{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448738"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448738","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναστρέψιμες μεταβολές στα επίπεδα της AMH- Συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Η αντιμυλλέρια ορμόνη (AMH) αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους βιοδείκτες του ωοθηκικού αποθέματος και χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πράξη για την εκτίμηση της γονιμότητας. Ωστόσο, διάφοροι εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδά της, προκαλώντας μεταβολές που δεν αντανακλούν απαραίτητα μόνιμη βλάβη της ωοθηκικής λειτουργίας. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των αναστρέψιμων μεταβολών της AMH σε τρεις κύριες κλινικές καταστάσεις: τη χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών, τη χορήγηση χημειοθεραπείας και τον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed), με επιλογή μελετών που αξιολογούν τις μεταβολές της AMH πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκθεση στους παραπάνω παράγοντες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών σχετίζεται με παροδική μείωση των επιπέδων της AMH, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό αναστρέψιμη μετά τη διακοπή. Αντίστοιχα, η χημειοθεραπεία προκαλεί έντονη πτώση της AMH λόγω γοναδοτοξικότητας, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται μερική ανάκαμψη της ωοθηκικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε νεότερες γυναίκες και σε λιγότερο τοξικά θεραπευτικά σχήματα. Στον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό, τα επίπεδα της AMH παραμένουν σχετικά διατηρημένα, αντανακλώντας την ύπαρξη ωοθηκικού αποθέματος παρά τη μειωμένη γοναδοτροπική διέγερση. Συμπερασματικά, οι μεταβολές της AMH δεν αντανακλούν πάντα μόνιμη απώλεια του ωοθηκικού αποθέματος, αλλά συχνά υποδηλώνουν λειτουργική και αναστρέψιμη καταστολή της ωοθηκικής δραστηριότητας. Η κατανόηση αυτής της δυναμικής είναι κρίσιμη για την ορθή ερμηνεία της AMH και τη σωστή κλινική διαχείριση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας.","abstract_html":"Η αντιμυλλέρια ορμόνη (AMH) αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους βιοδείκτες του ωοθηκικού αποθέματος και χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πράξη για την εκτίμηση της γονιμότητας. Ωστόσο, διάφοροι εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδά της, προκαλώντας μεταβολές που δεν αντανακλούν απαραίτητα μόνιμη βλάβη της ωοθηκικής λειτουργίας. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των αναστρέψιμων μεταβολών της AMH σε τρεις κύριες κλινικές καταστάσεις: τη χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών, τη χορήγηση χημειοθεραπείας και τον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed), με επιλογή μελετών που αξιολογούν τις μεταβολές της AMH πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκθεση στους παραπάνω παράγοντες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών σχετίζεται με παροδική μείωση των επιπέδων της AMH, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό αναστρέψιμη μετά τη διακοπή. Αντίστοιχα, η χημειοθεραπεία προκαλεί έντονη πτώση της AMH λόγω γοναδοτοξικότητας, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται μερική ανάκαμψη της ωοθηκικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε νεότερες γυναίκες και σε λιγότερο τοξικά θεραπευτικά σχήματα. Στον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό, τα επίπεδα της AMH παραμένουν σχετικά διατηρημένα, αντανακλώντας την ύπαρξη ωοθηκικού αποθέματος παρά τη μειωμένη γοναδοτροπική διέγερση. Συμπερασματικά, οι μεταβολές της AMH δεν αντανακλούν πάντα μόνιμη απώλεια του ωοθηκικού αποθέματος, αλλά συχνά υποδηλώνουν λειτουργική και αναστρέψιμη καταστολή της ωοθηκικής δραστηριότητας. Η κατανόηση αυτής της δυναμικής είναι κρίσιμη για την ορθή ερμηνεία της AMH και τη σωστή κλινική διαχείριση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρβανίτη Μαρία Ραφαέλα","Arvaniti Maria Rafaela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448738"],"render_values":[{"text":"uoadl:5448738","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448738","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448738","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5448738","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρβανίτη Μαρία Ραφαέλα","Arvaniti Maria Rafaela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448738"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αντιμυλλέρια ορμόνη (AMH) αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους βιοδείκτες του ωοθηκικού αποθέματος και χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πράξη για την εκτίμηση της γονιμότητας. Ωστόσο, διάφοροι εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδά της, προκαλώντας μεταβολές που δεν αντανακλούν απαραίτητα μόνιμη βλάβη της ωοθηκικής λειτουργίας. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των αναστρέψιμων μεταβολών της AMH σε τρεις κύριες κλινικές καταστάσεις: τη χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών, τη χορήγηση χημειοθεραπείας και τον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed), με επιλογή μελετών που αξιολογούν τις μεταβολές της AMH πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκθεση στους παραπάνω παράγοντες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών σχετίζεται με παροδική μείωση των επιπέδων της AMH, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό αναστρέψιμη μετά τη διακοπή. Αντίστοιχα, η χημειοθεραπεία προκαλεί έντονη πτώση της AMH λόγω γοναδοτοξικότητας, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται μερική ανάκαμψη της ωοθηκικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε νεότερες γυναίκες και σε λιγότερο τοξικά θεραπευτικά σχήματα. Στον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό, τα επίπεδα της AMH παραμένουν σχετικά