{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449258"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449258","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προκλινική προσπάθεια προλήψεως ευαισθητοποιήσεως με τοπική εφαρμογή αντιοξειδωτικών και χηλικών παραγόντων","abstract":"Η Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής (Allergic Contact Dermatitis – ACD) αποτελεί μία συχνή φλεγμονώδη δερματοπάθεια, η οποία διαμεσολαβείται από ανοσολογικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου (τύπου IV). Στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα σε επαγγελματικούς χώρους με αυξημένη υγρή εργασία, τα μεταλλικά απτένια όπως το νικέλιο, το κοβάλτιο και το εξασθενές χρώμιο ευθύνονται για μεγάλο ποσοστό των καταγεγραμμένων περιστατικών. Η διείσδυση των ιόντων αυτών διαμέσου της κεράτινης στιβάδας συνοδεύεται από υπέρμετρη παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS) και παράλληλη εξάντληση των ενδοκυττάριων αποθεμάτων της ανηγμένης γλουταθειόνης (GSH) στα επιδερμικά κύτταρα. Η διαταραχή αυτή του οξειδοαναγωγικού ισοζυγίου ενεργοποιεί την έμφυτη ανοσία, πυροδοτώντας την έκκριση προφλεγμονωδών κυτταροκινών, καθώς και τη λειτουργική ωρίμανση και μετακίνηση των επιδερμικών δενδριτικών κυττάρων προς τους επιχώριους λεμφαδένες. Επειδή η πλήρης αποφυγή των μετάλλων στην καθημερινή πρακτική παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες, το ενδιαφέρον της Δερματοφαρμακολογίας στρέφεται στην ανάπτυξη τοπικών προστατευτικών σκευασμάτων που μπορούν να αδρανοποιήσουν τα αλλεργιογόνα ή να αναστείλουν την αρχική φλεγμονώδη διέγερση. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η πειραματική διερεύνηση της προληπτικής δράσης τεσσάρων τοπικών ημιστερεών σκευασμάτων, τα οποία περιείχαν συνδυασμούς αντιοξειδωτικών ή χηλικών παραγόντων, έναντι της δερματικής ευαισθητοποίησης που επάγεται από μέταλλα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της τυποποιημένης δοκιμασίας τοπικού λεμφαδένα (Local Lymph Node Assay – LLNA, OECD 429) σε θηλυκούς μύες στελέχους BALB/c (n=56). Τα πειραματόζωα κατανεμήθηκαν σε επτά ομάδες: Ομάδα 1 (αρνητικός μάρτυρας / καμία παρέμβαση), Ομάδα 2 (θετικός μάρτυρας / εφαρμογή μίγματος θειικού νικελίου 5%, χλωριούχου κοβαλτίου 1% και διχρωμικού καλίου 0,5%), Ομάδα 3 (προληπτική εφαρμογή βιταμίνης C 15%, βιταμίνης E 1% και φερουλικού οξέος 0,5%), Ομάδα 4 (προληπτική εφαρμογή δεφεριπρόνης 3%, δεφερασιρόξης 3% και δεφεροξαμίνης 3%), Ομάδα 5 (προληπτική εφαρμογή L-εργοθειονίνης 0,2% και L-γλουταθειόνης 1%), Ομάδα 6 (προληπτική εφαρμογή αλλοπουρινόλης 5%, N-ακετυλοκυστεΐνης 3% και σιλυμαρίνης 0,25%) και Ομάδα 7 (μάρτυρας φορέα PEG 400/4000). Τα σκευάσματα εφαρμόστηκαν στα πτερύγια των ώτων μία ώρα πριν από την επαφή με τα μέταλλα για τρεις διαδοχικές ημέρες. Ο βαθμός λεμφοκυτταρικού πολλαπλασιασμού προσδιορίστηκε την έβδομη ημέρα με ραδιομετρική μέτρηση ενσωμάτωσης της 3H-μεθυλοθυμιδίνης (DPM) και υπολογισμό του Δείκτη Διέγερσης (SI). Παράλληλα καταγράφηκαν το σωματικό βάρος, το πάχος των πτερυγίων και το βάρος των λεμφαδένων. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων δεν διαπιστώθηκαν ενδείξεις συστηματικής τοξικότητας ή μεταβολές στο σωματικό βάρος των ζώων. Η Ομάδα 3 εμφάνισε την υψηλότερη μέση τιμή DPM (13.388,36) και ήταν η μόνη που υπερέβη το κριτήριο θετικότητας της μεθόδου με Δείκτη Διέγερσης SI = 4,30, παρουσιάζοντας στατιστικά σημαντική διαφορά έναντι της Ομάδας 1 (Adj. p = 0,011). Το συγκεκριμένο εύρημα καταδεικνύει μια αναντιστοιχία ανάμεσα στον τοπικό έλεγχο του οιδήματος και την αυξημένη ανοσολογική διέγερση στον λεμφαδένα, γεγονός που αποδίδεται σε πιθανή προοξειδωτική συμπεριφορά του ασκορβικού οξέος υπό την παρουσία μεταλλοϊόντων ή σε τροποποίηση της διαπερατότητας του δέρματος από τον φορέα. Αντίθετα, οι υπόλοιπες ομάδες προληπτικής αγωγής διατήρησαν τιμές SI κάτω από το όριο του 3 (Ομάδα 4: SI = 2,55, Ομάδα 5: SI = 1,51, Ομάδα 6: SI = 2,04), με τον συνδυασμό γλουταθειόνης και εργοθειονίνης να εμφανίζει τη χαμηλότερη τιμή. Εντούτοις, η έλλειψη στατιστικά σημαντικής διαφοράς σε σχέση με τον θετικό μάρτυρα (Ομάδα 2, SI = 1,52) δεν επιτρέπει την εξαγωγή οριστικού συμπεράσματος περί ανοσοπροστασίας. Τα δεδομένα της μελέτης αναδεικνύουν την ανάγκη συνεκτίμησης των πολύπλοκων χημικών αλληλεπιδράσεων κατά τη διαμόρφωση τοπικών σκευασμάτων για την προστασία του δερματικού φραγμού. Λέξεις-Κλειδιά: Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής, Μεταλλικά Αλλεργιογόνα, Νικέλιο, Δοκιμασία Τοπικού Λεμφαδένα (LLNA), Αντιοξειδωτικοί Παράγοντες, Χηλικοί Παράγοντες, Οξειδωτικό Στρες, Δείκτης Διέγερσης.","abstract_html":"Η Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής (Allergic Contact Dermatitis – ACD) αποτελεί μία συχνή φλεγμονώδη δερματοπάθεια, η οποία διαμεσολαβείται από ανοσολογικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου (τύπου IV). Στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα σε επαγγελματικούς χώρους με αυξημένη υγρή εργασία, τα μεταλλικά απτένια όπως το νικέλιο, το κοβάλτιο και το εξασθενές χρώμιο ευθύνονται για μεγάλο ποσοστό των καταγεγραμμένων περιστατικών. Η διείσδυση των ιόντων αυτών διαμέσου της κεράτινης στιβάδας συνοδεύεται από υπέρμετρη παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS) και παράλληλη εξάντληση των ενδοκυττάριων αποθεμάτων της ανηγμένης γλουταθειόνης (GSH) στα επιδερμικά κύτταρα. Η διαταραχή αυτή του οξειδοαναγωγικού ισοζυγίου ενεργοποιεί την έμφυτη ανοσία, πυροδοτώντας την έκκριση προφλεγμονωδών κυτταροκινών, καθώς και τη λειτουργική ωρίμανση και μετακίνηση των επιδερμικών δενδριτικών κυττάρων προς τους επιχώριους λεμφαδένες. Επειδή η πλήρης αποφυγή των μετάλλων στην καθημερινή πρακτική παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες, το ενδιαφέρον της Δερματοφαρμακολογίας στρέφεται στην ανάπτυξη τοπικών προστατευτικών σκευασμάτων που μπορούν να αδρανοποιήσουν τα αλλεργιογόνα ή να αναστείλουν την αρχική φλεγμονώδη διέγερση. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η πειραματική διερεύνηση της προληπτικής δράσης τεσσάρων τοπικών ημιστερεών σκευασμάτων, τα οποία περιείχαν συνδυασμούς αντιοξειδωτικών ή χηλικών παραγόντων, έναντι της δερματικής ευαισθητοποίησης που επάγεται από μέταλλα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της τυποποιημένης δοκιμασίας τοπικού λεμφαδένα (Local Lymph Node Assay – LLNA, OECD 429) σε θηλυκούς μύες στελέχους BALB/c (n=56). Τα πειραματόζωα κατανεμήθηκαν σε επτά ομάδες: Ομάδα 1 (αρνητικός μάρτυρας / καμία παρέμβαση), Ομάδα 2 (θετικός μάρτυρας / εφαρμογή μίγματος θειικού νικελίου 5%, χλωριούχου κοβαλτίου 1% και διχρωμικού καλίου 0,5%), Ομάδα 3 (προληπτική εφαρμογή βιταμίνης C 15%, βιταμίνης