{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449586"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449586","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσορρυθμιστικές και οστεομεταβολικές επιδράσεις των αναστολέων αντλίας πρωτονίων στη φλεγμονή των περιοδοντικών και περιεμφυτευματικών ιστών· συστηματική ανασκόπηση / Immunomodulatory and osteometabolic effects of proton pump inhibitors on periodontal and peri-implant inflammation; a systematic review","abstract":"Εισαγωγή Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs) συνταγογραφούνται ευρέως για τη θεραπεία γαστρεντερικών διαταραχών που σχετίζονται με τα οξέα του στομάχου. Πέρα από την καταστολή των οξέων, οι PPIs ενδέχεται να επηρεάζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις, τα μονοπάτια της φλεγμονής και τον μεταβολισμό των οστών, μεταβάλλοντας την έκφραση των κυτταροκινών, τη δραστηριότητα των ανοσοκυττάρων και τη λειτουργία των οστεοκλαστών. Καθώς η ανοσορρύθμιση και η οστική αναδιαμόρφωση είναι απαραίτητες για την περιοδοντική υγεία και τη σταθερότητα των περιεμφυτευματικών ιστών, η χρήση PPI ενδέχεται να επηρεάζει την περιοδοντική φλεγμονή καθώς και την έκβαση της θεραπείας με οδοντικά εμφυτεύματα. Σκοπός Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να αξιολογήσει τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs και της περιοδοντικής φλεγμονής, καθώς και τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs με την περιεμφυτευματίτιδα και την αποτυχία των οδοντικών εμφυτευμάτων. Υλικά και Μέθοδοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Embase και Cochrane Library χρησιμοποιώντας προκαθορισμένα κριτήρια επιλεξιμότητας και όρους αναζήτησης σχετικούς με τους PPIs, την περιοδοντίτιδα, την περιεμφυτευματίτιδα, την περιοδοντική νόσο, την αποτυχία του εμφυτεύματος και την επιβίωση του εμφυτεύματος. Δύο αξιολογητές εξέτασαν ανεξάρτητα τον κίνδυνο μεροληψίας (risk of bias) χρησιμοποιώντας το εργαλείο ROBINS-I και τη βεβαιότητα των τεκμηρίων χρησιμοποιώντας το σύστημα GRADE. Οι μετα-αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων με εκτίμηση περιορισμένης μέγιστης πιθανοφάνειας (REML) και προσαρμογές κατά Hartung–Knapp. Η ετερογένεια αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία Q του Cochran και τον στατιστικό δείκτη I². Αποτελέσματα Η αναζήτηση εντόπισε 640 καταγραφές, εκ των οποίων 14 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής (3 αφορούσαν την περιοδοντική υγεία και 11 την περιεμφυτευματίτιδα ή την αποτυχία του εμφυτεύματος). Λόγω του περιορισμένου αριθμού μελετών και της σημαντικής ετερογένειας, η πραγματοποίηση μετα-ανάλυσης για τις εκβάσεις της περιοδοντικής φλεγμονής δεν ήταν εφικτή. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPI και της περιεμφυτευματίτιδας, και οι αναλύσεις ευαισθησίας απέδωσαν παρόμοια αποτελέσματα. Για την αποτυχία των εμφυτευμάτων, οι συγκεντρωτικές σημειακές εκτιμήσεις υποδήλωναν γενικά υψηλότερες πιθανότητες μεταξύ των χρηστών PPI, χωρίς όμως οι συσχετίσεις να φθάνουν σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Στην πρώιμη αποτυχία εμφυτεύματος, οι χρήστες PPIs εμφάνισαν υψηλότερες πιθανότητες τόσο σε επίπεδο ασθενούς όσο και σε επίπεδο εμφυτεύματος, με τις αναλύσεις σε επίπεδο εμφυτεύματος να υποδηλώνουν περίπου διπλάσιες πιθανότητες αποτυχίας. Ωστόσο, τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης περιλάμβαναν τη μηδενική τιμή επίδρασης του 1, γεγονός που υποδηλώνει σημαντική αβεβαιότητα ως προς τις εκτιμήσεις. Επομένως, παρά τη γενικά συνεπή κατεύθυνση της επίδρασης και τη σχετικά χαμηλή στατιστική ετερογένεια, τα διαθέσιμα τεκμήρια παραμένουν μη καταληκτικά. Συμπέρασμα Η χρήση PPIs συσχετίστηκε με