{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449550"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449550","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σωματική συννοσηρότητα και γνωστική επίδοση σε άτομα με ψυχωτικές διαταραχές: Μελέτη με χρήση δεδομένων ιατρικής συνταγογράφησης","abstract":"Εισαγωγή: Τα άτομα με ψυχωτικές διαταραχές παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα γνωστικών ελλειμμάτων, καθώς επίσης και σωματικών νοσημάτων. Επιμέρους παθήσεις έχουν συσχετιστεί με χαμηλότερη επίδοση στις γνωστικές δοκιμασίες, ωστόσο η επίδραση της συνολικής σωματικής συννοσηρότητας στις γνωστικές λειτουργίες δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Προηγούμενες μελέτες έχουν βασιστεί κυρίως σε αναφορές των ασθενών, στην ανασκόπηση ιατρικών φακέλων και σε κλίμακες αξιολόγησης από τους θεράποντες, προσεγγίσεις που ενδεχομένως επηρεάζονται από μεροληψία ή ελλιπή καταγραφή των δεδομένων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ σωματικής συννοσηρότητας και γνωστικής επίδοσης σε άτομα με ψύχωση, χρησιμοποιώντας το Chronic Disease Score (CDS), ένα εργαλείο εκτίμησης της σωματικής νοσηρότητας που βασίζεται σε δεδομένα ιατρικής συνταγογράφησης. Μέθοδοι: Η συγχρονική αυτή μελέτη συμπεριέλαβε 144 εξωτερικούς ασθενείς με ψύχωση, οι οποίοι αξιολογήθηκαν κατά την περίοδο 2011-2024. Οι γνωστικές λειτουργίες αξιολογήθηκαν με τη Montreal Cognitive Assessment (MoCA), τη Hopkins Verbal Learning Test-Revised (HVLT-R), το Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS) και την Benton Visual Retention Test (BVRT). Η σωματική νοσηρότητα εκτιμήθηκε με το CDS, ενώ υπολογίστηκε και ένα σκορ καρδιαγγειακής νόσου (CVD subscore). Πραγματοποιήθηκαν γραμμικές αναλύσεις παλινδρόμησης για τη διερεύνηση των συσχετίσεων. Οι συσχετίσεις εξετάστηκαν τόσο χωρίς προσαρμογή όσο και μετά από προσαρμογή για σχετικούς δημογραφικούς, κλινικούς και ψυχοφαρμακολογικούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Υψηλότερο CDS συσχετίστηκε με χειρότερη επίδοση στις οπτικοχωρικές/εκτελεστικές δοκιμασίες της MoCA, στη HVLT-R, στην κωδικοποίηση, στη μνήμη αριθμών και στην κατανόηση του WAIS και στη BVRT στα μη προσαρμοσμένα μοντέλα. Μετά την προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες, το CDS διατήρησε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μόνο με τον αυξημένο αριθμό σφαλμάτων στη BVRT (b=0.51, p=0.003). Αντίστοιχα, υψηλότερο CVD subscore συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με τα σφάλματα στη BVRT στα πλήρως προσαρμοσμένα μοντέλα (b=0.51, p=0.04). Περαιτέρω αναλύσεις συνέδεσαν τις υποκλίμακες της υπέρτασης και του γαστρικού έλκους με γνωστικά ελλείμματα σε συγκεκριμένους τομείς. Συμπεράσματα: Η σωματική και καρδιαγγειακή συννοσηρότητα συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με ελλείμματα στην οπτική μνήμη και αντίληψη σε ασθενείς με ψύχωση. Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη χρήση κλιμάκων οι οποίες βασίζονται σε δεδομένα συνταγογράφησης για την αξιολόγηση της σωματικής υγείας στη νευροψυχολογική έρευνα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα άτομα με ψυχωτικές διαταραχές παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα γνωστικών ελλειμμάτων, καθώς επίσης και σωματικών νοσημάτων. Επιμέρους παθήσεις έχουν συσχετιστεί με χαμηλότερη επίδοση στις γνωστικές δοκιμασίες, ωστόσο η επίδραση της συνολικής σωματικής συννοσηρότητας στις γνωστικές λειτουργίες δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Προηγούμενες μελέτες έχουν βασιστεί κυρίως σε αναφορές των ασθενών, στην ανασκόπηση ιατρικών φακέλων και σε κλίμακες αξιολόγησης από τους θεράποντες, προσεγγίσεις που ενδεχομένως επηρεάζονται από μεροληψία ή ελλιπή καταγραφή των δεδομένων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ σωματικής συννοσηρότητας και γνωστικής επίδοσης σε άτομα με ψύχωση, χρησιμοποιώντας το Chronic Disease Score (CDS), ένα εργαλείο εκτίμησης της σωματικής νοσηρότητας που βασίζεται σε δεδομένα ιατρικής συνταγογράφησης. Μέθοδοι: Η συγχρονική αυτή μελέτη συμπεριέλαβε 144 εξωτερικούς ασθενείς με ψύχωση, οι οποίοι αξιολογήθηκαν κατά την περίοδο 2011-2024. Οι γνωστικές