{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5433771"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5433771","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεσεντέριος ισχαιμία: μέθοδος και κριτήρια πρώιμης αναγνώρισης (<6 ώρες) από ιατρικό/νοσηλευτικό προσωπικό - ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή: Η οξεία μεσεντέριος ισχαιμία (ΟΜΙ) αποτελεί μια σπάνια αλλά εξαιρετικά θανατηφόρα επείγουσα κατάσταση με θνησιμότητα που κυμαίνεται μεταξύ 50-80% παρά τις σύγχρονες θεραπευτικές δυνατότητες. Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την πρώιμη διάγνωση και επαναγγείωση εντός 6 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων. Σε αυτή την περίπτωση, η θνησιμότητα μπορεί να περιοριστεί στο 10-20%. Η χαμηλή επίπτωση της νόσου σε συνδυασμό με την άτυπη κλινική παρουσίαση καθιστά την έγκαιρη αναγνώριση ιδιαίτερα προκλητική. Αυτό ισχύει κυρίως για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό πρώτης γραμμής. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη συστηματική ανασκόπηση και σύνθεση των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τις μεθόδους και τα κριτήρια πρώιμης αναγνώρισης της ΟΜΙ με έμφαση στον ρόλο του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στην έγκαιρη διάγνωση εντός του θεραπευτικού παραθύρου των 6 ωρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για το χρονικό διάστημα 2015-2024, με έμφαση σε δημοσιεύσεις των τελευταίων πέντε ετών. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων που αφορούσαν την οξεία μεσεντέριο ισχαιμία, την πρώιμη διάγνωση, τους βιοδείκτες και τις απεικονιστικές μέθοδους. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες μελέτες, μελέτες κοόρτης, διαγνωστικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν ενήλικες ασθενείς. Συζήτηση: Η πρώιμη αναγνώριση της ΟΜΙ απαιτεί υψηλό δείκτη κλινικής υποψίας, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Δεν υπάρχουν αξιόπιστοι βιοδείκτες για την πρώιμη διάγνωση και η αξονική αγγειογραφία τριών φάσεων παραμένει η εξέταση εκλογής. Η εφαρμογή δομημένων κλινικών πρωτοκόλλων και η πολυκλαδική συνεργασία μπορούν να βελτιώσουν δραματικά τα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην έγκαιρη αναγνώριση μέσω της επαγρύπνησης για παράγοντες κινδύνου και ύποπτα συμπτώματα. Η συνεχής εκπαίδευση και η ανάπτυξη πρωτοβάθμιων δικτύων φροντίδας αποτελούν κρίσιμα βήματα για τη μείωση της θνησιμότητας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η οξεία μεσεντέριος ισχαιμία (ΟΜΙ) αποτελεί μια σπάνια αλλά εξαιρετικά θανατηφόρα επείγουσα κατάσταση με θνησιμότητα που κυμαίνεται μεταξύ 50-80% παρά τις σύγχρονες θεραπευτικές δυνατότητες. Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την πρώιμη διάγνωση και επαναγγείωση εντός 6 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων. Σε αυτή την περίπτωση, η θνησιμότητα μπορεί να περιοριστεί στο 10-20%. Η χαμηλή επίπτωση της νόσου σε συνδυασμό με την άτυπη κλινική παρουσίαση καθιστά την έγκαιρη αναγνώριση ιδιαίτερα προκλητική. Αυτό ισχύει κυρίως για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό πρώτης γραμμής. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη συστηματική ανασκόπηση και σύνθεση των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τις μεθόδους και τα κριτήρια πρώιμης αναγνώρισης της ΟΜΙ με έμφαση στον ρόλο του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στην έγκαιρη διάγνωση εντός του θεραπευτικού παραθύρου των 6 ωρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για το χρονικό διάστημα 2015-2024, με έμφαση σε δημοσιεύσεις των τελευταίων πέντε ετών. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων που αφορούσαν την οξεία μεσεντέριο ισχαιμία, την πρώιμη διάγνωση, τους βιοδείκτες και τις απεικονιστικές μέθοδους. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες μελέτες, μελέτες κοόρτης, διαγνωστικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν ενήλικες ασθενείς. Συζήτηση: Η πρώιμη αναγνώριση της ΟΜΙ απαιτεί υψηλό δείκτη κλινικής υποψίας, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Δεν υπάρχουν αξιόπιστοι βιοδείκτες για την πρώιμη διάγνωση και η αξονική αγγειογραφία τριών φάσεων παραμένει η εξέταση εκλογής. Η εφαρμογή δομημένων κλινικών πρωτοκόλλων και η πολυκλαδική συνεργασία μπορούν να βελτιώσουν δραματικά τα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην έγκαιρη αναγνώριση μέσω της επαγρύπνησης για παράγοντες κινδύνου και ύποπτα συμπτώματα. Η συνεχής εκπαίδευση και η ανάπτυξη πρωτοβάθμιων δικτύων φροντίδας αποτελούν κρίσιμα βήματα για τη μείωση της θνησιμότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Νινιός Γεώργιος","Ninios Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5433771"],"render_values":[{"text":"uoadl:5433771","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433771","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433771","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5433771","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νινιός Γεώργιος","Ninios Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5433771","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433771"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η οξεία μεσεντέριος ισχαιμία (ΟΜΙ) αποτελεί μια σπάνια αλλά εξαιρετικά θανατηφόρα επείγουσα κατάσταση με θνησιμότητα που κυμαίνεται μεταξύ 50-80% παρά τις σύγχρονες θεραπευτικές δυνατότητες. Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την πρώιμη διάγνωση και επαναγγείωση εντός 6 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων. Σε αυτή την περίπτωση, η θνησιμότητα μπορεί να περιοριστεί στο 10-20%. Η χαμηλή επίπτωση της νόσου σε συνδυασμό με την άτυπη κλινική παρουσίαση καθιστά την έγκαιρη αναγνώριση ιδιαίτερα προκλητική. Αυτό ισχύει κυρίως για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό πρώτης γραμμής. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη συστηματική ανασκόπηση και σύνθεση των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τις μεθόδους και τα κριτήρια πρώιμης αναγνώρισης της ΟΜΙ με έμφαση στον ρόλο του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στην έγκαιρη διάγνωση εντός του θεραπευτικού παραθύρου των 6 ωρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για το χρονικό διάστημα 2015-2024, με έμφαση σε δημοσιεύσεις των τελευταίων πέντε ετών. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων που αφορούσαν την οξεία μεσεντέριο ισχαιμία, την πρώιμη διάγνωση, τους βιοδείκτες και τις απεικονιστικές μέθοδους. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες μελέτες, μελέτες κοόρτης, διαγνωστικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν ενήλικες ασθενείς. Συζήτηση: Η πρώιμη αναγνώριση της ΟΜΙ απαιτεί υψηλό δείκτη κλινικής υποψίας, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Δεν υπάρχουν αξιόπιστοι βιοδείκτες για την πρώιμη διάγνωση και η αξονική αγγειογραφία τριών φάσεων παραμένει η εξέταση εκλογής. Η εφαρμογή δομημένων κλινικών πρωτοκόλλων και η πολυκλαδική συνεργασία μπορούν να βελτιώσουν δραματικά τα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην έγκαιρη αναγνώριση μέσω της επαγρύπνησης για παράγοντες κινδύνου και ύποπτα συμπτώματα. Η συνεχής εκπαίδευση και η ανάπτυξη πρωτοβάθμιων δικτύων φροντίδας αποτελούν κρίσιμα βήματα για τη μείωση της θνησιμότητας.","Background: Acute mesenteric ischemia (AMI) is a rare but extremely fatal abdominal emergency, with a mortality rate ranging between 50-80% despite modern therapeutic options. The prognosis depends critically on early diagnosis and revascularization within six hours of symptom onset, when mortality can be reduced to 10-20%. The low incidence of the disease combined with its atypical clinical presentation makes early recognition particularly challenging for frontline medical and nursing staff. Aim: This paper aims to systematically review and synthesize the available scientific data on the methods and criteria for early recognition of MI, with an emphasis on the role of healthcare personnel in early diagnosis within the six-hour treatment window. Methods: A systematic search was conducted in the PubMed, Scopus, Cochrane Library, and Web of Science databases for the period 2015-2024, with an emphasis on publications from the last five years. Combinations of terms related to acute mesenteric ischemia, early diagnosis, biomarkers, and imaging methods were used. Randomized studies, cohort studies, diagnostic studies, systematic reviews, and guidelines concerning adult patients were included. Discussion: Early recognition of AMI requires a high index of clinical suspicion, particularly in elderly patients with cardiovascular risk factors. There are no reliable biomarkers for early diagnosis, and three-phase CT angiography remains the gold standard. The implementation of structured clinical protocols and multidisciplinary collaboration can dramatically improve outcomes. Conclusions: Medical and nursing staff play a crucial role in early recognition by being alert to risk factors and suspicious symptoms. Continuing education and the development of regional care networks are critical steps in reducing mortality."