{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5433491"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5433491","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περιβαλλοντικές επιπτώσεις υπεράκτιων ανεμογεννητριών στα θαλάσσια οικοσυστήματα","abstract":"Η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων ήδη από την αρχαιότητα, όταν ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την ηλιακή ακτινοβολία για θέρμανση και φωτισμό των κτιρίων και την καύση βιομάζας για θέρμανση, μαγείρεμα και άλλες δραστηριότητες. Στη σύγχρονη κοινωνία, με την εκθετική αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, την σταθερή υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή να αποτελούν μια νέα πραγματικότητα, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Ειδικότερα, η εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας κερδίζει έδαφος τα τελευταία είκοσι χρόνια, καθώς η εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε την δυνατότητα να αναπτυχθούν ανεμογεννήτριες (OWT) με μεγαλύτερη απόδοση αλλά και νέες τεχνολογίες υπεράκτιων αιολικών. Παράλληλα, στα πλαίσια των στόχων που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αλλά και την υφιστάμενη ανάγκη για ενεργειακή διαφοροποίηση, η εγκατάσταση υπεράκτιων πλωτών αιολικών πάρκων αποτελεί προτεραιότητα. Παρόλα αυτά, ένας κεντρικός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, όσον αφορά την υπεράκτια παραγωγή ενέργειας από αιολικά πάρκα είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτών στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Με αυτό το έναυσμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει νομοθετικό πλαίσιο για την αξιολόγηση και διαχείριση αυτών των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Ωστόσο, η πολυπλοκότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων σε συνδυασμό με τις σχετικά νέες εγκαταστάσεις υπεράκτιων αιολικών πάρκων (OWF) καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ακόμη δυσκολότερη την αξιολόγηση των συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων (CEA). Σήμερα, είναι γνωστοί οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα, λόγω απομάστευσης της αιολικής ενέργειας, ενώ έχουν αναγνωριστεί ορισμένες επιπτώσεις αυτών στις κύριες ομάδες θαλάσσιων οργανισμών όπως για παράδειγμα τα θαλάσσια θηλαστικά και τα πουλιά. Παρόλα αυτά, υπάρχουν σημαντικά γνωστικά κενά αναφορικά με τις επιπτώσεις των υπεράκτιων αιολικών πάρκων σε ορισμένα τάξα οργανισμών, αλλά και επίπεδο οικοσυστήματος. Για την ανάδειξη των παραπάνω κενών, πραγματοποιήθηκε κριτική μελέτη της περιβαλλοντικής παρακολούθησης του υπεράκτιου αιολικού πάρκου Nysted, με εξέταση διαφορετικών αποδεκτών (receptors) του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των μεθόδων που εφαρμόστηκαν κατά τις φάσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κατασκευή. Η αξιολόγηση ανέδειξε ότι παρά την επάρκεια του προγράμματος για την εποχή του και την ισχυρή τεκμηίωση ορισμένων επιπτώσεων, παρέμειναν σημαντικές αβεβαιότητες ως προς τους μηχανισμούς των επιπτώσεων, τις μακροχρόνιες και πληθυσμιακές αποκρίσεις, καθώς και τις συσσωρευτικές επιπτώσεις και την οικοσυστημική διάσταση. Επιπλέον, δεν έχουν διερευνηθεί στον ίδιο βαθμό όλες οι φάσεις του κύκλου ζωής τους, με το τέλος του κύκλου ζωής να είναι το λιγότερο μελετημένο. Παράλληλα, η σύγχρονή πρακτική αξιολόγησης συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων χαρακτηρίζεται από σημαντικές αδυναμίες, οι οποίες περιορίζουν την ικανότητά της να αποτυπώσει με αξιόπιστο τρόπο την πολυπλοκότητα και τη δυναμική των οικοσυστημάτων. Προτείνεται λοιπόν, η υιοθέτηση μιας προσέγγισης η οποία θα είναι βασισμένη στην επικινδυνότητα, με σαφές μεθοδολογικό πλαίσιο, καλύτερη σύνδεση επιστήμης και λήψης αποφάσεων, καθώς και συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών. Επιπρόσθετα, η εφαρμογή της σε περιφερειακό επίπεδο, η ανεξάρτητη λειτουργία της από την Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (EIA) και η ενσωμάτωση της τοπικής γνώσης μπορούν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της.","abstract_html":"Η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων ήδη από την αρχαιότητα, όταν ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την ηλιακή ακτινοβολία για θέρμανση και φωτισμό των κτιρίων και την καύση βιομάζας για θέρμανση, μαγείρεμα και άλλες δραστηριότητες. Στη σύγχρονη κοινωνία, με την εκθετική αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, την σταθερή υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή να αποτελούν μια νέα πραγματικότητα, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Ειδικότερα, η εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας κερδίζει έδαφος τα