{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432549"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432549","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της επίδρασης της µουσικής στο στρες πρόωρων νεογνών κατά τη νοσηλεία τους σε Μονάδα Αυξηµένης Φροντίδας","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα πρόωρα νεογνά κατά τη νοσηλεία τους σε ΜΕΝΝ/ΜΑΦ εκτίθενται σε πολλαπλά στρεσογόνα ερεθίσματα. Ήπιες, μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η μουσική, έχουν προταθεί ώστε να συμβάλουν στη ρύθμιση του στρες και στη διατήρηση της κλινικής σταθερότητας των νεογνών. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της επίδρασης μιας δομημένης μουσικής παρέμβασης στο στρες πρόωρων νεογνών, μέσω δεικτών καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας (καρδιακή συχνότητα, αναπνευστική συχνότητα, κορεσμός οξυγόνου), βιοδείκτη στρες (κορτιζόλη σιέλου) και παραμέτρων aEEG (Lower/Upper Margin). ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Συμπεριλήφθηκαν 24 πρόωρα νεογνά: ομάδα παρέμβασης (n=10) και ομάδα ελέγχου (n=14). Στην ομάδα παρέμβασης πραγματοποιήθηκαν επαναλαμβανόμενες συνεδρίες ανά νεογνό (n=40) από τους γονείς και από επαγγελματίες μουσικοθεραπευτές (άνδρα/γυναίκα). Καταγράφηκαν δείκτες καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας σε τρεις φάσεις (πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την παρέμβαση). Η κορτιζόλη σιέλου μετρήθηκε πριν και μετά. Το aEEG αναλύθηκε σε διαδοχικές φάσεις της συνεδρίας (σιωπή-τόνος-σιωπή-τραγούδι-ανάκαμψη). Τα ίδια δεδομένα καταγράφηκαν και στην ομάδα ελέγχου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα παρέμβασης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της καρδιακής συχνότητας από 151,32±7,99 bpm (πριν) σε 145,62±8,83 bpm (κατά) και 144,57±10,20 bpm (μετά), με συνολική μεταβολή −6,75 bpm (p<0,001). Αντίστοιχα, η αναπνευστική συχνότητα μειώθηκε από 48,95±4,77/min σε 46,82±4,30/min και 46,40±4,22/min (συνολικά −2,55/min, p<0,001). Ο κορεσμός οξυγόνου παρέμεινε υψηλός και σταθερός (~99,5%), χωρίς σημαντικές μεταβολές. Η κορτιζόλη σιέλου μειώθηκε από 7,08±3,48 nmol/L σε 5,38±3,11 nmol/L (Δ −1,70, p<0,05). Στην ομάδα ελέγχου δε διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Ως προς το aEEG, οι δείκτες Lower Margin και Upper Margin δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της παρέμβασης. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι δεν τεκμηριώθηκε σαφές μοτίβο άμεσης νευροφυσιολογικής μεταβολής μετά το μουσικό ερέθισμα, ενώ παράλληλα δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις αυξημένης διεγερσιμότητας ή ηλεκτροφυσιολογικής επιβάρυνσης. Τέλος, δεν τεκμηριώθηκαν σταθερές συσχετίσεις μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών στρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μουσική παρέμβαση συσχετίστηκε με σαφή βελτίωση της καρδιακής και αναπνευστικής συχνότητας και με μείωση της κορτιζόλης σιέλου, ευρήματα συμβατά με μείωση του στρες. Οι δείκτες aEEG δεν παρουσίασαν άμεση μεταβολή ούτε ενδείξεις επιβάρυνσης. Η απουσία σταθερών συσχετίσεων μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών υποδηλώνει ότι οι μεταβολές ενδέχεται να ακολουθούν διαφορετική χρονική πορεία.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα πρόωρα νεογνά κατά τη νοσηλεία τους σε ΜΕΝΝ/ΜΑΦ εκτίθενται σε πολλαπλά στρεσογόνα ερεθίσματα. Ήπιες, μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η μουσική, έχουν προταθεί ώστε να συμβάλουν στη ρύθμιση του στρες και στη διατήρηση της κλινικής σταθερότητας των νεογνών. