,21, p=0,002). Ο χρόνος που έχει παρέλθει από την απώλεια λόγω θανάτου διαφοροποιεί στατιστικά σημαντικά τη σοβαρότητα του επιπλεγμένου πένθους (F(2, 154)=4,821, p=0,009). Στο παρόν δείγμα δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση ανάμεσα στη ένταση των εκδηλώσεων του συμβολικού πένθους και στη διατροφική συμπτωματολογία ή τις ανησυχίες γύρω από την εικόνα σώματος και το βάρος. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να προσεγγίσει ολιστικά τη διατροφική ψυχοπαθολογία σε σχέση με το πένθος (πραγματικό και συμβολικό), σε μια προσπάθεια κατανόησης των πτυχών, αλλά και ανάδειξης της ανάγκης για μελλοντικές έρευνες που σχετίζονται με το φαινόμενο.","Introduction: Grief is one of the deepest and most universal human experiences. The emotional burden caused by loss may lead to the development of eating disorders as a coping mechanism. Objective: The present study investigates the extent to which grief is associated with the onset and severity of eating disorder symptoms. More specifically, it aims to clarify how different forms of loss processing influence eating behaviors, contributing to the development or maintenance of pathological patterns related to food and body image. Methodology: The final sample was formed by 192 participants, including 152 women, 39 men, and 1 non-binary individual, with average age 42,83 (SD=15.988). For the purposes of the study, participants completed a questionnaire comprised of four scales, namely a) a Demographics Questionnaire, b) the Inventory of Complicated Grief (ICG), c) the Symbolic Grief Scale (SG), and d) the Eating Disorders Examination Questionnaire (EDE-Q). Results: The findings confirmed that grief was significantly associated with eating psychopathology and was primarily related to the «Eating Concern» subscale (rs=0,281, p<0,001). Age was negatively associated with eating psychopathology (r=-0,15, p=0,047) but positively associated with complicated grief (r=0,21, p=0,008), suggesting that higher age in the sample is associated with greater intensity of complicated grief symptoms. Regarding gender, women reported significantly higher levels of eating psychopathology than men (F(2, 171)=6,21, p=0,002). Furthermore, the time elapsed since the loss significantly affected complicated grief severity (F(2, 154)=4,821, p=0,009). In the present sample, no association was identified between the intensity of symbolic grief manifestations and eating symptomatology or concerns regarding body image and weight. Conclusions: The present study provides a holistic approach to eating psychopathology in relation to both actual and symbolic grief, contributing to a better understanding of their relationship while highlighting the need for further research on this phenomenon."],"dc:identifier":["uoadl:5431949","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5431949"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η σχέση του πένθους με τις διατροφικές διαταραχές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}