{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449357"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449357","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του Ελληνικού Ημερήσιου Δείκτη Επικινδυνότητας Έναρξης Δασικών Πυρκαγιών»","abstract":"Η εκτίμηση της επικινδυνότητας των δασικών πυρκαγιών αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τον σχεδιασμό της πρόληψης, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποτελεσματικότερη διαχείριση του κινδύνου. Στην Ελλάδα, ο Ημερήσιος Χάρτης Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς χρησιμοποιείται ως βασικό επιχειρησιακό εργαλείο για την καθημερινή αποτύπωση της επικινδυνότητας κατά την αντιπυρική περίοδο. Παρότι η πληροφορία αυτή αξιοποιείται ευρέως για την υποστήριξη αποφάσεων, η αξιολόγηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας του δείκτη σε σχέση με την εκδήλωση πυρκαγιών, καθώς και η διερεύνηση πιθανών χωρικών διαφοροποιήσεων στην απόδοσή του, παρουσιάζουν ιδιαίτερο επιστημονικό και επιχειρησιακό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση του Ελληνικού Ημερήσιου Δείκτη Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς και η διερεύνηση της σχέσης του με την πραγματική εκδήλωση δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν ημερήσιες τιμές του δείκτη για την περίοδο 2010–2024, οι οποίες αφορούν 102 χωρικές ενότητες της χώρας. Συνολικά εξετάστηκαν 2.250 ημερήσιες χαρτογραφικές αποτυπώσεις, που αντιστοιχούν σε 229.500 επιμέρους παρατηρήσεις. Τα δεδομένα του δείκτη συνδυάστηκαν με καταγεγραμμένα περιστατικά πυρκαγιών, προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο η αύξηση του επιπέδου επικινδυνότητας συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση στην πραγματική εκδήλωση πυρκαγιών. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό στατιστικών μεθόδων, ώστε να εξεταστούν διαφορετικές διαστάσεις της απόδοσης του δείκτη. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Spearman για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του δείκτη επικινδυνότητας και της εκδήλωσης πυρκαγιάς, ο πίνακας συνολικής ταξινόμησης (Classification Table) για την αξιολόγηση της ορθής ταξινόμησης των παρατηρήσεων και η καμπύλη ROC (Receiver Operating Characteristic) για την εκτίμηση της διακριτικής ικανότητας του δείκτη. Παράλληλα, εφαρμόστηκε ο μη παραμετρικός έλεγχος Kruskal–Wallis, με σκοπό να διερευνηθούν οι διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη μεταξύ των Περιφερειών. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικές χωρικές διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη. Σε αρκετές ηπειρωτικές Περιφέρειες παρατηρήθηκαν υψηλότερες και περισσότερο σταθερές επιδόσεις, ενώ στις νησιωτικές περιοχές καταγράφηκε μεγαλύτερη διακύμανση και, σε αρκετές περιπτώσεις, χαμηλότερη διακριτική ικανότητα. Σε επίπεδο Περιφερειών, η μέση τιμή του συντελεστή Spearman ανήλθε σε 0,113, η μέση ακρίβεια του Classification Table σε 82,65%, ενώ η μέση τιμή της ROC Curve διαμορφώθηκε σε 0,585. Η διαφοροποίηση μεταξύ των επιμέρους μεθόδων αξιολόγησης ανέδειξε, παράλληλα, ότι η απόδοση του δείκτη δεν μπορεί να αποτυπωθεί επαρκώς μέσω μίας μόνο στατιστικής παραμέτρου. Ενδεικτικά, το Classification Table παρουσίασε ιδιαίτερα υψηλές τιμές στο Νότιο Αιγαίο, την Αττική και τη Στερεά Ελλάδα, ενώ οι υψηλότερες τιμές της ROC Curve εντοπίστηκαν κυρίως σε ηπειρωτικές Περιφέρειες, όπως η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και η Κεντρική Μακεδονία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφοροποίηση μεταξύ ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα τοπικών δεδομένων, η μικρότερη χωρική κλίμακα, ο κατακερματισμός των δασικών εκτάσεων και οι ιδιαίτερες κλιματικές και τοπογραφικές συνθήκες των νησιωτικών περιοχών μπορούν να επηρεάζουν την απόδοση ενός συστήματος που εφαρμόζεται σε ευρύτερη χωρική κλίμακα. Ο έλεγχος Kruskal–Wallis επιβεβαίωσε ότι οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των Περιφερειών είναι ιδιαίτερα εμφανείς στην περίπτωση της ROC Curve, ενώ για το Classification Table οι διαφορές εμφανίζονται λιγότερο έντονες. Συνολικά, τα ευρήματα δείχνουν ότι ο Ελληνικός