{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449548"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449548","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Understanding the role of simple repetitive motifs in the emergence of de novo genes","abstract":"Οι διαγονιδιακές περιοχές συμμετέχουν στη ρύθμιση της μεταγραφής και στην οργάνωση της χρωματίνης, αλλά περιέχουν επίσης μη επισημασμένα ανοικτά πλαίσια ανάγνωσης (ORFs). Ορισμένα από αυτά μεταφράζονται σε μικρά πεπτίδια και ενδέχεται να αποτελούν πρώιμα στάδια της de novo γένεσης γονιδίων. Στη Saccharomyces cerevisiae, τα ομοπολυμερή τμήματα poly(dA:dT) απαντούν σε υποκινητικές περιοχές και παρεμποδίζουν τη σταθερή τοποθέτηση νουκλεοσωμάτων. Όταν η πλούσια σε θυμίνη αλυσίδα βρίσκεται στην κωδική κατεύθυνση ενός ORF, τα κωδικόνια που προκύπτουν κωδικοποιούν κατά κανόνα υδρόφοβα αμινοξέα, ιδιότητα που έχει συνδεθεί με τον σχηματισμό διαμεμβρανικών (TM) τμημάτων. Στα πλαίσια της διπλωματικής εργασίας, εξετάστηκε η σχέση των διαγονιδιακών ORFs που φέρουν μοτίβα polyT με τη μετάφραση, τις προβλεπόμενες ιδιότητες των πεπτιδίων και την εξελικτική διατήρησή τους. Κατάλογοι μικρών ανοικτών πλαισίων ανάγνωσης (sORFs) συνδυάστηκαν με δεδομένα ριβοσωμικής αποτύπωσης, προβλέψεις διαμεμβρανικών τμημάτων και πληθυσμιακές στοιχίσεις. Η παρουσία των μοτίβων polyT και το μήκος των συνεχόμενων σειρών θυμινών αναλύθηκαν χωριστά. Η ύπαρξη μοτίβου polyT δεν συνδέθηκε με αυξημένη πιθανότητα ανίχνευσης μετάφρασης. Τα ORFs που έφεραν το μοτίβο παρουσίαζαν όμως σαφή εμπλουτισμό σε προβλεπόμενα διαμεμβρανικά τμήματα. Το αντίστοιχο πεπτιδικό τμήμα ήταν περισσότερο υδρόφοβο από το υπόλοιπο πεπτίδιο και σε μεγάλο ποσοστό αποτελούσε μέρος της προβλεπόμενης διαμεμβρανικής περιοχής. Η σχέση διατηρήθηκε μετά τον συνυπολογισμό του μήκους του ORF. Το συνολικό μήκος του ORF παρουσίασε ανεξάρτητη συσχέτιση τόσο με την ανίχνευση μετάφρασης όσο και με την πρόωρη λήξη. Οι μεγαλύτερες σειρές συνεχόμενων θυμινών συνδέονταν με περισσότερες τοπικές διαφορές στις πληθυσμιακές στοιχίσεις. Σε ξεχωριστό σύνολο συναρμολογήσεων γονιδιωμάτων παρουσίαζαν και αυξημένο αριθμό διαφορών που αντιστοιχούσαν σε αντικατάσταση αμινοξέος ή μετατόπιση πλαισίου ανάγνωσης. Επειδή οι κατηγορίες αυτές προέκυψαν από στοιχίσεις, δεν τεκμηριώνουν συγκεκριμένο μεταλλακτικό μηχανισμό και μπορεί να επηρεάζονται από την αβεβαιότητα συναρμολόγησης και στοίχισης των ομοπολυμερών περιοχών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι αλληλουχίες polyT μπορούν να επηρεάζουν τον υδρόφοβο και διαμεμβρανικό χαρακτήρα ενός αναδυόμενου πεπτιδίου, χωρίς να καθορίζουν τη μετάφραση ή την εξελικτική διατήρηση του ORF. Το μήκος της συνεχόμενης σειράς θυμινών συνδέεται με τοπικές διαφορές στις στοιχίσεις και παρέχει διαφορετική πληροφορία από την παρουσία του μοτίβου.","abstract_html":"Οι διαγονιδιακές περιοχές συμμετέχουν στη ρύθμιση της μεταγραφής και στην οργάνωση της χρωματίνης, αλλά περιέχουν επίσης μη επισημασμένα ανοικτά πλαίσια ανάγνωσης (ORFs). Ορισμένα από αυτά μεταφράζονται σε μικρά πεπτίδια και ενδέχεται να αποτελούν πρώιμα στάδια της de novo γένεσης γονιδίων. Στη Saccharomyces cerevisiae, τα ομοπολυμερή τμήματα poly(dA:dT) απαντούν σε