{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432124"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432124","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Ρόλος της ¹⁸F-FDOPA PET/CT στη βιολογική χαρτογράφηση του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς: παθολογοανατομική και προγνωστική προσέγγιση","abstract":"Το μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς (medullary thyroid carcinoma, MTC) αποτελεί σπάνια νευροενδοκρινική κακοήθεια των παραθυλακιωδών C-κυττάρων, με ιδιαίτερα βιολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Εμφανίζεται σε σποραδική και κληρονομική μορφή, με το πρωτοογκογονίδιο RET να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην παθογένειά του. Σε αντίθεση με τους διαφοροποιημένους καρκίνους του θυρεοειδούς, τα νεοπλασματικά C-κύτταρα δεν συγκεντρώνουν ιώδιο, γεγονός που καθιστά αναγκαίες διαφορετικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η καλσιτονίνη και το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο (CEA) αποτελούν βασικούς βιοχημικούς δείκτες παρακολούθησης, ενώ η μοριακή απεικόνιση συμβάλλει στην εντόπιση και χαρτογράφηση της νόσου. Ιδιαίτερη θέση κατέχει η ¹⁸F-FDOPA PET/CT, η οποία παρέχει λειτουργική πληροφορία σχετικά με τη βιολογική δραστηριότητα και την έκταση των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων νεοπλασματικών εστιών. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη βιολογία και τη μοριακή παθογένεια του MTC, τα παθολογοανατομικά και προγνωστικά χαρακτηριστικά του και τη σύγχρονη απεικονιστική προσέγγιση, με έμφαση στη ¹⁸F-FDOPA PET/CT. Παράλληλα, διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ της βιοχημικής και απεικονιστικής πορείας της νόσου κατά τη θεραπευτική παρακολούθηση. Μελετήθηκαν έξι ασθενείς με MTC υπό θεραπεία με lenvatinib και pembrolizumab επί εννέα μήνες. Η καλσιτονίνη και το CEA μετρήθηκαν στην έναρξη και ανά τρίμηνο, ενώ ¹⁸F-FDOPA PET/CT πραγματοποιήθηκε στην έναρξη και στους εννέα μήνες. Η συσχέτιση των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών δεικτών με τις αντίστοιχες μεταβολές του αριθμού των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων εστιών και του SUVmax αξιολογήθηκε με τον συντελεστή Spearman. Στους τέσσερις από τους έξι ασθενείς παρατηρήθηκε διατηρούμενη μείωση της καλσιτονίνης και του CEA, συνοδευόμενη από μείωση του αριθμού των εστιών και του SUVmax. Στους δύο υπόλοιπους, η αρχική βιοχημική βελτίωση ακολουθήθηκε από αύξηση των δεικτών και αντίστοιχη απεικονιστική επιδείνωση. Διαπιστώθηκε ισχυρή και στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών και απεικονιστικών παραμέτρων (ρ=0,829, p=0,042). Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη συμπληρωματική αξία της ¹⁸F-FDOPA PET/CT στη βιοχημική παρακολούθηση του MTC και τη δυνατότητα συνδυασμένης αξιολόγησης της πορείας της νόσου. Λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος, απαιτείται επιβεβαίωσή τους σε μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες.","abstract_html":"Το μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς (medullary thyroid carcinoma, MTC) αποτελεί σπάνια νευροενδοκρινική κακοήθεια των παραθυλακιωδών C-κυττάρων, με ιδιαίτερα βιολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Εμφανίζεται σε σποραδική και κληρονομική μορφή, με το πρωτοογκογονίδιο RET να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην παθογένειά του. Σε αντίθεση με τους διαφοροποιημένους καρκίνους του θυρεοειδούς, τα νεοπλασματικά C-κύτταρα δεν συγκεντρώνουν ιώδιο, γεγονός που καθιστά αναγκαίες διαφορετικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η καλσιτονίνη και το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο (CEA) αποτελούν βασικούς βιοχημικούς δείκτες παρακολούθησης, ενώ η μοριακή απεικόνιση συμβάλλει στην εντόπιση και χαρτογράφηση της νόσου. Ιδιαίτερη θέση κατέχει η ¹⁸F-FDOPA PET/CT, η οποία παρέχει λειτουργική πληροφορία σχετικά με τη βιολογική δραστηριότητα και την έκταση των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων νεοπλασματικών εστιών. