{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432663"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432663","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Effects of Chronic Mild Stress and chronic GPER1 activation on hippocampal plasticity-related signaling pathways in female and male rats.","abstract":"Η μείζων καταθλιπτική διαταραχή είναι μια επίμονη διαταραχή που συνδέεται με το χρόνιο στρες και τη διαταραγμένη πλαστικότητα του ιππόκαμπου. Διαγιγνώσκεται συχνότερα στις γυναίκες, αναδεικνύοντας διαφορές μεταξύ των φύλων ως προς την ευαλωτότητα και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε εάν η χρόνια ενεργοποίηση του συζευγμένου με πρωτεΐνη G υποδοχέα οιστρογόνων 1 (GPER1) τροποποιεί σηματοδοτικά μονοπάτια που σχετίζονται με την πλαστικότητα στο κυτταροπλασματικό κλάσμα του ιππόκαμπου αρσενικών και θηλυκών επίμυων Wistar που εκτέθηκαν σε χρόνιο ήπιο στρες (CMS). Τα ζώα υποβλήθηκαν σε πρωτόκολλο CMS διάρκειας 10 εβδομάδων, ενώ κατά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες λάμβαναν καθημερινά τον εκλεκτικό αγωνιστή G1 του GPER1 ή διάλυμα φορέα, με παράλληλη συνέχιση του CMS. Οι συμπεριφορικές εκβάσεις αξιολογήθηκαν με τη δοκιμασία προτίμησης σακχαρόζης και μετρήσεις σωματικού βάρους, ενώ η έκφραση και η φωσφορυλίωση των AKT, mTOR και ERK1/2 στον ιππόκαμπο εξετάστηκαν με Western blot. Το CMS μείωσε το σωματικό βάρος και την προτίμηση σακχαρόζης και στα δύο φύλα, επιβεβαιώνοντας την επαγωγή ενός σχετιζόμενου με το στρες φαινοτύπου παρόμοιου με ανηδονία. Η χρόνια χορήγηση G1 αποκατέστησε την προτίμηση σακχαρόζης στα ζώα που εκτέθηκαν σε CMS. Σε μοριακό επίπεδο, το CMS και το G1 προκάλεσαν μεταβολές εξαρτώμενες από το φύλο και το στρες, κυρίως στη συνολική έκφραση των πρωτεϊνών, ενώ οι λόγοι φωσφορυλιωμένης προς συνολική πρωτεΐνη παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητοι. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι συμπεριφορικές επιδράσεις της χρόνιας ενεργοποίησης του GPER1 δεν σχετίζονται με επίμονη κυτταροπλασματική ενεργοποίηση ενός μεμονωμένου μονοπατιού AKT, mTOR ή ERK 24 ώρες μετά την τελευταία χορήγηση.","abstract_html":"Η μείζων καταθλιπτική διαταραχή είναι μια επίμονη διαταραχή που συνδέεται με το χρόνιο στρες και τη διαταραγμένη πλαστικότητα του ιππόκαμπου. Διαγιγνώσκεται συχνότερα στις γυναίκες, αναδεικνύοντας διαφορές μεταξύ των φύλων ως προς την ευαλωτότητα και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε εάν η χρόνια ενεργοποίηση του συζευγμένου με πρωτεΐνη G υποδοχέα οιστρογόνων 1 (GPER1) τροποποιεί σηματοδοτικά μονοπάτια που σχετίζονται με την πλαστικότητα στο κυτταροπλασματικό κλάσμα του ιππόκαμπου αρσενικών και θηλυκών επίμυων Wistar που εκτέθηκαν σε χρόνιο ήπιο στρες (CMS). Τα ζώα υποβλήθηκαν σε πρωτόκολλο CMS διάρκειας 10 εβδομάδων, ενώ κατά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες λάμβαναν καθημερινά τον εκλεκτικό αγωνιστή G1 του GPER1 ή διάλυμα φορέα, με παράλληλη συνέχιση του CMS. Οι συμπεριφορικές εκβάσεις αξιολογήθηκαν με τη δοκιμασία προτίμησης σακχαρόζης και μετρήσεις σωματικού βάρους, ενώ η έκφραση και η φωσφορυλίωση των AKT, mTOR και ERK1/2 στον ιππόκαμπο εξετάστηκαν με Western blot. Το CMS μείωσε το σωματικό βάρος και την προτίμηση σακχαρόζης και στα δύο φύλα, επιβεβαιώνοντας την επαγωγή ενός σχετιζόμενου με το στρες φαινοτύπου παρόμοιου με ανηδονία. Η χρόνια χορήγηση G1 αποκατέστησε την προτίμηση σακχαρόζης στα ζώα που εκτέθηκαν σε CMS. Σε μοριακό επίπεδο, το CMS και το G1 προκάλεσαν μεταβολές εξαρτώμενες από το φύλο και το στρες, κυρίως στη συνολική έκφραση των πρωτεϊνών, ενώ οι λόγοι φωσφορυλιωμένης προς συνολική πρωτεΐνη παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητοι. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι συμπεριφορικές επιδράσεις της χρόνιας ενεργοποίησης του GPER1 δεν σχετίζονται με επίμονη κυτταροπλασματική ενεργοποίηση ενός μεμονωμένου μονοπατιού AKT, mTOR ή ERK 24 ώρες μετά την τελευταία χορήγηση.","abstract_has_math":false,"creators":["ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ","IOANNIDI IFIGENEIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432663"],"render_values":[{"text":"uoadl:5432663","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432663","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432663","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5432663","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ","IOANNIDI IFIGENEIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432663","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432663"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μείζων καταθλιπτική διαταραχή είναι μια επίμονη διαταραχή που συνδέεται με το χρόνιο στρες και τη διαταραγμένη πλαστικότητα του ιππόκαμπου. Διαγιγνώσκεται συχνότερα στις γυναίκες, αναδεικνύοντας διαφορές μεταξύ των φύλων ως προς την ευαλωτότητα και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε εάν η χρόνια ενεργοποίηση του συζευγμένου με πρωτεΐνη G υποδοχέα οιστρογόνων 1 (GPER1) τροποποιεί σηματοδοτικά μονοπάτια που σχετίζονται με την πλαστικότητα στο κυτταροπλασματικό κλάσμα του ιππόκαμπου αρσενικών και θηλυκών επίμυων Wistar που εκτέθηκαν σε χρόνιο ήπιο στρες (CMS). Τα ζώα υποβλήθηκαν σε πρωτόκολλο CMS διάρκειας 10 εβδομάδων, ενώ κατά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες λάμβαναν καθημερινά τον εκλεκτικό αγωνιστή G1 του GPER1 ή διάλυμα φορέα, με παράλληλη συνέχιση του CMS. Οι συμπεριφορικές εκβάσεις αξιολογήθηκαν με τη δοκιμασία προτίμησης σακχαρόζης και μετρήσεις σωματικού βάρους, ενώ η έκφραση και η φωσφορυλίωση των AKT, mTOR και ERK1/2 στον ιππόκαμπο εξετάστηκαν με Western blot. Το CMS μείωσε το σωματικό βάρος και την προτίμηση σακχαρόζης και στα δύο φύλα, επιβεβαιώνοντας την επαγωγή ενός σχετιζόμενου με το στρες φαινοτύπου παρόμοιου με ανηδονία. Η χρόνια χορήγηση G1 αποκατέστησε την προτίμηση σακχαρόζης στα ζώα που εκτέθηκαν σε CMS. Σε μοριακό επίπεδο, το CMS και το G1 προκάλεσαν μεταβολές εξαρτώμενες από το φύλο και το στρες, κυρίως στη συνολική έκφραση των πρωτεϊνών, ενώ οι λόγοι φωσφορυλιωμένης προς συνολική πρωτεΐνη παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητοι. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι συμπεριφορικές επιδράσεις της χρόνιας ενεργοποίησης του GPER1 δεν σχετίζονται με επίμονη κυτταροπλασματική ενεργοποίηση ενός μεμονωμένου μονοπατιού AKT, mTOR ή ERK 24 ώρες μετά την τελευταία χορήγηση.","Major depressive disorder is a persistent disorder associated with chronic stress and impaired hippocampal plasticity. It is more commonly diagnosed in women, highlighting sex-related differences in vulnerability and treatment response. The present study investigated whether chronic activation of the G-protein-coupled-estrogen-receptor 1 (GPER1) modulates plasticity-related signaling pathways in the hippocampal cytosolic fraction of male and female Wistar rats exposed to chronic mild stress (CMS). Animals were subjected to a 10-week CMS protocol, followed by three weeks of daily treatment with the selective GPER1 agonist G1 or vehicle while CMS continued. Behavioural outcomes were assessed using the sucrose preference test and body weight measurements, while hippocampal AKT, mTOR, and ERK1/2 expression and phosphorylation were examined by Western blot. CMS reduced body weight and sucrose preference in both sexes, confirming the induction of a stress-related anhedonia-like phenotype. Chronic G1 treatment restored sucrose preference in CMS-exposed animals. At the molecular level, CMS and G1 produced sex- and stress-dependent changes mainly in total protein expression, whereas phosphorylated-to-total ratios were largely unchanged. These findings suggest that the behavioural effects of chronic GPER1 activation are not associated with persistent cytosolic activation of a single AKT, mTOR, or ERK pathway 24 h after the final treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Effects of Chronic Mild Stress and chronic GPER1 activation on hippocampal plasticity-related signaling pathways in female and male rats."