τελευταία είκοσι χρόνια, καθώς η εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε την δυνατότητα να αναπτυχθούν ανεμογεννήτριες (OWT) με μεγαλύτερη απόδοση αλλά και νέες τεχνολογίες υπεράκτιων αιολικών. Παράλληλα, στα πλαίσια των στόχων που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αλλά και την υφιστάμενη ανάγκη για ενεργειακή διαφοροποίηση, η εγκατάσταση υπεράκτιων πλωτών αιολικών πάρκων αποτελεί προτεραιότητα. Παρόλα αυτά, ένας κεντρικός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, όσον αφορά την υπεράκτια παραγωγή ενέργειας από αιολικά πάρκα είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτών στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Με αυτό το έναυσμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει νομοθετικό πλαίσιο για την αξιολόγηση και διαχείριση αυτών των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Ωστόσο, η πολυπλοκότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων σε συνδυασμό με τις σχετικά νέες εγκαταστάσεις υπεράκτιων αιολικών πάρκων (OWF) καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ακόμη δυσκολότερη την αξιολόγηση των συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων (CEA). Σήμερα, είναι γνωστοί οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα, λόγω απομάστευσης της αιολικής ενέργειας, ενώ έχουν αναγνωριστεί ορισμένες επιπτώσεις αυτών στις κύριες ομάδες θαλάσσιων οργανισμών όπως για παράδειγμα τα θαλάσσια θηλαστικά και τα πουλιά. Παρόλα αυτά, υπάρχουν σημαντικά γνωστικά κενά αναφορικά με τις επιπτώσεις των υπεράκτιων αιολικών πάρκων σε ορισμένα τάξα οργανισμών, αλλά και επίπεδο οικοσυστήματος. Για την ανάδειξη των παραπάνω κενών, πραγματοποιήθηκε κριτική μελέτη της περιβαλλοντικής παρακολούθησης του υπεράκτιου αιολικού πάρκου Nysted, με εξέταση διαφορετικών αποδεκτών (receptors) του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των μεθόδων που εφαρμόστηκαν κατά τις φάσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κατασκευή. Η αξιολόγηση ανέδειξε ότι παρά την επάρκεια του προγράμματος για την εποχή του και την ισχυρή τεκμηίωση ορισμένων επιπτώσεων, παρέμειναν σημαντικές αβεβαιότητες ως προς τους μηχανισμούς των επιπτώσεων, τις μακροχρόνιες και πληθυσμιακές αποκρίσεις, καθώς και τις συσσωρευτικές επιπτώσεις και την οικοσυστημική διάσταση. Επιπλέον, δεν έχουν διερευνηθεί στον ίδιο βαθμό όλες οι φάσεις του κύκλου ζωής τους, με το τέλος του κύκλου ζωής να είναι το λιγότερο μελετημένο. Παράλληλα, η σύγχρονή πρακτική αξιολόγησης συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων χαρακτηρίζεται από σημαντικές αδυναμίες, οι οποίες περιορίζουν την ικανότητά της να αποτυπώσει με αξιόπιστο τρόπο την πολυπλοκότητα και τη δυναμική των οικοσυστημάτων. Προτείνεται λοιπόν, η υιοθέτηση μιας προσέγγισης η οποία θα είναι βασισμένη στην επικινδυνότητα, με σαφές μεθοδολογικό πλαίσιο, καλύτερη σύνδεση επιστήμης και λήψης αποφάσεων, καθώς και συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών. Επιπρόσθετα, η εφαρμογή της σε περιφερειακό επίπεδο, η ανεξάρτητη λειτουργία της από την Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (EIA) και η ενσωμάτωση της τοπικής γνώσης μπορούν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της.","abstract_has_math":false,"creators":["ΑΔΑΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ","ADAMOU GEORGIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:38Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5433491"],"render_values":[{"text":"uoadl:5433491","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433491","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433491","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5433491","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΑΔΑΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ","ADAMOU GEORGIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5433491","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433491"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων ήδη από την αρχαιότητα, όταν ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την ηλιακή ακτινοβολία για θέρμανση και φωτισμό των κτιρίων και την καύση βιομάζας για θέρμανση, μαγείρεμα και άλλες δραστηριότητες. Στη σύγχρονη κοινωνία, με την εκθετική αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, την σταθερή υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή να αποτελούν μια νέα πραγματικότητα, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Ειδικότερα, η εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας κερδίζει έδαφος τα τελευταία είκοσι χρόνια, καθώς η εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε την δυνατότητα να αναπτυχθούν ανεμογεννήτριες (OWT) με μεγαλύτερη απόδοση αλλά και νέες τεχνολογίες υπεράκτιων