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη βιολογία και τη μοριακή παθογένεια του MTC, τα παθολογοανατομικά και προγνωστικά χαρακτηριστικά του και τη σύγχρονη απεικονιστική προσέγγιση, με έμφαση στη ¹⁸F-FDOPA PET/CT. Παράλληλα, διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ της βιοχημικής και απεικονιστικής πορείας της νόσου κατά τη θεραπευτική παρακολούθηση. Μελετήθηκαν έξι ασθενείς με MTC υπό θεραπεία με lenvatinib και pembrolizumab επί εννέα μήνες. Η καλσιτονίνη και το CEA μετρήθηκαν στην έναρξη και ανά τρίμηνο, ενώ ¹⁸F-FDOPA PET/CT πραγματοποιήθηκε στην έναρξη και στους εννέα μήνες. Η συσχέτιση των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών δεικτών με τις αντίστοιχες μεταβολές του αριθμού των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων εστιών και του SUVmax αξιολογήθηκε με τον συντελεστή Spearman. Στους τέσσερις από τους έξι ασθενείς παρατηρήθηκε διατηρούμενη μείωση της καλσιτονίνης και του CEA, συνοδευόμενη από μείωση του αριθμού των εστιών και του SUVmax. Στους δύο υπόλοιπους, η αρχική βιοχημική βελτίωση ακολουθήθηκε από αύξηση των δεικτών και αντίστοιχη απεικονιστική επιδείνωση. Διαπιστώθηκε ισχυρή και στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών και απεικονιστικών παραμέτρων (ρ=0,829, p=0,042). Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη συμπληρωματική αξία της ¹⁸F-FDOPA PET/CT στη βιοχημική παρακολούθηση του MTC και τη δυνατότητα συνδυασμένης αξιολόγησης της πορείας της νόσου. Λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος, απαιτείται επιβεβαίωσή τους σε μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Δεληχάς Ζήσης","Delichas Zisis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432124"],"render_values":[{"text":"uoadl:5432124","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432124","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432124","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5432124","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δεληχάς Ζήσης","Delichas Zisis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432124","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432124"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς (medullary thyroid carcinoma, MTC) αποτελεί σπάνια νευροενδοκρινική κακοήθεια των παραθυλακιωδών C-κυττάρων, με ιδιαίτερα βιολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Εμφανίζεται σε σποραδική και κληρονομική μορφή, με το πρωτοογκογονίδιο RET να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην παθογένειά του. Σε αντίθεση με τους διαφοροποιημένους καρκίνους του θυρεοειδούς, τα νεοπλασματικά C-κύτταρα δεν συγκεντρώνουν ιώδιο, γεγονός που καθιστά αναγκαίες διαφορετικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η καλσιτονίνη και το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο (CEA) αποτελούν βασικούς βιοχημικούς δείκτες παρακολούθησης, ενώ η μοριακή απεικόνιση συμβάλλει στην εντόπιση και χαρτογράφηση της νόσου. Ιδιαίτερη θέση κατέχει η ¹⁸F-FDOPA PET/CT, η οποία παρέχει λειτουργική πληροφορία σχετικά με τη βιολογική δραστηριότητα και την έκταση των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων νεοπλασματικών εστιών. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη βιολογία και τη μοριακή παθογένεια του MTC, τα παθολογοανατομικά και προγνωστικά χαρακτηριστικά του και τη σύγχρονη απεικονιστική προσέγγιση, με έμφαση στη ¹⁸F-FDOPA PET/CT. Παράλληλα, διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ της βιοχημικής και απεικονιστικής πορείας της νόσου κατά τη θεραπευτική παρακολούθηση. Μελετήθηκαν έξι ασθενείς με MTC υπό θεραπεία με lenvatinib και pembrolizumab επί εννέα μήνες. Η καλσιτονίνη και το CEA μετρήθηκαν στην έναρξη και ανά τρίμηνο, ενώ ¹⁸F-FDOPA PET/CT πραγματοποιήθηκε στην έναρξη και στους εννέα μήνες. Η συσχέτιση των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών δεικτών με τις αντίστοιχες μεταβολές του αριθμού των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων εστιών και του SUVmax αξιολογήθηκε με τον συντελεστή Spearman. Στους τέσσερις από τους έξι ασθενείς παρατηρήθηκε διατηρούμενη μείωση της καλσιτονίνης και του CEA, συνοδευόμενη από μείωση του αριθμού των εστιών και του SUVmax. Στους δύο υπόλοιπους, η αρχική βιοχημική βελτίωση ακολουθήθηκε από αύξηση των δεικτών και αντίστοιχη απεικονιστική επιδείνωση. Διαπιστώθηκε ισχυρή και στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών και απεικονιστικών παραμέτρων (ρ=0,829, p=0,042). Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη συμπληρωματική αξία της ¹⁸F-FDOPA PET/CT στη βιοχημική παρακολούθηση του MTC και τη δυνατότητα συνδυασμένης αξιολόγησης της πορείας της νόσου. Λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος, απαιτείται επιβεβαίωσή τους σε μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες.","Medullary thyroid carcinoma (MTC) is a rare neuroendocrine malignancy arising from the parafollicular C cells of the thyroid, with distinct biological and molecular characteristics. It occurs in sporadic and hereditary forms, with the RET proto-oncogene playing a central role in its pathogenesis. Unlike differentiated thyroid carcinomas, neoplastic C cells do not concentrate iodine, necessitating different diagnostic and therapeutic approaches. Calcitonin and carcinoembryonic antigen (CEA) are key biochemical markers for disease monitoring, while molecular imaging contributes to disease detection and mapping. Among available molecular imaging modalities, ¹⁸F-FDOPA PET/CT has an important role, providing functional information on the biological activity and extent of imaging-detectable tumor lesions. The present thesis examines the biology and molecular pathogenesis of MTC, its histopathological and prognostic features, and contemporary imaging approaches, with particular emphasis on ¹⁸F-FDOPA PET/CT. In addition, the relationship between the biochemical and imaging course of the disease during treatment follow-up was investigated. Six patients with MTC receiving lenvatinib and pembrolizumab were followed for nine months. Calcitonin and CEA were measured at baseline and every three months, while ¹⁸F-FDOPA PET/CT was performed at baseline and at nine months. Correlations between percentage changes in biochemical markers and corresponding changes in the number of imaging-detectable lesions and SUVmax were assessed using Spearman’s rank correlation coefficient. Four of the six patients showed sustained reductions in calcitonin and CEA, accompanied by decreases in both lesion number and SUVmax. In the remaining two patients, initial biochemical improvement was followed by an increase in both markers and corresponding imaging deterioration. A strong and statistically significant positive correlation was observed between percentage changes in biochemical and imaging parameters (ρ=0.829, p=0.042). These findings support the complementary value of ¹⁸F-FDOPA PET/CT alongside biochemical monitoring in MTC and the potential value of their combined assessment in evaluating disease course. Given the small sample size, confirmation in larger prospective studies is warranted."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Ρόλος της ¹⁸F-FDOPA PET/CT στη βιολογική χαρτογράφηση του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς: παθολογοανατομική και προγνωστική προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δεληχάς Ζήσης","Delichas Zisis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς (medullary thyroid carcinoma, MTC) αποτελεί σπάνια νευροενδοκρινική κακοήθεια των παραθυλακιωδών C-κυττάρων, με ιδιαίτερα βιολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά. Εμφανίζεται σε σποραδική και κληρονομική μορφή, με το πρωτοογκογονίδιο RET να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην παθογένειά του. Σε αντίθεση με τους διαφοροποιημένους καρκίνους του θυρεοειδούς, τα νεοπλασματικά C-κύτταρα δεν συγκεντρώνουν ιώδιο, γεγονός που καθιστά αναγκαίες διαφορετικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Η καλσιτονίνη και το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο (CEA) αποτελούν βασικούς βιοχημικούς δείκτες παρακολούθησης, ενώ η μοριακή απεικόνιση συμβάλλει στην εντόπιση και χαρτογράφηση της νόσου. Ιδιαίτερη θέση κατέχει η ¹⁸F-FDOPA PET/CT, η οποία παρέχει λειτουργική πληροφορία σχετικά με τη βιολογική δραστηριότητα και την έκταση των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων νεοπλασματικών εστιών. Η παρούσα εργασία εξετάζει τη βιολογία και