{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448724"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448724","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ουρολοιμώξεις στην εγκυμοσύνη","abstract":"Πολλές φυσιολογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της κύησης αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης ουρολοιμώξεων (UTIs). Οι ορμονικές και μηχανικές μεταβολές μπορούν να προάγουν τη στάση των ούρων και την κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Οι αλλαγές αυτές, σε συνδυασμό με το ήδη μικρό μήκος της ουρήθρας (περίπου 3–4 cm στις γυναίκες), τη στενή εγγύτητα της ουρήθρας με τον πρωκτό και τη δυσκολία στη διατήρηση της υγιεινής λόγω της διογκωμένης εγκύου κοιλίας, καθιστούν τις ουρολοιμώξεις τη συχνότερη βακτηριακή λοίμωξη κατά την κύηση, επηρεάζοντας περίπου το 8% των κυήσεων. Η ουρολοίμωξη στην κύηση αντιπροσωπεύει ένα φάσμα διαταραχών, που κυμαίνεται από την ασυμπτωματική βακτηριουρία έως τη σοβαρότερη πυελονεφρίτιδα. Η μη θεραπευόμενη βακτηριουρία κατά την κύηση σχετίζεται με κινδύνους τόσο για το έμβρυο όσο και για την έγκυο, συμπεριλαμβανομένων της πυελονεφρίτιδας, του πρόωρου τοκετού, του χαμηλού βάρους γέννησης και της αυξημένης περιγεννητικής θνησιμότητας. Οι επιπλοκές της πυελονεφρίτιδας στην κύηση περιλαμβάνουν την ανάπτυξη σήψης, διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (DIC) και συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που σχετίζονται με την κύηση, οι έγκυες γυναίκες θεωρούνται ανοσοκατεσταλμένοι ξενιστές όσον αφορά τις ουρολοιμώξεις και η ουρολοίμωξη στην κύηση ταξινομείται ως επιπλεγμένη ουρολοίμωξη. Αυτές οι αλλαγές αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρών λοιμωδών επιπλοκών τόσο από συμπτωματικές όσο και από ασυμπτωματικές ουρολοιμώξεις, ακόμη και σε κατά τα άλλα υγιείς εγκύους. Τα από του στόματος αντιβιοτικά αποτελούν τη θεραπεία εκλογής για την ασυμπτωματική βακτηριουρία και την κυστίτιδα. Η καθιερωμένη θεραπευτική προσέγγιση για την πυελονεφρίτιδα είναι η νοσηλεία και η χορήγηση ενδοφλέβιων αντιβιοτικών. Η αντιβιοτική προφύλαξη καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης ενδείκνυται σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που έχουν παρουσιάσει δύο ή περισσότερα επεισόδια οξείας κυστίτιδας ή ένα επεισόδιο πυελονεφρίτιδας κατά τη διάρκεια της κύησης.","abstract_html":"Πολλές φυσιολογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της κύησης αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης ουρολοιμώξεων (UTIs). Οι ορμονικές και μηχανικές μεταβολές μπορούν να προάγουν τη στάση των ούρων και την κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Οι αλλαγές αυτές, σε συνδυασμό με το ήδη μικρό μήκος της ουρήθρας (περίπου 3–4 cm στις γυναίκες), τη στενή εγγύτητα της ουρήθρας με τον πρωκτό και τη δυσκολία στη διατήρηση της υγιεινής λόγω της διογκωμένης εγκύου κοιλίας, καθιστούν τις ουρολοιμώξεις τη συχνότερη βακτηριακή λοίμωξη κατά την κύηση, επηρεάζοντας περίπου το 8% των κυήσεων. Η ουρολοίμωξη στην κύηση αντιπροσωπεύει ένα φάσμα διαταραχών, που κυμαίνεται από την ασυμπτωματική βακτηριουρία έως τη σοβαρότερη πυελονεφρίτιδα. Η μη θεραπευόμενη βακτηριουρία κατά την κύηση σχετίζεται με κινδύνους τόσο για το έμβρυο όσο και για την έγκυο, συμπεριλαμβανομένων της πυελονεφρίτιδας, του πρόωρου τοκετού, του χαμηλού βάρους γέννησης και της αυξημένης περιγεννητικής θνησιμότητας. Οι επιπλοκές της πυελονεφρίτιδας στην κύηση περιλαμβάνουν την ανάπτυξη σήψης, διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (DIC) και συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που σχετίζονται με την κύηση, οι έγκυες γυναίκες θεωρούνται ανοσοκατεσταλμένοι ξενιστές όσον αφορά τις ουρολοιμώξεις και η ουρολοίμωξη στην κύηση ταξινομείται ως επιπλεγμένη ουρολοίμωξη. Αυτές οι αλλαγές αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρών λοιμωδών επιπλοκών τόσο από συμπτωματικές όσο και από ασυμπτωματικές ουρολοιμώξεις, ακόμη και σε κατά τα άλλα υγιείς εγκύους. Τα από του στόματος αντιβιοτικά αποτελούν τη θεραπεία εκλογής για την ασυμπτωματική βακτηριουρία και την κυστίτιδα. Η καθιερωμένη θεραπευτική προσέγγιση για την πυελονεφρίτιδα είναι η νοσηλεία και η χορήγηση ενδοφλέβιων αντιβιοτικών. Η αντιβιοτική προφύλαξη καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης ενδείκνυται σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που έχουν παρουσιάσει δύο ή περισσότερα επεισόδια οξείας κυστίτιδας