σημειακές εκτιμήσεις που υποδήλωναν συχνότερες δυσμενείς εκβάσεις των οδοντικών εμφυτευμάτων, ιδιαίτερα όσον αφορά την αποτυχία του εμφυτεύματος. Ωστόσο, τα τρέχοντα τεκμήρια παραμένουν μη συμπερασματικά και δεν μπορεί να τεκμηριωθεί αιτιώδης συνάφεια. Απαιτούνται καλά σχεδιασμένες προοπτικές μελέτες για να αποσαφηνιστεί η σχέση μεταξύ της χρήσης PPI και των δυσμενών εκβάσεων των οδοντικών εμφυτευμάτων.","abstract_html":"Εισαγωγή Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs) συνταγογραφούνται ευρέως για τη θεραπεία γαστρεντερικών διαταραχών που σχετίζονται με τα οξέα του στομάχου. Πέρα από την καταστολή των οξέων, οι PPIs ενδέχεται να επηρεάζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις, τα μονοπάτια της φλεγμονής και τον μεταβολισμό των οστών, μεταβάλλοντας την έκφραση των κυτταροκινών, τη δραστηριότητα των ανοσοκυττάρων και τη λειτουργία των οστεοκλαστών. Καθώς η ανοσορρύθμιση και η οστική αναδιαμόρφωση είναι απαραίτητες για την περιοδοντική υγεία και τη σταθερότητα των περιεμφυτευματικών ιστών, η χρήση PPI ενδέχεται να επηρεάζει την περιοδοντική φλεγμονή καθώς και την έκβαση της θεραπείας με οδοντικά εμφυτεύματα. Σκοπός Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να αξιολογήσει τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs και της περιοδοντικής φλεγμονής, καθώς και τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs με την περιεμφυτευματίτιδα και την αποτυχία των οδοντικών εμφυτευμάτων. Υλικά και Μέθοδοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Embase και Cochrane Library χρησιμοποιώντας προκαθορισμένα κριτήρια επιλεξιμότητας και όρους αναζήτησης σχετικούς με τους PPIs, την περιοδοντίτιδα, την περιεμφυτευματίτιδα, την περιοδοντική νόσο, την αποτυχία του εμφυτεύματος και την επιβίωση του εμφυτεύματος. Δύο αξιολογητές εξέτασαν ανεξάρτητα τον κίνδυνο μεροληψίας (risk of bias) χρησιμοποιώντας το εργαλείο ROBINS-I και τη βεβαιότητα των τεκμηρίων χρησιμοποιώντας το σύστημα GRADE. Οι μετα-αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων με εκτίμηση περιορισμένης μέγιστης πιθανοφάνειας (REML) και προσαρμογές κατά Hartung–Knapp. Η ετερογένεια αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία Q του Cochran και τον στατιστικό δείκτη I². Αποτελέσματα Η αναζήτηση εντόπισε 640 καταγραφές, εκ των οποίων 14 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής (3 αφορούσαν την περιοδοντική υγεία και 11 την περιεμφυτευματίτιδα ή την αποτυχία του εμφυτεύματος). Λόγω του περιορισμένου αριθμού μελετών και της σημαντικής ετερογένειας, η πραγματοποίηση μετα-ανάλυσης για τις εκβάσεις της περιοδοντικής φλεγμονής δεν ήταν εφικτή. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPI και της περιεμφυτευματίτιδας, και οι αναλύσεις ευαισθησίας απέδωσαν παρόμοια αποτελέσματα. Για την αποτυχία των εμφυτευμάτων, οι συγκεντρωτικές σημειακές εκτιμήσεις υποδήλωναν γενικά υψηλότερες πιθανότητες μεταξύ των χρηστών PPI, χωρίς όμως οι συσχετίσεις να φθάνουν σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Στην πρώιμη αποτυχία εμφυτεύματος, οι χρήστες PPIs εμφάνισαν υψηλότερες πιθανότητες τόσο σε επίπεδο ασθενούς όσο και σε επίπεδο εμφυτεύματος, με τις αναλύσεις σε επίπεδο εμφυτεύματος να υποδηλώνουν περίπου διπλάσιες πιθανότητες αποτυχίας. Ωστόσο, τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης περιλάμβαναν τη μηδενική τιμή επίδρασης του 1, γεγονός που υποδηλώνει σημαντική αβεβαιότητα ως προς τις εκτιμήσεις. Επομένως, παρά τη γενικά συνεπή κατεύθυνση της επίδρασης και τη σχετικά χαμηλή στατιστική ετερογένεια, τα διαθέσιμα τεκμήρια παραμένουν μη καταληκτικά. Συμπέρασμα Η χρήση PPIs συσχετίστηκε με σημειακές εκτιμήσεις που υποδήλωναν συχνότερες δυσμενείς εκβάσεις των