{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5434139"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5434139","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέση τύπου προσωπικότητας, επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout) και σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) στον τομέα της υγείας","abstract":"Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση (burnout) και η σιωπηρή αποχώρηση (quiet quitting) αποτελούν σύνθετα και πολυπαραγοντικά φαινόμενα που παρουσιάζουν ιδιαίτερη σημασία στον χώρο της υγείας, καθώς συνδέονται με την εργασιακή ευημερία, την εργασιακή εμπλοκή και τη λειτουργία των οργανισμών υγείας. Παράλληλα, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας φαίνεται να διαφοροποιούν τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματίες υγείας αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τις εργασιακές απαιτήσεις και το εργασιακό στρες. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των χαρακτηριστικών προσωπικότητας, της επαγγελματικής εξουθένωσης και της σιωπηρής αποχώρησης στους επαγγελματίες υγείας, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου των διοικητικών και οργανωσιακών παραγόντων στη διαμόρφωση των σχέσεων αυτών. Ειδικότερα, εξετάστηκε η σχέση των διαστάσεων της προσωπικότητας, και ιδιαίτερα του μοντέλου των Πέντε Μεγάλων Παραγόντων (Big Five), με την επαγγελματική εξουθένωση και τη σιωπηρή αποχώρηση, καθώς και η σχέση μεταξύ burnout και quiet quitting. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με οργανωμένη διαδικασία αναζήτησης, επιλογής και αξιολόγησης των σχετικών δημοσιεύσεων, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν περίπου 25.000 βιβλιογραφικές καταγραφές, οι οποίες περιορίστηκαν διαδοχικά σε 200 και στη συνέχεια σε 83 δυνητικά σχετικές δημοσιεύσεις. Μετά την αξιολόγηση της επιλεξιμότητας, 29 δημοσιεύσεις εξετάστηκαν σε επίπεδο πλήρους κειμένου και 19 μελέτες πληρούσαν τα προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και συμπεριλήφθηκαν στην τελική σύνθεση. Αποτελέσματα: Η σύνθεση των ευρημάτων ανέδειξε σταθερή θετική συσχέτιση του νευρωτισμού με υψηλότερα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης, ενώ η ευσυνειδησία και η εξωστρέφεια εμφανίστηκαν συχνότερα ως χαρακτηριστικά που σχετίζονται με χαμηλότερα επίπεδα burnout. Παράλληλα, η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίστηκε θετικά με τη σιωπηρή αποχώρηση, με τα δύο φαινόμενα να εμφανίζονται ως διακριτά αλλά αλληλένδετα. Ωστόσο, δεν εντοπίστηκαν επαρκή άμεσα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με τη σχέση των διαστάσεων του Big Five με το quiet quitting, γεγονός που ανέδειξε σημαντικό ερευνητικό κενό. Επιπλέον, ατομικοί ψυχολογικοί πόροι, όπως η συναισθηματική νοημοσύνη και η ηθική ανθεκτικότητα, συνδέθηκαν με χαμηλότερα επίπεδα quiet quitting και burnout. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η επαγγελματική εξουθένωση και η σιωπηρή αποχώρηση στους επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να προσεγγίζονται μέσα από ένα πολυπαραγοντικό πλαίσιο, στο οποίο αλληλεπιδρούν τα ατομικά χαρακτηριστικά, οι εργασιακές απαιτήσεις και το οργανωσιακό περιβάλλον. Η προσωπικότητα φαίνεται να αποτελεί σημαντικό παράγοντα διαφοροποίησης της ευαλωτότητας απέναντι στο burnout, χωρίς να υποδηλώνεται αιτιώδης σχέση. Παράλληλα, η περιορισμένη άμεση διερεύνηση της σχέσης μεταξύ Big Five και quiet quitting αναδεικνύει την ανάγκη για περαιτέρω εμπειρική έρευνα, ιδίως με διαχρονικό σχεδιασμό και μεγαλύτερα, αντιπροσωπευτικότερα δείγματα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση (burnout) και η σιωπηρή αποχώρηση (quiet quitting) αποτελούν σύνθετα και πολυπαραγοντικά φαινόμενα που παρουσιάζουν ιδιαίτερη σημασία στον χώρο της υγείας, καθώς συνδέονται με την εργασιακή ευημερία, την εργασιακή εμπλοκή και τη λειτουργία των οργανισμών υγείας. Παράλληλα, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας φαίνεται να διαφοροποιούν τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματίες υγείας αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τις εργασιακές απαιτήσεις και το εργασιακό στρες. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των χαρακτηριστικών προσωπικότητας, της επαγγελματικής εξουθένωσης και της σιωπηρής αποχώρησης στους επαγγελματίες υγείας, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου των διοικητικών και οργανωσιακών παραγόντων στη διαμόρφωση των σχέσεων αυτών. Ειδικότερα, εξετάστηκε η σχέση των διαστάσεων της προσωπικότητας, και ιδιαίτερα του μοντέλου των Πέντε Μεγάλων Παραγόντων (Big Five), με την επαγγελματική εξουθένωση και τη σιωπηρή αποχώρηση, καθώς και η σχέση μεταξύ burnout και quiet quitting. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με οργανωμένη διαδικασία αναζήτησης, επιλογής και αξιολόγησης των σχετικών δημοσιεύσεων, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν περίπου 25.000 βιβλιογραφικές καταγραφές, οι οποίες περιορίστηκαν διαδοχικά σε 200 και στη συνέχεια σε 83 δυνητικά σχετικές δημοσιεύσεις. Μετά την αξιολόγηση της επιλεξιμότητας, 29 δημοσιεύσεις εξετάστηκαν σε επίπεδο πλήρους κειμένου και 19 μελέτες πληρούσαν τα προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και συμπεριλήφθηκαν στην τελική σύνθεση. Αποτελέσματα: Η σύνθεση των ευρημάτων ανέδειξε σταθερή θετική συσχέτιση του νευρωτισμού με υψηλότερα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης, ενώ η ευσυνειδησία και η εξωστρέφεια εμφανίστηκαν συχνότερα ως χαρακτηριστικά που σχετίζονται με χαμηλότερα επίπεδα burnout. Παράλληλα, η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίστηκε θετικά με τη σιωπηρή αποχώρηση, με τα δύο φαινόμενα να εμφανίζονται ως διακριτά αλλά αλληλένδετα. Ωστόσο, δεν εντοπίστηκαν επαρκή άμεσα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με τη σχέση των διαστάσεων του Big Five με το quiet quitting, γεγονός που ανέδειξε σημαντικό ερευνητικό κενό. Επιπλέον, ατομικοί ψυχολογικοί πόροι, όπως η συναισθηματική νοημοσύνη και η ηθική ανθεκτικότητα, συνδέθηκαν με χαμηλότερα επίπεδα quiet quitting και burnout. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η επαγγελματική εξουθένωση και η σιωπηρή αποχώρηση στους επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να προσεγγίζονται μέσα από ένα πολυπαραγοντικό πλαίσιο, στο οποίο αλληλεπιδρούν τα ατομικά χαρακτηριστικά, οι εργασιακές απαιτήσεις και το οργανωσιακό περιβάλλον. Η προσωπικότητα φαίνεται να αποτελεί σημαντικό παράγοντα διαφοροποίησης της ευαλωτότητας απέναντι στο burnout, χωρίς να υποδηλώνεται αιτιώδης σχέση. Παράλληλα, η περιορισμένη άμεση διερεύνηση της σχέσης μεταξύ Big Five και quiet quitting αναδεικνύει την ανάγκη για περαιτέρω εμπειρική έρευνα, ιδίως με διαχρονικό σχεδιασμό και μεγαλύτερα, αντιπροσωπευτικότερα δείγματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σπανού Ζωή","Spanou Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5434139"],"render_values":[{"text":"uoadl:5434139","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5434139","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5434139","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5434139","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σπανού Ζωή","Spanou Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5434139","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5434139"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση (burnout) και η σιωπηρή αποχώρηση (quiet quitting) αποτελούν σύνθετα και πολυπαραγοντικά φαινόμενα που παρουσιάζουν ιδιαίτερη σημασία στον χώρο της υγείας, καθώς συνδέονται με την εργασιακή ευημερία, την εργασιακή εμπλοκή και τη λειτουργία των οργανισμών υγείας. Παράλληλα, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας φαίνεται να διαφοροποιούν τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματίες υγείας αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τις εργασιακές απαιτήσεις και το εργασιακό στρες. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των χαρακτηριστικών προσωπικότητας, της επαγγελματικής εξουθένωσης και της σιωπηρής αποχώρησης στους επαγγελματίες υγείας, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου των διοικητικών και οργανωσιακών παραγόντων στη διαμόρφωση των σχέσεων αυτών. Ειδικότερα, εξετάστηκε η σχέση των διαστάσεων της προσωπικότητας, και ιδιαίτερα του μοντέλου των Πέντε Μεγάλων Παραγόντων (Big Five), με την επαγγελματική εξουθένωση και τη σιωπηρή αποχώρηση, καθώς και η σχέση μεταξύ burnout και quiet quitting. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με οργανωμένη διαδικασία αναζήτησης, επιλογής και αξιολόγησης των σχετικών δημοσιεύσεων, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν περίπου 25.000 βιβλιογραφικές καταγραφές, οι οποίες περιορίστηκαν διαδοχικά σε 200 και στη συνέχεια σε 83 δυνητικά σχετικές δημοσιεύσεις. Μετά την αξιολόγηση της επιλεξιμότητας, 29 δημοσιεύσεις εξετάστηκαν σε επίπεδο πλήρους κειμένου και 19 μελέτες πληρούσαν τα προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και συμπεριλήφθηκαν στην τελική σύνθεση. Αποτελέσματα: Η σύνθεση των ευρημάτων ανέδειξε σταθερή θετική συσχέτιση του νευρωτισμού με υψηλότερα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης, ενώ η ευσυνειδησία και η εξωστρέφεια εμφανίστηκαν συχνότερα ως χαρακτηριστικά που σχετίζονται με χαμηλότερα επίπεδα burnout. Παράλληλα, η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίστηκε θετικά με τη σιωπηρή αποχώρηση, με τα δύο φαινόμενα να εμφανίζονται ως διακριτά αλλά αλληλένδετα. Ωστόσο, δεν εντοπίστηκαν επαρκή άμεσα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με τη σχέση των διαστάσεων του Big Five με το quiet quitting, γεγονός που ανέδειξε σημαντικό ερευνητικό κενό. Επιπλέον, ατομικοί ψυχολογικοί πόροι, όπως η συναισθηματική νοημοσύνη και η ηθική ανθεκτικότητα, συνδέθηκαν με χαμηλότερα επίπεδα quiet quitting και burnout. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η επαγγελματική εξουθένωση και η σιωπηρή αποχώρηση στους επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να προσεγγίζονται μέσα από ένα πολυπαραγοντικό πλαίσιο, στο οποίο αλληλεπιδρούν τα ατομικά χαρακτηριστικά, οι εργασιακές απαιτήσεις και το οργανωσιακό περιβάλλον. Η προσωπικότητα φαίνεται να αποτελεί σημαντικό παράγοντα διαφοροποίησης της ευαλωτότητας απέναντι στο burnout, χωρίς να υποδηλώνεται αιτιώδης σχέση. Παράλληλα, η περιορισμένη άμεση διερεύνηση της σχέσης μεταξύ Big Five και quiet quitting αναδεικνύει την ανάγκη για περαιτέρω εμπειρική έρευνα, ιδίως με διαχρονικό σχεδιασμό και μεγαλύτερα, αντιπροσωπευτικότερα δείγματα.","Introduction: Professional burnout and quiet quitting are complex and multifactorial phenomena of particular importance in the healthcare sector, as they are associated with occupational well-being, work engagement, and the functioning of healthcare organizations. At the same time, personality traits may differentiate the way healthcare professionals perceive and respond to occupational demands and work-related stress. Aim: The aim of the present systematic literature review was to investigate the relationship between personality traits, professional burnout, and quiet quitting among healthcare professionals, as well as to explore the role of organizational and managerial factors in these relationships. Particular emphasis was placed on the association between personality dimensions, especially the Big Five model, and burnout and quiet quitting, as well as on the relationship between burnout and quiet quitting. Methods: A systematic literature review was conducted using an organized process of literature searching, study selection, and methodological quality assessment, following the PRISMA 2020 guidelines. Approximately 25,000 bibliographic records were initially identified and were progressively reduced to 200 and subsequently to 83 potentially relevant publications. Following eligibility assessment, 29 publications were evaluated at the full-text stage, of which 19 studies met the predefined inclusion criteria and were included in the final synthesis. Results: The synthesis of the findings revealed a consistent positive association between neuroticism and higher levels of professional burnout, whereas conscientiousness and extraversion were more