{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448701"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448701","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αριθμητική προσομοίωση κυματοδηγικών διατάξεων κυκλικής διατομής με αζιμουθιακές αυλακώσεις","abstract":"Η παρούσα Διπλωματική Εργασία εστιάζει στη μελέτη και στο κατάλληλο σχεδιασμό σύνθετων κυματοδηγικών διατάξεων κυκλικής διατομής. Μία τέτοια διάταξη είναι ο δίαυλος δέσμης ηλεκτρονίων, ο οποίος αποτελεί θεμελιώδες δομικό τμήμα των γυροτρονίων. Ο δίαυλος δέσμης παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής δέσμης. Όντας κυματοδηγική διάταξη, είναι δυνατόν να αναπτυχθούν ηλεκτρομαγνητικοί ρυθμοί στο εσωτερικό της, οι οποίοι δρουν ανεπιθύμητα καθώς αλληλεπιδρούν με τη δέσμη ηλεκτρονίων, αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά της. Στην Εργασία αυτή, προτείνονται δύο συγκεκριμένες γεωμετρίες σχεδίασης διαύλου δέσμης γυροτρονίου, με στόχο τη καταπίεση των παρασιτικών ρυθμών. Οι γεωμετρίες αυτές βασίζονται στη κατασκευή διαύλου δέσμης αποτελούμενου από διαδοχικά δαχτυλίδια επιφανειών διάχυσης (2D διαχύτης). Τα δαχτυλίδια περιέχουν αζιμουθιακές αυλακώσεις, των οποίων η δομή βασίζεται στη θεωρία διαχυτών Schroeder. Η πρώτη περίπτωση διαύλου αφορά διαδοχικά δαχτυλίδια στρεφόμενα κατά σταθερή γωνία (διαφορά φάσης) το ένα σε σχέση με το άλλο. Στη δεύτερη περίπτωση, η στροφή είναι προοδευτική και αυξάνεται κατά μία περίοδο ανά δαχτυλίδι. Οι διαστάσεις του διαύλου δέσμης είναι παραπλήσιες με εκείνες του ευρωπαϊκού γυροτρονίου 170 GHz, 1 MW που προορίζεται για τον πειραματικό αντιδραστήρα σύντηξης ITER. Η σχεδίαση και οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν στο περιβάλλον του λογισμικού CST Studio Suite. Τα αριθμητικά αποτελέσματα έδειξαν σχεδόν πλήρη καταστολή των παρασιτικών ρυθμών. Τέλος, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα προηγούμενης μελέτης, στην οποία προτείνεται η χρήση διαχύτη μίας διάστασης, δηλαδή επιφάνειας με αυλακώσεις που εκτείνεται σε όλο το μήκος του διαύλου. Η σύγκριση κατέδειξε την αποτελεσματικότερη καταπίεση των παρασιτικών ταλαντώσεων στη περίπτωση των δύο προτεινόμενων γεωμετριών.","abstract_html":"Η παρούσα Διπλωματική Εργασία εστιάζει στη μελέτη και στο κατάλληλο σχεδιασμό σύνθετων κυματοδηγικών διατάξεων κυκλικής διατομής. Μία τέτοια διάταξη είναι ο δίαυλος δέσμης ηλεκτρονίων, ο οποίος αποτελεί θεμελιώδες δομικό τμήμα των γυροτρονίων. Ο δίαυλος δέσμης παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής δέσμης. Όντας κυματοδηγική διάταξη, είναι δυνατόν να αναπτυχθούν ηλεκτρομαγνητικοί ρυθμοί στο εσωτερικό της, οι οποίοι δρουν ανεπιθύμητα καθώς αλληλεπιδρούν με τη δέσμη ηλεκτρονίων, αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά της. Στην Εργασία αυτή, προτείνονται δύο συγκεκριμένες γεωμετρίες σχεδίασης διαύλου δέσμης γυροτρονίου, με στόχο τη καταπίεση των παρασιτικών ρυθμών. Οι γεωμετρίες αυτές βασίζονται στη κατασκευή διαύλου δέσμης αποτελούμενου από διαδοχικά δαχτυλίδια επιφανειών διάχυσης (2D διαχύτης). Τα δαχτυλίδια περιέχουν αζιμουθιακές αυλακώσεις, των οποίων η δομή βασίζεται στη θεωρία διαχυτών Schroeder. Η πρώτη περίπτωση διαύλου αφορά διαδοχικά δαχτυλίδια στρεφόμενα κατά σταθερή γωνία (διαφορά φάσης) το ένα σε σχέση με το άλλο. Στη δεύτερη περίπτωση, η στροφή είναι προοδευτική και αυξάνεται κατά μία περίοδο ανά δαχτυλίδι. Οι διαστάσεις του διαύλου δέσμης είναι παραπλήσιες με εκείνες του ευρωπαϊκού γυροτρονίου 170 GHz, 1 MW που προορίζεται για τον πειραματικό αντιδραστήρα σύντηξης ITER. Η σχεδίαση και οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν στο περιβάλλον του λογισμικού CST Studio Suite. Τα αριθμητικά αποτελέσματα έδειξαν σχεδόν πλήρη καταστολή των παρασιτικών ρυθμών. Τέλος, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα προηγούμενης μελέτης, στην οποία προτείνεται η χρήση διαχύτη μίας διάστασης, δηλαδή επιφάνειας με αυλακώσεις που εκτείνεται σε όλο το μήκος του διαύλου. Η σύγκριση κατέδειξε την αποτελεσματικότερη καταπίεση των παρασιτικών ταλαντώσεων στη περίπτωση των δύο προτεινόμενων γεωμετριών.","abstract_has_math":false,"creators":["ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΣ","TRIANTAFYLLOU