οδοντικών εμφυτευμάτων, ιδιαίτερα όσον αφορά την αποτυχία του εμφυτεύματος. Ωστόσο, τα τρέχοντα τεκμήρια παραμένουν μη συμπερασματικά και δεν μπορεί να τεκμηριωθεί αιτιώδης συνάφεια. Απαιτούνται καλά σχεδιασμένες προοπτικές μελέτες για να αποσαφηνιστεί η σχέση μεταξύ της χρήσης PPI και των δυσμενών εκβάσεων των οδοντικών εμφυτευμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαύρου Βασιλική","Mavrou Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449586"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449586","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449586","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449586","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449586","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαύρου Βασιλική","Mavrou Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449586","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449586"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs) συνταγογραφούνται ευρέως για τη θεραπεία γαστρεντερικών διαταραχών που σχετίζονται με τα οξέα του στομάχου. Πέρα από την καταστολή των οξέων, οι PPIs ενδέχεται να επηρεάζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις, τα μονοπάτια της φλεγμονής και τον μεταβολισμό των οστών, μεταβάλλοντας την έκφραση των κυτταροκινών, τη δραστηριότητα των ανοσοκυττάρων και τη λειτουργία των οστεοκλαστών. Καθώς η ανοσορρύθμιση και η οστική αναδιαμόρφωση είναι απαραίτητες για την περιοδοντική υγεία και τη σταθερότητα των περιεμφυτευματικών ιστών, η χρήση PPI ενδέχεται να επηρεάζει την περιοδοντική φλεγμονή καθώς και την έκβαση της θεραπείας με οδοντικά εμφυτεύματα. Σκοπός Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να αξιολογήσει τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs και της περιοδοντικής φλεγμονής, καθώς και τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs με την περιεμφυτευματίτιδα και την αποτυχία των οδοντικών εμφυτευμάτων. Υλικά και Μέθοδοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Embase και Cochrane Library χρησιμοποιώντας προκαθορισμένα κριτήρια επιλεξιμότητας και όρους αναζήτησης σχετικούς με τους PPIs, την περιοδοντίτιδα, την περιεμφυτευματίτιδα, την περιοδοντική νόσο, την αποτυχία του εμφυτεύματος και την επιβίωση του εμφυτεύματος. Δύο αξιολογητές εξέτασαν ανεξάρτητα τον κίνδυνο μεροληψίας (risk of bias) χρησιμοποιώντας το εργαλείο ROBINS-I και τη βεβαιότητα των τεκμηρίων χρησιμοποιώντας το σύστημα GRADE. Οι μετα-αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων με εκτίμηση περιορισμένης μέγιστης πιθανοφάνειας (REML) και προσαρμογές κατά Hartung–Knapp. Η ετερογένεια αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία Q του Cochran και τον στατιστικό δείκτη I². Αποτελέσματα Η αναζήτηση εντόπισε 640 καταγραφές, εκ των οποίων 14 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής (3 αφορούσαν την περιοδοντική υγεία και 11 την περιεμφυτευματίτιδα ή την αποτυχία του εμφυτεύματος). Λόγω του περιορισμένου αριθμού μελετών και της σημαντικής ετερογένειας, η πραγματοποίηση μετα-ανάλυσης για τις εκβάσεις της περιοδοντικής φλεγμονής δεν ήταν εφικτή. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPI και της περιεμφυτευματίτιδας, και οι αναλύσεις ευαισθησίας απέδωσαν παρόμοια αποτελέσματα. Για την αποτυχία των εμφυτευμάτων, οι συγκεντρωτικές σημειακές εκτιμήσεις υποδήλωναν γενικά υψηλότερες πιθανότητες μεταξύ των χρηστών PPI, χωρίς όμως οι συσχετίσεις να φθάνουν σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Στην πρώιμη αποτυχία εμφυτεύματος, οι χρήστες PPIs εμφάνισαν υψηλότερες πιθανότητες τόσο σε επίπεδο ασθενούς όσο και σε επίπεδο εμφυτεύματος, με τις αναλύσεις σε επίπεδο εμφυτεύματος να υποδηλώνουν περίπου