λειτουργίες αξιολογήθηκαν με τη Montreal Cognitive Assessment (MoCA), τη Hopkins Verbal Learning Test-Revised (HVLT-R), το Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS) και την Benton Visual Retention Test (BVRT). Η σωματική νοσηρότητα εκτιμήθηκε με το CDS, ενώ υπολογίστηκε και ένα σκορ καρδιαγγειακής νόσου (CVD subscore). Πραγματοποιήθηκαν γραμμικές αναλύσεις παλινδρόμησης για τη διερεύνηση των συσχετίσεων. Οι συσχετίσεις εξετάστηκαν τόσο χωρίς προσαρμογή όσο και μετά από προσαρμογή για σχετικούς δημογραφικούς, κλινικούς και ψυχοφαρμακολογικούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Υψηλότερο CDS συσχετίστηκε με χειρότερη επίδοση στις οπτικοχωρικές/εκτελεστικές δοκιμασίες της MoCA, στη HVLT-R, στην κωδικοποίηση, στη μνήμη αριθμών και στην κατανόηση του WAIS και στη BVRT στα μη προσαρμοσμένα μοντέλα. Μετά την προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες, το CDS διατήρησε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μόνο με τον αυξημένο αριθμό σφαλμάτων στη BVRT (b=0.51, p=0.003). Αντίστοιχα, υψηλότερο CVD subscore συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με τα σφάλματα στη BVRT στα πλήρως προσαρμοσμένα μοντέλα (b=0.51, p=0.04). Περαιτέρω αναλύσεις συνέδεσαν τις υποκλίμακες της υπέρτασης και του γαστρικού έλκους με γνωστικά ελλείμματα σε συγκεκριμένους τομείς. Συμπεράσματα: Η σωματική και καρδιαγγειακή συννοσηρότητα συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με ελλείμματα στην οπτική μνήμη και αντίληψη σε ασθενείς με ψύχωση. Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη χρήση κλιμάκων οι οποίες βασίζονται σε δεδομένα συνταγογράφησης για την αξιολόγηση της σωματικής υγείας στη νευροψυχολογική έρευνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τηλελής Πασχάλης","Tilelis Paschalis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449550"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449550","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449550","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449550","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449550","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τηλελής Πασχάλης","Tilelis Paschalis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449550","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449550"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα άτομα με ψυχωτικές διαταραχές παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα γνωστικών ελλειμμάτων, καθώς επίσης και σωματικών νοσημάτων. Επιμέρους παθήσεις έχουν συσχετιστεί με χαμηλότερη επίδοση στις γνωστικές δοκιμασίες, ωστόσο η επίδραση της συνολικής σωματικής συννοσηρότητας στις γνωστικές λειτουργίες δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Προηγούμενες μελέτες έχουν βασιστεί κυρίως σε αναφορές των ασθενών, στην ανασκόπηση ιατρικών φακέλων και σε κλίμακες αξιολόγησης από τους θεράποντες, προσεγγίσεις που ενδεχομένως επηρεάζονται από μεροληψία ή ελλιπή καταγραφή των δεδομένων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ σωματικής συννοσηρότητας και γνωστικής επίδοσης σε άτομα με ψύχωση, χρησιμοποιώντας το Chronic Disease Score (CDS), ένα εργαλείο εκτίμησης της σωματικής νοσηρότητας που βασίζεται σε δεδομένα ιατρικής συνταγογράφησης. Μέθοδοι: Η συγχρονική αυτή μελέτη συμπεριέλαβε 144 εξωτερικούς ασθενείς με ψύχωση, οι οποίοι αξιολογήθηκαν κατά την περίοδο 2011-2024. Οι γνωστικές λειτουργίες αξιολογήθηκαν με τη Montreal Cognitive Assessment (MoCA), τη Hopkins Verbal Learning Test-Revised (HVLT-R), το Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS) και την Benton Visual Retention Test (BVRT). Η σωματική νοσηρότητα εκτιμήθηκε με το CDS, ενώ υπολογίστηκε και ένα σκορ καρδιαγγειακής νόσου (CVD subscore). Πραγματοποιήθηκαν γραμμικές αναλύσεις παλινδρόμησης για τη διερεύνηση των συσχετίσεων. Οι συσχετίσεις εξετάστηκαν τόσο χωρίς προσαρμογή όσο και μετά από προσαρμογή για σχετικούς δημογραφικούς, κλινικούς και ψυχοφαρμακολογικούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Υψηλότερο CDS συσχετίστηκε με χειρότερη επίδοση στις οπτικοχωρικές/εκτελεστικές δοκιμασίες της MoCA, στη HVLT-R, στην κωδικοποίηση, στη