ή ένα επεισόδιο πυελονεφρίτιδας κατά τη διάρκεια της κύησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Στράτου Μαρία","Stratou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448724"],"render_values":[{"text":"uoadl:5448724","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448724","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448724","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5448724","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στράτου Μαρία","Stratou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448724","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448724"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Πολλές φυσιολογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της κύησης αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης ουρολοιμώξεων (UTIs). Οι ορμονικές και μηχανικές μεταβολές μπορούν να προάγουν τη στάση των ούρων και την κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Οι αλλαγές αυτές, σε συνδυασμό με το ήδη μικρό μήκος της ουρήθρας (περίπου 3–4 cm στις γυναίκες), τη στενή εγγύτητα της ουρήθρας με τον πρωκτό και τη δυσκολία στη διατήρηση της υγιεινής λόγω της διογκωμένης εγκύου κοιλίας, καθιστούν τις ουρολοιμώξεις τη συχνότερη βακτηριακή λοίμωξη κατά την κύηση, επηρεάζοντας περίπου το 8% των κυήσεων. Η ουρολοίμωξη στην κύηση αντιπροσωπεύει ένα φάσμα διαταραχών, που κυμαίνεται από την ασυμπτωματική βακτηριουρία έως τη σοβαρότερη πυελονεφρίτιδα. Η μη θεραπευόμενη βακτηριουρία κατά την κύηση σχετίζεται με κινδύνους τόσο για το έμβρυο όσο και για την έγκυο, συμπεριλαμβανομένων της πυελονεφρίτιδας, του πρόωρου τοκετού, του χαμηλού βάρους γέννησης και της αυξημένης περιγεννητικής θνησιμότητας. Οι επιπλοκές της πυελονεφρίτιδας στην κύηση περιλαμβάνουν την ανάπτυξη σήψης, διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (DIC) και συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που σχετίζονται με την κύηση, οι έγκυες γυναίκες θεωρούνται ανοσοκατεσταλμένοι ξενιστές όσον αφορά τις ουρολοιμώξεις και η ουρολοίμωξη στην κύηση ταξινομείται ως επιπλεγμένη ουρολοίμωξη. Αυτές οι αλλαγές αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρών λοιμωδών επιπλοκών τόσο από συμπτωματικές όσο και από ασυμπτωματικές ουρολοιμώξεις, ακόμη και σε κατά τα άλλα υγιείς εγκύους. Τα από του στόματος αντιβιοτικά αποτελούν τη θεραπεία εκλογής για την ασυμπτωματική βακτηριουρία και την κυστίτιδα. Η καθιερωμένη θεραπευτική προσέγγιση για την πυελονεφρίτιδα είναι η νοσηλεία και η χορήγηση ενδοφλέβιων αντιβιοτικών. Η αντιβιοτική προφύλαξη καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης ενδείκνυται σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που έχουν παρουσιάσει δύο ή περισσότερα επεισόδια οξείας κυστίτιδας ή ένα επεισόδιο πυελονεφρίτιδας κατά τη διάρκεια της κύησης.","Numerous physiologic changes in pregnancy increase the likelihood of urinary tract infections (UTIs). Hormonal and mechanical changes can promote urinary stasis and vesicoureteral reflux. These changes, along with an already short urethra (approximately 3-4 cm in females), close proximity of the urethra and anus, and difficulty with hygiene due to a distended gravid abdomen, make UTIs the most common bacterial infections during pregnancy, affecting approximately 8% of pregnancies. UTI in pregnancy represents a spectrum of disorders, ranging from asymptomatic bacteriuria to the more serious pyelonephritis. Untreated bacteriuria during pregnancy is associated with risks to both the fetus and the pregnant individual, including pyelonephritis, preterm birth, low birth weight, and increased perinatal mortality. Complications of pyelonephritis in pregnancy include the development of sepsis, disseminated intravascular coagulation (DIC), and acute respiratory distress syndrome (ARDS). Due to physiologic changes associated with pregnancy, pregnant patients are considered immunocompromised UTI hosts, and UTI in pregnancy is classified as a complicated UTI. These changes increase the risk of serious infectious complications from symptomatic and asymptomatic UTIs, even in otherwise healthy pregnant individuals. Oral antibiotics are the treatment of choice for asymptomatic bacteriuria and cystitis. The standard course of treatment for pyelonephritis is hospital admission and intravenous antibiotics. Antibiotic prophylaxis for the duration of pregnancy is indicated in some cases, including patients who