{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448743"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448743","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κοχλιακή εμφύτευση σε ασθενείς με δυσπλασία κοινής κοιλότητας: συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Η δυσπλασία κοινής κοιλότητας (CCD) αποτελεί μια δυσπλασία του έσω ωτός, χαρακτηρίζεται από την συνένωση κοχλιακών και αιθουσαίων σχηματισμών σε μια μονήρη κύστη και εμφανίζεται με πρακτική κώφωση, στην αντιμετώπιση της οποίας κύριο ρόλο έχει η κοχλιακή εμφύτευση. Ωστόσο, αυτή παρουσιάζει δυσκολίες σε αυτή την ομάδα ασθενών και ποίκιλα μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τα αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην ακοή και την ομιλία των ασθενών με CCD στις βάσεις δεδομένων και τα μητρώα Medline, Scopus, Web of Science, Cochrane library και Clinicaltrials.gov. Όλες οι μη τυχαιοποιημένες μελέτες παρέμβασης, δημοσιευμένες στα αγγλικά, από τον Ιανουάριο του 1996 έως τον Απρίλιο του 2026, εντάχθηκαν στη διαλογή. Αναζητήθηκαν τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην CCD, συγκρίσεις των αποτελεσμάτων της κοχλιακής εμφύτευσης στις ακουστικές επιδόσεις και στην ανάπτυξη και κατανόηση της ομιλίας μεταξύ ασθενών με CCD και με φυσιολογικό κοχλία. Τα ίδια αποτελέσματα αναζητήθηκαν και για σύγκριση μεταξύ άλλων τύπων δυσπλασιών έσω ωτός και της CCD. Τα αποτελέσματα μετρήθηκαν με τις κλίμακες αναφοράς γονέων/εκπαιδευτικών Κατηγορίες Aκουστικής Eπίδοσης (CAP), Κλίμακα Σημαντικής Ακουστικής Ενσωμάτωσης (ΜΑIS), Βαθμολογία Κατανόησης Ομιλίας (SIR) και Kλίμακα Σημαντικής Χρήσης Λόγου (MUSS), με τον ουδό της ακοής και με δοκιμασίες αντίληψης ομιλίας. Αποτελέσματα: Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην ανασκόπηση ήταν 24 και αυτές αφορούσαν 190 ασθενείς με CCD, εκ των οποίων τα 88 ήταν αγόρια. Έγιναν 197 κοχλιακές εμφυτεύσεις με μικρότερη μέση ηλικία εμφύτευσης τα 1,3 έτη και μεγαλύτερη τα 7,3 έτη. Όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα, 14/14 μελέτες που χρησιμοποίησαν τις CAP, ανέδειξαν ότι μετεγχειρητικές τιμές του ήταν υψηλότερες. Το ίδιο ανέδειξαν 6 μελέτες με βάση τη MAIS, 12 με βάση τη SIR, 2 τη MUSS, 5 με βάση τον ουδό ακοής και 10 με βάση τις λοιπές δοκιμασίες ομιλίας. Παρόλο που υπάρχει σαφής μετεγχειρητική βελτίωση όλων των δεικτών, οι ασθενείς με CCD δεν κατάφεραν να επιτύχουν επιδόσεις αντίστοιχες με εκείνες των ασθενών με φυσιολογικό κοχλία. Σε μια σύνθεση των δεδομένων από 7 μελέτες της ανασκόπησης αναδείχθηκε πως το ¼ των παιδιών με CCD και 4 στα 10 παιδιά με φυσιολογικό κοχλία είχαν μετεγχειρητικές τιμές CAP πάνω από έξι, δηλαδή δυνατότητα κατανόησης ομιλίας χωρίς χειλεοανάγνωση ή/και χρήση τηλεφώνου με γνωστό ακροατή. Επίσης, στο σύνδρομο διευρυμένου υδραγωγού της αιθούσης (LVAS) παρατηρούνται καλύτερα μετεγχειρητικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CCD σε όσες μελέτες αναδείχθηκε στατιστική σημαντικότητα. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη χειρουργική τεχνική ήταν αυτή της σχισμοειδούς λαβυρινθοτομής. Υπερείχε η χρήση των ευθέων ηλεκτροδίων και οι πιο συχνές επιπλοκές ήταν η εκροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) διεγχειρητικά και η διέγερση του προσωπικού νεύρου μετά την ενεργοποίηση του εμφυτεύματος στην μετεγχειρητική περίοδο. Συζήτηση: Τα αποτελέσματα είναι σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες και ανασκοπήσεις όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα και τη σύγκριση με φυσιολογικό κοχλία. Σχετικά με τη σύγκριση με το LVAS, επίσης, διαπιστώνονται παρόμοια αποτελέσματα ωστόσο σε προηγούμενες μελέτες η δυσπλασία Mondini εμφάνισε, επίσης, καλύτερα αποτελέσματα, το οποίο δεν επιβεβαιώνεται στην παρούσα μελέτη. Συμπεράσματα: Νέες χειρουργικές τεχνικές για την μείωση του χειρουργικού χρόνου, την αποφυγή εκροής ΕΝΥ, και την προστασία του προσωπικού νεύρου και εξελιγμένα ηλεκτρόδια κατάλληλα για κάθε είδους δυσπλασία αναπτύσσονται. Η εφαρμογή αυτών ενδέχεται να έχει θετικό αντίκτυπο στις ακουστικές επιδόσεις, την κατανόηση και την ανάπτυξη της ομιλίας μετεγχειρητικά.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η δυσπλασία κοινής κοιλότητας (CCD) αποτελεί μια δυσπλασία του έσω ωτός, χαρακτηρίζεται από την συνένωση κοχλιακών και αιθουσαίων σχηματισμών σε μια μονήρη κύστη και εμφανίζεται με πρακτική κώφωση, στην αντιμετώπιση της οποίας κύριο ρόλο έχει η κοχλιακή εμφύτευση. Ωστόσο, αυτή παρουσιάζει δυσκολίες σε αυτή την ομάδα ασθενών και ποίκιλα μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τα αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην ακοή και την ομιλία των ασθενών με CCD στις βάσεις δεδομένων και τα μητρώα Medline, Scopus, Web of Science, Cochrane library και Clinicaltrials.gov. Όλες οι μη τυχαιοποιημένες μελέτες παρέμβασης, δημοσιευμένες στα αγγλικά, από τον Ιανουάριο του 1996 έως τον Απρίλιο του 2026, εντάχθηκαν στη διαλογή. Αναζητήθηκαν τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην CCD, συγκρίσεις των αποτελεσμάτων της κοχλιακής εμφύτευσης στις ακουστικές επιδόσεις και στην ανάπτυξη και κατανόηση της ομιλίας μεταξύ ασθενών με CCD και με φυσιολογικό κοχλία. Τα ίδια αποτελέσματα αναζητήθηκαν και για σύγκριση μεταξύ άλλων τύπων δυσπλασιών έσω ωτός και της CCD. Τα αποτελέσματα μετρήθηκαν με τις κλίμακες αναφοράς γονέων/εκπαιδευτικών Κατηγορίες Aκουστικής Eπίδοσης (CAP), Κλίμακα Σημαντικής Ακουστικής Ενσωμάτωσης (ΜΑIS), Βαθμολογία Κατανόησης Ομιλίας (SIR) και Kλίμακα Σημαντικής Χρήσης Λόγου (MUSS), με τον ουδό της ακοής και με δοκιμασίες αντίληψης ομιλίας. Αποτελέσματα: Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην ανασκόπηση ήταν 24 και αυτές αφορούσαν 190 ασθενείς με CCD, εκ των οποίων τα 88 ήταν αγόρια. Έγιναν 197 κοχλιακές εμφυτεύσεις με μικρότερη μέση ηλικία εμφύτευσης τα 1,3 έτη και μεγαλύτερη τα 7,3 έτη. Όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα, 14/14 μελέτες που χρησιμοποίησαν τις CAP, ανέδειξαν ότι μετεγχειρητικές τιμές του ήταν υψηλότερες. Το ίδιο ανέδειξαν 6 μελέτες με βάση τη MAIS, 12 με βάση τη SIR, 2 τη MUSS, 5 με βάση τον ουδό ακοής και 10 με βάση τις λοιπές δοκιμασίες ομιλίας. Παρόλο που υπάρχει σαφής μετεγχειρητική βελτίωση όλων των δεικτών, οι ασθενείς με CCD δεν κατάφεραν να επιτύχουν επιδόσεις αντίστοιχες με εκείνες των ασθενών με φυσιολογικό κοχλία. Σε μια σύνθεση των δεδομένων από 7 μελέτες της ανασκόπησης αναδείχθηκε πως το ¼ των παιδιών με CCD και 4 στα 10 παιδιά με φυσιολογικό κοχλία είχαν μετεγχειρητικές τιμές CAP πάνω από έξι, δηλαδή δυνατότητα κατανόησης ομιλίας χωρίς χειλεοανάγνωση ή/και χρήση τηλεφώνου με γνωστό ακροατή. Επίσης, στο σύνδρομο διευρυμένου υδραγωγού της αιθούσης (LVAS) παρατηρούνται καλύτερα μετεγχειρητικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CCD σε όσες μελέτες αναδείχθηκε στατιστική σημαντικότητα. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη χειρουργική τεχνική ήταν αυτή της σχισμοειδούς λαβυρινθοτομής. Υπερείχε η χρήση των ευθέων ηλεκτροδίων και οι πιο συχνές επιπλοκές ήταν η εκροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) διεγχειρητικά και η διέγερση του προσωπικού νεύρου μετά την ενεργοποίηση του εμφυτεύματος στην μετεγχειρητική περίοδο. Συζήτηση: Τα αποτελέσματα είναι σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες και ανασκοπήσεις όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα και τη σύγκριση με φυσιολογικό κοχλία. Σχετικά με τη σύγκριση με το LVAS, επίσης, διαπιστώνονται παρόμοια αποτελέσματα ωστόσο σε προηγούμενες μελέτες η δυσπλασία Mondini εμφάνισε, επίσης, καλύτερα αποτελέσματα, το οποίο δεν επιβεβαιώνεται στην παρούσα μελέτη. Συμπεράσματα: Νέες χειρουργικές τεχνικές για την μείωση του χειρουργικού χρόνου, την αποφυγή εκροής ΕΝΥ, και την προστασία του προσωπικού νεύρου και εξελιγμένα ηλεκτρόδια κατάλληλα για κάθε είδους δυσπλασία αναπτύσσονται. Η εφαρμογή αυτών ενδέχεται να έχει θετικό αντίκτυπο στις ακουστικές επιδόσεις, την κατανόηση και την ανάπτυξη της ομιλίας μετεγχειρητικά.","abstract_has_math":false,"creators":["Σκουλουδάκη Αγάπη-Ηλιάνα","Skouloudaki Agapi-Iliana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448743"],"render_values":[{"text":"uoadl:5448743","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448743","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448743","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5448743","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκουλουδάκη Αγάπη-Ηλιάνα","Skouloudaki Agapi-Iliana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448743","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448743"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η δυσπλασία κοινής κοιλότητας (CCD) αποτελεί μια δυσπλασία του έσω ωτός, χαρακτηρίζεται από την συνένωση κοχλιακών και αιθουσαίων σχηματισμών σε μια μονήρη κύστη και εμφανίζεται με πρακτική κώφωση, στην αντιμετώπιση της οποίας κύριο ρόλο έχει η κοχλιακή εμφύτευση. Ωστόσο, αυτή παρουσιάζει δυσκολίες σε αυτή την ομάδα ασθενών και ποίκιλα μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τα αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην ακοή και την ομιλία των ασθενών με CCD στις βάσεις δεδομένων και τα μητρώα Medline, Scopus, Web of Science, Cochrane library και Clinicaltrials.gov. Όλες οι μη τυχαιοποιημένες μελέτες παρέμβασης, δημοσιευμένες στα αγγλικά, από τον Ιανουάριο του 1996 έως τον Απρίλιο του 2026, εντάχθηκαν στη διαλογή. Αναζητήθηκαν τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην CCD, συγκρίσεις των αποτελεσμάτων της κοχλιακής εμφύτευσης στις ακουστικές επιδόσεις και στην ανάπτυξη και κατανόηση της ομιλίας μεταξύ ασθενών με CCD και με φυσιολογικό κοχλία. Τα ίδια αποτελέσματα αναζητήθηκαν και για σύγκριση μεταξύ άλλων τύπων δυσπλασιών έσω ωτός και της CCD. Τα αποτελέσματα μετρήθηκαν με τις κλίμακες αναφοράς γονέων/εκπαιδευτικών Κατηγορίες Aκουστικής Eπίδοσης (CAP), Κλίμακα Σημαντικής Ακουστικής Ενσωμάτωσης (ΜΑIS), Βαθμολογία Κατανόησης Ομιλίας (SIR) και Kλίμακα Σημαντικής Χρήσης Λόγου (MUSS), με τον ουδό της ακοής και με δοκιμασίες αντίληψης ομιλίας. Αποτελέσματα: Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην ανασκόπηση ήταν 24 και αυτές αφορούσαν 190 ασθενείς με CCD, εκ των οποίων τα 88 ήταν αγόρια. Έγιναν 197 κοχλιακές εμφυτεύσεις με μικρότερη μέση ηλικία εμφύτευσης τα 1,3 έτη και μεγαλύτερη τα 7,3 