μνήμη αριθμών και στην κατανόηση του WAIS και στη BVRT στα μη προσαρμοσμένα μοντέλα. Μετά την προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες, το CDS διατήρησε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μόνο με τον αυξημένο αριθμό σφαλμάτων στη BVRT (b=0.51, p=0.003). Αντίστοιχα, υψηλότερο CVD subscore συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με τα σφάλματα στη BVRT στα πλήρως προσαρμοσμένα μοντέλα (b=0.51, p=0.04). Περαιτέρω αναλύσεις συνέδεσαν τις υποκλίμακες της υπέρτασης και του γαστρικού έλκους με γνωστικά ελλείμματα σε συγκεκριμένους τομείς. Συμπεράσματα: Η σωματική και καρδιαγγειακή συννοσηρότητα συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με ελλείμματα στην οπτική μνήμη και αντίληψη σε ασθενείς με ψύχωση. Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη χρήση κλιμάκων οι οποίες βασίζονται σε δεδομένα συνταγογράφησης για την αξιολόγηση της σωματικής υγείας στη νευροψυχολογική έρευνα.","Background: Individuals with psychosis exhibit high rates of cognitive impairment and physical comorbidity. Although specific conditions have been linked to poorer cognitive performance, the impact of overall physical comorbidity remains insufficiently explored. Previous studies have relied on self-reports, medical records or clinician-rated scales, potentially subject to bias or missingness. Objective: To examine associations between chronic physical disease and neurocognitive performance in individuals with psychosis using Chronic Disease Score (CDS), a measure of somatic comorbidity based on medical prescription data. Methods: This cross-sectional study included 144 outpatients with psychosis, assessed between 2011-2024. Cognitive functioning was evaluated using Montreal Cognitive Assessment (MoCA), Hopkins Verbal Learning Test–Revised (HVLT-R), Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS), and Benton Visual Retention Test (BVRT). Chronic disease burden was quantified using CDS and a cardiovascular disease (CVD) subscore. Linear regression analyses examined associations before and after adjustment for relevant demographic, clinical, and psychopharmacological confounders. Results: Higher CDS was associated with worse performance in MoCA visuospatial/executive subscore, HVLT-R, WAIS digit symbol, digit span and comprehension subscores and BVRT in unadjusted analyses. After adjustment, CDS remained significantly associated only with increased BVRT errors (b=0.51, p=0.003). Similarly, higher CVD subscore was significantly associated only with BVRT errors in fully adjusted models (b=0.51, p=0.04). Further analyses linked hypertension and ulcer subscores to specific cognitive deficits. Conclusions: Greater overall physical and cardiovascular comorbidity were independently associated with impairment in visual memory and perception in psychosis. Our findings support the integration of prescription data-based physical health measures into neuropsychological research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σωματική συννοσηρότητα και γνωστική επίδοση σε άτομα με ψυχωτικές διαταραχές: Μελέτη με χρήση δεδομένων ιατρικής συνταγογράφησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τηλελής Πασχάλης","Tilelis Paschalis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα άτομα με ψυχωτικές διαταραχές παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα γνωστικών ελλειμμάτων, καθώς επίσης και σωματικών νοσημάτων. Επιμέρους παθήσεις έχουν συσχετιστεί με χαμηλότερη επίδοση στις γνωστικές δοκιμασίες, ωστόσο η επίδραση της συνολικής σωματικής συννοσηρότητας στις γνωστικές λειτουργίες δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς. Προηγούμενες μελέτες έχουν βασιστεί κυρίως σε αναφορές των ασθενών, στην ανασκόπηση ιατρικών φακέλων και σε κλίμακες αξιολόγησης από τους θεράποντες, προσεγγίσεις που ενδεχομένως επηρεάζονται από μεροληψία ή ελλιπή καταγραφή των δεδομένων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ σωματικής συννοσηρότητας και γνωστικής επίδοσης σε άτομα με ψύχωση, χρησιμοποιώντας το Chronic Disease Score (CDS), ένα εργαλείο εκτίμησης της σωματικής νοσηρότητας που βασίζεται σε δεδομένα