are treated for two or more episodes of acute cystitis or one episode of pyelonephritis during their pregnancy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ουρολοιμώξεις στην εγκυμοσύνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στράτου Μαρία","Stratou Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Πολλές φυσιολογικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της κύησης αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης ουρολοιμώξεων (UTIs). Οι ορμονικές και μηχανικές μεταβολές μπορούν να προάγουν τη στάση των ούρων και την κυστεοουρητηρική παλινδρόμηση. Οι αλλαγές αυτές, σε συνδυασμό με το ήδη μικρό μήκος της ουρήθρας (περίπου 3–4 cm στις γυναίκες), τη στενή εγγύτητα της ουρήθρας με τον πρωκτό και τη δυσκολία στη διατήρηση της υγιεινής λόγω της διογκωμένης εγκύου κοιλίας, καθιστούν τις ουρολοιμώξεις τη συχνότερη βακτηριακή λοίμωξη κατά την κύηση, επηρεάζοντας περίπου το 8% των κυήσεων. Η ουρολοίμωξη στην κύηση αντιπροσωπεύει ένα φάσμα διαταραχών, που κυμαίνεται από την ασυμπτωματική βακτηριουρία έως τη σοβαρότερη πυελονεφρίτιδα. Η μη θεραπευόμενη βακτηριουρία κατά την κύηση σχετίζεται με κινδύνους τόσο για το έμβρυο όσο και για την έγκυο, συμπεριλαμβανομένων της πυελονεφρίτιδας, του πρόωρου τοκετού, του χαμηλού βάρους γέννησης και της αυξημένης περιγεννητικής θνησιμότητας. Οι επιπλοκές της πυελονεφρίτιδας στην κύηση περιλαμβάνουν την ανάπτυξη σήψης, διάχυτης ενδαγγειακής πήξης (DIC) και συνδρόμου οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS). Λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που σχετίζονται με την κύηση, οι έγκυες γυναίκες θεωρούνται ανοσοκατεσταλμένοι ξενιστές όσον αφορά τις ουρολοιμώξεις και η ουρολοίμωξη στην κύηση ταξινομείται ως επιπλεγμένη ουρολοίμωξη. Αυτές οι αλλαγές αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρών λοιμωδών επιπλοκών τόσο από συμπτωματικές όσο και από ασυμπτωματικές ουρολοιμώξεις, ακόμη και σε κατά τα άλλα υγιείς εγκύους. Τα από του στόματος αντιβιοτικά αποτελούν τη θεραπεία εκλογής για την ασυμπτωματική βακτηριουρία και την κυστίτιδα. Η καθιερωμένη θεραπευτική προσέγγιση για την πυελονεφρίτιδα είναι η νοσηλεία και η χορήγηση ενδοφλέβιων αντιβιοτικών. Η αντιβιοτική προφύλαξη καθ’ όλη τη διάρκεια της κύησης ενδείκνυται σε ορισμένες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των ασθενών που έχουν παρουσιάσει δύο ή περισσότερα επεισόδια οξείας κυστίτιδας ή ένα επεισόδιο πυελονεφρίτιδας κατά τη διάρκεια της κύησης.","Numerous physiologic changes in pregnancy increase the likelihood of urinary tract infections (UTIs). Hormonal and mechanical changes can promote urinary stasis and vesicoureteral reflux. These changes, along with an already short urethra (approximately 3-4 cm in females), close proximity of the urethra and anus, and difficulty with hygiene due to a distended gravid abdomen, make UTIs the most common bacterial infections during pregnancy, affecting approximately 8% of pregnancies. UTI in pregnancy represents a spectrum of disorders, ranging from asymptomatic bacteriuria to the more serious pyelonephritis. Untreated bacteriuria during pregnancy is associated with risks to both the fetus and the pregnant individual, including pyelonephritis, preterm birth, low birth weight, and increased perinatal mortality. Complications of pyelonephritis in pregnancy include the development of sepsis, disseminated intravascular coagulation (DIC), and acute respiratory distress syndrome (ARDS). Due to physiologic changes associated with pregnancy, pregnant patients are considered immunocompromised UTI hosts, and UTI in pregnancy is classified as a complicated UTI. These changes increase the risk of serious infectious complications from symptomatic and asymptomatic UTIs, even in otherwise healthy pregnant individuals. Oral antibiotics are the treatment of choice for asymptomatic bacteriuria and cystitis. The standard course of treatment for pyelonephritis is hospital admission and intravenous antibiotics. Antibiotic prophylaxis for the duration of pregnancy is indicated in some cases, including patients who are treated for two or more episodes of acute cystitis or one episode of pyelonephritis during their pregnancy."],"dc:identifier":["uoadl:5448724","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448724"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ουρολοιμώξεις στην εγκυμοσύνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z"}