έτη. Όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα, 14/14 μελέτες που χρησιμοποίησαν τις CAP, ανέδειξαν ότι μετεγχειρητικές τιμές του ήταν υψηλότερες. Το ίδιο ανέδειξαν 6 μελέτες με βάση τη MAIS, 12 με βάση τη SIR, 2 τη MUSS, 5 με βάση τον ουδό ακοής και 10 με βάση τις λοιπές δοκιμασίες ομιλίας. Παρόλο που υπάρχει σαφής μετεγχειρητική βελτίωση όλων των δεικτών, οι ασθενείς με CCD δεν κατάφεραν να επιτύχουν επιδόσεις αντίστοιχες με εκείνες των ασθενών με φυσιολογικό κοχλία. Σε μια σύνθεση των δεδομένων από 7 μελέτες της ανασκόπησης αναδείχθηκε πως το ¼ των παιδιών με CCD και 4 στα 10 παιδιά με φυσιολογικό κοχλία είχαν μετεγχειρητικές τιμές CAP πάνω από έξι, δηλαδή δυνατότητα κατανόησης ομιλίας χωρίς χειλεοανάγνωση ή/και χρήση τηλεφώνου με γνωστό ακροατή. Επίσης, στο σύνδρομο διευρυμένου υδραγωγού της αιθούσης (LVAS) παρατηρούνται καλύτερα μετεγχειρητικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CCD σε όσες μελέτες αναδείχθηκε στατιστική σημαντικότητα. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη χειρουργική τεχνική ήταν αυτή της σχισμοειδούς λαβυρινθοτομής. Υπερείχε η χρήση των ευθέων ηλεκτροδίων και οι πιο συχνές επιπλοκές ήταν η εκροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) διεγχειρητικά και η διέγερση του προσωπικού νεύρου μετά την ενεργοποίηση του εμφυτεύματος στην μετεγχειρητική περίοδο. Συζήτηση: Τα αποτελέσματα είναι σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες και ανασκοπήσεις όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα και τη σύγκριση με φυσιολογικό κοχλία. Σχετικά με τη σύγκριση με το LVAS, επίσης, διαπιστώνονται παρόμοια αποτελέσματα ωστόσο σε προηγούμενες μελέτες η δυσπλασία Mondini εμφάνισε, επίσης, καλύτερα αποτελέσματα, το οποίο δεν επιβεβαιώνεται στην παρούσα μελέτη. Συμπεράσματα: Νέες χειρουργικές τεχνικές για την μείωση του χειρουργικού χρόνου, την αποφυγή εκροής ΕΝΥ, και την προστασία του προσωπικού νεύρου και εξελιγμένα ηλεκτρόδια κατάλληλα για κάθε είδους δυσπλασία αναπτύσσονται. Η εφαρμογή αυτών ενδέχεται να έχει θετικό αντίκτυπο στις ακουστικές επιδόσεις, την κατανόηση και την ανάπτυξη της ομιλίας μετεγχειρητικά.","Introduction: Common cavity deformity (CCD) is an inner ear malformation characterized by the confluence of cochlear and vestibular structures into a single cystic cavity. It presents with profound deafness, for which cochlear implantation is the primary therapeutic approach. However, this procedure has challenges and yields variable postoperative outcomes. Methods: An extensive literature review was conducted regarding the audiological and speech outcomes of cochlear implantation in patients with CCD, using the Medline, Scopus, Web of Science, Cochrane Library, and ClinicalTrials.gov databases and registries. All Non-Randomized Studies of Interventions published in English between January 1996 and April 2026 were included in the screening process. The publications were examined for postoperative cochlear implantation outcomes and for comparisons of auditory performance, speech development and perception, between patients with CCD and with normal cochlear anatomy. The same results for comparing various types of inner ear malformations with CCD were also sought. Outcomes were measured using the parent/teacher rating scales Categories of Auditory Performance (CAP), Meaningful Auditory Integration Scale (MAIS), Speech Intelligibility Rating (SIR), and Meaningful Use of