διατηρημένα, αντανακλώντας την ύπαρξη ωοθηκικού αποθέματος παρά τη μειωμένη γοναδοτροπική διέγερση. Συμπερασματικά, οι μεταβολές της AMH δεν αντανακλούν πάντα μόνιμη απώλεια του ωοθηκικού αποθέματος, αλλά συχνά υποδηλώνουν λειτουργική και αναστρέψιμη καταστολή της ωοθηκικής δραστηριότητας. Η κατανόηση αυτής της δυναμικής είναι κρίσιμη για την ορθή ερμηνεία της AMH και τη σωστή κλινική διαχείριση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας.","Anti-Müllerian hormone (AMH) is a well-established biomarker of ovarian reserve and is widely used in clinical practice to assess female reproductive potential. However, several endogenous and exogenous factors may influence AMH levels, leading to variations that do not necessarily reflect permanent ovarian damage. The aim of this systematic review is to investigate reversible changes in AMH levels across three major clinical conditions: hormonal contraceptive use, chemotherapy exposure, and hypogonadotropic hypogonadism. A systematic literature search was conducted (PubMed), including studies that evaluated AMH levels before, during, and after exposure to these factors. Evidence suggests that hormonal contraceptive use is associated with a transient reduction in AMH levels, which appears largely reversible after discontinuation. Similarly, chemotherapy leads to a marked decline in AMH due to gonadotoxic effects; however, partial recovery of ovarian function has been observed in some patients, particularly in younger women and those receiving less toxic regimens. In hypogonadotropic hypogonadism, AMH levels are relatively preserved, reflecting an intact ovarian follicle pool despite reduced gonadotropin stimulation. In conclusion, changes in AMH levels do not always indicate permanent depletion of ovarian reserve, but often reflect a reversible suppression of ovarian activity. Understanding these dynamics is essential for accurate interpretation of AMH and appropriate clinical decision-making in reproductive medicine."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναστρέψιμες μεταβολές στα επίπεδα της AMH- Συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρβανίτη Μαρία Ραφαέλα","Arvaniti Maria Rafaela"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η αντιμυλλέρια ορμόνη (AMH) αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόπιστους βιοδείκτες του ωοθηκικού αποθέματος και χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πράξη για την εκτίμηση της γονιμότητας. Ωστόσο, διάφοροι εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδά της, προκαλώντας μεταβολές που δεν αντανακλούν απαραίτητα μόνιμη βλάβη της ωοθηκικής λειτουργίας. Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των αναστρέψιμων μεταβολών της AMH σε τρεις κύριες κλινικές καταστάσεις: τη χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών, τη χορήγηση χημειοθεραπείας και τον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό. Η ανασκόπηση βασίστηκε σε αναζήτηση της διεθνούς βιβλιογραφίας (PubMed), με επιλογή μελετών που αξιολογούν τις μεταβολές της AMH πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκθεση στους παραπάνω παράγοντες. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χρήση ορμονικών αντισυλληπτικών σχετίζεται με παροδική μείωση των επιπέδων της AMH, η οποία είναι σε μεγάλο βαθμό αναστρέψιμη μετά τη διακοπή. Αντίστοιχα, η χημειοθεραπεία προκαλεί έντονη πτώση της AMH λόγω γοναδοτοξικότητας, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται μερική ανάκαμψη της ωοθηκικής λειτουργίας, ιδιαίτερα σε νεότερες γυναίκες και σε λιγότερο τοξικά θεραπευτικά σχήματα. Στον υπογοναδοτροφικό υπογοναδισμό, τα επίπεδα της AMH παραμένουν σχετικά διατηρημένα, αντανακλώντας την ύπαρξη ωοθηκικού αποθέματος παρά τη μειωμένη γοναδοτροπική διέγερση. Συμπερασματικά, οι μεταβολές της AMH δεν αντανακλούν πάντα μόνιμη απώλεια του ωοθηκικού αποθέματος, αλλά συχνά υποδηλώνουν λειτουργική και αναστρέψιμη καταστολή της ωοθηκικής δραστηριότητας. Η κατανόηση αυτής της δυναμικής είναι κρίσιμη για την ορθή ερμηνεία της AMH και τη σωστή κλινική διαχείριση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας.","Anti-Müllerian hormone (AMH) is a well-established biomarker of ovarian reserve and is widely used in clinical practice to assess female reproductive potential. However, several endogenous and exogenous factors may influence AMH levels, leading to variations that do not necessarily reflect permanent ovarian damage. The aim of this systematic review is to investigate reversible changes in AMH levels across three major clinical conditions: hormonal contraceptive use, chemotherapy exposure, and hypogonadotropic hypogonadism. A systematic literature search was conducted (PubMed), including studies that evaluated AMH levels before, during, and after exposure to these factors. Evidence suggests that hormonal contraceptive use is associated with a transient reduction in AMH levels, which appears largely reversible after discontinuation. Similarly, chemotherapy leads to a marked decline in AMH due to gonadotoxic effects; however, partial recovery of ovarian function has been observed in some patients, particularly in younger women and those receiving less toxic regimens. In hypogonadotropic hypogonadism, AMH levels are relatively preserved, reflecting an intact ovarian follicle pool despite reduced gonadotropin stimulation. In conclusion, changes in AMH levels do not always indicate permanent depletion of ovarian reserve, but often reflect a reversible suppression of ovarian activity. Understanding these dynamics is essential for accurate interpretation of AMH and appropriate clinical decision-making in reproductive medicine."],"dc:identifier":["uoadl:5448738","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448738"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αναστρέψιμες μεταβολές στα επίπεδα της AMH- Συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z"}