αιολικών. Παράλληλα, στα πλαίσια των στόχων που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αλλά και την υφιστάμενη ανάγκη για ενεργειακή διαφοροποίηση, η εγκατάσταση υπεράκτιων πλωτών αιολικών πάρκων αποτελεί προτεραιότητα. Παρόλα αυτά, ένας κεντρικός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, όσον αφορά την υπεράκτια παραγωγή ενέργειας από αιολικά πάρκα είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτών στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Με αυτό το έναυσμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει νομοθετικό πλαίσιο για την αξιολόγηση και διαχείριση αυτών των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Ωστόσο, η πολυπλοκότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων σε συνδυασμό με τις σχετικά νέες εγκαταστάσεις υπεράκτιων αιολικών πάρκων (OWF) καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ακόμη δυσκολότερη την αξιολόγηση των συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων (CEA). Σήμερα, είναι γνωστοί οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα, λόγω απομάστευσης της αιολικής ενέργειας, ενώ έχουν αναγνωριστεί ορισμένες επιπτώσεις αυτών στις κύριες ομάδες θαλάσσιων οργανισμών όπως για παράδειγμα τα θαλάσσια θηλαστικά και τα πουλιά. Παρόλα αυτά, υπάρχουν σημαντικά γνωστικά κενά αναφορικά με τις επιπτώσεις των υπεράκτιων αιολικών πάρκων σε ορισμένα τάξα οργανισμών, αλλά και επίπεδο οικοσυστήματος. Για την ανάδειξη των παραπάνω κενών, πραγματοποιήθηκε κριτική μελέτη της περιβαλλοντικής παρακολούθησης του υπεράκτιου αιολικού πάρκου Nysted, με εξέταση διαφορετικών αποδεκτών (receptors) του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των μεθόδων που εφαρμόστηκαν κατά τις φάσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κατασκευή. Η αξιολόγηση ανέδειξε ότι παρά την επάρκεια του προγράμματος για την εποχή του και την ισχυρή τεκμηίωση ορισμένων επιπτώσεων, παρέμειναν σημαντικές αβεβαιότητες ως προς τους μηχανισμούς των επιπτώσεων, τις μακροχρόνιες και πληθυσμιακές αποκρίσεις, καθώς και τις συσσωρευτικές επιπτώσεις και την οικοσυστημική διάσταση. Επιπλέον, δεν έχουν διερευνηθεί στον ίδιο βαθμό όλες οι φάσεις του κύκλου ζωής τους, με το τέλος του κύκλου ζωής να είναι το λιγότερο μελετημένο. Παράλληλα, η σύγχρονή πρακτική αξιολόγησης συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων χαρακτηρίζεται από σημαντικές αδυναμίες, οι οποίες περιορίζουν την ικανότητά της να αποτυπώσει με αξιόπιστο τρόπο την πολυπλοκότητα και τη δυναμική των οικοσυστημάτων. Προτείνεται λοιπόν, η υιοθέτηση μιας προσέγγισης η οποία θα είναι βασισμένη στην επικινδυνότητα, με σαφές μεθοδολογικό πλαίσιο, καλύτερη σύνδεση επιστήμης και λήψης αποφάσεων, καθώς και συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών. Επιπρόσθετα, η εφαρμογή της σε περιφερειακό επίπεδο, η ανεξάρτητη λειτουργία της από την Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (EIA) και η ενσωμάτωση της τοπικής γνώσης μπορούν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της.","The use of renewable energy sources (RES) has been an integral part of human life since antiquity, when people used solar radiation for heating and lighting buildings and biomass combustion for heating, cooking and other activities. In modern society, with the exponential growth of the human population, the ongoing degradation of the environment and the climate change constituting a new reality, the use of renewable energy sources is more relevant than ever. Specifically, the exploitation of wind energy has gained significant momentum over the past twenty years, as technological advancements have enabled the development of more efficient wind turbines, as well as new offshore wind technologies. At the same time, within the framework of the objectives set by the European Union to address the climate change and the existing need for energy diversification, the installation of offshore floating wind farms has become a priority. Nevertheless, a key factor that must be taken into account regarding offshore wind energy production is the environmental impact of these installations on marine ecosystems. In this context, the European Union has established a legislative framework for the assessment and management of such environmental impacts. However, the complexity of marine ecosystems, combines with the relatively recent development of offshore wind farms, makes the assessment of long-term environmental impacts difficult and the evaluation of cumulative environmental impacts even more challenging. Today, the main factors affecting marine ecosystems as a result of offshore wind energy exploitation are known, and certain impacts on major groups of marine organisms, such as marine mammals and