Speech Scale (MUSS), as well as hearing thresholds and speech perception tests. Results: Twenty-four studies were included in the review and they involved 190 patients with CCD, of whom 88 were male. Also, 197 cochlear implants were performed with the mean age of implantation ranging from 1.3 years to 7.3 years. Regarding the postoperative results, 14/14 studies that used CAP showed that the postoperative values were higher than the preoperative ones. The same was shown by 6 studies based on MAIS, 12 based on SIR, 2 on MUSS, 5 based on hearing threshold and 10 based on other speech perception tests. Although there is a clear postoperative improvement, patients with CCD did not achieve performance equivalent to that of patients with normal cochlea. A data synthesis of 7 studies in the review demonstrated that ¼ of children with CCD and 4 out of 10 children with a normal cochlea achieved postoperative CAP scores above 6, indicating the ability to understand conversation without lipreading and/or use of telephone with known listener. In addition, patients with enlarged vestibular aqueduct syndrome (LVAS) have shown better postoperative results compared to CCD patiens in all studies that proved statistical significance. The most frequently used surgical technique was that of single-slit or slotted labyrinthotomy. Most surgeons used straight electrodes and the most frequent complications were gusher intraoperatively and facial nerve stimulation after activation of the cochlear implant during the postoperative period. Discussion: These results are in line with previous studies and systematic reviews as far as postoperative outcomes and the comparison with normal cochlea are concerned. Comparison with LVAS also has previously shown similar audiological and speech outcomes, however in previous studies Mondini dysplasia also yielded better outcomes, which is not confirmed in the present study. Conclusions: New surgical techniques to reduce surgical time, avoid gusher and protect the facial nerve are being published and advanced electrodes, suitable for all types of malformations, are being developed. Their application to clinical practice may have a positive impact on auditory performance and speech development and perception postoperatively."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κοχλιακή εμφύτευση σε ασθενείς με δυσπλασία κοινής κοιλότητας: συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκουλουδάκη Αγάπη-Ηλιάνα","Skouloudaki Agapi-Iliana"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η δυσπλασία κοινής κοιλότητας (CCD) αποτελεί μια δυσπλασία του έσω ωτός, χαρακτηρίζεται από την συνένωση κοχλιακών και αιθουσαίων σχηματισμών σε μια μονήρη κύστη και εμφανίζεται με πρακτική κώφωση, στην αντιμετώπιση της οποίας κύριο ρόλο έχει η κοχλιακή εμφύτευση. Ωστόσο, αυτή παρουσιάζει δυσκολίες σε αυτή την ομάδα ασθενών και ποίκιλα μετεγχειρητικά αποτελέσματα. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε εκτεταμένη ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τα αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην ακοή και την ομιλία των ασθενών με CCD στις βάσεις δεδομένων και τα μητρώα Medline, Scopus, Web of Science, Cochrane library και Clinicaltrials.gov. Όλες οι μη τυχαιοποιημένες μελέτες παρέμβασης, δημοσιευμένες στα αγγλικά, από τον Ιανουάριο του 1996 έως τον Απρίλιο του 2026, εντάχθηκαν στη διαλογή. Αναζητήθηκαν τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα της κοχλιακής εμφύτευσης στην CCD, συγκρίσεις των αποτελεσμάτων της κοχλιακής εμφύτευσης στις ακουστικές επιδόσεις και στην ανάπτυξη και κατανόηση της ομιλίας μεταξύ ασθενών με CCD και με φυσιολογικό κοχλία. Τα ίδια αποτελέσματα αναζητήθηκαν και για σύγκριση μεταξύ άλλων τύπων δυσπλασιών έσω ωτός και της CCD. Τα αποτελέσματα μετρήθηκαν με τις κλίμακες αναφοράς γονέων/εκπαιδευτικών Κατηγορίες Aκουστικής Eπίδοσης (CAP), Κλίμακα Σημαντικής Ακουστικής Ενσωμάτωσης (ΜΑIS), Βαθμολογία Κατανόησης Ομιλίας (SIR) και Kλίμακα Σημαντικής Χρήσης Λόγου (MUSS), με τον ουδό της ακοής και με δοκιμασίες αντίληψης ομιλίας. Αποτελέσματα: Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην ανασκόπηση ήταν 24 και αυτές αφορούσαν 190 ασθενείς με CCD, εκ των οποίων τα 88 ήταν αγόρια. Έγιναν 197 κοχλιακές εμφυτεύσεις με μικρότερη μέση ηλικία εμφύτευσης τα 1,3 έτη και μεγαλύτερη τα 7,3 έτη. Όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα, 14/14 μελέτες που χρησιμοποίησαν τις CAP, ανέδειξαν ότι μετεγχειρητικές τιμές του ήταν υψηλότερες. Το ίδιο ανέδειξαν 6 μελέτες με βάση τη MAIS, 12 με βάση τη SIR, 2 τη MUSS, 5 με βάση τον ουδό ακοής και 10 με βάση τις λοιπές δοκιμασίες ομιλίας. Παρόλο που υπάρχει σαφής μετεγχειρητική βελτίωση όλων των δεικτών, οι ασθενείς με CCD δεν κατάφεραν να επιτύχουν επιδόσεις αντίστοιχες με εκείνες των ασθενών με φυσιολογικό κοχλία. Σε μια σύνθεση των δεδομένων από 7 μελέτες της ανασκόπησης αναδείχθηκε πως το ¼ των παιδιών με CCD και 4 στα 10 παιδιά με φυσιολογικό κοχλία είχαν μετεγχειρητικές τιμές CAP πάνω από έξι, δηλαδή δυνατότητα κατανόησης ομιλίας χωρίς χειλεοανάγνωση ή/και χρήση τηλεφώνου με γνωστό ακροατή. Επίσης, στο σύνδρομο διευρυμένου υδραγωγού της αιθούσης (LVAS) παρατηρούνται καλύτερα μετεγχειρητικά αποτελέσματα σε σχέση με τη CCD σε όσες μελέτες αναδείχθηκε στατιστική σημαντικότητα. Η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη χειρουργική τεχνική ήταν αυτή της σχισμοειδούς λαβυρινθοτομής. Υπερείχε η χρήση των ευθέων ηλεκτροδίων και οι πιο συχνές επιπλοκές ήταν η εκροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού (ΕΝΥ) διεγχειρητικά και η διέγερση του προσωπικού νεύρου μετά την ενεργοποίηση του εμφυτεύματος στην μετεγχειρητική περίοδο. Συζήτηση: Τα αποτελέσματα είναι σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες και ανασκοπήσεις όσον αφορά τα μετεγχειρητικά αποτελέσματα και τη σύγκριση με φυσιολογικό κοχλία. Σχετικά με τη σύγκριση με το LVAS, επίσης, διαπιστώνονται παρόμοια αποτελέσματα ωστόσο σε προηγούμενες μελέτες η δυσπλασία Mondini εμφάνισε, επίσης, καλύτερα αποτελέσματα, το οποίο δεν επιβεβαιώνεται στην παρούσα μελέτη. Συμπεράσματα: Νέες χειρουργικές τεχνικές για την μείωση του χειρουργικού χρόνου, την αποφυγή εκροής ΕΝΥ, και την προστασία του προσωπικού νεύρου και εξελιγμένα ηλεκτρόδια κατάλληλα για κάθε είδους δυσπλασία αναπτύσσονται. Η εφαρμογή αυτών ενδέχεται να έχει θετικό αντίκτυπο στις ακουστικές επιδόσεις, την κατανόηση και την ανάπτυξη της ομιλίας μετεγχειρητικά.","Introduction: Common cavity deformity (CCD) is an inner ear malformation characterized by the confluence of cochlear and vestibular structures into a single cystic cavity. It presents with profound deafness, for which cochlear implantation is the primary therapeutic approach. However, this procedure has challenges and yields variable postoperative outcomes. Methods: An extensive literature review was