Ημερήσιος Δείκτης Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την αποτύπωση της επικινδυνότητας και την υποστήριξη της πρόληψης και της επιχειρησιακής διαχείρισης, η απόδοσή του όμως δεν είναι χωρικά ομοιόμορφη. Η αξιολόγηση σε λεπτομερέστερη χωρική κλίμακα, η ενίσχυση της διαθεσιμότητας τοπικών δεδομένων και η αξιοποίηση συμπληρωματικών πηγών πληροφορίας μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της αξιοπιστίας του συστήματος, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές. Έτσι, η περαιτέρω βελτίωση του δείκτη μπορεί να ενισχύσει την έγκαιρη αναγνώριση των περιόδων αυξημένου κινδύνου και να υποστηρίξει περισσότερο στοχευμένες δράσεις πρόληψης και αποτελεσματικότερη επιχειρησιακή λήψη αποφάσεων.","abstract_html":"Η εκτίμηση της επικινδυνότητας των δασικών πυρκαγιών αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τον σχεδιασμό της πρόληψης, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποτελεσματικότερη διαχείριση του κινδύνου. Στην Ελλάδα, ο Ημερήσιος Χάρτης Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς χρησιμοποιείται ως βασικό επιχειρησιακό εργαλείο για την καθημερινή αποτύπωση της επικινδυνότητας κατά την αντιπυρική περίοδο. Παρότι η πληροφορία αυτή αξιοποιείται ευρέως για την υποστήριξη αποφάσεων, η αξιολόγηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας του δείκτη σε σχέση με την εκδήλωση πυρκαγιών, καθώς και η διερεύνηση πιθανών χωρικών διαφοροποιήσεων στην απόδοσή του, παρουσιάζουν ιδιαίτερο επιστημονικό και επιχειρησιακό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση του Ελληνικού Ημερήσιου Δείκτη Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς και η διερεύνηση της σχέσης του με την πραγματική εκδήλωση δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν ημερήσιες τιμές του δείκτη για την περίοδο 2010–2024, οι οποίες αφορούν 102 χωρικές ενότητες της χώρας. Συνολικά εξετάστηκαν 2.250 ημερήσιες χαρτογραφικές αποτυπώσεις, που αντιστοιχούν σε 229.500 επιμέρους παρατηρήσεις. Τα δεδομένα του δείκτη συνδυάστηκαν με καταγεγραμμένα περιστατικά πυρκαγιών, προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο η αύξηση του επιπέδου επικινδυνότητας συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση στην πραγματική εκδήλωση πυρκαγιών. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό στατιστικών μεθόδων, ώστε να εξεταστούν διαφορετικές διαστάσεις της απόδοσης του δείκτη. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Spearman για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του δείκτη επικινδυνότητας και της εκδήλωσης πυρκαγιάς, ο πίνακας συνολικής ταξινόμησης (Classification Table) για την αξιολόγηση της ορθής ταξινόμησης των παρατηρήσεων και η καμπύλη ROC (Receiver Operating Characteristic) για την εκτίμηση της διακριτικής ικανότητας του δείκτη. Παράλληλα, εφαρμόστηκε ο μη παραμετρικός έλεγχος Kruskal–Wallis, με σκοπό να διερευνηθούν οι διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη μεταξύ των Περιφερειών. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικές χωρικές διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη. Σε αρκετές ηπειρωτικές Περιφέρειες παρατηρήθηκαν υψηλότερες και περισσότερο σταθερές επιδόσεις, ενώ στις νησιωτικές περιοχές καταγράφηκε μεγαλύτερη διακύμανση και, σε αρκετές περιπτώσεις, χαμηλότερη διακριτική ικανότητα. Σε επίπεδο Περιφερειών, η μέση τιμή του συντελεστή Spearman ανήλθε σε 0,113, η μέση ακρίβεια του Classification Table σε 82,65%, ενώ η μέση τιμή της ROC Curve διαμορφώθηκε σε 0,585. Η διαφοροποίηση μεταξύ των επιμέρους μεθόδων αξιολόγησης ανέδειξε, παράλληλα, ότι η απόδοση του δείκτη δεν μπορεί να αποτυπωθεί επαρκώς μέσω μίας μόνο στατιστικής παραμέτρου. Ενδεικτικά, το Classification Table παρουσίασε ιδιαίτερα υψηλές τιμές στο Νότιο Αιγαίο, την Αττική και τη Στερεά Ελλάδα, ενώ οι υψηλότερες τιμές της ROC Curve εντοπίστηκαν κυρίως σε ηπειρωτικές Περιφέρειες, όπως η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και η Κεντρική Μακεδονία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφοροποίηση μεταξύ ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα τοπικών δεδομένων, η μικρότερη χωρική κλίμακα, ο κατακερματισμός