birds, have been identified. Nevertheless, significant knowledge gaps remain regarding the impacts of offshore wind farms on certain taxa, as well as at the ecosystem level. To assess the aforementioned issues, a critical assessment of the environmental monitoring of the Nysted offshore wind farm was conducted, examining different receptors of the marine environment and the methods applied during the pre-construction, construction and post-construction phases. The assessment highlited that, despite the adequacy of the monitoring programme for its time and the strong documentation of certain impacts, significant uncertainties remained regarding the mechanisms underlying the impacts, long-term and population-level responses, as well as cumulative impacts and ecosystem-level dimension. In addition, the different phases of their life cycle have not been investigated to the same extent, with the end-of-life phase being the least studied. Furthermore, current practice in cumulative environmental effects assessment is characterized by significant shortcomings that limit its ability to reliably capture the complexity and dynamic nature of ecosystems. Therefore, the adoption of a risk-based approach, supported by a clear methodological framework, stronger integration between science and decision-making, and the active involvement of relevant stakeholders, is recommended. Moreover, implementing cumulative effects assessment at the regional level, conducting it independently from project-level Environmental Impact Assessment (EIA), and incorporating local and Indigenous knowledge can further enhance its effectiveness."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περιβαλλοντικές επιπτώσεις υπεράκτιων ανεμογεννητριών στα θαλάσσια οικοσυστήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΑΔΑΜΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑ","ADAMOU GEORGIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας (ΑΠΕ), ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής των ανθρώπων ήδη από την αρχαιότητα, όταν ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε την ηλιακή ακτινοβολία για θέρμανση και φωτισμό των κτιρίων και την καύση βιομάζας για θέρμανση, μαγείρεμα και άλλες δραστηριότητες. Στη σύγχρονη κοινωνία, με την εκθετική αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, την σταθερή υποβάθμιση του περιβάλλοντος και την κλιματική αλλαγή να αποτελούν μια νέα πραγματικότητα, η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Ειδικότερα, η εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας κερδίζει έδαφος τα τελευταία είκοσι χρόνια, καθώς η εξέλιξη της τεχνολογίας έδωσε την δυνατότητα να αναπτυχθούν ανεμογεννήτριες (OWT) με μεγαλύτερη απόδοση αλλά και νέες τεχνολογίες υπεράκτιων αιολικών. Παράλληλα, στα πλαίσια των στόχων που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αλλά και την υφιστάμενη ανάγκη για ενεργειακή διαφοροποίηση, η εγκατάσταση υπεράκτιων πλωτών αιολικών πάρκων αποτελεί προτεραιότητα. Παρόλα αυτά, ένας κεντρικός παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, όσον αφορά την υπεράκτια παραγωγή ενέργειας από αιολικά πάρκα είναι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτών στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Με αυτό το έναυσμα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει νομοθετικό πλαίσιο για την αξιολόγηση και διαχείριση αυτών των περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Ωστόσο, η πολυπλοκότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων σε συνδυασμό με τις σχετικά νέες εγκαταστάσεις υπεράκτιων αιολικών πάρκων (OWF) καθιστά δύσκολη την αξιολόγηση των μακροπρόθεσμων περιβαλλοντικών επιπτώσεων και ακόμη δυσκολότερη την αξιολόγηση των συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων (CEA). Σήμερα, είναι γνωστοί οι βασικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα, λόγω απομάστευσης της αιολικής ενέργειας, ενώ έχουν αναγνωριστεί ορισμένες επιπτώσεις αυτών στις κύριες ομάδες θαλάσσιων οργανισμών όπως για παράδειγμα τα θαλάσσια θηλαστικά και τα πουλιά. Παρόλα αυτά, υπάρχουν σημαντικά γνωστικά κενά αναφορικά με τις επιπτώσεις των υπεράκτιων αιολικών πάρκων σε ορισμένα τάξα οργανισμών, αλλά και επίπεδο οικοσυστήματος. Για την ανάδειξη των παραπάνω κενών, πραγματοποιήθηκε κριτική μελέτη της περιβαλλοντικής παρακολούθησης του υπεράκτιου αιολικού πάρκου Nysted, με εξέταση διαφορετικών αποδεκτών (receptors) του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των μεθόδων που εφαρμόστηκαν κατά τις φάσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κατασκευή. Η αξιολόγηση ανέδειξε ότι παρά την επάρκεια του προγράμματος για την εποχή του και την ισχυρή τεκμηίωση ορισμένων επιπτώσεων, παρέμειναν σημαντικές