{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448876"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5448876","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το γενετικό προφίλ των γυναικών με ενδομητριωσικές αλλοιώσεις και η συσχέτιση του με την υπογονιμότητα","abstract":"Η ενδομητρίωση αποτελεί χρόνια, φλεγμονώδη και οιστρογονοεξαρτώμενη γυναικολογική νόσο που επηρεάζει περίπου το 6–10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και συνδέεται στενά με την υπογονιμότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του γενετικού και επιγενετικού προφίλ γυναικών με ενδομητριωτικές αλλοιώσεις και η αξιολόγηση της συσχέτισής του με τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα. Μέσω βιβλιογραφική ανασκόπηση μελετών από τη βάση δεδομένων PubMed, αναλύθηκαν τα κυριότερα γενετικά, επιγενετικά και ανοσολογικά δεδομένα που σχετίζονται με την παθογένεια της νόσου. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ενδομητρίωση διαθέτει ισχυρό γενετικό υπόβαθρο, με μελέτες GWAS να εντοπίζουν σημαντικές γενετικές παραλλαγές (SNPs) σε πολλαπλά χρωμοσώματα. Βασικά γονίδια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν τα HOXA10 και HOXA11, η υποέκφραση των οποίων μειώνει την ενδομητρική δεκτικότητα, καθώς και τα γονίδια των οιστρογονικών υποδοχέων ESR1 και ESR2, των οποίων η ανισορροπία οδηγεί σε υπερέκφραση του ERβ στον έκτοπο ιστό. Ταυτόχρονα, επιγενετικοί μηχανισμοί, όπως μεθυλίωση DNA, τροποποιήσεις ιστονών και μη κωδικοποιητικά RNA, φαίνεται να ενισχύουν τη φλεγμονή, την παραγωγή οιστρογόνων και την αντίσταση στην προγεστερόνη. Το χρόνιο φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον, μέσω κυτοκινών όπως TNF-α, IL-6 και IL-1β, επιδεινώνει την ποιότητα των ωαρίων και διαταράσσει τη διαδικασία εμφύτευσης. Συμπερασματικά, η υπογονιμότητα στην ενδομητρίωση αποτελεί πολυπαραγοντικό φαινόμενο που προκύπτει από τη συνδυαστική δράση γενετικών, επιγενετικών και ανοσολογικών διαταραχών. Η αναγνώριση αξιόπιστων βιοδεικτών αποτελεί μελλοντική προτεραιότητα για την έγκαιρη διάγνωση και την εξατομικευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση.","abstract_html":"Η ενδομητρίωση αποτελεί χρόνια, φλεγμονώδη και οιστρογονοεξαρτώμενη γυναικολογική νόσο που επηρεάζει περίπου το 6–10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και συνδέεται στενά με την υπογονιμότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του γενετικού και επιγενετικού προφίλ γυναικών με ενδομητριωτικές αλλοιώσεις και η αξιολόγηση της συσχέτισής του με τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα. Μέσω βιβλιογραφική ανασκόπηση μελετών από τη βάση δεδομένων PubMed, αναλύθηκαν τα κυριότερα γενετικά, επιγενετικά και ανοσολογικά δεδομένα που σχετίζονται με την παθογένεια της νόσου. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ενδομητρίωση διαθέτει ισχυρό γενετικό υπόβαθρο, με μελέτες GWAS να εντοπίζουν σημαντικές γενετικές παραλλαγές (SNPs) σε πολλαπλά χρωμοσώματα. Βασικά γονίδια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν τα HOXA10 και HOXA11, η υποέκφραση των οποίων μειώνει την ενδομητρική δεκτικότητα, καθώς και τα γονίδια των οιστρογονικών υποδοχέων ESR1 και ESR2, των οποίων η ανισορροπία οδηγεί σε υπερέκφραση του ERβ στον έκτοπο ιστό. Ταυτόχρονα, επιγενετικοί μηχανισμοί, όπως μεθυλίωση DNA, τροποποιήσεις ιστονών και μη κωδικοποιητικά RNA, φαίνεται να ενισχύουν τη φλεγμονή, την παραγωγή οιστρογόνων και την αντίσταση στην προγεστερόνη. Το χρόνιο φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον, μέσω κυτοκινών όπως TNF-α, IL-6 και IL-1β, επιδεινώνει την ποιότητα των ωαρίων και διαταράσσει τη διαδικασία εμφύτευσης. Συμπερασματικά, η υπογονιμότητα στην ενδομητρίωση αποτελεί πολυπαραγοντικό φαινόμενο που προκύπτει από τη συνδυαστική δράση γενετικών, επιγενετικών και ανοσολογικών διαταραχών. Η αναγνώριση αξιόπιστων βιοδεικτών αποτελεί μελλοντική προτεραιότητα για την έγκαιρη διάγνωση και την εξατομικευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζησπύρου Ειρήνη-Ισιδώρα","Chatzispyrou