E 1% και φερουλικού οξέος 0,5%), Ομάδα 4 (προληπτική εφαρμογή δεφεριπρόνης 3%, δεφερασιρόξης 3% και δεφεροξαμίνης 3%), Ομάδα 5 (προληπτική εφαρμογή L-εργοθειονίνης 0,2% και L-γλουταθειόνης 1%), Ομάδα 6 (προληπτική εφαρμογή αλλοπουρινόλης 5%, N-ακετυλοκυστεΐνης 3% και σιλυμαρίνης 0,25%) και Ομάδα 7 (μάρτυρας φορέα PEG 400/4000). Τα σκευάσματα εφαρμόστηκαν στα πτερύγια των ώτων μία ώρα πριν από την επαφή με τα μέταλλα για τρεις διαδοχικές ημέρες. Ο βαθμός λεμφοκυτταρικού πολλαπλασιασμού προσδιορίστηκε την έβδομη ημέρα με ραδιομετρική μέτρηση ενσωμάτωσης της 3H-μεθυλοθυμιδίνης (DPM) και υπολογισμό του Δείκτη Διέγερσης (SI). Παράλληλα καταγράφηκαν το σωματικό βάρος, το πάχος των πτερυγίων και το βάρος των λεμφαδένων. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων δεν διαπιστώθηκαν ενδείξεις συστηματικής τοξικότητας ή μεταβολές στο σωματικό βάρος των ζώων. Η Ομάδα 3 εμφάνισε την υψηλότερη μέση τιμή DPM (13.388,36) και ήταν η μόνη που υπερέβη το κριτήριο θετικότητας της μεθόδου με Δείκτη Διέγερσης SI = 4,30, παρουσιάζοντας στατιστικά σημαντική διαφορά έναντι της Ομάδας 1 (Adj. p = 0,011). Το συγκεκριμένο εύρημα καταδεικνύει μια αναντιστοιχία ανάμεσα στον τοπικό έλεγχο του οιδήματος και την αυξημένη ανοσολογική διέγερση στον λεμφαδένα, γεγονός που αποδίδεται σε πιθανή προοξειδωτική συμπεριφορά του ασκορβικού οξέος υπό την παρουσία μεταλλοϊόντων ή σε τροποποίηση της διαπερατότητας του δέρματος από τον φορέα. Αντίθετα, οι υπόλοιπες ομάδες προληπτικής αγωγής διατήρησαν τιμές SI κάτω από το όριο του 3 (Ομάδα 4: SI = 2,55, Ομάδα 5: SI = 1,51, Ομάδα 6: SI = 2,04), με τον συνδυασμό γλουταθειόνης και εργοθειονίνης να εμφανίζει τη χαμηλότερη τιμή. Εντούτοις, η έλλειψη στατιστικά σημαντικής διαφοράς σε σχέση με τον θετικό μάρτυρα (Ομάδα 2, SI = 1,52) δεν επιτρέπει την εξαγωγή οριστικού συμπεράσματος περί ανοσοπροστασίας. Τα δεδομένα της μελέτης αναδεικνύουν την ανάγκη συνεκτίμησης των πολύπλοκων χημικών αλληλεπιδράσεων κατά τη διαμόρφωση τοπικών σκευασμάτων για την προστασία του δερματικού φραγμού. Λέξεις-Κλειδιά: Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής, Μεταλλικά Αλλεργιογόνα, Νικέλιο, Δοκιμασία Τοπικού Λεμφαδένα (LLNA), Αντιοξειδωτικοί Παράγοντες, Χηλικοί Παράγοντες, Οξειδωτικό Στρες, Δείκτης Διέγερσης.","abstract_has_math":false,"creators":["ΚΟΝΤΟΡΑΒΔΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ","KONTORAVDI ANASTASIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449258"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449258","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449258","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449258","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449258","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΚΟΝΤΟΡΑΒΔΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ","KONTORAVDI ANASTASIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449258","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449258"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής (Allergic Contact Dermatitis – ACD) αποτελεί μία συχνή φλεγμονώδη δερματοπάθεια, η οποία διαμεσολαβείται από ανοσολογικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου (τύπου IV). Στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα σε επαγγελματικούς χώρους με αυξημένη υγρή εργασία, τα μεταλλικά απτένια