{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432975"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5432975","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση μετφορμίνης σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία: μια αναδρομική μελέτη","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παιδική παχυσαρκία έχει πλέον λάβει διαστάσεις πανδημίας για τη δημόσια υγεία, με επιπτώσεις τόσο στην σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Παρότι οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπευτικής προσέγγισης, τα τελευταία χρόνια διερευνάται ο ρόλος των φαρμάκων, όπως η μετφορμίνη, στη διαχείριση της παχυσαρκίας στον παιδιατρικό πληθυσμό. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της επίδρασης της μετφορμίνης στο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ και ΔΜΣ z-score), στο σωματικό βάρος, στην ινσουλινοαντίσταση και σε άλλους μεταβολικούς δείκτες σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συμπεριλήφθηκαν πενήντα εφτά (n=57) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 8-18 ετών [μέση τιμή ± τυπική απόκλιση: 12,6 ± 2,3] με διάγνωση παχυσαρκίας, σύμφωνα με τις καμπύλες αύξησης IOTF, οι οποίοι έλαβαν μετφορμίνη ως μέρος της θεραπευτικής του αντιμετώπισης κατά την περίοδο Ιανουάριος 2021 - Φεβρουάριος 2025 στην Παιδοενδοκρινολογική Μονάδα της Γ’ Παιδιατρικής Κλινικής ΑΠΘ, Γ.Ν.Θ. «Ιπποκράτειο». Δημογραφικά στοιχεία, ανθρωπομετρικά δεδομένα (βάρος, ύψος, ΔΜΣ, ΔΜΣ z-score), δείκτης ινσουλινοαντίστασης (HOMA-IR), λιπιδαιμικό προφίλ και άλλοι μεταβολικοί δείκτες, καταγράφηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών, πριν την έναρξη της αγωγής και στους 3, 6, 12, 18 και 24 μήνες παρακολούθησης. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα Stata έκδοση 17. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του ΔΜΣ z-score σε όλα τα χρονικά σημεία παρακολούθησης, με την μεγαλύτερη μείωση να καταγράφεται στους 18 μήνες (p<0,001). Παράλληλα μέγιστη πτώση του ΔΜΣ παρατηρήθηκε στους 12 μήνες θεραπείας (-1,59 Kg/m2). Ενώ ο δείκτης HOMA-IR και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη παρουσίασαν προοδευτική μείωση, με τη μέγιστη μεταβολή στους 24 μήνες (-4,10 p<0.001 και -0,18 p=0.037, αντίστοιχα). Τα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας μειώθηκαν σημαντικά ήδη από το πρώτο 3μηνο και παρέμειναν σταθερά χαμηλότερα καθ’ όλη τη διάρκεια παρακολούθησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η χορήγηση μετφορμίνης σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία, φαίνεται να σχετίζεται με κλινικά και στατιστικά σημαντική βελτίωση του ΔΜΣ z-score και της ινσουλινοαντίστασης. Ωστόσο, απαιτούνται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες προοπτικές μελέτες, προκειμένου να τεκμηριωθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα της στη διαχείριση της παιδικής παχυσαρκίας.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παιδική παχυσαρκία έχει πλέον λάβει διαστάσεις πανδημίας για τη δημόσια υγεία, με επιπτώσεις τόσο στην σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Παρότι οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπευτικής προσέγγισης, τα τελευταία χρόνια διερευνάται ο ρόλος των φαρμάκων, όπως η μετφορμίνη, στη διαχείριση της παχυσαρκίας στον παιδιατρικό πληθυσμό. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της επίδρασης της μετφορμίνης στο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ και ΔΜΣ z-score), στο σωματικό βάρος, στην ινσουλινοαντίσταση και σε άλλους μεταβολικούς δείκτες σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συμπεριλήφθηκαν πενήντα εφτά (n=57) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 8-18 ετών [μέση τιμή ± τυπική απόκλιση: 12,6 ± 2,3] με διάγνωση παχυσαρκίας, σύμφωνα με τις καμπύλες αύξησης IOTF, οι οποίοι έλαβαν μετφορμίνη ως μέρος της θεραπευτικής του αντιμετώπισης κατά την περίοδο Ιανουάριος 2021 - Φεβρουάριος 2025 στην Παιδοενδοκρινολογική Μονάδα της Γ’ Παιδιατρικής Κλινικής ΑΠΘ, Γ.Ν.