αβεβαιότητες ως προς τους μηχανισμούς των επιπτώσεων, τις μακροχρόνιες και πληθυσμιακές αποκρίσεις, καθώς και τις συσσωρευτικές επιπτώσεις και την οικοσυστημική διάσταση. Επιπλέον, δεν έχουν διερευνηθεί στον ίδιο βαθμό όλες οι φάσεις του κύκλου ζωής τους, με το τέλος του κύκλου ζωής να είναι το λιγότερο μελετημένο. Παράλληλα, η σύγχρονή πρακτική αξιολόγησης συσσωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων χαρακτηρίζεται από σημαντικές αδυναμίες, οι οποίες περιορίζουν την ικανότητά της να αποτυπώσει με αξιόπιστο τρόπο την πολυπλοκότητα και τη δυναμική των οικοσυστημάτων. Προτείνεται λοιπόν, η υιοθέτηση μιας προσέγγισης η οποία θα είναι βασισμένη στην επικινδυνότητα, με σαφές μεθοδολογικό πλαίσιο, καλύτερη σύνδεση επιστήμης και λήψης αποφάσεων, καθώς και συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών. Επιπρόσθετα, η εφαρμογή της σε περιφερειακό επίπεδο, η ανεξάρτητη λειτουργία της από την Εκτίμηση Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (EIA) και η ενσωμάτωση της τοπικής γνώσης μπορούν να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της.","The use of renewable energy sources (RES) has been an integral part of human life since antiquity, when people used solar radiation for heating and lighting buildings and biomass combustion for heating, cooking and other activities. In modern society, with the exponential growth of the human population, the ongoing degradation of the environment and the climate change constituting a new reality, the use of renewable energy sources is more relevant than ever. Specifically, the exploitation of wind energy has gained significant momentum over the past twenty years, as technological advancements have enabled the development of more efficient wind turbines, as well as new offshore wind technologies. At the same time, within the framework of the objectives set by the European Union to address the climate change and the existing need for energy diversification, the installation of offshore floating wind farms has become a priority. Nevertheless, a key factor that must be taken into account regarding offshore wind energy production is the environmental impact of these installations on marine ecosystems. In this context, the European Union has established a legislative framework for the assessment and management of such environmental impacts. However, the complexity of marine ecosystems, combines with the relatively recent development of offshore wind farms, makes the assessment of long-term environmental impacts difficult and the evaluation of cumulative environmental impacts even more challenging. Today, the main factors affecting marine ecosystems as a result of offshore wind energy exploitation are known, and certain impacts on major groups of marine organisms, such as marine mammals and birds, have been identified. Nevertheless, significant knowledge gaps remain regarding the impacts of offshore wind farms on certain taxa, as well as at the ecosystem level. To assess the aforementioned issues, a critical assessment of the environmental monitoring of the Nysted offshore wind farm was conducted, examining different receptors of the marine environment and the methods applied during the pre-construction, construction and post-construction phases. The assessment highlited that, despite the adequacy of the monitoring programme for its time and the strong documentation of certain impacts, significant uncertainties remained regarding the mechanisms underlying the impacts, long-term and population-level responses, as well as cumulative impacts and ecosystem-level dimension. In addition, the different phases of their life cycle have not been investigated to the same extent, with the end-of-life phase being the least studied. Furthermore, current practice in cumulative environmental effects assessment is characterized by significant shortcomings that limit its ability to reliably capture the complexity and dynamic nature of ecosystems. Therefore, the adoption of a risk-based approach, supported by a clear methodological framework, stronger integration between science and decision-making, and the active involvement of relevant stakeholders, is recommended. Moreover, implementing cumulative effects assessment at the regional level, conducting it independently from project-level Environmental Impact Assessment (EIA), and incorporating local and Indigenous knowledge can further enhance its effectiveness."],"dc:identifier":["uoadl:5433491","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433491"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Περιβαλλοντικές επιπτώσεις υπεράκτιων ανεμογεννητριών στα θαλάσσια οικοσυστήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:38Z"}