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της επίδρασης μιας δομημένης μουσικής παρέμβασης στο στρες πρόωρων νεογνών, μέσω δεικτών καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας (καρδιακή συχνότητα, αναπνευστική συχνότητα, κορεσμός οξυγόνου), βιοδείκτη στρες (κορτιζόλη σιέλου) και παραμέτρων aEEG (Lower/Upper Margin). ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Συμπεριλήφθηκαν 24 πρόωρα νεογνά: ομάδα παρέμβασης (n=10) και ομάδα ελέγχου (n=14). Στην ομάδα παρέμβασης πραγματοποιήθηκαν επαναλαμβανόμενες συνεδρίες ανά νεογνό (n=40) από τους γονείς και από επαγγελματίες μουσικοθεραπευτές (άνδρα/γυναίκα). Καταγράφηκαν δείκτες καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας σε τρεις φάσεις (πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την παρέμβαση). Η κορτιζόλη σιέλου μετρήθηκε πριν και μετά. Το aEEG αναλύθηκε σε διαδοχικές φάσεις της συνεδρίας (σιωπή-τόνος-σιωπή-τραγούδι-ανάκαμψη). Τα ίδια δεδομένα καταγράφηκαν και στην ομάδα ελέγχου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα παρέμβασης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της καρδιακής συχνότητας από 151,32±7,99 bpm (πριν) σε 145,62±8,83 bpm (κατά) και 144,57±10,20 bpm (μετά), με συνολική μεταβολή −6,75 bpm (p&lt;0,001). Αντίστοιχα, η αναπνευστική συχνότητα μειώθηκε από 48,95±4,77/min σε 46,82±4,30/min και 46,40±4,22/min (συνολικά −2,55/min, p&lt;0,001). Ο κορεσμός οξυγόνου παρέμεινε υψηλός και σταθερός (~99,5%), χωρίς σημαντικές μεταβολές. Η κορτιζόλη σιέλου μειώθηκε από 7,08±3,48 nmol/L σε 5,38±3,11 nmol/L (Δ −1,70, p&lt;0,05). Στην ομάδα ελέγχου δε διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Ως προς το aEEG, οι δείκτες Lower Margin και Upper Margin δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της παρέμβασης. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι δεν τεκμηριώθηκε σαφές μοτίβο άμεσης νευροφυσιολογικής μεταβολής μετά το μουσικό ερέθισμα, ενώ παράλληλα δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις αυξημένης διεγερσιμότητας ή ηλεκτροφυσιολογικής επιβάρυνσης. Τέλος, δεν τεκμηριώθηκαν σταθερές συσχετίσεις μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών στρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μουσική παρέμβαση συσχετίστηκε με σαφή βελτίωση της καρδιακής και αναπνευστικής συχνότητας και με μείωση της κορτιζόλης σιέλου, ευρήματα συμβατά με μείωση του στρες. Οι δείκτες aEEG δεν παρουσίασαν άμεση μεταβολή ούτε ενδείξεις επιβάρυνσης. Η απουσία σταθερών συσχετίσεων μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών υποδηλώνει ότι οι μεταβολές ενδέχεται να ακολουθούν διαφορετική χρονική πορεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιδηροπούλου Βικτώρια-Δάφνη","Sidiropoulou Viktoria-Dafni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432549"],"render_values":[{"text":"uoadl:5432549","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432549","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432549","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5432549","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιδηροπούλου Βικτώρια-Δάφνη","Sidiropoulou Viktoria-Dafni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432549","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432549"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα πρόωρα νεογνά κατά τη νοσηλεία τους σε ΜΕΝΝ/ΜΑΦ εκτίθενται σε πολλαπλά στρεσογόνα ερεθίσματα. Ήπιες, μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η μουσική, έχουν προταθεί ώστε να συμβάλουν στη ρύθμιση του στρες και στη διατήρηση της κλινικής σταθερότητας των νεογνών. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της επίδρασης μιας δομημένης μουσικής παρέμβασης στο στρες πρόωρων νεογνών, μέσω δεικτών καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας (καρδιακή συχνότητα, αναπνευστική συχνότητα, κορεσμός οξυγόνου), βιοδείκτη στρες (κορτιζόλη σιέλου) και παραμέτρων aEEG (Lower/Upper Margin). ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Συμπεριλήφθηκαν 24 πρόωρα νεογνά: ομάδα παρέμβασης (n=10) και ομάδα ελέγχου (n=14). Στην ομάδα παρέμβασης πραγματοποιήθηκαν επαναλαμβανόμενες συνεδρίες ανά νεογνό (n=40) από τους γονείς και από επαγγελματίες μουσικοθεραπευτές (άνδρα/γυναίκα). Καταγράφηκαν δείκτες καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας σε τρεις φάσεις (πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την παρέμβαση). Η κορτιζόλη σιέλου μετρήθηκε πριν και μετά. Το aEEG αναλύθηκε σε διαδοχικές φάσεις της συνεδρίας (σιωπή-τόνος-σιωπή-τραγούδι-ανάκαμψη). Τα ίδια δεδομένα καταγράφηκαν και στην ομάδα ελέγχου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα παρέμβασης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της καρδιακής συχνότητας από 151,32±7,99 bpm (πριν) σε 145,62±8,83 bpm (κατά) και 144,57±10,20 bpm (μετά), με συνολική μεταβολή −6,75 bpm (p<0,001). Αντίστοιχα, η αναπνευστική συχνότητα μειώθηκε από 48,95±4,77/min σε 46,82±4,30/min και 46,40±4,22/min (συνολικά −2,55/min, p<0,001). Ο κορεσμός οξυγόνου παρέμεινε υψηλός και σταθερός (~99,5%), χωρίς σημαντικές μεταβολές. Η κορτιζόλη σιέλου μειώθηκε από 7,08±3,48 nmol/L σε 5,38±3,11 nmol/L (Δ −1,70, p<0,05). Στην ομάδα ελέγχου δε διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Ως προς το aEEG, οι δείκτες Lower Margin και Upper Margin δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της παρέμβασης. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι δεν τεκμηριώθηκε σαφές μοτίβο άμεσης νευροφυσιολογικής μεταβολής μετά το μουσικό ερέθισμα, ενώ παράλληλα δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις αυξημένης διεγερσιμότητας ή ηλεκτροφυσιολογικής επιβάρυνσης. Τέλος, δεν τεκμηριώθηκαν σταθερές συσχετίσεις μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών στρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μουσική παρέμβαση συσχετίστηκε με σαφή βελτίωση της καρδιακής και αναπνευστικής συχνότητας και με μείωση της κορτιζόλης σιέλου, ευρήματα συμβατά με μείωση του στρες. Οι δείκτες aEEG δεν παρουσίασαν άμεση μεταβολή ούτε ενδείξεις επιβάρυνσης. Η απουσία σταθερών συσχετίσεων μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών υποδηλώνει ότι οι μεταβολές ενδέχεται να ακολουθούν διαφορετική χρονική πορεία.","BACKGROUND/AIMS: Preterm infants hospitalized in Neonatal Units (NNU) are exposed to repeated stressors that may affect physiological stability and neurodevelopment. Music-based interventions have been proposed as non-pharmacological strategies to support stress regulation. We evaluated the effect of a structured music intervention on cardiorespiratory stability, salivary cortisol levels, and amplitude-integrated EEG (aEEG) parameters. METHODS: Twenty-four preterm infants (gestational age: 32-36 weeks; postnatal age: 8-25 days) were enrolled (intervention group n=10; control group n=14). The intervention group received repeated sessions (total n=40) delivered by parents or professional music therapists during the NNU stay. Heart rate, respiratory rate, and oxygen saturation (SpO2) were recorded before, during, and after each session. Salivary cortisol was measured