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΙΩΑΝΝΙΔΗ ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ","IOANNIDI IFIGENEIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η μείζων καταθλιπτική διαταραχή είναι μια επίμονη διαταραχή που συνδέεται με το χρόνιο στρες και τη διαταραγμένη πλαστικότητα του ιππόκαμπου. Διαγιγνώσκεται συχνότερα στις γυναίκες, αναδεικνύοντας διαφορές μεταξύ των φύλων ως προς την ευαλωτότητα και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε εάν η χρόνια ενεργοποίηση του συζευγμένου με πρωτεΐνη G υποδοχέα οιστρογόνων 1 (GPER1) τροποποιεί σηματοδοτικά μονοπάτια που σχετίζονται με την πλαστικότητα στο κυτταροπλασματικό κλάσμα του ιππόκαμπου αρσενικών και θηλυκών επίμυων Wistar που εκτέθηκαν σε χρόνιο ήπιο στρες (CMS). Τα ζώα υποβλήθηκαν σε πρωτόκολλο CMS διάρκειας 10 εβδομάδων, ενώ κατά τις τελευταίες τρεις εβδομάδες λάμβαναν καθημερινά τον εκλεκτικό αγωνιστή G1 του GPER1 ή διάλυμα φορέα, με παράλληλη συνέχιση του CMS. Οι συμπεριφορικές εκβάσεις αξιολογήθηκαν με τη δοκιμασία προτίμησης σακχαρόζης και μετρήσεις σωματικού βάρους, ενώ η έκφραση και η φωσφορυλίωση των AKT, mTOR και ERK1/2 στον ιππόκαμπο εξετάστηκαν με Western blot. Το CMS μείωσε το σωματικό βάρος και την προτίμηση σακχαρόζης και στα δύο φύλα, επιβεβαιώνοντας την επαγωγή ενός σχετιζόμενου με το στρες φαινοτύπου παρόμοιου με ανηδονία. Η χρόνια χορήγηση G1 αποκατέστησε την προτίμηση σακχαρόζης στα ζώα που εκτέθηκαν σε CMS. Σε μοριακό επίπεδο, το CMS και το G1 προκάλεσαν μεταβολές εξαρτώμενες από το φύλο και το στρες, κυρίως στη συνολική έκφραση των πρωτεϊνών, ενώ οι λόγοι φωσφορυλιωμένης προς συνολική πρωτεΐνη παρέμειναν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητοι. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι συμπεριφορικές επιδράσεις της χρόνιας ενεργοποίησης του GPER1 δεν σχετίζονται με επίμονη κυτταροπλασματική ενεργοποίηση ενός μεμονωμένου μονοπατιού AKT, mTOR ή ERK 24 ώρες μετά την τελευταία χορήγηση.","Major depressive disorder is a persistent disorder associated with chronic stress and impaired hippocampal plasticity. It is more commonly diagnosed in women, highlighting sex-related differences in vulnerability and treatment response. The present study investigated whether chronic activation of the G-protein-coupled-estrogen-receptor 1 (GPER1) modulates plasticity-related signaling pathways in the hippocampal cytosolic fraction of male and female Wistar rats exposed to chronic mild stress (CMS). Animals were subjected to a 10-week CMS protocol, followed by three weeks of daily treatment with the selective GPER1 agonist G1 or vehicle while CMS continued. Behavioural outcomes were assessed using the sucrose preference test and body weight measurements, while hippocampal AKT, mTOR, and ERK1/2 expression and phosphorylation were examined by Western blot. CMS reduced body weight and sucrose preference in both sexes, confirming the induction of a stress-related anhedonia-like phenotype. Chronic G1 treatment restored sucrose preference in CMS-exposed animals. At the molecular level, CMS and G1 produced sex- and stress-dependent changes mainly in total protein expression, whereas phosphorylated-to-total ratios were largely unchanged. These findings suggest that the behavioural effects of chronic GPER1 activation are not associated with persistent cytosolic activation of a single AKT, mTOR, or ERK pathway 24 h after the final treatment."],"dc:identifier":["uoadl:5432663","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432663"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Effects of Chronic Mild Stress and chronic GPER1 activation on hippocampal plasticity-related signaling pathways in female and male rats."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:33Z"}