υποκινητικές περιοχές και παρεμποδίζουν τη σταθερή τοποθέτηση νουκλεοσωμάτων. Όταν η πλούσια σε θυμίνη αλυσίδα βρίσκεται στην κωδική κατεύθυνση ενός ORF, τα κωδικόνια που προκύπτουν κωδικοποιούν κατά κανόνα υδρόφοβα αμινοξέα, ιδιότητα που έχει συνδεθεί με τον σχηματισμό διαμεμβρανικών (TM) τμημάτων. Στα πλαίσια της διπλωματικής εργασίας, εξετάστηκε η σχέση των διαγονιδιακών ORFs που φέρουν μοτίβα polyT με τη μετάφραση, τις προβλεπόμενες ιδιότητες των πεπτιδίων και την εξελικτική διατήρησή τους. Κατάλογοι μικρών ανοικτών πλαισίων ανάγνωσης (sORFs) συνδυάστηκαν με δεδομένα ριβοσωμικής αποτύπωσης, προβλέψεις διαμεμβρανικών τμημάτων και πληθυσμιακές στοιχίσεις. Η παρουσία των μοτίβων polyT και το μήκος των συνεχόμενων σειρών θυμινών αναλύθηκαν χωριστά. Η ύπαρξη μοτίβου polyT δεν συνδέθηκε με αυξημένη πιθανότητα ανίχνευσης μετάφρασης. Τα ORFs που έφεραν το μοτίβο παρουσίαζαν όμως σαφή εμπλουτισμό σε προβλεπόμενα διαμεμβρανικά τμήματα. Το αντίστοιχο πεπτιδικό τμήμα ήταν περισσότερο υδρόφοβο από το υπόλοιπο πεπτίδιο και σε μεγάλο ποσοστό αποτελούσε μέρος της προβλεπόμενης διαμεμβρανικής περιοχής. Η σχέση διατηρήθηκε μετά τον συνυπολογισμό του μήκους του ORF. Το συνολικό μήκος του ORF παρουσίασε ανεξάρτητη συσχέτιση τόσο με την ανίχνευση μετάφρασης όσο και με την πρόωρη λήξη. Οι μεγαλύτερες σειρές συνεχόμενων θυμινών συνδέονταν με περισσότερες τοπικές διαφορές στις πληθυσμιακές στοιχίσεις. Σε ξεχωριστό σύνολο συναρμολογήσεων γονιδιωμάτων παρουσίαζαν και αυξημένο αριθμό διαφορών που αντιστοιχούσαν σε αντικατάσταση αμινοξέος ή μετατόπιση πλαισίου ανάγνωσης. Επειδή οι κατηγορίες αυτές προέκυψαν από στοιχίσεις, δεν τεκμηριώνουν συγκεκριμένο μεταλλακτικό μηχανισμό και μπορεί να επηρεάζονται από την αβεβαιότητα συναρμολόγησης και στοίχισης των ομοπολυμερών περιοχών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι αλληλουχίες polyT μπορούν να επηρεάζουν τον υδρόφοβο και διαμεμβρανικό χαρακτήρα ενός αναδυόμενου πεπτιδίου, χωρίς να καθορίζουν τη μετάφραση ή την εξελικτική διατήρηση του ORF. Το μήκος της συνεχόμενης σειράς θυμινών συνδέεται με τοπικές διαφορές στις στοιχίσεις και παρέχει διαφορετική πληροφορία από την παρουσία του μοτίβου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπουρδούκη Μαρία","Bourdouki Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449548"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449548","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449548","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449548","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449548","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπουρδούκη Μαρία","Bourdouki Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449548","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449548"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι διαγονιδιακές περιοχές συμμετέχουν στη ρύθμιση της μεταγραφής και στην οργάνωση της χρωματίνης, αλλά περιέχουν επίσης μη επισημασμένα ανοικτά πλαίσια ανάγνωσης (ORFs). Ορισμένα από αυτά μεταφράζονται σε μικρά πεπτίδια και ενδέχεται να αποτελούν πρώιμα στάδια της de novo γένεσης γονιδίων. Στη Saccharomyces cerevisiae, τα ομοπολυμερή τμήματα poly(dA:dT) απαντούν σε υποκινητικές περιοχές