Θ. «Ιπποκράτειο». Δημογραφικά στοιχεία, ανθρωπομετρικά δεδομένα (βάρος, ύψος, ΔΜΣ, ΔΜΣ z-score), δείκτης ινσουλινοαντίστασης (HOMA-IR), λιπιδαιμικό προφίλ και άλλοι μεταβολικοί δείκτες, καταγράφηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών, πριν την έναρξη της αγωγής και στους 3, 6, 12, 18 και 24 μήνες παρακολούθησης. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα Stata έκδοση 17. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του ΔΜΣ z-score σε όλα τα χρονικά σημεία παρακολούθησης, με την μεγαλύτερη μείωση να καταγράφεται στους 18 μήνες (p&lt;0,001). Παράλληλα μέγιστη πτώση του ΔΜΣ παρατηρήθηκε στους 12 μήνες θεραπείας (-1,59 Kg/m2). Ενώ ο δείκτης HOMA-IR και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη παρουσίασαν προοδευτική μείωση, με τη μέγιστη μεταβολή στους 24 μήνες (-4,10 p&lt;0.001 και -0,18 p=0.037, αντίστοιχα). Τα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας μειώθηκαν σημαντικά ήδη από το πρώτο 3μηνο και παρέμειναν σταθερά χαμηλότερα καθ’ όλη τη διάρκεια παρακολούθησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η χορήγηση μετφορμίνης σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία, φαίνεται να σχετίζεται με κλινικά και στατιστικά σημαντική βελτίωση του ΔΜΣ z-score και της ινσουλινοαντίστασης. Ωστόσο, απαιτούνται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες προοπτικές μελέτες, προκειμένου να τεκμηριωθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα της στη διαχείριση της παιδικής παχυσαρκίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζησιάδου Παναγιώτα","Zissiadis Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432975"],"render_values":[{"text":"uoadl:5432975","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432975","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432975","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5432975","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζησιάδου Παναγιώτα","Zissiadis Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5432975","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432975"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παιδική παχυσαρκία έχει πλέον λάβει διαστάσεις πανδημίας για τη δημόσια υγεία, με επιπτώσεις τόσο στην σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Παρότι οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπευτικής προσέγγισης, τα τελευταία χρόνια διερευνάται ο ρόλος των φαρμάκων, όπως η μετφορμίνη, στη διαχείριση της παχυσαρκίας στον παιδιατρικό πληθυσμό. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της επίδρασης της μετφορμίνης στο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ και ΔΜΣ z-score), στο σωματικό βάρος, στην ινσουλινοαντίσταση και σε άλλους μεταβολικούς δείκτες σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συμπεριλήφθηκαν πενήντα εφτά (n=57) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 8-18 ετών [μέση τιμή ± τυπική απόκλιση: 12,6 ± 2,3] με διάγνωση παχυσαρκίας, σύμφωνα με τις καμπύλες αύξησης IOTF, οι οποίοι έλαβαν μετφορμίνη ως μέρος της θεραπευτικής του αντιμετώπισης κατά την περίοδο Ιανουάριος 2021 - Φεβρουάριος 2025 στην Παιδοενδοκρινολογική Μονάδα της Γ’ Παιδιατρικής Κλινικής ΑΠΘ, Γ.Ν.Θ. «Ιπποκράτειο». Δημογραφικά στοιχεία, ανθρωπομετρικά δεδομένα (βάρος, ύψος, ΔΜΣ, ΔΜΣ z-score), δείκτης ινσουλινοαντίστασης (HOMA-IR), λιπιδαιμικό προφίλ και άλλοι μεταβολικοί δείκτες, καταγράφηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών, πριν την έναρξη της αγωγής και στους 3, 6, 12, 18 και 24 μήνες παρακολούθησης. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα Stata έκδοση 17. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του ΔΜΣ z-score σε όλα τα χρονικά σημεία παρακολούθησης, με την μεγαλύτερη μείωση να καταγράφεται στους 18 μήνες (p<0,001). Παράλληλα μέγιστη πτώση του ΔΜΣ παρατηρήθηκε στους 12 μήνες θεραπείας (-1,59 Kg/m2). Ενώ ο δείκτης HOMA-IR και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη παρουσίασαν προοδευτική μείωση, με τη μέγιστη μεταβολή στους 24 μήνες (-4,10 p<0.001 και -0,18 p=0.037, αντίστοιχα). Τα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας μειώθηκαν σημαντικά ήδη από το πρώτο 3μηνο και παρέμειναν σταθερά χαμηλότερα καθ’ όλη τη διάρκεια παρακολούθησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η