CHRISTOS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448701"],"render_values":[{"text":"uoadl:5448701","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448701","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448701","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5448701","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΣ","TRIANTAFYLLOU CHRISTOS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448701","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448701"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα Διπλωματική Εργασία εστιάζει στη μελέτη και στο κατάλληλο σχεδιασμό σύνθετων κυματοδηγικών διατάξεων κυκλικής διατομής. Μία τέτοια διάταξη είναι ο δίαυλος δέσμης ηλεκτρονίων, ο οποίος αποτελεί θεμελιώδες δομικό τμήμα των γυροτρονίων. Ο δίαυλος δέσμης παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής δέσμης. Όντας κυματοδηγική διάταξη, είναι δυνατόν να αναπτυχθούν ηλεκτρομαγνητικοί ρυθμοί στο εσωτερικό της, οι οποίοι δρουν ανεπιθύμητα καθώς αλληλεπιδρούν με τη δέσμη ηλεκτρονίων, αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά της. Στην Εργασία αυτή, προτείνονται δύο συγκεκριμένες γεωμετρίες σχεδίασης διαύλου δέσμης γυροτρονίου, με στόχο τη καταπίεση των παρασιτικών ρυθμών. Οι γεωμετρίες αυτές βασίζονται στη κατασκευή διαύλου δέσμης αποτελούμενου από διαδοχικά δαχτυλίδια επιφανειών διάχυσης (2D διαχύτης). Τα δαχτυλίδια περιέχουν αζιμουθιακές αυλακώσεις, των οποίων η δομή βασίζεται στη θεωρία διαχυτών Schroeder. Η πρώτη περίπτωση διαύλου αφορά διαδοχικά δαχτυλίδια στρεφόμενα κατά σταθερή γωνία (διαφορά φάσης) το ένα σε σχέση με το άλλο. Στη δεύτερη περίπτωση, η στροφή είναι προοδευτική και αυξάνεται κατά μία περίοδο ανά δαχτυλίδι. Οι διαστάσεις του διαύλου δέσμης είναι παραπλήσιες με εκείνες του ευρωπαϊκού γυροτρονίου 170 GHz, 1 MW που προορίζεται για τον πειραματικό αντιδραστήρα σύντηξης ITER. Η σχεδίαση και οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν στο περιβάλλον του λογισμικού CST Studio Suite. Τα αριθμητικά αποτελέσματα έδειξαν σχεδόν πλήρη καταστολή των παρασιτικών ρυθμών. Τέλος, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα προηγούμενης μελέτης, στην οποία προτείνεται η χρήση διαχύτη μίας διάστασης, δηλαδή επιφάνειας με αυλακώσεις που εκτείνεται σε όλο το μήκος του διαύλου. Η σύγκριση κατέδειξε την αποτελεσματικότερη καταπίεση των παρασιτικών ταλαντώσεων στη περίπτωση των δύο προτεινόμενων γεωμετριών.","This thesis investigates the study and the optimal design of complex cylindrical waveguide structures. One such structure is the electron beam tunnel, which constitutes a fundamental structural part of gyrotrons. The beam tunnel plays a significant role in shaping the characteristics of the electron beam. As a waveguide structure, electromagnetic modes may develop in the interior, which interact undesirably with the electron beam, causing distortion of the beam’s characteristics. In this thesis two specific geometries for the design of the beam tunnel are proposed, aiming at the suppression of the parasitic modes. The geometries are based on the construction of a beam tunnel, consisted of successive rings of diffusion surfaces (2D diffuser). The rings contain azimuthal corrugations, whose structure is based on the Schroeder diffusers theory. The first beam tunnel configuration consists of successive azimuthally phase-shifted rings. In the second case, the rings are progressively azimuthally shifted (increased shift by one period per ring). The dimensions of the beam tunnel are based on those of the European 170 GHz 1 MW gyrotron, designed for the ITER experimental fusion reactor. The design and the simulations were conducted using the simulation software CST Studio Suite. The numerical results demonstrated near-complete suppression of parasitic oscillations. Finally, the results were compared with those reported in previous study, where the use of an 1D diffuser (i.e. diffusive surface with corrugations which extends along the entire length of the beam tunnel) is proposed. The comparison demonstrated that the proposed geometries achieve more effective suppression of parasitic