{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5433834"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5433834","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του διεγχειρητικού ηλεκτρομυογραφήματος στην έκβαση χειρουργικών επεμβάσεων σπονδυλικής στήλης / The role of intraoperative electromyography in the outcome of spinal surgeries","abstract":"Εισαγωγή: Οι χειρουργικές επεμβάσεις της σπονδυλικής στήλης ενέχουν κίνδυνο διεγχειρητικής κάκωσης των νευρικών δομών, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη χρήση τεχνικών διεγχειρητικής νευροπακολούθησης. Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα (EMG) χρησιμοποιείται ευρέως για την έγκαιρη ανίχνευση νευρικού ερεθισμού κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ωστόσο η προγνωστική του αξία ως προς τη μετεγχειρητική έκβαση παραμένει ασαφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης των διεγχειρητικών ηλεκτρομυογραφικών ευρημάτων με τη μετεγχειρητική κλινική έκβαση, καθώς και η αξιολόγηση του ρόλου των κινητικών προκλητών δυναμικών (MEPs) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις αποσυμπίεσης της σπονδυλικής στήλης λόγω εκφυλιστικής στένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική παρατηρητική μελέτη που περιέλαβε 48 ασθενείς με εκφυλιστική σπονδυλική στένωση. Σε όλους εφαρμόστηκε διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση με καταγραφή ελεύθερου ηλεκτρομυογραφήματος (free-run EMG) μέσω ενδομυϊκών βελονών και κινητικών προκλητών δυναμικών. Καταγράφηκαν ο αριθμός, ο τύπος και η διάρκεια των EMG alerts, καθώς και οι αρχικές και τελικές τιμές των MEPs. Η κλινική έκβαση αξιολογήθηκε με την κλίμακα πόνου Numeric Rating Scale (NRS) άμεσα μετεγχειρητικά και σε εξάμηνο follow-up. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών δοκιμασιών. Αποτελέσματα: Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του συνολικού αριθμού των διεγχειρητικών EMG alerts και του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου. Παρατηρήθηκε ασθενής αλλά στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των αρχικών τιμών των MEPs και του επιπέδου πόνου. Διαπιστώθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ αρχικών και τελικών MEPs, υποδηλώνοντας διατήρηση της νευροφυσιολογικής λειτουργίας. Στο εξάμηνο follow-up καταγράφηκε στατιστικά σημαντική μείωση του πόνου σε σύγκριση με την άμεση μετεγχειρητική περίοδο (Wilcoxon signed-rank test, Z = −5.148, p < 0.001). Συμπεράσματα: Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα αποτελεί χρήσιμο εργαλείο έγκαιρης ανίχνευσης νευρικού ερεθισμού, χωρίς να διαθέτει αυτόνομη προγνωστική αξία για τη μετεγχειρητική έκβαση. Η συνδυαστική αξιολόγηση του EMG με τα κινητικά προκλητά δυναμικά παρέχει ουσιαστικότερη πληροφόρηση για τη διεγχειρητική ασφάλεια. Η χειρουργική αποσυμπίεση συνοδεύεται από διατηρήσιμη μείωση του πόνου σε βάθος χρόνου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι χειρουργικές επεμβάσεις της σπονδυλικής στήλης ενέχουν κίνδυνο διεγχειρητικής κάκωσης των νευρικών δομών, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη χρήση τεχνικών διεγχειρητικής νευροπακολούθησης. Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα (EMG) χρησιμοποιείται ευρέως για την έγκαιρη ανίχνευση νευρικού ερεθισμού κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ωστόσο η προγνωστική του αξία ως προς τη μετεγχειρητική έκβαση παραμένει ασαφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης των διεγχειρητικών ηλεκτρομυογραφικών ευρημάτων με τη μετεγχειρητική κλινική έκβαση, καθώς και η αξιολόγηση του ρόλου των κινητικών προκλητών δυναμικών (MEPs) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις αποσυμπίεσης της σπονδυλικής στήλης λόγω εκφυλιστικής στένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική παρατηρητική μελέτη που περιέλαβε 48 ασθενείς με εκφυλιστική σπονδυλική στένωση. Σε όλους εφαρμόστηκε διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση με καταγραφή ελεύθερου ηλεκτρομυογραφήματος (free-run EMG) μέσω ενδομυϊκών βελονών και κινητικών προκλητών δυναμικών. Καταγράφηκαν ο αριθμός, ο τύπος και η διάρκεια των EMG alerts, καθώς και οι αρχικές και τελικές τιμές των MEPs. Η κλινική έκβαση αξιολογήθηκε με την κλίμακα πόνου Numeric Rating Scale (NRS) άμεσα μετεγχειρητικά και σε εξάμηνο follow-up. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών δοκιμασιών. Αποτελέσματα: Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του συνολικού αριθμού των διεγχειρητικών EMG alerts και του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου. Παρατηρήθηκε ασθενής αλλά στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των αρχικών τιμών των MEPs και του επιπέδου πόνου. Διαπιστώθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ αρχικών και τελικών MEPs, υποδηλώνοντας διατήρηση της νευροφυσιολογικής λειτουργίας. Στο εξάμηνο follow-up καταγράφηκε στατιστικά σημαντική μείωση του πόνου σε σύγκριση με την άμεση μετεγχειρητική περίοδο (Wilcoxon signed-rank test, Z = −5.148, p &lt; 0.001). Συμπεράσματα: Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα αποτελεί χρήσιμο εργαλείο έγκαιρης ανίχνευσης νευρικού ερεθισμού, χωρίς να διαθέτει αυτόνομη προγνωστική αξία για τη μετεγχειρητική έκβαση. Η συνδυαστική αξιολόγηση του EMG με τα κινητικά προκλητά δυναμικά παρέχει ουσιαστικότερη πληροφόρηση για τη διεγχειρητική ασφάλεια. Η χειρουργική αποσυμπίεση συνοδεύεται από διατηρήσιμη μείωση του πόνου σε βάθος χρόνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωνσταντινίδης Ελευθέριος","Konstantinidis Eleftherios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5433834"],"render_values":[{"text":"uoadl:5433834","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433834","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433834","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5433834","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωνσταντινίδης Ελευθέριος","Konstantinidis Eleftherios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5433834","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433834"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι χειρουργικές επεμβάσεις της σπονδυλικής στήλης ενέχουν κίνδυνο διεγχειρητικής κάκωσης των νευρικών δομών, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη χρήση τεχνικών διεγχειρητικής νευροπακολούθησης. Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα (EMG) χρησιμοποιείται ευρέως για την έγκαιρη ανίχνευση νευρικού ερεθισμού κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ωστόσο η προγνωστική του αξία ως προς τη μετεγχειρητική έκβαση παραμένει ασαφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης των διεγχειρητικών ηλεκτρομυογραφικών ευρημάτων με τη μετεγχειρητική κλινική έκβαση, καθώς και η αξιολόγηση του ρόλου των κινητικών προκλητών δυναμικών (MEPs) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις αποσυμπίεσης της σπονδυλικής στήλης λόγω εκφυλιστικής στένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική παρατηρητική μελέτη που περιέλαβε 48 ασθενείς με εκφυλιστική σπονδυλική στένωση. Σε όλους εφαρμόστηκε διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση με καταγραφή ελεύθερου ηλεκτρομυογραφήματος (free-run EMG) μέσω ενδομυϊκών βελονών και κινητικών προκλητών δυναμικών. Καταγράφηκαν ο αριθμός, ο τύπος και η διάρκεια των EMG alerts, καθώς και οι αρχικές και τελικές τιμές των MEPs. Η κλινική έκβαση αξιολογήθηκε με την κλίμακα πόνου Numeric Rating Scale (NRS) άμεσα μετεγχειρητικά και σε εξάμηνο follow-up. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών δοκιμασιών. Αποτελέσματα: Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του συνολικού αριθμού των διεγχειρητικών EMG alerts και του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου. Παρατηρήθηκε ασθενής αλλά στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των αρχικών τιμών των MEPs και του επιπέδου πόνου. Διαπιστώθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ αρχικών και τελικών MEPs, υποδηλώνοντας διατήρηση της νευροφυσιολογικής λειτουργίας. Στο εξάμηνο follow-up καταγράφηκε στατιστικά σημαντική μείωση του πόνου σε