χορήγηση μετφορμίνης σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία, φαίνεται να σχετίζεται με κλινικά και στατιστικά σημαντική βελτίωση του ΔΜΣ z-score και της ινσουλινοαντίστασης. Ωστόσο, απαιτούνται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες προοπτικές μελέτες, προκειμένου να τεκμηριωθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα της στη διαχείριση της παιδικής παχυσαρκίας.","BACKGROUND: Childhood and adolescent obesity has now reached pandemic proportions for public health, with impacts on both the physical and mental health of children and adolescents. Although lifestyle interventions remain the cornerstone of the therapeutic approach, in recent years the role of medications, such as metformin, in the management of obesity in the pediatric population has been explored. AIM: Evaluate the effect of metformin on body mass index (BMI and BMI z-score), body weight, insulin resistance, and other metabolic markers in obese children and adolescents. METHODOLOGY: This retrospective study included fifty-seven (n = 57) children and adolescents aged 8–18 years [mean ± SD: 12.6 ± 2.3] with a diagnosis of obesity, according to the IOTF growth charts, who received metformin as part of their treatment during the period 2021–2025 at the Pediatric Endocrinology Unit of the 3rd Department of Pediatrics, Aristotle University of Thessaloniki, Hippokration General Hospital of Thessaloniki. Demographic and anthropometric data (weight, height, BMI, BMI z-score), insulin resistance index (HOMA-IR), lipid profile, and other metabolic markers were recorded before treatment initiation and at 3, 6, 12, 18, and 24 months of follow-up. All data were obtained from the patients’ medical records. Statistical analysis was performed using Stata software, version 17. RESULTS: A statistically significant decrease in BMI z-score was observed at all follow-up time points, with the largest decrease recorded at 18 months (p<0.001). At the same time, the maximum drop in BMI was observed at 12 months of treatment (-1.59 Kg/m2). While HOMA-IR and glycated hemoglobin showed a progressive decrease, with the maximum change at 24 months (-4.10 p<0.001 and -0.18 p=0.037, respectively). Fasting insulin levels decreased significantly from the first 3 months and remained consistently lower throughout the follow-up period. CONCLUSIONS: Metformin administration to obese children and adolescents is associated with clinically and statistically significant improvements in BMI z-score and in insulin resistance. Nevertheless, further prospective studies with larger sample sizes and longer follow-up are required to better establish the long-term efficacy of metformin in the management of pediatric obesity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση μετφορμίνης σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία: μια αναδρομική μελέτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζησιάδου Παναγιώτα","Zissiadis Panagiota"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παιδική παχυσαρκία έχει πλέον λάβει διαστάσεις πανδημίας για τη δημόσια υγεία, με επιπτώσεις τόσο στην σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των παιδιών και των εφήβων. Παρότι οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της θεραπευτικής προσέγγισης, τα τελευταία χρόνια διερευνάται ο ρόλος των φαρμάκων, όπως η μετφορμίνη, στη διαχείριση της παχυσαρκίας στον παιδιατρικό πληθυσμό. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της επίδρασης της μετφορμίνης στο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ και ΔΜΣ z-score), στο σωματικό βάρος, στην ινσουλινοαντίσταση και σε άλλους μεταβολικούς δείκτες σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Στην παρούσα αναδρομική μελέτη συμπεριλήφθηκαν πενήντα εφτά (n=57) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 8-18 ετών [μέση τιμή ± τυπική απόκλιση: 12,6 ± 2,3] με διάγνωση παχυσαρκίας, σύμφωνα με τις καμπύλες αύξησης IOTF, οι οποίοι έλαβαν μετφορμίνη ως μέρος της θεραπευτικής του αντιμετώπισης κατά την περίοδο Ιανουάριος 2021 - Φεβρουάριος 2025 στην Παιδοενδοκρινολογική Μονάδα της Γ’ Παιδιατρικής Κλινικής ΑΠΘ, Γ.