των δασικών εκτάσεων και οι ιδιαίτερες κλιματικές και τοπογραφικές συνθήκες των νησιωτικών περιοχών μπορούν να επηρεάζουν την απόδοση ενός συστήματος που εφαρμόζεται σε ευρύτερη χωρική κλίμακα. Ο έλεγχος Kruskal–Wallis επιβεβαίωσε ότι οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των Περιφερειών είναι ιδιαίτερα εμφανείς στην περίπτωση της ROC Curve, ενώ για το Classification Table οι διαφορές εμφανίζονται λιγότερο έντονες. Συνολικά, τα ευρήματα δείχνουν ότι ο Ελληνικός Ημερήσιος Δείκτης Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την αποτύπωση της επικινδυνότητας και την υποστήριξη της πρόληψης και της επιχειρησιακής διαχείρισης, η απόδοσή του όμως δεν είναι χωρικά ομοιόμορφη. Η αξιολόγηση σε λεπτομερέστερη χωρική κλίμακα, η ενίσχυση της διαθεσιμότητας τοπικών δεδομένων και η αξιοποίηση συμπληρωματικών πηγών πληροφορίας μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της αξιοπιστίας του συστήματος, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές. Έτσι, η περαιτέρω βελτίωση του δείκτη μπορεί να ενισχύσει την έγκαιρη αναγνώριση των περιόδων αυξημένου κινδύνου και να υποστηρίξει περισσότερο στοχευμένες δράσεις πρόληψης και αποτελεσματικότερη επιχειρησιακή λήψη αποφάσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τονγκούρη Ζωή","Tongkouri Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449357"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449357","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449357","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449357","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449357","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τονγκούρη Ζωή","Tongkouri Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449357","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449357"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εκτίμηση της επικινδυνότητας των δασικών πυρκαγιών αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τον σχεδιασμό της πρόληψης, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποτελεσματικότερη διαχείριση του κινδύνου. Στην Ελλάδα, ο Ημερήσιος Χάρτης Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς χρησιμοποιείται ως βασικό επιχειρησιακό εργαλείο για την καθημερινή αποτύπωση της επικινδυνότητας κατά την αντιπυρική περίοδο. Παρότι η πληροφορία αυτή αξιοποιείται ευρέως για την υποστήριξη αποφάσεων, η αξιολόγηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας του δείκτη σε σχέση με την εκδήλωση πυρκαγιών, καθώς και η διερεύνηση πιθανών χωρικών διαφοροποιήσεων στην απόδοσή του, παρουσιάζουν ιδιαίτερο επιστημονικό και επιχειρησιακό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση του Ελληνικού Ημερήσιου Δείκτη Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς και η διερεύνηση της σχέσης του με την πραγματική εκδήλωση δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν ημερήσιες τιμές του δείκτη για την περίοδο 2010–2024, οι οποίες αφορούν 102 χωρικές ενότητες της χώρας. Συνολικά εξετάστηκαν 2.250 ημερήσιες χαρτογραφικές αποτυπώσεις, που αντιστοιχούν σε 229.500 επιμέρους παρατηρήσεις. Τα δεδομένα του δείκτη συνδυάστηκαν με καταγεγραμμένα περιστατικά πυρκαγιών, προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο η αύξηση του επιπέδου επικινδυνότητας συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση στην πραγματική εκδήλωση πυρκαγιών. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό στατιστικών μεθόδων, ώστε να εξεταστούν διαφορετικές διαστάσεις της απόδοσης του δείκτη. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Spearman για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του δείκτη επικινδυνότητας και της εκδήλωσης πυρκαγιάς, ο πίνακας συνολικής ταξινόμησης (Classification Table) για την αξιολόγηση της ορθής ταξινόμησης των παρατηρήσεων και η καμπύλη ROC (Receiver Operating Characteristic) για την εκτίμηση της διακριτικής ικανότητας του δείκτη. Παράλληλα, εφαρμόστηκε ο μη παραμετρικός έλεγχος Kruskal–Wallis, με σκοπό να διερευνηθούν οι διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη μεταξύ των Περιφερειών. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικές χωρικές διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη. Σε αρκετές ηπειρωτικές Περιφέρειες παρατηρήθηκαν υψηλότερες και περισσότερο σταθερές επιδόσεις, ενώ στις νησιωτικές περιοχές καταγράφηκε μεγαλύτερη διακύμανση και, σε αρκετές περιπτώσεις, χαμηλότερη διακριτική ικανότητα. Σε επίπεδο Περιφερειών, η μέση τιμή του συντελεστή Spearman ανήλθε σε 0,113, η μέση ακρίβεια του Classification Table σε 82,65%, ενώ η μέση τιμή της ROC Curve διαμορφώθηκε σε 0,585. Η διαφοροποίηση μεταξύ των επιμέρους μεθόδων αξιολόγησης ανέδειξε, παράλληλα, ότι η απόδοση του δείκτη δεν μπορεί να αποτυπωθεί επαρκώς μέσω μίας μόνο στατιστικής παραμέτρου. Ενδεικτικά, το Classification Table παρουσίασε ιδιαίτερα υψηλές τιμές στο Νότιο Αιγαίο, την Αττική και τη Στερεά Ελλάδα, ενώ οι υψηλότερες τιμές της ROC Curve εντοπίστηκαν κυρίως σε ηπειρωτικές Περιφέρειες, όπως η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και η Κεντρική Μακεδονία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφοροποίηση μεταξύ ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα τοπικών δεδομένων, η μικρότερη χωρική κλίμακα, ο κατακερματισμός των δασικών εκτάσεων και οι ιδιαίτερες κλιματικές και τοπογραφικές συνθήκες των νησιωτικών περιοχών μπορούν να επηρεάζουν την απόδοση ενός συστήματος που εφαρμόζεται σε ευρύτερη χωρική κλίμακα. Ο έλεγχος Kruskal–Wallis επιβεβαίωσε ότι οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των Περιφερειών είναι ιδιαίτερα εμφανείς στην περίπτωση της ROC Curve, ενώ για το Classification Table οι διαφορές εμφανίζονται λιγότερο έντονες. Συνολικά, τα ευρήματα δείχνουν ότι ο Ελληνικός Ημερήσιος Δείκτης Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την αποτύπωση της επικινδυνότητας και την υποστήριξη της πρόληψης και της επιχειρησιακής διαχείρισης, η απόδοσή του όμως δεν είναι χωρικά ομοιόμορφη. Η αξιολόγηση σε λεπτομερέστερη χωρική κλίμακα, η ενίσχυση της διαθεσιμότητας τοπικών δεδομένων και η αξιοποίηση συμπληρωματικών πηγών πληροφορίας μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της αξιοπιστίας του συστήματος, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές. Έτσι, η περαιτέρω βελτίωση του δείκτη μπορεί να ενισχύσει την έγκαιρη αναγνώριση των περιόδων αυξημένου κινδύνου και να υποστηρίξει περισσότερο στοχευμένες δράσεις πρόληψης και αποτελεσματικότερη επιχειρησιακή λήψη αποφάσεων.","Forest fire danger assessment constitutes an essential component of wildfire prevention and operational risk management. In Greece, the Daily Fire Risk Prediction Map is used as an operational tool for the daily assessment and spatial representation of wildfire danger during the fire season. Nevertheless, the operational value of a fire danger index depends not only on its ability to represent hazardous conditions, but also on the extent to which these conditions are associated with actual wildfire occurrence. Furthermore, the geographical heterogeneity of Greece raises the need to examine whether the performance of the index remains consistent across different regions The aim of this study was to evaluate the Greek Daily Forest Fire Risk Index and investigate its relationship with actual wildfire occurrence in Greece. Daily fire danger values for the period 2010–2024 were analysed for 102 spatial units across the country. A total of 2,250 daily fire risk maps were examined, corresponding to 229,500 individual observations. The fire danger data were combined with recorded wildfire occurrence data in order to investigate whether higher fire danger levels were associated with an increased frequency of actual wildfire events. The evaluation was conducted using a combination of statistical methods, allowing different aspects of the index performance to be examined. Specifically, the Spearman rank correlation coefficient was used to assess the relationship between fire danger and wildfire occurrence, while the Classification Table was employed to evaluate the accuracy of the classifications. The Receiver Operating Characteristic (ROC) curve was additionally used to assess the discriminative ability of the index. The non-parametric Kruskal–Wallis test was applied to investigate differences in