όπως το νικέλιο, το κοβάλτιο και το εξασθενές χρώμιο ευθύνονται για μεγάλο ποσοστό των καταγεγραμμένων περιστατικών. Η διείσδυση των ιόντων αυτών διαμέσου της κεράτινης στιβάδας συνοδεύεται από υπέρμετρη παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS) και παράλληλη εξάντληση των ενδοκυττάριων αποθεμάτων της ανηγμένης γλουταθειόνης (GSH) στα επιδερμικά κύτταρα. Η διαταραχή αυτή του οξειδοαναγωγικού ισοζυγίου ενεργοποιεί την έμφυτη ανοσία, πυροδοτώντας την έκκριση προφλεγμονωδών κυτταροκινών, καθώς και τη λειτουργική ωρίμανση και μετακίνηση των επιδερμικών δενδριτικών κυττάρων προς τους επιχώριους λεμφαδένες. Επειδή η πλήρης αποφυγή των μετάλλων στην καθημερινή πρακτική παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες, το ενδιαφέρον της Δερματοφαρμακολογίας στρέφεται στην ανάπτυξη τοπικών προστατευτικών σκευασμάτων που μπορούν να αδρανοποιήσουν τα αλλεργιογόνα ή να αναστείλουν την αρχική φλεγμονώδη διέγερση. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η πειραματική διερεύνηση της προληπτικής δράσης τεσσάρων τοπικών ημιστερεών σκευασμάτων, τα οποία περιείχαν συνδυασμούς αντιοξειδωτικών ή χηλικών παραγόντων, έναντι της δερματικής ευαισθητοποίησης που επάγεται από μέταλλα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της τυποποιημένης δοκιμασίας τοπικού λεμφαδένα (Local Lymph Node Assay – LLNA, OECD 429) σε θηλυκούς μύες στελέχους BALB/c (n=56). Τα πειραματόζωα κατανεμήθηκαν σε επτά ομάδες: Ομάδα 1 (αρνητικός μάρτυρας / καμία παρέμβαση), Ομάδα 2 (θετικός μάρτυρας / εφαρμογή μίγματος θειικού νικελίου 5%, χλωριούχου κοβαλτίου 1% και διχρωμικού καλίου 0,5%), Ομάδα 3 (προληπτική εφαρμογή βιταμίνης C 15%, βιταμίνης E 1% και φερουλικού οξέος 0,5%), Ομάδα 4 (προληπτική εφαρμογή δεφεριπρόνης 3%, δεφερασιρόξης 3% και δεφεροξαμίνης 3%), Ομάδα 5 (προληπτική εφαρμογή L-εργοθειονίνης 0,2% και L-γλουταθειόνης 1%), Ομάδα 6 (προληπτική εφαρμογή αλλοπουρινόλης 5%, N-ακετυλοκυστεΐνης 3% και σιλυμαρίνης 0,25%) και Ομάδα 7 (μάρτυρας φορέα PEG 400/4000). Τα σκευάσματα εφαρμόστηκαν στα πτερύγια των ώτων μία ώρα πριν από την επαφή με τα μέταλλα για τρεις διαδοχικές ημέρες. Ο βαθμός λεμφοκυτταρικού πολλαπλασιασμού προσδιορίστηκε την έβδομη ημέρα με ραδιομετρική μέτρηση ενσωμάτωσης της 3H-μεθυλοθυμιδίνης (DPM) και υπολογισμό του Δείκτη Διέγερσης (SI). Παράλληλα καταγράφηκαν το σωματικό βάρος, το πάχος των πτερυγίων και το βάρος των λεμφαδένων. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων δεν διαπιστώθηκαν ενδείξεις συστηματικής τοξικότητας ή μεταβολές στο σωματικό βάρος των ζώων. Η Ομάδα 3 εμφάνισε την υψηλότερη μέση τιμή DPM (13.388,36) και ήταν η μόνη που υπερέβη το κριτήριο θετικότητας της μεθόδου με Δείκτη Διέγερσης SI = 4,30, παρουσιάζοντας στατιστικά σημαντική διαφορά έναντι της Ομάδας 1 (Adj. p = 0,011). Το συγκεκριμένο εύρημα καταδεικνύει μια αναντιστοιχία ανάμεσα στον τοπικό έλεγχο του οιδήματος και την αυξημένη ανοσολογική διέγερση στον λεμφαδένα, γεγονός που αποδίδεται σε πιθανή προοξειδωτική συμπεριφορά του ασκορβικού οξέος υπό την παρουσία μεταλλοϊόντων ή σε τροποποίηση της διαπερατότητας του δέρματος από τον φορέα. Αντίθετα, οι υπόλοιπες ομάδες προληπτικής αγωγής διατήρησαν τιμές SI κάτω από το όριο του 3 (Ομάδα 4: SI = 2,55, Ομάδα 5: SI = 1,51, Ομάδα 6: SI = 2,04), με τον συνδυασμό γλουταθειόνης και εργοθειονίνης να εμφανίζει τη