Eirini-isidora"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448876"],"render_values":[{"text":"uoadl:5448876","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448876","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448876","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5448876","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζησπύρου Ειρήνη-Ισιδώρα","Chatzispyrou Eirini-isidora"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5448876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448876"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ενδομητρίωση αποτελεί χρόνια, φλεγμονώδη και οιστρογονοεξαρτώμενη γυναικολογική νόσο που επηρεάζει περίπου το 6–10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και συνδέεται στενά με την υπογονιμότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του γενετικού και επιγενετικού προφίλ γυναικών με ενδομητριωτικές αλλοιώσεις και η αξιολόγηση της συσχέτισής του με τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα. Μέσω βιβλιογραφική ανασκόπηση μελετών από τη βάση δεδομένων PubMed, αναλύθηκαν τα κυριότερα γενετικά, επιγενετικά και ανοσολογικά δεδομένα που σχετίζονται με την παθογένεια της νόσου. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ενδομητρίωση διαθέτει ισχυρό γενετικό υπόβαθρο, με μελέτες GWAS να εντοπίζουν σημαντικές γενετικές παραλλαγές (SNPs) σε πολλαπλά χρωμοσώματα. Βασικά γονίδια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν τα HOXA10 και HOXA11, η υποέκφραση των οποίων μειώνει την ενδομητρική δεκτικότητα, καθώς και τα γονίδια των οιστρογονικών υποδοχέων ESR1 και ESR2, των οποίων η ανισορροπία οδηγεί σε υπερέκφραση του ERβ στον έκτοπο ιστό. Ταυτόχρονα, επιγενετικοί μηχανισμοί, όπως μεθυλίωση DNA, τροποποιήσεις ιστονών και μη κωδικοποιητικά RNA, φαίνεται να ενισχύουν τη φλεγμονή, την παραγωγή οιστρογόνων και την αντίσταση στην προγεστερόνη. Το χρόνιο φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον, μέσω κυτοκινών όπως TNF-α, IL-6 και IL-1β, επιδεινώνει την ποιότητα των ωαρίων και διαταράσσει τη διαδικασία εμφύτευσης. Συμπερασματικά, η υπογονιμότητα στην ενδομητρίωση αποτελεί πολυπαραγοντικό φαινόμενο που προκύπτει από τη συνδυαστική δράση γενετικών, επιγενετικών και ανοσολογικών διαταραχών. Η αναγνώριση αξιόπιστων βιοδεικτών αποτελεί μελλοντική προτεραιότητα για την έγκαιρη διάγνωση και την εξατομικευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση.","Endometriosis is a chronic, inflammatory, and estrogen-dependent gynecological disease that affects approximately 6–10% of women of reproductive age and is closely associated with infertility. The aim of the present study is to investigate the genetic and epigenetic profile of women with endometriotic lesions and to evaluate its association with reduced reproductive capacity. Through a literature review of studies retrieved from the PubMed database, the main genetic, epigenetic, and immunological data associated with the pathogenesis of the disease were analyzed. The findings indicate that endometriosis has a strong genetic background, with GWAS studies identifying significant genetic variants (SNPs) across multiple chromosomes. Key genes involved include HOXA10 and HOXA11, whose reduced expression decreases endometrial receptivity, as well as the estrogen receptor genes ESR1 and ESR2, whose imbalance leads to ERβ overexpression in ectopic tissue. At the same time, epigenetic mechanisms, such as DNA methylation, histone modifications, and non-coding RNAs, appear to promote inflammation, estrogen production, and progesterone resistance. The chronic inflammatory microenvironment, through cytokines such as TNF-α, IL-6, and IL-1β, may impair oocyte quality and disrupt the implantation process. In conclusion, infertility in endometriosis is a multifactorial phenomenon resulting from the combined effects of genetic, epigenetic, and immunological alterations. The identification of reliable biomarkers represents a future priority for early diagnosis and personalized therapeutic management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το γενετικό προφίλ των γυναικών με ενδομητριωσικές αλλοιώσεις και η συσχέτιση του με την υπογονιμότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζησπύρου Ειρήνη-Ισιδώρα","Chatzispyrou Eirini-isidora"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η ενδομητρίωση αποτελεί χρόνια, φλεγμονώδη και οιστρογονοεξαρτώμενη γυναικολογική νόσο που επηρεάζει περίπου το 6–10% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και συνδέεται στενά με την υπογονιμότητα. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του γενετικού και επιγενετικού προφίλ γυναικών με ενδομητριωτικές αλλοιώσεις και η αξιολόγηση της συσχέτισής του με τη μειωμένη αναπαραγωγική ικανότητα. Μέσω βιβλιογραφική ανασκόπηση μελετών από τη βάση δεδομένων PubMed, αναλύθηκαν τα κυριότερα γενετικά, επιγενετικά και ανοσολογικά δεδομένα που σχετίζονται με την παθογένεια της νόσου. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η ενδομητρίωση διαθέτει ισχυρό γενετικό υπόβαθρο, με μελέτες GWAS να εντοπίζουν σημαντικές γενετικές παραλλαγές (SNPs) σε πολλαπλά χρωμοσώματα. Βασικά γονίδια που εμπλέκονται περιλαμβάνουν τα HOXA10 και HOXA11, η υποέκφραση των οποίων μειώνει την ενδομητρική δεκτικότητα, καθώς και τα γονίδια των οιστρογονικών υποδοχέων ESR1 και ESR2, των οποίων η ανισορροπία οδηγεί σε υπερέκφραση του ERβ στον έκτοπο ιστό. Ταυτόχρονα, επιγενετικοί μηχανισμοί, όπως μεθυλίωση DNA, τροποποιήσεις ιστονών και μη κωδικοποιητικά RNA, φαίνεται να ενισχύουν τη φλεγμονή, την παραγωγή οιστρογόνων και την αντίσταση στην προγεστερόνη. Το χρόνιο φλεγμονώδες μικροπεριβάλλον, μέσω κυτοκινών όπως TNF-α, IL-6 και IL-1β, επιδεινώνει την ποιότητα των ωαρίων και διαταράσσει τη διαδικασία εμφύτευσης. Συμπερασματικά, η υπογονιμότητα στην ενδομητρίωση αποτελεί πολυπαραγοντικό φαινόμενο που προκύπτει από τη συνδυαστική δράση γενετικών, επιγενετικών και ανοσολογικών διαταραχών. Η αναγνώριση αξιόπιστων βιοδεικτών αποτελεί μελλοντική προτεραιότητα για την έγκαιρη διάγνωση και την εξατομικευμένη θεραπευτική αντιμετώπιση.","Endometriosis is a chronic, inflammatory, and estrogen-dependent gynecological disease that affects approximately 6–10% of women of reproductive age and is closely associated with infertility. The aim of the present study is to investigate the genetic and epigenetic profile of women with endometriotic lesions and to evaluate its association with reduced reproductive capacity. Through a literature review of studies retrieved from the PubMed database, the main genetic, epigenetic, and immunological data associated with the pathogenesis of the disease were analyzed. The findings indicate that endometriosis has a strong genetic background, with GWAS studies identifying significant genetic variants (SNPs) across multiple chromosomes. Key genes involved include HOXA10 and HOXA11, whose reduced expression decreases endometrial receptivity, as well as the estrogen receptor genes ESR1 and ESR2, whose imbalance leads to ERβ overexpression in ectopic tissue. At the same time, epigenetic mechanisms, such as DNA methylation, histone modifications, and non-coding RNAs, appear to promote inflammation, estrogen production, and progesterone resistance. The chronic inflammatory microenvironment, through cytokines such as TNF-α, IL-6, and IL-1β, may impair oocyte quality and disrupt the implantation process. In conclusion, infertility in endometriosis is a multifactorial phenomenon resulting from the combined effects of genetic, epigenetic, and immunological alterations. The identification of reliable biomarkers represents a future priority for early diagnosis and personalized therapeutic management."],"dc:identifier":["uoadl:5448876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5448876"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το γενετικό προφίλ των γυναικών με ενδομητριωσικές αλλοιώσεις και η συσχέτιση του με την υπογονιμότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:42Z"}