ιατρικής συνταγογράφησης. Μέθοδοι: Η συγχρονική αυτή μελέτη συμπεριέλαβε 144 εξωτερικούς ασθενείς με ψύχωση, οι οποίοι αξιολογήθηκαν κατά την περίοδο 2011-2024. Οι γνωστικές λειτουργίες αξιολογήθηκαν με τη Montreal Cognitive Assessment (MoCA), τη Hopkins Verbal Learning Test-Revised (HVLT-R), το Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS) και την Benton Visual Retention Test (BVRT). Η σωματική νοσηρότητα εκτιμήθηκε με το CDS, ενώ υπολογίστηκε και ένα σκορ καρδιαγγειακής νόσου (CVD subscore). Πραγματοποιήθηκαν γραμμικές αναλύσεις παλινδρόμησης για τη διερεύνηση των συσχετίσεων. Οι συσχετίσεις εξετάστηκαν τόσο χωρίς προσαρμογή όσο και μετά από προσαρμογή για σχετικούς δημογραφικούς, κλινικούς και ψυχοφαρμακολογικούς συγχυτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Υψηλότερο CDS συσχετίστηκε με χειρότερη επίδοση στις οπτικοχωρικές/εκτελεστικές δοκιμασίες της MoCA, στη HVLT-R, στην κωδικοποίηση, στη μνήμη αριθμών και στην κατανόηση του WAIS και στη BVRT στα μη προσαρμοσμένα μοντέλα. Μετά την προσαρμογή για συγχυτικούς παράγοντες, το CDS διατήρησε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μόνο με τον αυξημένο αριθμό σφαλμάτων στη BVRT (b=0.51, p=0.003). Αντίστοιχα, υψηλότερο CVD subscore συσχετίστηκε σημαντικά μόνο με τα σφάλματα στη BVRT στα πλήρως προσαρμοσμένα μοντέλα (b=0.51, p=0.04). Περαιτέρω αναλύσεις συνέδεσαν τις υποκλίμακες της υπέρτασης και του γαστρικού έλκους με γνωστικά ελλείμματα σε συγκεκριμένους τομείς. Συμπεράσματα: Η σωματική και καρδιαγγειακή συννοσηρότητα συσχετίστηκαν ανεξάρτητα με ελλείμματα στην οπτική μνήμη και αντίληψη σε ασθενείς με ψύχωση. Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη χρήση κλιμάκων οι οποίες βασίζονται σε δεδομένα συνταγογράφησης για την αξιολόγηση της σωματικής υγείας στη νευροψυχολογική έρευνα.","Background: Individuals with psychosis exhibit high rates of cognitive impairment and physical comorbidity. Although specific conditions have been linked to poorer cognitive performance, the impact of overall physical comorbidity remains insufficiently explored. Previous studies have relied on self-reports, medical records or clinician-rated scales, potentially subject to bias or missingness. Objective: To examine associations between chronic physical disease and neurocognitive performance in individuals with psychosis using Chronic Disease Score (CDS), a measure of somatic comorbidity based on medical prescription data. Methods: This cross-sectional study included 144 outpatients with psychosis, assessed between 2011-2024. Cognitive functioning was evaluated using Montreal Cognitive Assessment (MoCA), Hopkins Verbal Learning Test–Revised (HVLT-R), Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS), and Benton Visual Retention Test (BVRT). Chronic disease burden was quantified using CDS and a cardiovascular disease (CVD) subscore. Linear regression analyses examined associations before and after adjustment for relevant demographic, clinical, and psychopharmacological confounders. Results: Higher CDS was associated with worse performance in MoCA visuospatial/executive subscore, HVLT-R, WAIS digit symbol, digit span and comprehension subscores and BVRT in unadjusted analyses. After adjustment, CDS remained significantly associated only with increased BVRT errors (b=0.51, p=0.003). Similarly, higher CVD subscore was significantly associated only with BVRT errors in fully adjusted models (b=0.51, p=0.04). Further analyses linked hypertension and ulcer subscores to specific cognitive deficits. Conclusions: Greater overall physical and cardiovascular comorbidity were independently associated with impairment in visual memory and perception in psychosis. Our findings support the integration of prescription data-based physical health measures into neuropsychological research."],"dc:identifier":["uoadl:5449550","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449550"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σωματική συννοσηρότητα και γνωστική επίδοση σε άτομα με ψυχωτικές διαταραχές: Μελέτη με χρήση δεδομένων ιατρικής συνταγογράφησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}