χαμηλότερη τιμή. Εντούτοις, η έλλειψη στατιστικά σημαντικής διαφοράς σε σχέση με τον θετικό μάρτυρα (Ομάδα 2, SI = 1,52) δεν επιτρέπει την εξαγωγή οριστικού συμπεράσματος περί ανοσοπροστασίας. Τα δεδομένα της μελέτης αναδεικνύουν την ανάγκη συνεκτίμησης των πολύπλοκων χημικών αλληλεπιδράσεων κατά τη διαμόρφωση τοπικών σκευασμάτων για την προστασία του δερματικού φραγμού. Λέξεις-Κλειδιά: Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής, Μεταλλικά Αλλεργιογόνα, Νικέλιο, Δοκιμασία Τοπικού Λεμφαδένα (LLNA), Αντιοξειδωτικοί Παράγοντες, Χηλικοί Παράγοντες, Οξειδωτικό Στρες, Δείκτης Διέγερσης.","Allergic Contact Dermatitis (ACD) is a prevalent inflammatory skin disorder driven by delayed-type, cell-mediated hypersensitivity reactions (Type IV). In the general population and occupational settings characterized by wet work, transition metal haptens, particularly nickel, cobalt, and hexavalent chromium, account for a substantial proportion of clinical cases. Penetration of these metal ions across the stratum corneum triggers excessive generation of reactive oxygen species (ROS) and concomitant depletion of intracellular reduced glutathione (GSH) stores within epidermal cells. This redox imbalance acts as an endogenous danger signal that stimulates innate immunity, promoting pro-inflammatory cytokine release alongside the phenotypic maturation and lymphatic migration of epidermal dendritic cells toward draining lymph nodes. Because complete avoidance of environmental metal contact is difficult to achieve in daily routines, dermatopharmacological research aims at formulating topical barrier and protective vehicles capable of inactivating metal haptens or suppressing the initiating inflammatory events. The scope of this thesis was to experimentally assess the preventive potential of four topical semi-solid formulations, containing specific antioxidant or chelating agents, against metal-induced cutaneous sensitization. The experimental protocol was carried out using the standardized in vivo Local Lymph Node Assay (LLNA, OECD Guideline 429) in female BALB/c mice (n=56). Animals were divided into seven groups: Group 1 (untreated negative control), Group 2 (positive control receiving a mixture of 5% nickel sulfate, 1% cobalt chloride, and 0.5% potassium dichromate), Group 3 (pre-treatment with 15% vitamin C, 1% vitamin E, and 0.5% ferulic acid), Group 4 (pre-treatment with 3% deferiprone, 3% deferasirox, and 3% deferoxamine), Group 5 (pre-treatment with 0.2% L-ergothioneine and 1% L-glutathione), Group 6 (pre-treatment with 5% allopurinol, 3% N-acetylcysteine, and 0.25% silymarin), and Group 7 (vehicle control, PEG 400/4000). Preparations were applied topically to the ear dorsum one hour prior to metal exposure across three consecutive days. Lymphocyte proliferation was determined on Day 7 by measuring tritium-labeled methyl-thymidine (3H-methyl-thymidine) incorporation (DPM) and calculating the Stimulation Index (SI). Body weight, ear thickness, and draining lymph node weights were also monitored. No evidence of systemic toxicity or abnormal body weight reduction was observed during the study period. Group 3 displayed the highest mean radioactivity level (DPM = 13,388.36) and was the only experimental group exceeding the threshold of sensitization with a Stimulation Index