oscillations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αριθμητική προσομοίωση κυματοδηγικών διατάξεων κυκλικής διατομής με αζιμουθιακές αυλακώσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΣ","TRIANTAFYLLOU CHRISTOS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα Διπλωματική Εργασία εστιάζει στη μελέτη και στο κατάλληλο σχεδιασμό σύνθετων κυματοδηγικών διατάξεων κυκλικής διατομής. Μία τέτοια διάταξη είναι ο δίαυλος δέσμης ηλεκτρονίων, ο οποίος αποτελεί θεμελιώδες δομικό τμήμα των γυροτρονίων. Ο δίαυλος δέσμης παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών της ηλεκτρονικής δέσμης. Όντας κυματοδηγική διάταξη, είναι δυνατόν να αναπτυχθούν ηλεκτρομαγνητικοί ρυθμοί στο εσωτερικό της, οι οποίοι δρουν ανεπιθύμητα καθώς αλληλεπιδρούν με τη δέσμη ηλεκτρονίων, αλλοιώνοντας τα χαρακτηριστικά της. Στην Εργασία αυτή, προτείνονται δύο συγκεκριμένες γεωμετρίες σχεδίασης διαύλου δέσμης γυροτρονίου, με στόχο τη καταπίεση των παρασιτικών ρυθμών. Οι γεωμετρίες αυτές βασίζονται στη κατασκευή διαύλου δέσμης αποτελούμενου από διαδοχικά δαχτυλίδια επιφανειών διάχυσης (2D διαχύτης). Τα δαχτυλίδια περιέχουν αζιμουθιακές αυλακώσεις, των οποίων η δομή βασίζεται στη θεωρία διαχυτών Schroeder. Η πρώτη περίπτωση διαύλου αφορά διαδοχικά δαχτυλίδια στρεφόμενα κατά σταθερή γωνία (διαφορά φάσης) το ένα σε σχέση με το άλλο. Στη δεύτερη περίπτωση, η στροφή είναι προοδευτική και αυξάνεται κατά μία περίοδο ανά δαχτυλίδι. Οι διαστάσεις του διαύλου δέσμης είναι παραπλήσιες με εκείνες του ευρωπαϊκού γυροτρονίου 170 GHz, 1 MW που προορίζεται για τον πειραματικό αντιδραστήρα σύντηξης ITER. Η σχεδίαση και οι προσομοιώσεις πραγματοποιήθηκαν στο περιβάλλον του λογισμικού CST Studio Suite. Τα αριθμητικά αποτελέσματα έδειξαν σχεδόν πλήρη καταστολή των παρασιτικών ρυθμών. Τέλος, πραγματοποιήθηκε σύγκριση των αποτελεσμάτων με τα αντίστοιχα προηγούμενης μελέτης, στην οποία προτείνεται η χρήση διαχύτη μίας διάστασης, δηλαδή επιφάνειας με αυλακώσεις που εκτείνεται σε όλο το μήκος του διαύλου. Η σύγκριση κατέδειξε την αποτελεσματικότερη καταπίεση των παρασιτικών ταλαντώσεων στη περίπτωση των δύο προτεινόμενων γεωμετριών.","This thesis investigates the study and the optimal design of complex cylindrical waveguide structures. One such structure is the electron beam tunnel, which constitutes a fundamental structural part of gyrotrons. The beam tunnel plays a significant role in shaping the characteristics of the electron beam. As a waveguide structure, electromagnetic modes may develop in the interior, which interact undesirably with the electron beam, causing distortion of the beam’s characteristics. In this thesis two specific geometries for the design of the beam tunnel are proposed, aiming at the suppression of the parasitic modes. The geometries are based on the construction of a beam tunnel, consisted of successive rings of diffusion surfaces (2D diffuser). The rings contain azimuthal corrugations, whose structure is based on the Schroeder diffusers theory. The first beam tunnel configuration consists of successive azimuthally phase-shifted rings. In the second case, the rings are progressively azimuthally shifted (increased shift by one period per ring). The dimensions of the beam tunnel are based on those of the European 170 GHz 1 MW gyrotron, designed for the ITER experimental fusion reactor. The design and the simulations were conducted using the simulation software CST Studio Suite. The numerical results demonstrated near-complete suppression of parasitic oscillations. Finally, the results were compared with those reported in previous study, where the use of an 1D diffuser (i.e. diffusive surface with corrugations which extends along the entire length of the beam tunnel) is proposed. The comparison demonstrated that the proposed geometries achieve more effective suppression of parasitic oscillations."],"dc:identifier":["uoadl:5448701","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448701"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Αριθμητική προσομοίωση κυματοδηγικών διατάξεων κυκλικής διατομής με αζιμουθιακές αυλακώσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z"}