performance among the regions. The analysis was performed at both local and regional levels, with particular emphasis placed on the differences between mainland and island regions. The results revealed considerable spatial variation in the performance of the fire danger index. Several mainland regions presented higher and more stable performance, whereas greater variability and, in several cases, lower discriminative ability were observed in island regions. At the regional level, the mean Spearman coefficient was 0.113, the mean overall classification accuracy was 82.65%, and the mean ROC value was 0.585. The results further demonstrated that the three evaluation approaches did not always produce the same pattern of performance. Some regions showed consistently strong results across the different measures, whereas others presented mixed results, indicating that the effectiveness of the index cannot be adequately described through a single statistical measure. The ROC analysis indicated relatively higher discriminative ability in Eastern Macedonia and Thrace, Central Macedonia and the South Aegean, while lower values were observed in the North Aegean, the Ionian Islands and Crete. In contrast, the Classification Table presented particularly high values in regions such as the South Aegean, Attica and Central Greece. These differences highlight the importance of considering the different statistical measures jointly when evaluating the performance of a fire danger index. A clear differentiation between mainland and island regions was also identified. The island regions generally exhibited greater variability and lower overall reliability, a pattern that may be associated with the limited availability of local observations, the fragmented distribution of forest ecosystems, as well as the particular climatic, topographic and wind conditions characterising island environments. Overall, the findings indicate that the Greek Daily Forest Fire Risk Index provides useful information for wildfire prevention and operational planning, but its performance is not spatially uniform across the country. The results underline the importance of evaluating fire danger indices against actual wildfire occurrence and considering the geographical scale at which they are applied. Improving the availability and quality of local data, increasing spatial resolution and incorporating complementary information sources could contribute to improving the reliability of the system, particularly in island regions. Such improvements could ultimately support more targeted prevention measures and more effective operational decision-making for wildfire management in Greece"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του Ελληνικού Ημερήσιου Δείκτη Επικινδυνότητας Έναρξης Δασικών Πυρκαγιών»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τονγκούρη Ζωή","Tongkouri Zoi"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εκτίμηση της επικινδυνότητας των δασικών πυρκαγιών αποτελεί σημαντικό εργαλείο για τον σχεδιασμό της πρόληψης, την επιχειρησιακή ετοιμότητα και την αποτελεσματικότερη διαχείριση του κινδύνου. Στην Ελλάδα, ο Ημερήσιος Χάρτης Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς χρησιμοποιείται ως βασικό επιχειρησιακό εργαλείο για την καθημερινή αποτύπωση της επικινδυνότητας κατά την αντιπυρική περίοδο. Παρότι η πληροφορία αυτή αξιοποιείται ευρέως για την υποστήριξη αποφάσεων, η αξιολόγηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας του δείκτη σε σχέση με την εκδήλωση πυρκαγιών, καθώς και η διερεύνηση πιθανών χωρικών διαφοροποιήσεων στην απόδοσή του, παρουσιάζουν ιδιαίτερο επιστημονικό και επιχειρησιακό ενδιαφέρον. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η αξιολόγηση του Ελληνικού Ημερήσιου Δείκτη Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς και η διερεύνηση της σχέσης του με την πραγματική εκδήλωση δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα. Για τον σκοπό αυτό αξιοποιήθηκαν ημερήσιες τιμές του δείκτη για την περίοδο 2010–2024, οι οποίες αφορούν 102 χωρικές ενότητες της χώρας. Συνολικά εξετάστηκαν 2.250 ημερήσιες χαρτογραφικές αποτυπώσεις, που αντιστοιχούν σε 229.500 επιμέρους παρατηρήσεις. Τα δεδομένα του δείκτη συνδυάστηκαν με καταγεγραμμένα περιστατικά πυρκαγιών, προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο η αύξηση του επιπέδου επικινδυνότητας συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση στην πραγματική εκδήλωση πυρκαγιών. Η αξιολόγηση πραγματοποιήθηκε με συνδυασμό στατιστικών μεθόδων, ώστε να εξεταστούν διαφορετικές διαστάσεις της απόδοσης του δείκτη. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκε ο συντελεστής συσχέτισης Spearman για τη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ του δείκτη επικινδυνότητας και της εκδήλωσης πυρκαγιάς, ο πίνακας συνολικής ταξινόμησης (Classification Table) για την αξιολόγηση της ορθής ταξινόμησης των παρατηρήσεων και η καμπύλη ROC (Receiver Operating Characteristic) για την εκτίμηση της διακριτικής ικανότητας του δείκτη. Παράλληλα, εφαρμόστηκε ο μη παραμετρικός έλεγχος Kruskal–Wallis, με σκοπό να διερευνηθούν οι διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη μεταξύ των Περιφερειών. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν σημαντικές χωρικές διαφοροποιήσεις στην απόδοση του δείκτη. Σε αρκετές ηπειρωτικές Περιφέρειες παρατηρήθηκαν υψηλότερες και περισσότερο σταθερές επιδόσεις, ενώ στις νησιωτικές περιοχές καταγράφηκε μεγαλύτερη διακύμανση και, σε αρκετές περιπτώσεις, χαμηλότερη διακριτική ικανότητα. Σε επίπεδο Περιφερειών, η μέση τιμή του συντελεστή Spearman ανήλθε σε 0,113, η μέση ακρίβεια του Classification Table σε 82,65%, ενώ η μέση τιμή της ROC Curve διαμορφώθηκε σε 0,585. Η διαφοροποίηση μεταξύ των επιμέρους μεθόδων αξιολόγησης ανέδειξε, παράλληλα, ότι η απόδοση του δείκτη δεν μπορεί να αποτυπωθεί επαρκώς μέσω μίας μόνο στατιστικής παραμέτρου. Ενδεικτικά, το Classification Table παρουσίασε ιδιαίτερα υψηλές τιμές στο Νότιο Αιγαίο, την Αττική και τη Στερεά Ελλάδα, ενώ οι υψηλότερες τιμές της ROC Curve εντοπίστηκαν κυρίως σε ηπειρωτικές Περιφέρειες, όπως η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και η Κεντρική Μακεδονία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαφοροποίηση μεταξύ ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας. Η περιορισμένη διαθεσιμότητα τοπικών δεδομένων, η μικρότερη χωρική κλίμακα, ο κατακερματισμός των δασικών εκτάσεων και οι ιδιαίτερες κλιματικές και τοπογραφικές συνθήκες των νησιωτικών περιοχών μπορούν να επηρεάζουν την απόδοση ενός συστήματος που εφαρμόζεται σε ευρύτερη χωρική κλίμακα. Ο έλεγχος Kruskal–Wallis επιβεβαίωσε ότι οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των Περιφερειών είναι ιδιαίτερα εμφανείς στην περίπτωση της ROC Curve, ενώ για το Classification Table οι διαφορές εμφανίζονται λιγότερο έντονες. Συνολικά, τα ευρήματα δείχνουν ότι ο Ελληνικός Ημερήσιος Δείκτης Επικινδυνότητας Πυρκαγιάς αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για την αποτύπωση της επικινδυνότητας και την υποστήριξη της πρόληψης και της επιχειρησιακής διαχείρισης, η απόδοσή του όμως δεν είναι χωρικά ομοιόμορφη. Η αξιολόγηση σε λεπτομερέστερη χωρική κλίμακα, η ενίσχυση της διαθεσιμότητας τοπικών δεδομένων και η αξιοποίηση συμπληρωματικών πηγών πληροφορίας μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της αξιοπιστίας του συστήματος, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές. Έτσι, η περαιτέρω βελτίωση του δείκτη μπορεί να ενισχύσει την έγκαιρη αναγνώριση των περιόδων αυξημένου κινδύνου και να υποστηρίξει περισσότερο στοχευμένες δράσεις πρόληψης και αποτελεσματικότερη επιχειρησιακή λήψη αποφάσεων.","Forest fire danger assessment constitutes an essential component of wildfire prevention and operational risk management. In Greece, the Daily Fire Risk Prediction Map is used as an operational tool for the daily assessment and spatial representation of wildfire danger during the fire season. Nevertheless, the operational value of a fire danger index depends not only on its ability to represent hazardous conditions, but also on the extent to which these conditions are associated with actual wildfire occurrence. Furthermore, the geographical heterogeneity of Greece raises the need to examine whether the performance of the index