frequently associated with lower levels of burnout. Professional burnout was also positively associated with quiet quitting, with the two phenomena appearing as conceptually distinct but interrelated constructs. However, insufficient direct evidence was identified regarding the relationship between the Big Five personality dimensions and quiet quitting, highlighting an important research gap. In addition, individual psychological resources, such as emotional intelligence and moral resilience, were associated with lower levels of quiet quitting and burnout. Conclusions: The findings suggest that professional burnout and quiet quitting among healthcare professionals should be approached within a multifactorial framework in which individual characteristics, occupational demands, and the organizational environment interact. Personality appears to represent an important factor associated with individual vulnerability to burnout, although the available evidence does not establish causal relationships. Furthermore, the limited direct investigation of the relationship between the Big Five personality traits and quiet quitting highlights the need for further empirical research, particularly through longitudinal studies and larger, more representative samples."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέση τύπου προσωπικότητας, επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout) και σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) στον τομέα της υγείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σπανού Ζωή","Spanou Zoi"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η επαγγελματική εξουθένωση (burnout) και η σιωπηρή αποχώρηση (quiet quitting) αποτελούν σύνθετα και πολυπαραγοντικά φαινόμενα που παρουσιάζουν ιδιαίτερη σημασία στον χώρο της υγείας, καθώς συνδέονται με την εργασιακή ευημερία, την εργασιακή εμπλοκή και τη λειτουργία των οργανισμών υγείας. Παράλληλα, τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας φαίνεται να διαφοροποιούν τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματίες υγείας αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται τις εργασιακές απαιτήσεις και το εργασιακό στρες. Σκοπός: Η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των χαρακτηριστικών προσωπικότητας, της επαγγελματικής εξουθένωσης και της σιωπηρής αποχώρησης στους επαγγελματίες υγείας, καθώς και η ανάδειξη του ρόλου των διοικητικών και οργανωσιακών παραγόντων στη διαμόρφωση των σχέσεων αυτών. Ειδικότερα, εξετάστηκε η σχέση των διαστάσεων της προσωπικότητας, και ιδιαίτερα του μοντέλου των Πέντε Μεγάλων Παραγόντων (Big Five), με την επαγγελματική εξουθένωση και τη σιωπηρή αποχώρηση, καθώς και η σχέση μεταξύ burnout και quiet quitting. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε συστηματική βιβλιογραφική ανασκόπηση με οργανωμένη διαδικασία αναζήτησης, επιλογής και αξιολόγησης των σχετικών δημοσιεύσεων, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του PRISMA 2020. Κατά τη διαδικασία αναζήτησης εντοπίστηκαν περίπου 25.000 βιβλιογραφικές καταγραφές, οι οποίες περιορίστηκαν διαδοχικά σε 200 και στη συνέχεια σε 83 δυνητικά σχετικές δημοσιεύσεις. Μετά την αξιολόγηση της επιλεξιμότητας, 29 δημοσιεύσεις εξετάστηκαν σε επίπεδο πλήρους κειμένου και 19 μελέτες πληρούσαν τα προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και συμπεριλήφθηκαν στην τελική σύνθεση. Αποτελέσματα: Η σύνθεση των ευρημάτων ανέδειξε σταθερή θετική συσχέτιση του νευρωτισμού με υψηλότερα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης, ενώ η ευσυνειδησία και η εξωστρέφεια εμφανίστηκαν συχνότερα ως χαρακτηριστικά που σχετίζονται με χαμηλότερα επίπεδα burnout. Παράλληλα, η επαγγελματική εξουθένωση συσχετίστηκε θετικά με τη σιωπηρή αποχώρηση, με τα δύο φαινόμενα να εμφανίζονται ως διακριτά αλλά αλληλένδετα. Ωστόσο, δεν εντοπίστηκαν επαρκή άμεσα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με τη σχέση των διαστάσεων του Big Five με το quiet quitting, γεγονός που ανέδειξε σημαντικό ερευνητικό κενό. Επιπλέον, ατομικοί ψυχολογικοί πόροι, όπως η συναισθηματική