και παρεμποδίζουν τη σταθερή τοποθέτηση νουκλεοσωμάτων. Όταν η πλούσια σε θυμίνη αλυσίδα βρίσκεται στην κωδική κατεύθυνση ενός ORF, τα κωδικόνια που προκύπτουν κωδικοποιούν κατά κανόνα υδρόφοβα αμινοξέα, ιδιότητα που έχει συνδεθεί με τον σχηματισμό διαμεμβρανικών (TM) τμημάτων. Στα πλαίσια της διπλωματικής εργασίας, εξετάστηκε η σχέση των διαγονιδιακών ORFs που φέρουν μοτίβα polyT με τη μετάφραση, τις προβλεπόμενες ιδιότητες των πεπτιδίων και την εξελικτική διατήρησή τους. Κατάλογοι μικρών ανοικτών πλαισίων ανάγνωσης (sORFs) συνδυάστηκαν με δεδομένα ριβοσωμικής αποτύπωσης, προβλέψεις διαμεμβρανικών τμημάτων και πληθυσμιακές στοιχίσεις. Η παρουσία των μοτίβων polyT και το μήκος των συνεχόμενων σειρών θυμινών αναλύθηκαν χωριστά. Η ύπαρξη μοτίβου polyT δεν συνδέθηκε με αυξημένη πιθανότητα ανίχνευσης μετάφρασης. Τα ORFs που έφεραν το μοτίβο παρουσίαζαν όμως σαφή εμπλουτισμό σε προβλεπόμενα διαμεμβρανικά τμήματα. Το αντίστοιχο πεπτιδικό τμήμα ήταν περισσότερο υδρόφοβο από το υπόλοιπο πεπτίδιο και σε μεγάλο ποσοστό αποτελούσε μέρος της προβλεπόμενης διαμεμβρανικής περιοχής. Η σχέση διατηρήθηκε μετά τον συνυπολογισμό του μήκους του ORF. Το συνολικό μήκος του ORF παρουσίασε ανεξάρτητη συσχέτιση τόσο με την ανίχνευση μετάφρασης όσο και με την πρόωρη λήξη. Οι μεγαλύτερες σειρές συνεχόμενων θυμινών συνδέονταν με περισσότερες τοπικές διαφορές στις πληθυσμιακές στοιχίσεις. Σε ξεχωριστό σύνολο συναρμολογήσεων γονιδιωμάτων παρουσίαζαν και αυξημένο αριθμό διαφορών που αντιστοιχούσαν σε αντικατάσταση αμινοξέος ή μετατόπιση πλαισίου ανάγνωσης. Επειδή οι κατηγορίες αυτές προέκυψαν από στοιχίσεις, δεν τεκμηριώνουν συγκεκριμένο μεταλλακτικό μηχανισμό και μπορεί να επηρεάζονται από την αβεβαιότητα συναρμολόγησης και στοίχισης των ομοπολυμερών περιοχών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι αλληλουχίες polyT μπορούν να επηρεάζουν τον υδρόφοβο και διαμεμβρανικό χαρακτήρα ενός αναδυόμενου πεπτιδίου, χωρίς να καθορίζουν τη μετάφραση ή την εξελικτική διατήρηση του ORF. Το μήκος της συνεχόμενης σειράς θυμινών συνδέεται με τοπικές διαφορές στις στοιχίσεις και παρέχει διαφορετική πληροφορία από την παρουσία του μοτίβου.","Intergenic regions contribute to transcriptional regulation and chromatin organisation, but may also contain unannotated open reading frames (ORFs). Some are translated into small peptides and may represent early stages of de novo gene emergence. In Saccharomyces cerevisiae, homopolymeric poly(dA:dT) tracts occur frequently in promoter regions and impede stable nucleosome formation. When the thymine-rich strand lies in the coding orientation of an ORF, it may favour the formation of a hydrophobic transmembrane (TM) segment. This study examined the relationship between intergenic ORFs carrying a polyT motif and translation, predicted peptide properties and evolutionary preservation. Published catalogues of small open reading frames (sORFs) were combined with ribosome-profiling data, TM-segment predictions and population alignments. Motif status and consecutive thymine-run length were analysed separately. Motif-positive ORFs were no more likely than motif-negative ORFs to show detectable translation. They were, however, enriched