Ν.Θ. «Ιπποκράτειο». Δημογραφικά στοιχεία, ανθρωπομετρικά δεδομένα (βάρος, ύψος, ΔΜΣ, ΔΜΣ z-score), δείκτης ινσουλινοαντίστασης (HOMA-IR), λιπιδαιμικό προφίλ και άλλοι μεταβολικοί δείκτες, καταγράφηκαν από τους ιατρικούς φακέλους των ασθενών, πριν την έναρξη της αγωγής και στους 3, 6, 12, 18 και 24 μήνες παρακολούθησης. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα Stata έκδοση 17. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική μείωση του ΔΜΣ z-score σε όλα τα χρονικά σημεία παρακολούθησης, με την μεγαλύτερη μείωση να καταγράφεται στους 18 μήνες (p<0,001). Παράλληλα μέγιστη πτώση του ΔΜΣ παρατηρήθηκε στους 12 μήνες θεραπείας (-1,59 Kg/m2). Ενώ ο δείκτης HOMA-IR και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη παρουσίασαν προοδευτική μείωση, με τη μέγιστη μεταβολή στους 24 μήνες (-4,10 p<0.001 και -0,18 p=0.037, αντίστοιχα). Τα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας μειώθηκαν σημαντικά ήδη από το πρώτο 3μηνο και παρέμειναν σταθερά χαμηλότερα καθ’ όλη τη διάρκεια παρακολούθησης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η χορήγηση μετφορμίνης σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία, φαίνεται να σχετίζεται με κλινικά και στατιστικά σημαντική βελτίωση του ΔΜΣ z-score και της ινσουλινοαντίστασης. Ωστόσο, απαιτούνται μεγαλύτερες και μακροχρόνιες προοπτικές μελέτες, προκειμένου να τεκμηριωθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα της στη διαχείριση της παιδικής παχυσαρκίας.","BACKGROUND: Childhood and adolescent obesity has now reached pandemic proportions for public health, with impacts on both the physical and mental health of children and adolescents. Although lifestyle interventions remain the cornerstone of the therapeutic approach, in recent years the role of medications, such as metformin, in the management of obesity in the pediatric population has been explored. AIM: Evaluate the effect of metformin on body mass index (BMI and BMI z-score), body weight, insulin resistance, and other metabolic markers in obese children and adolescents. METHODOLOGY: This retrospective study included fifty-seven (n = 57) children and adolescents aged 8–18 years [mean ± SD: 12.6 ± 2.3] with a diagnosis of obesity, according to the IOTF growth charts, who received metformin as part of their treatment during the period 2021–2025 at the Pediatric Endocrinology Unit of the 3rd Department of Pediatrics, Aristotle University of Thessaloniki, Hippokration General Hospital of Thessaloniki. Demographic and anthropometric data (weight, height, BMI, BMI z-score), insulin resistance index (HOMA-IR), lipid profile, and other metabolic markers were recorded before treatment initiation and at 3, 6, 12, 18, and 24 months of follow-up. All data were obtained from the patients’ medical records. Statistical analysis was performed using Stata software, version 17. RESULTS: A statistically significant decrease in BMI z-score was observed at all follow-up time points, with the largest decrease recorded at 18 months (p<0.001). At the same time, the maximum drop in BMI was observed at 12 months of treatment (-1.59 Kg/m2). While HOMA-IR and glycated hemoglobin showed a progressive decrease, with the maximum change at 24 months (-4.10 p<0.001 and -0.18 p=0.037, respectively). Fasting insulin levels decreased significantly from the first 3 months and remained consistently lower throughout the follow-up period. CONCLUSIONS: Metformin administration to obese children and adolescents is associated with clinically and statistically significant improvements in BMI z-score and in insulin resistance. Nevertheless, further prospective studies with larger sample sizes and longer follow-up are required to better establish the long-term efficacy of metformin in the management of pediatric obesity."],"dc:identifier":["uoadl:5432975","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5432975"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρήση μετφορμίνης σε παιδιά και εφήβους με παχυσαρκία: μια αναδρομική μελέτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:35Z"}