{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449772"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5449772","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσοθεραπεία οστεοσαρκώματος","abstract":"Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερο πρωτοπαθή όγκο των οστών, απαντάται κυρίως σε νέους ασθενείς και παρουσιάζει υψηλή θνησιμότητα καθώς στο 20% των περιπτώσεων υπάρχουν ανιχνεύσιμες μεταστάσεις κατά την διάγνωση. Η πρόγνωση του παρουσιάζει στασιμότητα τις τελευταίες δυο δεκαετίες γεγονώς που καθοδηγεί την αναζήτηση καινοτόμων θεραπευτικών προσεγγίσεων όπως η ανοσοθεραπεία. Το χαοτικό γονιδιωματικό υπόστρωμα που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, πολυπλοκότητα και ετερογένεια, καθώς και το ανοσοκατασταλτικό μικροπεριβάλλον του όγκου (ΤΜΕ, Τumour Micro-Enviroment) ενοχοποιούνται για την αποτυχία των παραδοσιακών θεραπειών. Η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ αντιφλεγμονωδών αντικαρκινικών κυττάρων οδηγεί στην ανοσοδιαφυγή, την οποία υπόσχεται να αποκαταστήσει η ανοσοθεραπεία, μέσω του επαναπρογραμματισμού των κυττάρων του ΤΜΕ και της πολυεπίπεδης ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICI, Immune Checkpoint Inhibitors) αποτελούν την αιχμή του δόρατος της ανοσοθεραπείας. Τα καρκινικά κύτταρα υποκλέπτουν τον φυσιολογικό μηχανισμό περιορισμού της υπέρμετρης ανοσιακής απόκρισης εκμεταλλευόμενα τις πρωτεΐνες των ανοσολογικών σημείων ελέγχου για να προκαλέσουν δυσλειτουργία και εξάντληση των Τ-λεμφοκυττάρων και ελαττωματική αντιγονοπαρουσίαση. Μερικοί από τους πιο καλά μελετημένους ICI όπως ο PD-1 και ο CTLA-4 έχουν την ικανότητα να αναστρέψουν in vitro την διαδικασία ανοσοκαταστολής. Ο δεύτερος πυλώνας της ανοσοθεραπείας είναι τα ανοσοκύτταρα με χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα, όπου μακροφάγα, Τ-λεμφοκύτταρα ή κύτταρα φυσικοί φονείς τροποποιούνται γενετικά ούτως ώστε να εκφράζουν μεμβρανικές πρωτεΐνες που στοχεύουν με υψηλή εξειδίκευση αντιγόνα της επιφάνειας των καρκινικών κυττάρων. Ο εμβολιασμός με δενδριτικά κύτταρα συνιστά τον τρίτο πυλώνα της ανοσοθεραπείας του οστεοσαρκώματος. Η παρουσίαση του πλήρους αντιγονικού προφίλ από τα αποτελεσματικότερα κύτταρα της κατηγορίας χρησιμοποιείται συνδυαστικά με άλλες θεραπείες για την γεφύρωση της έμφυτης και της επίκτητης αντικαρκινικής ανοσίας. Συμπερασματικά, τα ενθαρρυντικά προκλινικά ευρήματα παρέχουν την ελπίδα ανακάλυψης πρωτοποριακών θεραπευτικών σχημάτων με στόχο την βελτίωση της πρόγνωσης του οστεοσαρκώματος.","abstract_html":"Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερο πρωτοπαθή όγκο των οστών, απαντάται κυρίως σε νέους ασθενείς και παρουσιάζει υψηλή θνησιμότητα καθώς στο 20% των περιπτώσεων υπάρχουν ανιχνεύσιμες μεταστάσεις κατά την διάγνωση. Η πρόγνωση του παρουσιάζει στασιμότητα τις τελευταίες δυο δεκαετίες γεγονώς που καθοδηγεί την αναζήτηση καινοτόμων θεραπευτικών προσεγγίσεων όπως η ανοσοθεραπεία. Το χαοτικό γονιδιωματικό υπόστρωμα που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, πολυπλοκότητα και ετερογένεια, καθώς και το ανοσοκατασταλτικό μικροπεριβάλλον του όγκου (ΤΜΕ, Τumour Micro-Enviroment) ενοχοποιούνται για την αποτυχία των παραδοσιακών θεραπειών. Η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ αντιφλεγμονωδών αντικαρκινικών κυττάρων οδηγεί στην ανοσοδιαφυγή, την οποία υπόσχεται να αποκαταστήσει η ανοσοθεραπεία, μέσω του επαναπρογραμματισμού των κυττάρων του ΤΜΕ και της πολυεπίπεδης ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICI, Immune Checkpoint Inhibitors) αποτελούν την αιχμή του δόρατος της ανοσοθεραπείας. Τα καρκινικά κύτταρα υποκλέπτουν τον φυσιολογικό μηχανισμό περιορισμού της υπέρμετρης ανοσιακής απόκρισης εκμεταλλευόμενα τις πρωτεΐνες των ανοσολογικών σημείων ελέγχου για να προκαλέσουν δυσλειτουργία και εξάντληση των Τ-λεμφοκυττάρων και ελαττωματική