{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449647"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449647","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"« Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα στις πολεμικές συγκρούσεις »","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό αποτύπωμα των σύγχρονων ένοπλων συγκρούσεων, εστιάζοντας στη ενδελεχή μελέτη περίπτωσης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία (2022–σήμερα). Αναγνωρίζοντας το φυσικό περιβάλλον ως το «σιωπηλό θύμα» του πολέμου, η έρευνα έχει ως κεντρικό σκοπό τη συστηματική καταγραφή των οικολογικών επιπτώσεων, την ανάλυση των μηχανισμών περιβαλλοντικής υποβάθμισης και την κριτική αξιολόγηση της επάρκειας του διεθνούς νομικού πλαισίου. Μεθοδολογικά, υιοθετείται η ανάλυση αιτιακής διασύνδεσης (causal chain analysis), αξιοποιώντας δευτερογενή δεδομένα από εκθέσεις διεθνών οργανισμών (UNEP, CEOBS), νομικά κείμενα και πληροφορίες ανοικτών πηγών (OSINT). Μέσα από τη θεωρητική και εμπειρική ανάλυση (Κεφάλαια 1 & 2), καταδεικνύεται ότι η έννοια της «περιβαλλοντικής ασφάλειας» διαρρηγνύεται πλήρως στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Η εξέταση των δεδομένων από την ουκρανική επικράτεια (Κεφάλαιο 3) αποκαλύπτει ότι ο βιομηχανικός πόλεμος πυροδοτεί αλυσιδωτά τεχνολογικά ατυχήματα (φαινόμενα NaTech). Η εργασία αναλύει σε βάθος τις άμεσες και σιωπηλές επιπτώσεις, όπως η εκτεταμένη χημική ρύπανση των γόνιμων εδαφών (τσέρνοζεμ), η καταστροφή των υδάτινων πόρων και της βιοποικιλότητας με αποκορύφωμα την κατάρρευση του φράγματος της Καχόβκα, καθώς και τους πρωτοφανείς ραδιολογικούς κινδύνους από τη στρατιωτικοποίηση του Πυρηνικού Σταθμού της Ζαπορίζια. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάδυση ψηφιακών εργαλείων συμμετοχικής τεκμηρίωσης (EcoZagroza) από την κοινωνία των πολιτών. Τα συμπεράσματα της έρευνας (Κεφάλαιο 4) επιβεβαιώνουν την πλήρη αδυναμία του υφιστάμενου Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου να αποτρέψει την οικολογική καταστροφή. Ως εκ τούτου, προτείνεται μια δέσμη ριζοσπαστικών πολιτικών για τη δεκαπενταετία 2026-2040: η άμεση ποινικοποίηση της «οικοκτονίας» (ecocide) στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η θεσμοθέτηση παγκόσμιων ψηφιακών πρωτοκόλλων περιβαλλοντικής τεκμηρίωσης και η εφαρμογή μιας στρατηγικής «Πράσινης Ανοικοδόμησης» (Green Reconstruction), χρηματοδοτούμενης από τις πολεμικές αποζημιώσεις του επιτιθέμενου, με στόχο την αποκατάσταση της οικοσυστημικής ανθεκτικότητας και τη διασφάλιση της παγκόσμιας ειρήνης.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό αποτύπωμα των σύγχρονων ένοπλων συγκρούσεων, εστιάζοντας στη ενδελεχή μελέτη περίπτωσης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία (2022–σήμερα). Αναγνωρίζοντας το φυσικό περιβάλλον ως το «σιωπηλό θύμα» του πολέμου, η έρευνα έχει ως κεντρικό σκοπό τη συστηματική καταγραφή των οικολογικών επιπτώσεων, την ανάλυση των μηχανισμών περιβαλλοντικής υποβάθμισης και την κριτική αξιολόγηση της επάρκειας του διεθνούς νομικού πλαισίου. Μεθοδολογικά, υιοθετείται η ανάλυση αιτιακής διασύνδεσης (causal chain analysis), αξιοποιώντας δευτερογενή δεδομένα από εκθέσεις διεθνών οργανισμών (UNEP, CEOBS), νομικά κείμενα και πληροφορίες ανοικτών πηγών (OSINT). Μέσα από τη θεωρητική και εμπειρική ανάλυση (Κεφάλαια 1 &amp; 2), καταδεικνύεται ότι η έννοια της «περιβαλλοντικής ασφάλειας» διαρρηγνύεται πλήρως στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Η εξέταση των δεδομένων από την ουκρανική επικράτεια (Κεφάλαιο 3) αποκαλύπτει ότι ο βιομηχανικός πόλεμος πυροδοτεί αλυσιδωτά τεχνολογικά ατυχήματα (φαινόμενα NaTech). Η εργασία αναλύει σε βάθος τις άμεσες και σιωπηλές επιπτώσεις, όπως η εκτεταμένη χημική ρύπανση των γόνιμων εδαφών (τσέρνοζεμ), η καταστροφή των υδάτινων πόρων και της βιοποικιλότητας με αποκορύφωμα την κατάρρευση του φράγματος της Καχόβκα, καθώς και τους πρωτοφανείς ραδιολογικούς κινδύνους από τη στρατιωτικοποίηση του Πυρηνικού Σταθμού της Ζαπορίζια. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάδυση ψηφιακών εργαλείων συμμετοχικής τεκμηρίωσης (EcoZagroza) από την κοινωνία των πολιτών. Τα συμπεράσματα της έρευνας (Κεφάλαιο 4) επιβεβαιώνουν την πλήρη αδυναμία του υφιστάμενου Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου να αποτρέψει την οικολογική καταστροφή. Ως εκ τούτου, προτείνεται μια δέσμη ριζοσπαστικών πολιτικών για τη δεκαπενταετία 2026-2040: η άμεση ποινικοποίηση της «οικοκτονίας» (ecocide) στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η θεσμοθέτηση παγκόσμιων ψηφιακών πρωτοκόλλων περιβαλλοντικής τεκμηρίωσης και η εφαρμογή μιας στρατηγικής «Πράσινης Ανοικοδόμησης» (Green Reconstruction), χρηματοδοτούμενης από τις πολεμικές αποζημιώσεις του επιτιθέμενου, με στόχο την αποκατάσταση της οικοσυστημικής ανθεκτικότητας και τη διασφάλιση της παγκόσμιας ειρήνης.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπανικολάου Χρήστος","Papanikolaou Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449647"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449647","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449647","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449647","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449647","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπανικολάου Χρήστος","Papanikolaou Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449647","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449647"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό αποτύπωμα των σύγχρονων ένοπλων συγκρούσεων, εστιάζοντας στη ενδελεχή μελέτη περίπτωσης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία (2022–σήμερα). Αναγνωρίζοντας το φυσικό περιβάλλον ως το «σιωπηλό θύμα» του πολέμου, η έρευνα έχει ως κεντρικό σκοπό τη συστηματική καταγραφή των οικολογικών επιπτώσεων, την ανάλυση των μηχανισμών περιβαλλοντικής υποβάθμισης και την κριτική αξιολόγηση της επάρκειας του διεθνούς νομικού πλαισίου. Μεθοδολογικά, υιοθετείται η ανάλυση αιτιακής διασύνδεσης (causal chain analysis), αξιοποιώντας δευτερογενή δεδομένα από εκθέσεις διεθνών οργανισμών (UNEP, CEOBS), νομικά κείμενα και πληροφορίες ανοικτών πηγών (OSINT). Μέσα από τη θεωρητική και εμπειρική ανάλυση (Κεφάλαια 1 & 2), καταδεικνύεται ότι η έννοια της «περιβαλλοντικής ασφάλειας» διαρρηγνύεται πλήρως στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Η εξέταση των δεδομένων από την ουκρανική επικράτεια (Κεφάλαιο 3) αποκαλύπτει ότι ο βιομηχανικός πόλεμος πυροδοτεί αλυσιδωτά τεχνολογικά ατυχήματα (φαινόμενα NaTech). Η εργασία αναλύει σε βάθος τις άμεσες και σιωπηλές επιπτώσεις, όπως η εκτεταμένη χημική ρύπανση των γόνιμων εδαφών (τσέρνοζεμ), η καταστροφή των υδάτινων πόρων και της βιοποικιλότητας με αποκορύφωμα την κατάρρευση του φράγματος της Καχόβκα, καθώς και τους πρωτοφανείς ραδιολογικούς κινδύνους από τη στρατιωτικοποίηση του Πυρηνικού Σταθμού της Ζαπορίζια. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάδυση ψηφιακών εργαλείων συμμετοχικής τεκμηρίωσης (EcoZagroza) από την κοινωνία των πολιτών. Τα συμπεράσματα της έρευνας (Κεφάλαιο 4) επιβεβαιώνουν την πλήρη αδυναμία του υφιστάμενου Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου να αποτρέψει την οικολογική καταστροφή. Ως εκ τούτου, προτείνεται μια δέσμη ριζοσπαστικών πολιτικών για τη δεκαπενταετία 2026-2040: η άμεση ποινικοποίηση της «οικοκτονίας» (ecocide) στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η θεσμοθέτηση παγκόσμιων ψηφιακών πρωτοκόλλων περιβαλλοντικής τεκμηρίωσης και η εφαρμογή μιας στρατηγικής «Πράσινης Ανοικοδόμησης» (Green Reconstruction), χρηματοδοτούμενης από τις πολεμικές αποζημιώσεις του επιτιθέμενου, με στόχο την αποκατάσταση της οικοσυστημικής ανθεκτικότητας και τη διασφάλιση της παγκόσμιας ειρήνης.","This master's thesis examines the multidimensional environmental footprint of modern armed conflicts, focusing on the in-depth case study of the Russian invasion of Ukraine (2022–present). Recognizing the natural environment as the \"silent victim\" of war, the research aims to systematically document the ecological impacts, analyze the mechanisms of environmental degradation, and critically assess the adequacy of the international legal framework. Methodologically, a causal chain analysis is adopted, utilizing secondary data from international organization reports (UNEP, CEOBS), legal texts, and open-source intelligence (OSINT). Through theoretical and empirical analysis (Chapters 1 & 2), it is demonstrated that the concept of \"environmental security\" is completely ruptured on the modern battlefield. The examination of data from the Ukrainian territory (Chapter 3) reveals that industrial warfare triggers cascading technological accidents (NaTech events). The thesis thoroughly analyzes both direct and silent impacts, such as the extensive chemical pollution of fertile soils (chernozem), the destruction of water resources and biodiversity—culminating in the collapse of the Kakhovka Dam—and the unprecedented radiological risks arising from the militarization of the Zaporizhzhia Nuclear Power Plant. Furthermore, it highlights the emergence of digital participatory documentation tools (EcoZagroza) driven by citizen science. The research conclusions (Chapter 4) confirm the profound inability of current International Humanitarian Law to prevent ecological devastation. Consequently, a set of radical policy recommendations is proposed for the 2026-2040 period: the immediate criminalization of \"ecocide\" at the International Criminal Court, the establishment of global digital protocols for environmental evidence gathering, and the implementation of a \"Green Reconstruction\" strategy. This reconstruction, funded by the aggressor's war reparations, aims to restore ecological resilience and safeguard global peace."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["« Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα στις πολεμικές συγκρούσεις »"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπανικολάου Χρήστος","Papanikolaou Christos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το πολυδιάστατο περιβαλλοντικό αποτύπωμα των σύγχρονων ένοπλων συγκρούσεων, εστιάζοντας στη ενδελεχή μελέτη περίπτωσης της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία (2022–σήμερα). Αναγνωρίζοντας το φυσικό περιβάλλον ως το «σιωπηλό θύμα» του πολέμου, η έρευνα έχει ως κεντρικό σκοπό τη συστηματική καταγραφή των οικολογικών επιπτώσεων, την ανάλυση των μηχανισμών περιβαλλοντικής υποβάθμισης και την κριτική αξιολόγηση της επάρκειας του διεθνούς νομικού πλαισίου. Μεθοδολογικά, υιοθετείται η ανάλυση αιτιακής διασύνδεσης (causal chain analysis), αξιοποιώντας δευτερογενή δεδομένα από εκθέσεις διεθνών οργανισμών (UNEP, CEOBS), νομικά κείμενα και πληροφορίες ανοικτών πηγών (OSINT). Μέσα από τη θεωρητική και εμπειρική ανάλυση (Κεφάλαια 1 & 2), καταδεικνύεται ότι η έννοια της «περιβαλλοντικής ασφάλειας» διαρρηγνύεται πλήρως στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Η εξέταση των δεδομένων από