conducted regarding the audiological and speech outcomes of cochlear implantation in patients with CCD, using the Medline, Scopus, Web of Science, Cochrane Library, and ClinicalTrials.gov databases and registries. All Non-Randomized Studies of Interventions published in English between January 1996 and April 2026 were included in the screening process. The publications were examined for postoperative cochlear implantation outcomes and for comparisons of auditory performance, speech development and perception, between patients with CCD and with normal cochlear anatomy. The same results for comparing various types of inner ear malformations with CCD were also sought. Outcomes were measured using the parent/teacher rating scales Categories of Auditory Performance (CAP), Meaningful Auditory Integration Scale (MAIS), Speech Intelligibility Rating (SIR), and Meaningful Use of Speech Scale (MUSS), as well as hearing thresholds and speech perception tests. Results: Twenty-four studies were included in the review and they involved 190 patients with CCD, of whom 88 were male. Also, 197 cochlear implants were performed with the mean age of implantation ranging from 1.3 years to 7.3 years. Regarding the postoperative results, 14/14 studies that used CAP showed that the postoperative values were higher than the preoperative ones. The same was shown by 6 studies based on MAIS, 12 based on SIR, 2 on MUSS, 5 based on hearing threshold and 10 based on other speech perception tests. Although there is a clear postoperative improvement, patients with CCD did not achieve performance equivalent to that of patients with normal cochlea. A data synthesis of 7 studies in the review demonstrated that ¼ of children with CCD and 4 out of 10 children with a normal cochlea achieved postoperative CAP scores above 6, indicating the ability to understand conversation without lipreading and/or use of telephone with known listener. In addition, patients with enlarged vestibular aqueduct syndrome (LVAS) have shown better postoperative results compared to CCD patiens in all studies that proved statistical significance. The most frequently used surgical technique was that of single-slit or slotted labyrinthotomy. Most surgeons used straight electrodes and the most frequent complications were gusher intraoperatively and facial nerve stimulation after activation of the cochlear implant during the postoperative period. Discussion: These results are in line with previous studies and systematic reviews as far as postoperative outcomes and the comparison with normal cochlea are concerned. Comparison with LVAS also has previously shown similar audiological and speech outcomes, however in previous studies Mondini dysplasia also yielded better outcomes, which is not confirmed in the present study. Conclusions: New surgical techniques to reduce surgical time, avoid gusher and protect the facial nerve are being published and advanced electrodes, suitable for all types of malformations, are being developed. Their application to clinical practice may have a positive impact on auditory performance and speech development and perception postoperatively."],"dc:identifier":["uoadl:5448743","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448743"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κοχλιακή εμφύτευση σε ασθενείς με δυσπλασία κοινής κοιλότητας: συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z"}