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεσεντέριος ισχαιμία: μέθοδος και κριτήρια πρώιμης αναγνώρισης (<6 ώρες) από ιατρικό/νοσηλευτικό προσωπικό - ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νινιός Γεώργιος","Ninios Georgios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η οξεία μεσεντέριος ισχαιμία (ΟΜΙ) αποτελεί μια σπάνια αλλά εξαιρετικά θανατηφόρα επείγουσα κατάσταση με θνησιμότητα που κυμαίνεται μεταξύ 50-80% παρά τις σύγχρονες θεραπευτικές δυνατότητες. Η πρόγνωση εξαρτάται κυρίως από την πρώιμη διάγνωση και επαναγγείωση εντός 6 ωρών από την έναρξη των συμπτωμάτων. Σε αυτή την περίπτωση, η θνησιμότητα μπορεί να περιοριστεί στο 10-20%. Η χαμηλή επίπτωση της νόσου σε συνδυασμό με την άτυπη κλινική παρουσίαση καθιστά την έγκαιρη αναγνώριση ιδιαίτερα προκλητική. Αυτό ισχύει κυρίως για το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό πρώτης γραμμής. Σκοπός: Η παρούσα εργασία στοχεύει στη συστηματική ανασκόπηση και σύνθεση των διαθέσιμων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με τις μεθόδους και τα κριτήρια πρώιμης αναγνώρισης της ΟΜΙ με έμφαση στον ρόλο του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού στην έγκαιρη διάγνωση εντός του θεραπευτικού παραθύρου των 6 ωρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science για το χρονικό διάστημα 2015-2024, με έμφαση σε δημοσιεύσεις των τελευταίων πέντε ετών. Χρησιμοποιήθηκαν συνδυασμοί όρων που αφορούσαν την οξεία μεσεντέριο ισχαιμία, την πρώιμη διάγνωση, τους βιοδείκτες και τις απεικονιστικές μέθοδους. Συμπεριλήφθηκαν τυχαιοποιημένες μελέτες, μελέτες κοόρτης, διαγνωστικές μελέτες, συστηματικές ανασκοπήσεις και κατευθυντήριες οδηγίες που αφορούσαν ενήλικες ασθενείς. Συζήτηση: Η πρώιμη αναγνώριση της ΟΜΙ απαιτεί υψηλό δείκτη κλινικής υποψίας, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς με καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου. Δεν υπάρχουν αξιόπιστοι βιοδείκτες για την πρώιμη διάγνωση και η αξονική αγγειογραφία τριών φάσεων παραμένει η εξέταση εκλογής. Η εφαρμογή δομημένων κλινικών πρωτοκόλλων και η πολυκλαδική συνεργασία μπορούν να βελτιώσουν δραματικά τα αποτελέσματα. Συμπεράσματα: Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην έγκαιρη αναγνώριση μέσω της επαγρύπνησης για παράγοντες κινδύνου και ύποπτα συμπτώματα. Η συνεχής εκπαίδευση και η ανάπτυξη πρωτοβάθμιων δικτύων φροντίδας αποτελούν κρίσιμα βήματα για τη μείωση της θνησιμότητας.","Background: Acute mesenteric ischemia (AMI) is a rare but extremely fatal abdominal emergency, with a mortality rate ranging between 50-80% despite modern therapeutic options. The prognosis depends critically on early diagnosis and revascularization within six hours of symptom onset, when mortality can be reduced to 10-20%. The low incidence of the disease combined with its atypical clinical presentation makes early recognition particularly challenging for frontline medical and nursing staff. Aim: This paper aims to systematically review and synthesize the available scientific data on the methods and criteria for early recognition of MI, with an emphasis on the role of healthcare personnel in early diagnosis within the six-hour treatment window. Methods: A systematic search was conducted in the PubMed, Scopus, Cochrane Library, and Web of Science databases for the period 2015-2024, with an emphasis on publications from the last five years. Combinations of terms related to acute mesenteric ischemia, early diagnosis, biomarkers, and imaging methods were used. Randomized studies, cohort studies, diagnostic studies, systematic reviews, and guidelines concerning adult patients were included. Discussion: Early recognition of AMI requires a high index of clinical suspicion, particularly in elderly patients with cardiovascular risk factors. There are no reliable biomarkers for early diagnosis, and three-phase CT angiography remains the gold standard. The implementation of structured clinical protocols and multidisciplinary collaboration can dramatically improve outcomes. Conclusions: Medical and nursing staff play a crucial role in early recognition by being alert to risk factors and suspicious symptoms. Continuing education and the development of regional care networks are critical steps in reducing mortality."],"dc:identifier":["uoadl:5433771","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433771"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μεσεντέριος ισχαιμία: μέθοδος και κριτήρια πρώιμης αναγνώρισης (<6 ώρες) από ιατρικό/νοσηλευτικό προσωπικό - ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:38Z"}