αντιγονοπαρουσίαση. Μερικοί από τους πιο καλά μελετημένους ICI όπως ο PD-1 και ο CTLA-4 έχουν την ικανότητα να αναστρέψουν in vitro την διαδικασία ανοσοκαταστολής. Ο δεύτερος πυλώνας της ανοσοθεραπείας είναι τα ανοσοκύτταρα με χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα, όπου μακροφάγα, Τ-λεμφοκύτταρα ή κύτταρα φυσικοί φονείς τροποποιούνται γενετικά ούτως ώστε να εκφράζουν μεμβρανικές πρωτεΐνες που στοχεύουν με υψηλή εξειδίκευση αντιγόνα της επιφάνειας των καρκινικών κυττάρων. Ο εμβολιασμός με δενδριτικά κύτταρα συνιστά τον τρίτο πυλώνα της ανοσοθεραπείας του οστεοσαρκώματος. Η παρουσίαση του πλήρους αντιγονικού προφίλ από τα αποτελεσματικότερα κύτταρα της κατηγορίας χρησιμοποιείται συνδυαστικά με άλλες θεραπείες για την γεφύρωση της έμφυτης και της επίκτητης αντικαρκινικής ανοσίας. Συμπερασματικά, τα ενθαρρυντικά προκλινικά ευρήματα παρέχουν την ελπίδα ανακάλυψης πρωτοποριακών θεραπευτικών σχημάτων με στόχο την βελτίωση της πρόγνωσης του οστεοσαρκώματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Μανδραγός Ελευθέριος","Mandragos Eleftherios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449772"],"render_values":[{"text":"uoadl:5449772","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449772","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449772","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5449772","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μανδραγός Ελευθέριος","Mandragos Eleftherios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5449772","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449772"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερο πρωτοπαθή όγκο των οστών, απαντάται κυρίως σε νέους ασθενείς και παρουσιάζει υψηλή θνησιμότητα καθώς στο 20% των περιπτώσεων υπάρχουν ανιχνεύσιμες μεταστάσεις κατά την διάγνωση. Η πρόγνωση του παρουσιάζει στασιμότητα τις τελευταίες δυο δεκαετίες γεγονώς που καθοδηγεί την αναζήτηση καινοτόμων θεραπευτικών προσεγγίσεων όπως η ανοσοθεραπεία. Το χαοτικό γονιδιωματικό υπόστρωμα που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, πολυπλοκότητα και ετερογένεια, καθώς και το ανοσοκατασταλτικό μικροπεριβάλλον του όγκου (ΤΜΕ, Τumour Micro-Enviroment) ενοχοποιούνται για την αποτυχία των παραδοσιακών θεραπειών. Η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ αντιφλεγμονωδών αντικαρκινικών κυττάρων οδηγεί στην ανοσοδιαφυγή, την οποία υπόσχεται να αποκαταστήσει η ανοσοθεραπεία, μέσω του επαναπρογραμματισμού των κυττάρων του ΤΜΕ και της πολυεπίπεδης ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICI, Immune Checkpoint Inhibitors) αποτελούν την αιχμή του δόρατος της ανοσοθεραπείας. Τα καρκινικά κύτταρα υποκλέπτουν τον φυσιολογικό μηχανισμό περιορισμού της υπέρμετρης ανοσιακής απόκρισης εκμεταλλευόμενα τις πρωτεΐνες των ανοσολογικών σημείων ελέγχου για να προκαλέσουν δυσλειτουργία και εξάντληση των Τ-λεμφοκυττάρων και ελαττωματική αντιγονοπαρουσίαση. Μερικοί από τους πιο καλά μελετημένους ICI όπως ο PD-1 και ο CTLA-4 έχουν την ικανότητα να αναστρέψουν in vitro την διαδικασία ανοσοκαταστολής. Ο δεύτερος πυλώνας της ανοσοθεραπείας είναι τα ανοσοκύτταρα με χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα, όπου μακροφάγα, Τ-λεμφοκύτταρα ή κύτταρα φυσικοί φονείς τροποποιούνται γενετικά ούτως ώστε να εκφράζουν μεμβρανικές πρωτεΐνες που στοχεύουν με υψηλή εξειδίκευση αντιγόνα της επιφάνειας των καρκινικών κυττάρων. Ο εμβολιασμός με δενδριτικά κύτταρα συνιστά τον τρίτο πυλώνα της ανοσοθεραπείας του οστεοσαρκώματος. Η παρουσίαση του πλήρους αντιγονικού προφίλ από τα αποτελεσματικότερα κύτταρα της κατηγορίας χρησιμοποιείται συνδυαστικά με άλλες θεραπείες για την γεφύρωση της έμφυτης και της επίκτητης αντικαρκινικής ανοσίας. Συμπερασματικά, τα ενθαρρυντικά προκλινικά ευρήματα παρέχουν την ελπίδα ανακάλυψης πρωτοποριακών θεραπευτικών σχημάτων με στόχο