of SI = 4.30, demonstrating a statistically significant difference compared to Group 1 (Adj. p = 0.011). This outcome highlighted a divergence between the reduction of local macroscopic swelling and the elevated proliferative response in regional lymph nodes, likely related to pro-oxidant behavior of ascorbic acid in the presence of transition metals or excipient-mediated enhancement of skin permeation. Conversely, the remaining treatment groups yielded SI values below the threshold of 3 (Group 4: SI = 2.55, Group 5: SI = 1.51, Group 6: SI = 2.04), with the glutathione/ergothioneine mixture exhibiting the lowest proliferative rate. Nonetheless, due to the lack of a statistically significant difference relative to the positive control (Group 2, SI = 1.52), complete immunoprotection cannot be firmly established. Overall, the present findings emphasize the complexity of cutaneous redox interactions and provide valuable preliminary insights for designing effective topical barrier formulations. Keywords: Allergic Contact Dermatitis, Metal Allergens, Nickel, Local Lymph Node Assay (LLNA), Antioxidants, Chelating Agents, Oxidative Stress, Stimulation Index."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προκλινική προσπάθεια προλήψεως ευαισθητοποιήσεως με τοπική εφαρμογή αντιοξειδωτικών και χηλικών παραγόντων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΚΟΝΤΟΡΑΒΔΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ","KONTORAVDI ANASTASIA"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής (Allergic Contact Dermatitis – ACD) αποτελεί μία συχνή φλεγμονώδη δερματοπάθεια, η οποία διαμεσολαβείται από ανοσολογικές αντιδράσεις υπερευαισθησίας επιβραδυνόμενου τύπου (τύπου IV). Στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα σε επαγγελματικούς χώρους με αυξημένη υγρή εργασία, τα μεταλλικά απτένια όπως το νικέλιο, το κοβάλτιο και το εξασθενές χρώμιο ευθύνονται για μεγάλο ποσοστό των καταγεγραμμένων περιστατικών. Η διείσδυση των ιόντων αυτών διαμέσου της κεράτινης στιβάδας συνοδεύεται από υπέρμετρη παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου (ROS) και παράλληλη εξάντληση των ενδοκυττάριων αποθεμάτων της ανηγμένης γλουταθειόνης (GSH) στα επιδερμικά κύτταρα. Η διαταραχή αυτή του οξειδοαναγωγικού ισοζυγίου ενεργοποιεί την έμφυτη ανοσία, πυροδοτώντας την έκκριση προφλεγμονωδών κυτταροκινών, καθώς και τη λειτουργική ωρίμανση και μετακίνηση των επιδερμικών δενδριτικών κυττάρων προς τους επιχώριους λεμφαδένες. Επειδή η πλήρης αποφυγή των μετάλλων στην καθημερινή πρακτική παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες, το ενδιαφέρον της Δερματοφαρμακολογίας στρέφεται στην ανάπτυξη τοπικών προστατευτικών σκευασμάτων που μπορούν να αδρανοποιήσουν τα αλλεργιογόνα ή να αναστείλουν την αρχική φλεγμονώδη διέγερση. Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτέλεσε η πειραματική διερεύνηση της προληπτικής δράσης τεσσάρων τοπικών ημιστερεών σκευασμάτων, τα οποία περιείχαν συνδυασμούς αντιοξειδωτικών ή χηλικών παραγόντων, έναντι της δερματικής ευαισθητοποίησης που επάγεται από μέταλλα. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε μέσω της τυποποιημένης δοκιμασίας τοπικού λεμφαδένα (Local Lymph Node Assay – LLNA, OECD 429) σε θηλυκούς μύες στελέχους BALB/c (n=56). Τα πειραματόζωα κατανεμήθηκαν σε επτά ομάδες: Ομάδα 1 (αρνητικός μάρτυρας / καμία παρέμβαση), Ομάδα 2 (θετικός μάρτυρας / εφαρμογή μίγματος θειικού νικελίου 5%, χλωριούχου κοβαλτίου 1% και διχρωμικού καλίου 0,5%), Ομάδα 3 (προληπτική εφαρμογή βιταμίνης C 15%, βιταμίνης E 1% και φερουλικού οξέος 0,5%), Ομάδα 4 (προληπτική εφαρμογή δεφεριπρόνης 3%, δεφερασιρόξης 3% και δεφεροξαμίνης 3%), Ομάδα 5 (προληπτική εφαρμογή L-εργοθειονίνης 0,2% και L-γλουταθειόνης 1%), Ομάδα 6 (προληπτική εφαρμογή αλλοπουρινόλης 5%, N-ακετυλοκυστεΐνης 3% και σιλυμαρίνης 0,25%) και Ομάδα 7 (μάρτυρας φορέα PEG 400/4000). Τα σκευάσματα εφαρμόστηκαν στα πτερύγια των ώτων μία ώρα πριν από την επαφή με τα μέταλλα για τρεις διαδοχικές ημέρες. Ο βαθμός λεμφοκυτταρικού πολλαπλασιασμού προσδιορίστηκε την έβδομη ημέρα με ραδιομετρική μέτρηση ενσωμάτωσης της 3H-μεθυλοθυμιδίνης (DPM) και υπολογισμό του Δείκτη Διέγερσης (SI). Παράλληλα καταγράφηκαν το σωματικό βάρος, το πάχος των πτερυγίων και το βάρος των λεμφαδένων. Από την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων δεν διαπιστώθηκαν ενδείξεις συστηματικής τοξικότητας ή μεταβολές στο σωματικό βάρος των ζώων. Η Ομάδα 3 εμφάνισε την υψηλότερη μέση τιμή DPM (13.388,36) και ήταν η μόνη που υπερέβη το κριτήριο θετικότητας της μεθόδου με Δείκτη Διέγερσης SI = 4,30, παρουσιάζοντας στατιστικά σημαντική διαφορά έναντι της Ομάδας 1 (Adj. p = 0,011). Το συγκεκριμένο εύρημα καταδεικνύει μια αναντιστοιχία ανάμεσα στον τοπικό έλεγχο του οιδήματος και την αυξημένη ανοσολογική διέγερση στον λεμφαδένα, γεγονός που αποδίδεται σε πιθανή προοξειδωτική συμπεριφορά του ασκορβικού οξέος υπό την παρουσία μεταλλοϊόντων ή σε τροποποίηση της διαπερατότητας του δέρματος από τον φορέα. Αντίθετα, οι υπόλοιπες ομάδες προληπτικής αγωγής διατήρησαν τιμές SI κάτω από το όριο του 3 (Ομάδα 4: SI = 2,55, Ομάδα 5: SI = 1,51, Ομάδα 6: SI = 2,04), με τον συνδυασμό γλουταθειόνης και εργοθειονίνης να εμφανίζει τη χαμηλότερη τιμή. Εντούτοις, η έλλειψη στατιστικά σημαντικής διαφοράς σε σχέση με τον θετικό μάρτυρα (Ομάδα 2, SI = 1,52) δεν επιτρέπει την εξαγωγή οριστικού συμπεράσματος περί ανοσοπροστασίας. Τα δεδομένα της μελέτης αναδεικνύουν την ανάγκη συνεκτίμησης των πολύπλοκων χημικών αλληλεπιδράσεων κατά τη διαμόρφωση τοπικών σκευασμάτων για την προστασία του δερματικού φραγμού. Λέξεις-Κλειδιά: Αλλεργική Δερματίτιδα εξ Επαφής, Μεταλλικά Αλλεργιογόνα, Νικέλιο, Δοκιμασία Τοπικού Λεμφαδένα (LLNA), Αντιοξειδωτικοί Παράγοντες, Χηλικοί Παράγοντες, Οξειδωτικό Στρες, Δείκτης Διέγερσης.","Allergic Contact Dermatitis (ACD) is a prevalent inflammatory skin disorder driven by delayed-type, cell-mediated hypersensitivity reactions (Type IV). In the general population and occupational settings characterized by wet work, transition metal haptens, particularly nickel, cobalt, and hexavalent chromium, account for a substantial proportion of clinical cases. Penetration of these metal ions across the stratum corneum triggers excessive generation of reactive oxygen species (ROS) and concomitant depletion of intracellular reduced glutathione (GSH) stores within epidermal cells. This redox imbalance acts as an endogenous danger signal that stimulates innate immunity, promoting pro-inflammatory cytokine release alongside the phenotypic maturation and lymphatic migration of epidermal dendritic cells toward draining lymph nodes. Because complete avoidance of environmental