διπλάσιες πιθανότητες αποτυχίας. Ωστόσο, τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης περιλάμβαναν τη μηδενική τιμή επίδρασης του 1, γεγονός που υποδηλώνει σημαντική αβεβαιότητα ως προς τις εκτιμήσεις. Επομένως, παρά τη γενικά συνεπή κατεύθυνση της επίδρασης και τη σχετικά χαμηλή στατιστική ετερογένεια, τα διαθέσιμα τεκμήρια παραμένουν μη καταληκτικά. Συμπέρασμα Η χρήση PPIs συσχετίστηκε με σημειακές εκτιμήσεις που υποδήλωναν συχνότερες δυσμενείς εκβάσεις των οδοντικών εμφυτευμάτων, ιδιαίτερα όσον αφορά την αποτυχία του εμφυτεύματος. Ωστόσο, τα τρέχοντα τεκμήρια παραμένουν μη συμπερασματικά και δεν μπορεί να τεκμηριωθεί αιτιώδης συνάφεια. Απαιτούνται καλά σχεδιασμένες προοπτικές μελέτες για να αποσαφηνιστεί η σχέση μεταξύ της χρήσης PPI και των δυσμενών εκβάσεων των οδοντικών εμφυτευμάτων.","Introduction Proton pump inhibitors (PPIs) are widely prescribed for the treatment of acid-related gastrointestinal disorders. Beyond acid suppression, PPIs may influence immune responses, inflammatory pathways, and bone metabolism by altering cytokine expression, immune cell activity, and osteoclast function. As immune regulation and bone remodeling are essential for periodontal health and peri-implant tissue stability, PPI use may potentially influence periodontal inflammation and dental implant outcomes. Aim This thesis aimed to evaluate the association between PPI use and periodontal inflammation, as well as the association between PPI use and adverse dental implant outcomes, including peri-implantitis and implant failure. Materials and Methods This systematic review was conducted according to PRISMA guidelines. PubMed, Embase, and the Cochrane Library were searched using predefined eligibility criteria and search terms related to PPIs, periodontitis, peri-implantitis, periodontal disease, implant failure, and implant survival. Two reviewers independently assessed risk of bias using ROBINS-I and certainty of evidence using GRADE. Meta-analyses were performed using random-effects models with restricted maximum likelihood (REML) estimation and Hartung–Knapp adjustments. Heterogeneity was assessed using Cochran’s Q test and the I² statistic. Results The search identified 640 records, of which 14 studies met the inclusion criteria (3 on periodontal health and 11 on peri-implantitis or implant failure). Due to the limited number of studies and substantial heterogeneity, a meta-analysis of periodontal inflammation outcomes was not feasible.No statistically significant association was found between PPI use and peri-implantitis, and sensitivity analyses yielded consistent results. For implant failure, pooled point estimates generally suggested higher odds among PPI users, although the associations did not reach statistical significance. Regarding early implant failure, PPI users demonstrated higher odds atboth patient and implant levels, with implant-level analyses suggestingapproximately two-fold higher odds of failure. However, the 95% confidence intervals included the null value of 1, indicating considerable uncertainty in the estimates. Thus, despite a generally consistent direction of effect and relatively low statistical heterogeneity, the available evidence remains inconclusive. Conclusion PPI use was associated with point estimates suggesting a higher occurrence of adverse dental implant outcomes,particularly implant failure. However, the current evidence remains inconclusive, and a causal association cannot be established. Well-designed prospective studies are needed to clarify the relationship between PPI use and adverse dental implant outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσορρυθμιστικές και οστεομεταβολικές επιδράσεις των αναστολέων αντλίας πρωτονίων στη φλεγμονή των περιοδοντικών και περιεμφυτευματικών ιστών· συστηματική ανασκόπηση / Immunomodulatory and osteometabolic effects of proton pump inhibitors on periodontal and peri-implant inflammation; a systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαύρου Βασιλική","Mavrou Vasiliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPIs) συνταγογραφούνται ευρέως για τη θεραπεία γαστρεντερικών διαταραχών που σχετίζονται με τα οξέα του στομάχου. Πέρα από την καταστολή των οξέων, οι PPIs ενδέχεται να επηρεάζουν τις ανοσολογικές αποκρίσεις, τα μονοπάτια της φλεγμονής και τον μεταβολισμό των οστών, μεταβάλλοντας την έκφραση των κυτταροκινών, τη δραστηριότητα των ανοσοκυττάρων και τη λειτουργία των οστεοκλαστών. Καθώς η ανοσορρύθμιση και η οστική αναδιαμόρφωση είναι απαραίτητες για την περιοδοντική υγεία και τη σταθερότητα των περιεμφυτευματικών ιστών, η χρήση PPI ενδέχεται να επηρεάζει την περιοδοντική φλεγμονή καθώς και την έκβαση της θεραπείας με οδοντικά εμφυτεύματα. Σκοπός Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως σκοπό να αξιολογήσει τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs και της περιοδοντικής φλεγμονής, καθώς και τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPIs με την περιεμφυτευματίτιδα και την αποτυχία των οδοντικών εμφυτευμάτων. Υλικά και Μέθοδοι Αυτή η συστηματική ανασκόπηση διεξήχθη σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες PRISMA. Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Embase και Cochrane Library χρησιμοποιώντας προκαθορισμένα κριτήρια επιλεξιμότητας και όρους αναζήτησης σχετικούς με τους PPIs, την περιοδοντίτιδα, την περιεμφυτευματίτιδα, την περιοδοντική νόσο, την αποτυχία του εμφυτεύματος και την επιβίωση του εμφυτεύματος. Δύο αξιολογητές εξέτασαν ανεξάρτητα τον κίνδυνο μεροληψίας (risk of bias) χρησιμοποιώντας το εργαλείο ROBINS-I και τη βεβαιότητα των τεκμηρίων χρησιμοποιώντας το σύστημα GRADE. Οι μετα-αναλύσεις πραγματοποιήθηκαν με τη χρήση μοντέλων τυχαίων επιδράσεων με εκτίμηση περιορισμένης μέγιστης πιθανοφάνειας (REML) και προσαρμογές κατά Hartung–Knapp. Η ετερογένεια αξιολογήθηκε με τη δοκιμασία Q του Cochran και τον στατιστικό δείκτη I². Αποτελέσματα Η αναζήτηση εντόπισε 640 καταγραφές, εκ των οποίων 14 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής (3 αφορούσαν την περιοδοντική υγεία και 11 την περιεμφυτευματίτιδα ή την αποτυχία του εμφυτεύματος). Λόγω του περιορισμένου αριθμού μελετών και της σημαντικής ετερογένειας, η πραγματοποίηση μετα-ανάλυσης για τις εκβάσεις της περιοδοντικής φλεγμονής δεν ήταν εφικτή. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση μεταξύ της χρήσης PPI και της περιεμφυτευματίτιδας, και οι αναλύσεις ευαισθησίας απέδωσαν παρόμοια αποτελέσματα. Για την αποτυχία των εμφυτευμάτων, οι συγκεντρωτικές σημειακές εκτιμήσεις υποδήλωναν γενικά υψηλότερες πιθανότητες μεταξύ των χρηστών PPI, χωρίς όμως οι συσχετίσεις να φθάνουν σε επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας. Στην πρώιμη αποτυχία εμφυτεύματος, οι χρήστες PPIs εμφάνισαν υψηλότερες πιθανότητες τόσο σε επίπεδο ασθενούς όσο και σε επίπεδο εμφυτεύματος, με τις αναλύσεις σε επίπεδο εμφυτεύματος να υποδηλώνουν περίπου διπλάσιες πιθανότητες αποτυχίας. Ωστόσο, τα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης περιλάμβαναν τη μηδενική τιμή επίδρασης του 1, γεγονός που υποδηλώνει σημαντική αβεβαιότητα ως προς τις εκτιμήσεις. Επομένως, παρά τη γενικά συνεπή κατεύθυνση της επίδρασης και τη σχετικά χαμηλή στατιστική ετερογένεια, τα διαθέσιμα τεκμήρια παραμένουν μη καταληκτικά. Συμπέρασμα Η χρήση PPIs συσχετίστηκε με σημειακές εκτιμήσεις που υποδήλωναν συχνότερες