{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449368"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449368","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Περιεγχειρητική αναλγητική διαχείριση με περιορισμένη χρήση οπιοειδών σε ογκολογικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε κολεκτομή: συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων","abstract":"Εισαγωγή: Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου αποτελεί βασικό στοιχείο της περιεγχειρητικής φροντίδας μετά από κολεκτομή. Η χρήση οπιοειδών παραμένει σημαντική, συνοδεύεται όμως από ανεπιθύμητες ενέργειες, γεγονός που έχει ενισχύσει το ενδιαφέρον για πολυπαραγοντικές στρατηγικές περιορισμένης χρήσης οπιοειδών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της αναλγησίας βασιζόμενης στα οπιοειδή (Opioid-Based Analgesia – OBA) και της πολυπαραγοντικής αναλγησίας περιορισμένης χρήσης οπιοειδών (Opioid-Sparing Analgesia – OSA) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, με έμφαση στις άμεσες μετεγχειρητικές εκβάσεις στη Μονάδα Μεταναισθητικής Φροντίδας (ΜΜΑΦ). Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μονοκεντρική, παρατηρητική, αναλυτική και μη τυχαιοποιημένη μελέτη στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 80 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, 40 στην ομάδα OBA και 40 στην ομάδα OSA. Αξιολογήθηκαν η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου με την κλίμακα NRS κατά την άφιξη, η μέγιστη τιμή και η τιμή κατά την έξοδο από τη ΜΜΑΦ, η ανάγκη αναλγησίας διάσωσης, η κατανάλωση οπιοειδών σε ισοδύναμα μορφίνης, η εμφάνιση μετεγχειρητικής ναυτίας ή/και εμέτου (PONV), η ανάγκη αντιεμετικής αγωγής και η διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Αποτελέσματα: Η ομάδα OSA παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερες τιμές NRS κατά την άφιξη στη ΜΜΑΦ (διάμεσος 1 έναντι 3), στη μέγιστη ένταση πόνου (2,5 έναντι 4,5) και κατά την έξοδο (1 έναντι 2), με p<0,001 σε όλες τις συγκρίσεις. Αναλγησία διάσωσης χρειάστηκε το 10,0% των ασθενών της OSA έναντι 70,0% της OBA (p<0,001), ενώ η διάμεση κατανάλωση οπιοειδών ήταν 0 έναντι 3 mg ισοδυνάμων μορφίνης, αντίστοιχα (p<0,001). PONV καταγράφηκε στο 10,0% της OSA έναντι 57,5% της OBA (p<0,001) και αντιεμετική αγωγή διάσωσης απαιτήθηκε στο 10,0% έναντι 67,5%, αντίστοιχα (p<0,001). Η διάμεση διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ ήταν επίσης μικρότερη στην ομάδα OSA (61,5 έναντι 77,0 λεπτών, p<0,001). Συμπεράσματα: Η πολυπαραγοντική στρατηγική περιορισμένης χρήσης οπιοειδών συσχετίστηκε με καλύτερο έλεγχο του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου, μικρότερη ανάγκη αναλγησίας διάσωσης και έκθεση σε οπιοειδή, χαμηλότερη συχνότητα PONV και μικρότερη διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την κλινική αξία της ορθολογικής opioid-sparing αναλγησίας ως μέρος μιας εξατομικευμένης πολυπαραγοντικής περιεγχειρητικής στρατηγικής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου αποτελεί βασικό στοιχείο της περιεγχειρητικής φροντίδας μετά από κολεκτομή. Η χρήση οπιοειδών παραμένει σημαντική, συνοδεύεται όμως από ανεπιθύμητες ενέργειες, γεγονός που έχει ενισχύσει το ενδιαφέρον για πολυπαραγοντικές στρατηγικές περιορισμένης χρήσης οπιοειδών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της αναλγησίας βασιζόμενης στα οπιοειδή (Opioid-Based Analgesia – OBA) και της πολυπαραγοντικής αναλγησίας περιορισμένης χρήσης οπιοειδών (Opioid-Sparing Analgesia – OSA) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, με έμφαση στις άμεσες μετεγχειρητικές εκβάσεις στη Μονάδα Μεταναισθητικής Φροντίδας (ΜΜΑΦ). Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μονοκεντρική, παρατηρητική, αναλυτική και μη τυχαιοποιημένη μελέτη στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 80 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, 40 στην ομάδα OBA και 40 στην ομάδα OSA. Αξιολογήθηκαν η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου με την κλίμακα NRS κατά την άφιξη, η μέγιστη τιμή και η τιμή κατά την έξοδο από τη ΜΜΑΦ, η ανάγκη αναλγησίας διάσωσης, η κατανάλωση οπιοειδών σε ισοδύναμα μορφίνης, η εμφάνιση μετεγχειρητικής ναυτίας ή/και εμέτου (PONV), η ανάγκη αντιεμετικής αγωγής και η διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Αποτελέσματα: Η ομάδα OSA παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερες τιμές NRS κατά την άφιξη στη ΜΜΑΦ (διάμεσος 1 έναντι 3), στη μέγιστη ένταση πόνου (2,5 έναντι 4,5) και κατά την έξοδο (1 έναντι 2), με p&lt;0,001 σε όλες τις συγκρίσεις. Αναλγησία διάσωσης χρειάστηκε το 10,0% των ασθενών της OSA έναντι 70,0% της OBA (p&lt;0,001), ενώ η διάμεση κατανάλωση οπιοειδών ήταν 0 έναντι 3 mg ισοδυνάμων μορφίνης, αντίστοιχα (p&lt;0,001). PONV καταγράφηκε στο 10,0% της OSA έναντι 57,5% της OBA (p&lt;0,001) και αντιεμετική αγωγή διάσωσης απαιτήθηκε στο 10,0% έναντι 67,5%, αντίστοιχα (p&lt;0,001). Η διάμεση διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ ήταν επίσης μικρότερη στην ομάδα OSA (61,5 έναντι 77,0 λεπτών, p&lt;0,001). Συμπεράσματα: Η πολυπαραγοντική στρατηγική περιορισμένης χρήσης οπιοειδών συσχετίστηκε με καλύτερο έλεγχο του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου, μικρότερη ανάγκη αναλγησίας διάσωσης και έκθεση σε οπιοειδή, χαμηλότερη συχνότητα PONV και μικρότερη διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την κλινική αξία της ορθολογικής opioid-sparing αναλγησίας ως μέρος μιας εξατομικευμένης πολυπαραγοντικής περιεγχειρητικής στρατηγικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Καπλάνη Ευαγγελία - Μαρουσώ","Kaplani Evangelia - Marouso"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449368"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449368","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449368","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449368","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449368","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καπλάνη Ευαγγελία - Μαρουσώ","Kaplani Evangelia - Marouso"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449368","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449368"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου αποτελεί βασικό στοιχείο της περιεγχειρητικής φροντίδας μετά από κολεκτομή. Η χρήση οπιοειδών παραμένει σημαντική, συνοδεύεται όμως από ανεπιθύμητες ενέργειες, γεγονός που έχει ενισχύσει το ενδιαφέρον για πολυπαραγοντικές στρατηγικές περιορισμένης χρήσης οπιοειδών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της αναλγησίας βασιζόμενης στα οπιοειδή (Opioid-Based Analgesia – OBA) και της πολυπαραγοντικής αναλγησίας περιορισμένης χρήσης οπιοειδών (Opioid-Sparing Analgesia – OSA) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, με έμφαση στις άμεσες μετεγχειρητικές εκβάσεις στη Μονάδα Μεταναισθητικής Φροντίδας (ΜΜΑΦ). Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μονοκεντρική, παρατηρητική, αναλυτική και μη τυχαιοποιημένη μελέτη στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 80 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, 40 στην ομάδα OBA και 40 στην ομάδα OSA. Αξιολογήθηκαν η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου με την κλίμακα NRS κατά την άφιξη, η μέγιστη τιμή και η τιμή κατά την έξοδο από τη ΜΜΑΦ, η ανάγκη αναλγησίας διάσωσης, η κατανάλωση οπιοειδών σε ισοδύναμα μορφίνης, η εμφάνιση μετεγχειρητικής ναυτίας ή/και εμέτου (PONV), η ανάγκη αντιεμετικής αγωγής και η διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Αποτελέσματα: Η ομάδα OSA παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερες τιμές NRS κατά την άφιξη στη ΜΜΑΦ (διάμεσος 1 έναντι 3), στη μέγιστη ένταση πόνου (2,5 έναντι 4,5) και κατά την έξοδο (1 έναντι 2), με p<0,001 σε όλες τις συγκρίσεις. Αναλγησία διάσωσης χρειάστηκε το 10,0% των ασθενών της OSA έναντι 70,0% της OBA (p<0,001), ενώ η διάμεση κατανάλωση οπιοειδών ήταν 0 έναντι 3 mg ισοδυνάμων μορφίνης, αντίστοιχα (p<0,001). PONV καταγράφηκε στο 10,0% της OSA έναντι 57,5% της OBA (p<0,001) και αντιεμετική αγωγή διάσωσης απαιτήθηκε στο 10,0% έναντι 67,5%, αντίστοιχα (p<0,001). Η διάμεση διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ ήταν επίσης μικρότερη στην ομάδα OSA (61,5 έναντι 77,0 λεπτών, p<0,001). Συμπεράσματα: Η πολυπαραγοντική στρατηγική περιορισμένης χρήσης οπιοειδών συσχετίστηκε με καλύτερο