τη μοριακή παθογένεια του MTC, τα παθολογοανατομικά και προγνωστικά χαρακτηριστικά του και τη σύγχρονη απεικονιστική προσέγγιση, με έμφαση στη ¹⁸F-FDOPA PET/CT. Παράλληλα, διερευνήθηκε η σχέση μεταξύ της βιοχημικής και απεικονιστικής πορείας της νόσου κατά τη θεραπευτική παρακολούθηση. Μελετήθηκαν έξι ασθενείς με MTC υπό θεραπεία με lenvatinib και pembrolizumab επί εννέα μήνες. Η καλσιτονίνη και το CEA μετρήθηκαν στην έναρξη και ανά τρίμηνο, ενώ ¹⁸F-FDOPA PET/CT πραγματοποιήθηκε στην έναρξη και στους εννέα μήνες. Η συσχέτιση των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών δεικτών με τις αντίστοιχες μεταβολές του αριθμού των απεικονιστικά ανιχνεύσιμων εστιών και του SUVmax αξιολογήθηκε με τον συντελεστή Spearman. Στους τέσσερις από τους έξι ασθενείς παρατηρήθηκε διατηρούμενη μείωση της καλσιτονίνης και του CEA, συνοδευόμενη από μείωση του αριθμού των εστιών και του SUVmax. Στους δύο υπόλοιπους, η αρχική βιοχημική βελτίωση ακολουθήθηκε από αύξηση των δεικτών και αντίστοιχη απεικονιστική επιδείνωση. Διαπιστώθηκε ισχυρή και στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση μεταξύ των ποσοστιαίων μεταβολών των βιοχημικών και απεικονιστικών παραμέτρων (ρ=0,829, p=0,042). Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη συμπληρωματική αξία της ¹⁸F-FDOPA PET/CT στη βιοχημική παρακολούθηση του MTC και τη δυνατότητα συνδυασμένης αξιολόγησης της πορείας της νόσου. Λόγω του μικρού μεγέθους του δείγματος, απαιτείται επιβεβαίωσή τους σε μεγαλύτερες προοπτικές μελέτες.","Medullary thyroid carcinoma (MTC) is a rare neuroendocrine malignancy arising from the parafollicular C cells of the thyroid, with distinct biological and molecular characteristics. It occurs in sporadic and hereditary forms, with the RET proto-oncogene playing a central role in its pathogenesis. Unlike differentiated thyroid carcinomas, neoplastic C cells do not concentrate iodine, necessitating different diagnostic and therapeutic approaches. Calcitonin and carcinoembryonic antigen (CEA) are key biochemical markers for disease monitoring, while molecular imaging contributes to disease detection and mapping. Among available molecular imaging modalities, ¹⁸F-FDOPA PET/CT has an important role, providing functional information on the biological activity and extent of imaging-detectable tumor lesions. The present thesis examines the biology and molecular pathogenesis of MTC, its histopathological and prognostic features, and contemporary imaging approaches, with particular emphasis on ¹⁸F-FDOPA PET/CT. In addition, the relationship between the biochemical and imaging course of the disease during treatment follow-up was investigated. Six patients with MTC receiving lenvatinib and pembrolizumab were followed for nine months. Calcitonin and CEA were measured at baseline and every three months, while ¹⁸F-FDOPA PET/CT was performed at baseline and at nine months. Correlations between percentage changes in biochemical markers and corresponding changes in the number of imaging-detectable lesions and SUVmax were assessed using Spearman’s rank correlation coefficient. Four of the six patients showed sustained reductions in calcitonin and CEA, accompanied by decreases in both lesion number and SUVmax. In the remaining two patients, initial biochemical improvement was followed by an increase in both markers and corresponding imaging deterioration. A strong and statistically significant positive correlation was observed between percentage changes in biochemical and imaging parameters (ρ=0.829, p=0.042). These findings support the complementary value of ¹⁸F-FDOPA PET/CT alongside biochemical monitoring in MTC and the potential value of their combined assessment in evaluating disease course. Given the small sample size, confirmation in larger prospective studies is warranted."],"dc:identifier":["uoadl:5432124","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432124"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο Ρόλος της ¹⁸F-FDOPA PET/CT στη βιολογική χαρτογράφηση του μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς: παθολογοανατομική και προγνωστική προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}