before and after the session. aEEG lower and upper margins were assessed across sequential phases (silence-tone-silence-song-recovery). The same measures were collected in controls during time-matched periods without music exposure. Repeated measures analysis and paired t-test were used for statistical analysis. RESULTS: In the intervention group, heart rate decreased from 151.32±7.99 bpm (pre-) to 145.62±8.83 bpm (during) and 144.57±10.20 bpm (post-intervention) (overall Δ: −6.75 bpm; p<0.001). Respiratory rate decreased from 48.95±4.77/min to 46.82±4.30/min and 46.40±4.22/min, respectively (overall Δ: −2.55/min; p<0.001). SpO2 remained stable (p>0.05). Salivary cortisol decreased from 7.08±3.48 to 5.38±3.11 nmol/L (Δ: −1.70 nmol/L; p=0.038). No statistically significant changes in heart rate, respiratory rate, or SpO2 were observed in controls. aEEG lower and upper margins did not change significantly during the study period in either the intervention or control group. CONCLUSION: Music was associated with improved heart and respiratory rates and reduced salivary cortisol levels, consistent with decreased stress. aEEG lower and upper margins remained stable, with no significant changes. The lack of consistent associations between aEEG findings and stress markers in this pilot study may suggest differing temporal dynamics among the measures examined."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της επίδρασης της µουσικής στο στρες πρόωρων νεογνών κατά τη νοσηλεία τους σε Μονάδα Αυξηµένης Φροντίδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιδηροπούλου Βικτώρια-Δάφνη","Sidiropoulou Viktoria-Dafni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Τα πρόωρα νεογνά κατά τη νοσηλεία τους σε ΜΕΝΝ/ΜΑΦ εκτίθενται σε πολλαπλά στρεσογόνα ερεθίσματα. Ήπιες, μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η μουσική, έχουν προταθεί ώστε να συμβάλουν στη ρύθμιση του στρες και στη διατήρηση της κλινικής σταθερότητας των νεογνών. ΣΚΟΠΟΣ: Η διερεύνηση της επίδρασης μιας δομημένης μουσικής παρέμβασης στο στρες πρόωρων νεογνών, μέσω δεικτών καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας (καρδιακή συχνότητα, αναπνευστική συχνότητα, κορεσμός οξυγόνου), βιοδείκτη στρες (κορτιζόλη σιέλου) και παραμέτρων aEEG (Lower/Upper Margin). ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Συμπεριλήφθηκαν 24 πρόωρα νεογνά: ομάδα παρέμβασης (n=10) και ομάδα ελέγχου (n=14). Στην ομάδα παρέμβασης πραγματοποιήθηκαν επαναλαμβανόμενες συνεδρίες ανά νεογνό (n=40) από τους γονείς και από επαγγελματίες μουσικοθεραπευτές (άνδρα/γυναίκα). Καταγράφηκαν δείκτες καρδιοαναπνευστικής σταθερότητας σε τρεις φάσεις (πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την παρέμβαση). Η κορτιζόλη σιέλου μετρήθηκε πριν και μετά. Το aEEG αναλύθηκε σε διαδοχικές φάσεις της συνεδρίας (σιωπή-τόνος-σιωπή-τραγούδι-ανάκαμψη). Τα ίδια δεδομένα καταγράφηκαν και στην ομάδα ελέγχου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Στην ομάδα παρέμβασης παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση της καρδιακής συχνότητας από 151,32±7,99 bpm (πριν) σε 145,62±8,83 bpm (κατά) και 144,57±10,20 bpm (μετά), με συνολική μεταβολή −6,75 bpm (p<0,001). Αντίστοιχα, η αναπνευστική συχνότητα μειώθηκε από 48,95±4,77/min σε 46,82±4,30/min και 46,40±4,22/min (συνολικά −2,55/min, p<0,001). Ο κορεσμός οξυγόνου παρέμεινε υψηλός και σταθερός (~99,5%), χωρίς σημαντικές μεταβολές. Η κορτιζόλη σιέλου μειώθηκε από 7,08±3,48 nmol/L σε 5,38±3,11 nmol/L (Δ −1,70, p<0,05). Στην ομάδα ελέγχου δε διαπιστώθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές. Ως προς το aEEG, οι δείκτες Lower Margin και Upper Margin δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της παρέμβασης. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι δεν τεκμηριώθηκε σαφές μοτίβο άμεσης νευροφυσιολογικής μεταβολής μετά το μουσικό ερέθισμα, ενώ παράλληλα δεν παρατηρήθηκαν ενδείξεις αυξημένης διεγερσιμότητας ή ηλεκτροφυσιολογικής επιβάρυνσης. Τέλος, δεν τεκμηριώθηκαν σταθερές συσχετίσεις μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών στρες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η μουσική παρέμβαση συσχετίστηκε με σαφή βελτίωση της καρδιακής και αναπνευστικής συχνότητας και με μείωση της κορτιζόλης σιέλου, ευρήματα συμβατά με μείωση του στρες. Οι δείκτες aEEG δεν παρουσίασαν άμεση μεταβολή ούτε ενδείξεις επιβάρυνσης. Η απουσία σταθερών συσχετίσεων μεταξύ των παραμέτρων του aEEG και των λοιπών δεικτών υποδηλώνει ότι οι μεταβολές ενδέχεται να ακολουθούν διαφορετική χρονική πορεία.","BACKGROUND/AIMS: Preterm infants hospitalized in Neonatal Units (NNU) are exposed to repeated stressors that may affect physiological stability and neurodevelopment. Music-based interventions have been proposed as non-pharmacological strategies to support stress regulation. We evaluated the effect of a structured music intervention on cardiorespiratory stability, salivary cortisol levels, and amplitude-integrated EEG (aEEG) parameters. METHODS: Twenty-four preterm infants (gestational age: 32-36 weeks; postnatal age: 8-25 days) were enrolled (intervention group n=10; control group n=14). The intervention group received repeated sessions (total n=40) delivered by parents or professional music therapists during the NNU stay. Heart rate, respiratory rate, and oxygen saturation (SpO2) were recorded before, during, and after each session. Salivary cortisol was measured before and after the session. aEEG lower and upper margins were assessed across sequential phases (silence-tone-silence-song-recovery). The same measures were collected in controls during time-matched periods without music exposure. Repeated measures analysis and paired t-test were used for statistical analysis. RESULTS: In the intervention group, heart rate decreased from 151.32±7.99 bpm (pre-) to 145.62±8.83 bpm (during) and 144.57±10.20 bpm (post-intervention) (overall Δ: −6.75 bpm; p<0.001). Respiratory rate decreased from 48.95±4.77/min to 46.82±4.30/min and 46.40±4.22/min, respectively (overall Δ: −2.55/min; p<0.001). SpO2 remained stable (p>0.05). Salivary cortisol decreased from 7.08±3.48 to 5.38±3.11 nmol/L (Δ: −1.70 nmol/L; p=0.038). No statistically significant changes in heart rate, respiratory rate, or SpO2 were observed in controls. aEEG lower and upper margins did not change significantly during the study period in either the intervention or control group. CONCLUSION: Music was associated with improved heart and respiratory rates and reduced salivary cortisol levels, consistent with decreased stress. aEEG lower and upper margins remained stable, with no significant changes. The lack of consistent associations between aEEG findings and stress markers in this pilot study may suggest differing temporal dynamics among the measures examined."],"dc:identifier":["uoadl:5432549","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432549"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση της επίδρασης της µουσικής στο στρες πρόωρων νεογνών κατά τη νοσηλεία τους σε Μονάδα Αυξηµένης Φροντίδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}