έλεγχο του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου, μικρότερη ανάγκη αναλγησίας διάσωσης και έκθεση σε οπιοειδή, χαμηλότερη συχνότητα PONV και μικρότερη διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την κλινική αξία της ορθολογικής opioid-sparing αναλγησίας ως μέρος μιας εξατομικευμένης πολυπαραγοντικής περιεγχειρητικής στρατηγικής.","Introduction: Effective management of acute postoperative pain is a key component of perioperative care following colectomy. Opioids continue to play an important role in analgesia; however, their use is associated with adverse effects, which has increased interest in multimodal opioid-sparing strategies. Aim: The aim of this study was to compare opioid-based analgesia (OBA) with multimodal opioid-sparing analgesia (OSA) in patients undergoing colectomy, with particular emphasis on immediate postoperative outcomes in the Post-Anesthesia Care Unit (PACU). Materials and Methods: A single-center, observational, analytical, non-randomized study was conducted at the General Oncology Hospital of Kifissia “Agioi Anargyroi”. The final analysis included 80 patients undergoing colectomy, 40 in the OBA group and 40 in the OSA group. Postoperative pain intensity was assessed using the Numerical Rating Scale (NRS) on arrival, at maximum recorded pain, and at discharge from the PACU. The need for rescue analgesia, opioid consumption expressed as morphine equivalents, postoperative nausea and/or vomiting (PONV), the need for rescue antiemetic treatment, and PACU length of stay were also evaluated. Results: The OSA group demonstrated significantly lower NRS scores on arrival to the PACU (median 1 vs. 3), for maximum pain intensity (2.5 vs. 4.5), and at PACU discharge (1 vs. 2), with p<0.001 for all comparisons. Rescue analgesia was required in 10.0% of patients in the OSA group compared with 70.0% in the OBA group (p<0.001), while median opioid consumption was 0 vs. 3 mg of morphine equivalents, respectively (p<0.001). PONV occurred in 10.0% of the OSA group compared with 57.5% of the OBA group (p<0.001), while rescue antiemetic treatment was required in 10.0% vs. 67.5%, respectively (p<0.001). Median PACU length of stay was also shorter in the OSA group (61.5 vs. 77.0 minutes, p<0.001). Conclusions: The multimodal opioid-sparing strategy was associated with improved immediate postoperative pain control, reduced need for rescue analgesia and opioid exposure, lower incidence of PONV, and shorter PACU length of stay. These findings support the clinical value of rational opioid-sparing analgesia as part of an individualized multimodal perioperative analgesic strategy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Περιεγχειρητική αναλγητική διαχείριση με περιορισμένη χρήση οπιοειδών σε ογκολογικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε κολεκτομή: συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καπλάνη Ευαγγελία - Μαρουσώ","Kaplani Evangelia - Marouso"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η αποτελεσματική αντιμετώπιση του οξέος μετεγχειρητικού πόνου αποτελεί βασικό στοιχείο της περιεγχειρητικής φροντίδας μετά από κολεκτομή. Η χρήση οπιοειδών παραμένει σημαντική, συνοδεύεται όμως από ανεπιθύμητες ενέργειες, γεγονός που έχει ενισχύσει το ενδιαφέρον για πολυπαραγοντικές στρατηγικές περιορισμένης χρήσης οπιοειδών. Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η συγκριτική αξιολόγηση της αναλγησίας βασιζόμενης στα οπιοειδή (Opioid-Based Analgesia – OBA) και της πολυπαραγοντικής αναλγησίας περιορισμένης χρήσης οπιοειδών (Opioid-Sparing Analgesia – OSA) σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, με έμφαση στις άμεσες μετεγχειρητικές εκβάσεις στη Μονάδα Μεταναισθητικής Φροντίδας (ΜΜΑΦ). Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε μονοκεντρική, παρατηρητική, αναλυτική και μη τυχαιοποιημένη μελέτη στο Γενικό Ογκολογικό Νοσοκομείο Κηφισιάς «Οι Άγιοι Ανάργυροι». Στην τελική ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 80 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολεκτομή, 40 στην ομάδα OBA και 40 στην ομάδα OSA. Αξιολογήθηκαν η ένταση του μετεγχειρητικού πόνου με την κλίμακα NRS κατά την άφιξη, η μέγιστη τιμή και η τιμή κατά την έξοδο από τη ΜΜΑΦ, η ανάγκη αναλγησίας διάσωσης, η κατανάλωση οπιοειδών σε ισοδύναμα μορφίνης, η εμφάνιση μετεγχειρητικής ναυτίας ή/και εμέτου (PONV), η ανάγκη αντιεμετικής αγωγής και η διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Αποτελέσματα: Η ομάδα OSA παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερες τιμές NRS κατά την άφιξη στη ΜΜΑΦ (διάμεσος 1 έναντι 3), στη μέγιστη ένταση πόνου (2,5 έναντι 4,5) και κατά την έξοδο (1 έναντι 2), με p<0,001 σε όλες τις συγκρίσεις. Αναλγησία διάσωσης χρειάστηκε το 10,0% των ασθενών της OSA έναντι 70,0% της OBA (p<0,001), ενώ η διάμεση κατανάλωση οπιοειδών ήταν 0 έναντι 3 mg ισοδυνάμων μορφίνης, αντίστοιχα (p<0,001). PONV καταγράφηκε στο 10,0% της OSA έναντι 57,5% της OBA (p<0,001) και αντιεμετική αγωγή διάσωσης απαιτήθηκε στο 10,0% έναντι 67,5%, αντίστοιχα (p<0,001). Η διάμεση διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ ήταν επίσης μικρότερη στην ομάδα OSA (61,5 έναντι 77,0 λεπτών, p<0,001). Συμπεράσματα: Η πολυπαραγοντική στρατηγική περιορισμένης χρήσης οπιοειδών συσχετίστηκε με καλύτερο έλεγχο του άμεσου μετεγχειρητικού πόνου, μικρότερη ανάγκη αναλγησίας διάσωσης και έκθεση σε οπιοειδή, χαμηλότερη συχνότητα PONV και μικρότερη διάρκεια παραμονής στη ΜΜΑΦ. Τα ευρήματα υποστηρίζουν την κλινική αξία της ορθολογικής opioid-sparing αναλγησίας ως μέρος μιας εξατομικευμένης πολυπαραγοντικής περιεγχειρητικής στρατηγικής.","Introduction: Effective management of acute postoperative pain is a key component of perioperative care following colectomy. Opioids continue to play an important role in analgesia; however, their use is associated with adverse effects, which has increased interest in multimodal opioid-sparing strategies. Aim: The aim of this study was to compare opioid-based analgesia (OBA) with multimodal opioid-sparing analgesia (OSA) in patients undergoing colectomy, with particular emphasis on immediate postoperative outcomes in the Post-Anesthesia Care Unit (PACU). Materials and Methods: A single-center, observational, analytical, non-randomized study was conducted at the General Oncology Hospital of Kifissia “Agioi Anargyroi”. The final analysis included 80 patients undergoing colectomy, 40 in the OBA group and 40 in the OSA group. Postoperative pain intensity was assessed using the Numerical Rating Scale (NRS) on arrival, at maximum recorded pain, and at discharge from the PACU. The need for rescue analgesia, opioid consumption expressed as morphine equivalents, postoperative nausea and/or vomiting (PONV), the need for rescue antiemetic treatment, and PACU length of stay were also evaluated. Results: The OSA group demonstrated significantly lower NRS scores on arrival to the PACU (median 1 vs. 3), for maximum pain intensity (2.5 vs. 4.5), and at PACU discharge (1 vs. 2), with p<0.001 for all comparisons. Rescue analgesia was required in 10.0% of patients in the OSA group compared with 70.0% in the OBA group (p<0.001), while median opioid consumption was 0 vs. 3 mg of morphine equivalents, respectively (p<0.001). PONV occurred in 10.0% of the OSA group compared with 57.5% of the OBA group (p<0.001), while rescue antiemetic treatment was required in 10.0% vs. 67.5%, respectively (p<0.001). Median PACU length of stay was also shorter in the OSA group (61.5 vs. 77.0 minutes, p<0.001). Conclusions: The multimodal opioid-sparing strategy was associated with improved immediate postoperative pain control, reduced need for rescue analgesia and opioid exposure, lower incidence of PONV, and shorter PACU length of stay. These findings support the clinical value of rational opioid-sparing analgesia as part of an individualized multimodal perioperative analgesic strategy."],"dc:identifier":["uoadl:5449368","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449368"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Περιεγχειρητική αναλγητική διαχείριση με περιορισμένη χρήση οπιοειδών σε ογκολογικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε κολεκτομή: συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών εκβάσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}