δυσμενείς εκβάσεις των οδοντικών εμφυτευμάτων, ιδιαίτερα όσον αφορά την αποτυχία του εμφυτεύματος. Ωστόσο, τα τρέχοντα τεκμήρια παραμένουν μη συμπερασματικά και δεν μπορεί να τεκμηριωθεί αιτιώδης συνάφεια. Απαιτούνται καλά σχεδιασμένες προοπτικές μελέτες για να αποσαφηνιστεί η σχέση μεταξύ της χρήσης PPI και των δυσμενών εκβάσεων των οδοντικών εμφυτευμάτων.","Introduction Proton pump inhibitors (PPIs) are widely prescribed for the treatment of acid-related gastrointestinal disorders. Beyond acid suppression, PPIs may influence immune responses, inflammatory pathways, and bone metabolism by altering cytokine expression, immune cell activity, and osteoclast function. As immune regulation and bone remodeling are essential for periodontal health and peri-implant tissue stability, PPI use may potentially influence periodontal inflammation and dental implant outcomes. Aim This thesis aimed to evaluate the association between PPI use and periodontal inflammation, as well as the association between PPI use and adverse dental implant outcomes, including peri-implantitis and implant failure. Materials and Methods This systematic review was conducted according to PRISMA guidelines. PubMed, Embase, and the Cochrane Library were searched using predefined eligibility criteria and search terms related to PPIs, periodontitis, peri-implantitis, periodontal disease, implant failure, and implant survival. Two reviewers independently assessed risk of bias using ROBINS-I and certainty of evidence using GRADE. Meta-analyses were performed using random-effects models with restricted maximum likelihood (REML) estimation and Hartung–Knapp adjustments. Heterogeneity was assessed using Cochran’s Q test and the I² statistic. Results The search identified 640 records, of which 14 studies met the inclusion criteria (3 on periodontal health and 11 on peri-implantitis or implant failure). Due to the limited number of studies and substantial heterogeneity, a meta-analysis of periodontal inflammation outcomes was not feasible.No statistically significant association was found between PPI use and peri-implantitis, and sensitivity analyses yielded consistent results. For implant failure, pooled point estimates generally suggested higher odds among PPI users, although the associations did not reach statistical significance. Regarding early implant failure, PPI users demonstrated higher odds atboth patient and implant levels, with implant-level analyses suggestingapproximately two-fold higher odds of failure. However, the 95% confidence intervals included the null value of 1, indicating considerable uncertainty in the estimates. Thus, despite a generally consistent direction of effect and relatively low statistical heterogeneity, the available evidence remains inconclusive. Conclusion PPI use was associated with point estimates suggesting a higher occurrence of adverse dental implant outcomes,particularly implant failure. However, the current evidence remains inconclusive, and a causal association cannot be established. Well-designed prospective studies are needed to clarify the relationship between PPI use and adverse dental implant outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:5449586","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449586"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοσορρυθμιστικές και οστεομεταβολικές επιδράσεις των αναστολέων αντλίας πρωτονίων στη φλεγμονή των περιοδοντικών και περιεμφυτευματικών ιστών· συστηματική ανασκόπηση / Immunomodulatory and osteometabolic effects of proton pump inhibitors on periodontal and peri-implant inflammation; a systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}