νοημοσύνη και η ηθική ανθεκτικότητα, συνδέθηκαν με χαμηλότερα επίπεδα quiet quitting και burnout. Συμπεράσματα: Τα ευρήματα υποστηρίζουν ότι η επαγγελματική εξουθένωση και η σιωπηρή αποχώρηση στους επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να προσεγγίζονται μέσα από ένα πολυπαραγοντικό πλαίσιο, στο οποίο αλληλεπιδρούν τα ατομικά χαρακτηριστικά, οι εργασιακές απαιτήσεις και το οργανωσιακό περιβάλλον. Η προσωπικότητα φαίνεται να αποτελεί σημαντικό παράγοντα διαφοροποίησης της ευαλωτότητας απέναντι στο burnout, χωρίς να υποδηλώνεται αιτιώδης σχέση. Παράλληλα, η περιορισμένη άμεση διερεύνηση της σχέσης μεταξύ Big Five και quiet quitting αναδεικνύει την ανάγκη για περαιτέρω εμπειρική έρευνα, ιδίως με διαχρονικό σχεδιασμό και μεγαλύτερα, αντιπροσωπευτικότερα δείγματα.","Introduction: Professional burnout and quiet quitting are complex and multifactorial phenomena of particular importance in the healthcare sector, as they are associated with occupational well-being, work engagement, and the functioning of healthcare organizations. At the same time, personality traits may differentiate the way healthcare professionals perceive and respond to occupational demands and work-related stress. Aim: The aim of the present systematic literature review was to investigate the relationship between personality traits, professional burnout, and quiet quitting among healthcare professionals, as well as to explore the role of organizational and managerial factors in these relationships. Particular emphasis was placed on the association between personality dimensions, especially the Big Five model, and burnout and quiet quitting, as well as on the relationship between burnout and quiet quitting. Methods: A systematic literature review was conducted using an organized process of literature searching, study selection, and methodological quality assessment, following the PRISMA 2020 guidelines. Approximately 25,000 bibliographic records were initially identified and were progressively reduced to 200 and subsequently to 83 potentially relevant publications. Following eligibility assessment, 29 publications were evaluated at the full-text stage, of which 19 studies met the predefined inclusion criteria and were included in the final synthesis. Results: The synthesis of the findings revealed a consistent positive association between neuroticism and higher levels of professional burnout, whereas conscientiousness and extraversion were more frequently associated with lower levels of burnout. Professional burnout was also positively associated with quiet quitting, with the two phenomena appearing as conceptually distinct but interrelated constructs. However, insufficient direct evidence was identified regarding the relationship between the Big Five personality dimensions and quiet quitting, highlighting an important research gap. In addition, individual psychological resources, such as emotional intelligence and moral resilience, were associated with lower levels of quiet quitting and burnout. Conclusions: The findings suggest that professional burnout and quiet quitting among healthcare professionals should be approached within a multifactorial framework in which individual characteristics, occupational demands, and the organizational environment interact. Personality appears to represent an important factor associated with individual vulnerability to burnout, although the available evidence does not establish causal relationships. Furthermore, the limited direct investigation of the relationship between the Big Five personality traits and quiet quitting highlights the need for further empirical research, particularly through longitudinal studies and larger, more representative samples."],"dc:identifier":["uoadl:5434139","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5434139"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σχέση τύπου προσωπικότητας, επαγγελματικής εξουθένωσης (burnout) και σιωπηρής αποχώρησης (quiet quitting) στον τομέα της υγείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z"}