for predicted TM segments. The corresponding peptide segment was more hydrophobic than the remainder of the peptide and frequently formed part of the predicted TM region. This relationship remained after accounting for ORF length. Total ORF length was independently associated with both translation detection and premature termination. Longer consecutive thymine runs showed more frequent local differences in population alignments. In a separate set of genome assemblies, they were also associated with more amino-acid-changing differences and more events compatible with reading-frame shifts. Because these categories were inferred from alignments, they do not establish a specific mutational mechanism and may be influenced by uncertainty in the assembly and alignment of homopolymeric sequence. The results indicate that polyT sequence can influence the hydrophobic and transmembrane character of an emerging peptide without determining translation or evolutionary retention of the ORF. Consecutive thymine-run length is associated with local alignment disagreement and provides information distinct from motif presence."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Understanding the role of simple repetitive motifs in the emergence of de novo genes"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπουρδούκη Μαρία","Bourdouki Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Οι διαγονιδιακές περιοχές συμμετέχουν στη ρύθμιση της μεταγραφής και στην οργάνωση της χρωματίνης, αλλά περιέχουν επίσης μη επισημασμένα ανοικτά πλαίσια ανάγνωσης (ORFs). Ορισμένα από αυτά μεταφράζονται σε μικρά πεπτίδια και ενδέχεται να αποτελούν πρώιμα στάδια της de novo γένεσης γονιδίων. Στη Saccharomyces cerevisiae, τα ομοπολυμερή τμήματα poly(dA:dT) απαντούν σε υποκινητικές περιοχές και παρεμποδίζουν τη σταθερή τοποθέτηση νουκλεοσωμάτων. Όταν η πλούσια σε θυμίνη αλυσίδα βρίσκεται στην κωδική κατεύθυνση ενός ORF, τα κωδικόνια που προκύπτουν κωδικοποιούν κατά κανόνα υδρόφοβα αμινοξέα, ιδιότητα που έχει συνδεθεί με τον σχηματισμό διαμεμβρανικών (TM) τμημάτων. Στα πλαίσια της διπλωματικής εργασίας, εξετάστηκε η σχέση των διαγονιδιακών ORFs που φέρουν μοτίβα polyT με τη μετάφραση, τις προβλεπόμενες ιδιότητες των πεπτιδίων και την εξελικτική διατήρησή τους. Κατάλογοι μικρών ανοικτών πλαισίων ανάγνωσης (sORFs) συνδυάστηκαν με δεδομένα ριβοσωμικής αποτύπωσης, προβλέψεις διαμεμβρανικών τμημάτων και πληθυσμιακές στοιχίσεις. Η παρουσία των μοτίβων polyT και το μήκος των συνεχόμενων σειρών θυμινών αναλύθηκαν χωριστά. Η ύπαρξη μοτίβου polyT δεν συνδέθηκε με αυξημένη πιθανότητα ανίχνευσης μετάφρασης. Τα ORFs που έφεραν το μοτίβο παρουσίαζαν όμως σαφή εμπλουτισμό σε προβλεπόμενα διαμεμβρανικά τμήματα. Το αντίστοιχο πεπτιδικό τμήμα ήταν περισσότερο υδρόφοβο από το υπόλοιπο πεπτίδιο και σε μεγάλο ποσοστό αποτελούσε μέρος της προβλεπόμενης διαμεμβρανικής περιοχής. Η σχέση διατηρήθηκε μετά τον συνυπολογισμό του μήκους του ORF. Το συνολικό μήκος του ORF παρουσίασε ανεξάρτητη συσχέτιση τόσο με την ανίχνευση μετάφρασης όσο και με την πρόωρη λήξη. Οι μεγαλύτερες σειρές συνεχόμενων θυμινών συνδέονταν με περισσότερες τοπικές διαφορές στις πληθυσμιακές στοιχίσεις. Σε ξεχωριστό σύνολο συναρμολογήσεων γονιδιωμάτων παρουσίαζαν και αυξημένο αριθμό διαφορών που αντιστοιχούσαν σε αντικατάσταση αμινοξέος ή μετατόπιση πλαισίου ανάγνωσης. Επειδή οι κατηγορίες αυτές προέκυψαν από στοιχίσεις, δεν τεκμηριώνουν συγκεκριμένο μεταλλακτικό μηχανισμό και μπορεί να επηρεάζονται από την αβεβαιότητα συναρμολόγησης και στοίχισης των ομοπολυμερών περιοχών. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι αλληλουχίες polyT μπορούν να επηρεάζουν τον υδρόφοβο και διαμεμβρανικό χαρακτήρα ενός αναδυόμενου πεπτιδίου, χωρίς να καθορίζουν τη μετάφραση ή την εξελικτική διατήρηση του ORF. Το μήκος της συνεχόμενης σειράς θυμινών συνδέεται με τοπικές διαφορές στις στοιχίσεις και παρέχει διαφορετική πληροφορία από την παρουσία του μοτίβου.","Intergenic regions contribute to transcriptional regulation and chromatin organisation, but may also contain unannotated open reading frames (ORFs). Some are translated into small peptides and may represent early stages of de novo gene emergence. In Saccharomyces cerevisiae, homopolymeric poly(dA:dT) tracts occur frequently in promoter regions and impede stable nucleosome formation. When the thymine-rich strand lies in the coding orientation of an ORF, it may favour the formation of a hydrophobic transmembrane (TM) segment. This study examined the relationship between intergenic ORFs carrying a polyT motif and translation, predicted peptide properties and evolutionary preservation. Published catalogues of small open reading frames (sORFs) were combined with ribosome-profiling data, TM-segment predictions and population alignments. Motif status and consecutive thymine-run length were analysed separately. Motif-positive ORFs were no more likely than motif-negative ORFs to show detectable translation. They were, however, enriched for predicted TM segments. The corresponding peptide segment was more hydrophobic than the remainder of the peptide and frequently formed part of the predicted TM region. This relationship remained after accounting for ORF length. Total ORF length was independently associated with both translation detection and premature termination. Longer consecutive thymine runs showed more frequent local differences in population alignments. In a separate set of genome assemblies, they were also associated with more amino-acid-changing differences and more events compatible with reading-frame shifts. Because these categories were inferred from alignments, they do not establish a specific mutational mechanism and may be influenced by uncertainty in the assembly and alignment of homopolymeric sequence. The results indicate that polyT sequence can influence the hydrophobic and transmembrane character of an emerging peptide without determining translation or evolutionary retention of the ORF. Consecutive thymine-run length is associated with local alignment disagreement and provides information distinct from motif presence."],"dc:identifier":["uoadl:5449548","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449548"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Understanding the role of simple repetitive motifs in the emergence of de novo genes"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}