σύγκριση με την άμεση μετεγχειρητική περίοδο (Wilcoxon signed-rank test, Z = −5.148, p < 0.001). Συμπεράσματα: Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα αποτελεί χρήσιμο εργαλείο έγκαιρης ανίχνευσης νευρικού ερεθισμού, χωρίς να διαθέτει αυτόνομη προγνωστική αξία για τη μετεγχειρητική έκβαση. Η συνδυαστική αξιολόγηση του EMG με τα κινητικά προκλητά δυναμικά παρέχει ουσιαστικότερη πληροφόρηση για τη διεγχειρητική ασφάλεια. Η χειρουργική αποσυμπίεση συνοδεύεται από διατηρήσιμη μείωση του πόνου σε βάθος χρόνου.","Introduction: Spine surgery is associated with a risk of intraoperative neural injury, making intraoperative neurophysiological monitoring essential. Intraoperative electromyography (EMG) is widely used for early detection of neural irritation; however, its prognostic value regarding postoperative outcome remains unclear. Objective: To investigate the association between intraoperative electromyographic findings and postoperative clinical outcome, and to evaluate the role of motor evoked potentials (MEPs) in patients undergoing decompressive spine surgery for degenerative spinal stenosis. Materials and Methods: This retrospective observational study included 48 patients with degenerative spinal stenosis. All patients underwent intraoperative neurophysiological monitoring with free-run EMG recorded via intramuscular needle electrodes and motor evoked potentials. The number, type, and duration of EMG alerts, as well as baseline and final MEP values, were recorded. Clinical outcome was assessed using the Numeric Rating Scale (NRS) for pain in the immediate postoperative period and at 6-month follow-up. Statistical analysis was performed using parametric and non-parametric tests. Results: No statistically significant association was found between the total number of intraoperative EMG alerts and immediate postoperative pain. A weak but statistically significant negative correlation was observed between baseline MEP amplitudes and pain intensity. A strong positive correlation between baseline and final MEP values indicated preservation of neurophysiological function throughout surgery. At 6-month follow-up, a statistically significant reduction in pain was observed compared to the immediate postoperative period (Wilcoxon signed-rank test, Z = −5.148, p < 0.001). Conclusions: Intraoperative EMG is a valuable tool for early detection of neural irritation but does not independently predict postoperative outcome. Combined interpretation of EMG and MEPs provides more meaningful intraoperative safety information. Decompressive spine surgery results in sustained pain reduction over time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του διεγχειρητικού ηλεκτρομυογραφήματος στην έκβαση χειρουργικών επεμβάσεων σπονδυλικής στήλης / The role of intraoperative electromyography in the outcome of spinal surgeries"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωνσταντινίδης Ελευθέριος","Konstantinidis Eleftherios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι χειρουργικές επεμβάσεις της σπονδυλικής στήλης ενέχουν κίνδυνο διεγχειρητικής κάκωσης των νευρικών δομών, γεγονός που καθιστά απαραίτητη τη χρήση τεχνικών διεγχειρητικής νευροπακολούθησης. Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα (EMG) χρησιμοποιείται ευρέως για την έγκαιρη ανίχνευση νευρικού ερεθισμού κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ωστόσο η προγνωστική του αξία ως προς τη μετεγχειρητική έκβαση παραμένει ασαφής. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης των διεγχειρητικών ηλεκτρομυογραφικών ευρημάτων με τη μετεγχειρητική κλινική έκβαση, καθώς και η αξιολόγηση του ρόλου των κινητικών προκλητών δυναμικών (MEPs) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε χειρουργικές επεμβάσεις αποσυμπίεσης της σπονδυλικής στήλης λόγω εκφυλιστικής στένωσης. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για αναδρομική παρατηρητική μελέτη που περιέλαβε 48 ασθενείς με εκφυλιστική σπονδυλική στένωση. Σε όλους εφαρμόστηκε διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση με καταγραφή ελεύθερου ηλεκτρομυογραφήματος (free-run EMG) μέσω ενδομυϊκών βελονών και κινητικών προκλητών δυναμικών. Καταγράφηκαν ο αριθμός, ο τύπος και η διάρκεια των EMG alerts, καθώς και οι αρχικές και τελικές τιμές των MEPs. Η κλινική έκβαση αξιολογήθηκε με την κλίμακα πόνου Numeric Rating Scale (NRS) άμεσα μετεγχειρητικά και σε εξάμηνο follow-up. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με χρήση παραμετρικών και μη παραμετρικών δοκιμασιών. Αποτελέσματα: Δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ του συνολικού αριθμού των διεγχειρητικών EMG alerts και του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου. Παρατηρήθηκε ασθενής αλλά στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση μεταξύ των αρχικών τιμών των MEPs και του επιπέδου πόνου. Διαπιστώθηκε ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ αρχικών και τελικών MEPs, υποδηλώνοντας διατήρηση της νευροφυσιολογικής λειτουργίας. Στο εξάμηνο follow-up καταγράφηκε στατιστικά σημαντική μείωση του πόνου σε σύγκριση με την άμεση μετεγχειρητική περίοδο (Wilcoxon signed-rank test, Z = −5.148, p < 0.001). Συμπεράσματα: Το διεγχειρητικό ηλεκτρομυογράφημα αποτελεί χρήσιμο εργαλείο έγκαιρης ανίχνευσης νευρικού ερεθισμού, χωρίς να διαθέτει αυτόνομη προγνωστική αξία για τη μετεγχειρητική έκβαση. Η συνδυαστική αξιολόγηση του EMG με τα κινητικά προκλητά δυναμικά παρέχει ουσιαστικότερη πληροφόρηση για τη διεγχειρητική ασφάλεια. Η χειρουργική αποσυμπίεση συνοδεύεται από διατηρήσιμη μείωση του πόνου σε βάθος χρόνου.","Introduction: Spine surgery is associated with a risk of intraoperative neural injury, making intraoperative neurophysiological monitoring essential. Intraoperative electromyography (EMG) is widely used for early detection of neural irritation; however, its prognostic value regarding postoperative outcome remains unclear. Objective: To investigate the association between intraoperative electromyographic findings and postoperative clinical outcome, and to evaluate the role of motor evoked potentials (MEPs) in patients undergoing decompressive spine surgery for degenerative spinal stenosis. Materials and Methods: This retrospective observational study included 48 patients with degenerative spinal stenosis. All patients underwent intraoperative neurophysiological monitoring with free-run EMG recorded via intramuscular needle electrodes and motor evoked potentials. The number, type, and duration of EMG alerts, as well as baseline and final MEP values, were recorded. Clinical outcome was assessed using the Numeric Rating Scale (NRS) for pain in the immediate postoperative period and at 6-month follow-up. Statistical analysis was performed using parametric and non-parametric tests. Results: No statistically significant association was found between the total number of intraoperative EMG alerts and immediate postoperative pain. A weak but statistically significant negative correlation was observed between baseline MEP amplitudes and pain intensity. A strong positive correlation between baseline and final MEP values indicated preservation of neurophysiological function throughout surgery. At 6-month follow-up, a statistically significant reduction in pain was observed compared to the immediate postoperative period (Wilcoxon signed-rank test, Z = −5.148, p < 0.001). Conclusions: Intraoperative EMG is a valuable tool for early detection of neural irritation but does not independently predict postoperative outcome. Combined interpretation of EMG and MEPs provides more meaningful intraoperative safety information. Decompressive spine surgery results in sustained pain reduction over time."],"dc:identifier":["uoadl:5433834","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5433834"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του διεγχειρητικού ηλεκτρομυογραφήματος στην έκβαση χειρουργικών επεμβάσεων σπονδυλικής στήλης / The role of intraoperative electromyography in the outcome of spinal surgeries"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:38Z"}