metal contact is difficult to achieve in daily routines, dermatopharmacological research aims at formulating topical barrier and protective vehicles capable of inactivating metal haptens or suppressing the initiating inflammatory events. The scope of this thesis was to experimentally assess the preventive potential of four topical semi-solid formulations, containing specific antioxidant or chelating agents, against metal-induced cutaneous sensitization. The experimental protocol was carried out using the standardized in vivo Local Lymph Node Assay (LLNA, OECD Guideline 429) in female BALB/c mice (n=56). Animals were divided into seven groups: Group 1 (untreated negative control), Group 2 (positive control receiving a mixture of 5% nickel sulfate, 1% cobalt chloride, and 0.5% potassium dichromate), Group 3 (pre-treatment with 15% vitamin C, 1% vitamin E, and 0.5% ferulic acid), Group 4 (pre-treatment with 3% deferiprone, 3% deferasirox, and 3% deferoxamine), Group 5 (pre-treatment with 0.2% L-ergothioneine and 1% L-glutathione), Group 6 (pre-treatment with 5% allopurinol, 3% N-acetylcysteine, and 0.25% silymarin), and Group 7 (vehicle control, PEG 400/4000). Preparations were applied topically to the ear dorsum one hour prior to metal exposure across three consecutive days. Lymphocyte proliferation was determined on Day 7 by measuring tritium-labeled methyl-thymidine (3H-methyl-thymidine) incorporation (DPM) and calculating the Stimulation Index (SI). Body weight, ear thickness, and draining lymph node weights were also monitored. No evidence of systemic toxicity or abnormal body weight reduction was observed during the study period. Group 3 displayed the highest mean radioactivity level (DPM = 13,388.36) and was the only experimental group exceeding the threshold of sensitization with a Stimulation Index of SI = 4.30, demonstrating a statistically significant difference compared to Group 1 (Adj. p = 0.011). This outcome highlighted a divergence between the reduction of local macroscopic swelling and the elevated proliferative response in regional lymph nodes, likely related to pro-oxidant behavior of ascorbic acid in the presence of transition metals or excipient-mediated enhancement of skin permeation. Conversely, the remaining treatment groups yielded SI values below the threshold of 3 (Group 4: SI = 2.55, Group 5: SI = 1.51, Group 6: SI = 2.04), with the glutathione/ergothioneine mixture exhibiting the lowest proliferative rate. Nonetheless, due to the lack of a statistically significant difference relative to the positive control (Group 2, SI = 1.52), complete immunoprotection cannot be firmly established. Overall, the present findings emphasize the complexity of cutaneous redox interactions and provide valuable preliminary insights for designing effective topical barrier formulations. Keywords: Allergic Contact Dermatitis, Metal Allergens, Nickel, Local Lymph Node Assay (LLNA), Antioxidants, Chelating Agents, Oxidative Stress, Stimulation Index."],"dc:identifier":["uoadl:5449258","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449258"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Προκλινική προσπάθεια προλήψεως ευαισθητοποιήσεως με τοπική εφαρμογή αντιοξειδωτικών και χηλικών παραγόντων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}