remains consistent across different regions The aim of this study was to evaluate the Greek Daily Forest Fire Risk Index and investigate its relationship with actual wildfire occurrence in Greece. Daily fire danger values for the period 2010–2024 were analysed for 102 spatial units across the country. A total of 2,250 daily fire risk maps were examined, corresponding to 229,500 individual observations. The fire danger data were combined with recorded wildfire occurrence data in order to investigate whether higher fire danger levels were associated with an increased frequency of actual wildfire events. The evaluation was conducted using a combination of statistical methods, allowing different aspects of the index performance to be examined. Specifically, the Spearman rank correlation coefficient was used to assess the relationship between fire danger and wildfire occurrence, while the Classification Table was employed to evaluate the accuracy of the classifications. The Receiver Operating Characteristic (ROC) curve was additionally used to assess the discriminative ability of the index. The non-parametric Kruskal–Wallis test was applied to investigate differences in performance among the regions. The analysis was performed at both local and regional levels, with particular emphasis placed on the differences between mainland and island regions. The results revealed considerable spatial variation in the performance of the fire danger index. Several mainland regions presented higher and more stable performance, whereas greater variability and, in several cases, lower discriminative ability were observed in island regions. At the regional level, the mean Spearman coefficient was 0.113, the mean overall classification accuracy was 82.65%, and the mean ROC value was 0.585. The results further demonstrated that the three evaluation approaches did not always produce the same pattern of performance. Some regions showed consistently strong results across the different measures, whereas others presented mixed results, indicating that the effectiveness of the index cannot be adequately described through a single statistical measure. The ROC analysis indicated relatively higher discriminative ability in Eastern Macedonia and Thrace, Central Macedonia and the South Aegean, while lower values were observed in the North Aegean, the Ionian Islands and Crete. In contrast, the Classification Table presented particularly high values in regions such as the South Aegean, Attica and Central Greece. These differences highlight the importance of considering the different statistical measures jointly when evaluating the performance of a fire danger index. A clear differentiation between mainland and island regions was also identified. The island regions generally exhibited greater variability and lower overall reliability, a pattern that may be associated with the limited availability of local observations, the fragmented distribution of forest ecosystems, as well as the particular climatic, topographic and wind conditions characterising island environments. Overall, the findings indicate that the Greek Daily Forest Fire Risk Index provides useful information for wildfire prevention and operational planning, but its performance is not spatially uniform across the country. The results underline the importance of evaluating fire danger indices against actual wildfire occurrence and considering the geographical scale at which they are applied. Improving the availability and quality of local data, increasing spatial resolution and incorporating complementary information sources could contribute to improving the reliability of the system, particularly in island regions. Such improvements could ultimately support more targeted prevention measures and more effective operational decision-making for wildfire management in Greece"],"dc:identifier":["uoadl:5449357","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449357"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του Ελληνικού Ημερήσιου Δείκτη Επικινδυνότητας Έναρξης Δασικών Πυρκαγιών»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}