την ουκρανική επικράτεια (Κεφάλαιο 3) αποκαλύπτει ότι ο βιομηχανικός πόλεμος πυροδοτεί αλυσιδωτά τεχνολογικά ατυχήματα (φαινόμενα NaTech). Η εργασία αναλύει σε βάθος τις άμεσες και σιωπηλές επιπτώσεις, όπως η εκτεταμένη χημική ρύπανση των γόνιμων εδαφών (τσέρνοζεμ), η καταστροφή των υδάτινων πόρων και της βιοποικιλότητας με αποκορύφωμα την κατάρρευση του φράγματος της Καχόβκα, καθώς και τους πρωτοφανείς ραδιολογικούς κινδύνους από τη στρατιωτικοποίηση του Πυρηνικού Σταθμού της Ζαπορίζια. Παράλληλα, αναδεικνύεται η ανάδυση ψηφιακών εργαλείων συμμετοχικής τεκμηρίωσης (EcoZagroza) από την κοινωνία των πολιτών. Τα συμπεράσματα της έρευνας (Κεφάλαιο 4) επιβεβαιώνουν την πλήρη αδυναμία του υφιστάμενου Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου να αποτρέψει την οικολογική καταστροφή. Ως εκ τούτου, προτείνεται μια δέσμη ριζοσπαστικών πολιτικών για τη δεκαπενταετία 2026-2040: η άμεση ποινικοποίηση της «οικοκτονίας» (ecocide) στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, η θεσμοθέτηση παγκόσμιων ψηφιακών πρωτοκόλλων περιβαλλοντικής τεκμηρίωσης και η εφαρμογή μιας στρατηγικής «Πράσινης Ανοικοδόμησης» (Green Reconstruction), χρηματοδοτούμενης από τις πολεμικές αποζημιώσεις του επιτιθέμενου, με στόχο την αποκατάσταση της οικοσυστημικής ανθεκτικότητας και τη διασφάλιση της παγκόσμιας ειρήνης.","This master's thesis examines the multidimensional environmental footprint of modern armed conflicts, focusing on the in-depth case study of the Russian invasion of Ukraine (2022–present). Recognizing the natural environment as the \"silent victim\" of war, the research aims to systematically document the ecological impacts, analyze the mechanisms of environmental degradation, and critically assess the adequacy of the international legal framework. Methodologically, a causal chain analysis is adopted, utilizing secondary data from international organization reports (UNEP, CEOBS), legal texts, and open-source intelligence (OSINT). Through theoretical and empirical analysis (Chapters 1 & 2), it is demonstrated that the concept of \"environmental security\" is completely ruptured on the modern battlefield. The examination of data from the Ukrainian territory (Chapter 3) reveals that industrial warfare triggers cascading technological accidents (NaTech events). The thesis thoroughly analyzes both direct and silent impacts, such as the extensive chemical pollution of fertile soils (chernozem), the destruction of water resources and biodiversity—culminating in the collapse of the Kakhovka Dam—and the unprecedented radiological risks arising from the militarization of the Zaporizhzhia Nuclear Power Plant. Furthermore, it highlights the emergence of digital participatory documentation tools (EcoZagroza) driven by citizen science. The research conclusions (Chapter 4) confirm the profound inability of current International Humanitarian Law to prevent ecological devastation. Consequently, a set of radical policy recommendations is proposed for the 2026-2040 period: the immediate criminalization of \"ecocide\" at the International Criminal Court, the establishment of global digital protocols for environmental evidence gathering, and the implementation of a \"Green Reconstruction\" strategy. This reconstruction, funded by the aggressor's war reparations, aims to restore ecological resilience and safeguard global peace."],"dc:identifier":["uoadl:5449647","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449647"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["« Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα στις πολεμικές συγκρούσεις »"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}