την βελτίωση της πρόγνωσης του οστεοσαρκώματος.","Osteosarcoma is the most common primary bone tumour, occuring mainly in young patients and has high mortality as detectable metastases are present at the time of diagnosis in 20% of cases. As its prognosis has stagnated over the last two decades, innovative therapeutic approaches such as immunotherapy are being investigated. The chaotic genomic background, characterized by instability, complexity and heterogeneity, as well as the immunosuppressive tumour microenviroment (TME) are implicated in the failure of traditional therapies. The disruption of the balance between anti-inflammatory cells and cells of anticancer immunity leads to immune evasion, which immunotherapy promises to restore through the reprogramming of TME and the multilevel activation of the immune system. Immune checkpoint inhibitors (ICIs) constitute the spearhead of immunotherapy. Cancer cells hijack the physiological mechanism that dampens the excessive immune response, exploiting immune checkpoint proteins to induce T-lymphocyte dysfunction and exhaustion, as well as defective antigen presentation. Some of the most well-studied ICIs, such as PD-1 and CTLA-4, have the ability to reverse the immunosupression process in vitro. The second pillar of immunotherapy consists of cells with chimeric antigen receptors (CAR). Macrophages, T-lymphocytes or natural killer cells are genetically modified to express membrane proteins that target cell surface cancer antigens with high specificity. Dendritic cell vaccination constitutes the third pillar of osteosarcoma immunotherapy. The presentation of cancer’s full antigenic profile by the most effective cells of this category is used in combination with other therapies in order to bridge innate and adaptive anticancer immunity. In conclusion, encouraging preclinical findings provide hope for discovering pioneering therapeutic regimens aimed at improving the prognosis of osteosarcoma."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσοθεραπεία οστεοσαρκώματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μανδραγός Ελευθέριος","Mandragos Eleftherios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το οστεοσάρκωμα αποτελεί τον συχνότερο πρωτοπαθή όγκο των οστών, απαντάται κυρίως σε νέους ασθενείς και παρουσιάζει υψηλή θνησιμότητα καθώς στο 20% των περιπτώσεων υπάρχουν ανιχνεύσιμες μεταστάσεις κατά την διάγνωση. Η πρόγνωση του παρουσιάζει στασιμότητα τις τελευταίες δυο δεκαετίες γεγονώς που καθοδηγεί την αναζήτηση καινοτόμων θεραπευτικών προσεγγίσεων όπως η ανοσοθεραπεία. Το χαοτικό γονιδιωματικό υπόστρωμα που χαρακτηρίζεται από αστάθεια, πολυπλοκότητα και ετερογένεια, καθώς και το ανοσοκατασταλτικό μικροπεριβάλλον του όγκου (ΤΜΕ, Τumour Micro-Enviroment) ενοχοποιούνται για την αποτυχία των παραδοσιακών θεραπειών. Η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ αντιφλεγμονωδών αντικαρκινικών κυττάρων οδηγεί στην ανοσοδιαφυγή, την οποία υπόσχεται να αποκαταστήσει η ανοσοθεραπεία, μέσω του επαναπρογραμματισμού των κυττάρων του ΤΜΕ και της πολυεπίπεδης ενεργοποίησης του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι αναστολείς ανοσολογικών σημείων ελέγχου (ICI, Immune Checkpoint Inhibitors) αποτελούν την αιχμή του δόρατος της ανοσοθεραπείας. Τα καρκινικά κύτταρα υποκλέπτουν τον φυσιολογικό μηχανισμό περιορισμού της υπέρμετρης ανοσιακής απόκρισης εκμεταλλευόμενα τις πρωτεΐνες των ανοσολογικών σημείων ελέγχου για να προκαλέσουν δυσλειτουργία και εξάντληση των Τ-λεμφοκυττάρων και ελαττωματική αντιγονοπαρουσίαση. Μερικοί από τους πιο καλά μελετημένους ICI όπως ο PD-1 και ο CTLA-4 έχουν την ικανότητα να αναστρέψουν in vitro την διαδικασία ανοσοκαταστολής. Ο δεύτερος πυλώνας της ανοσοθεραπείας είναι τα ανοσοκύτταρα με χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα, όπου μακροφάγα, Τ-λεμφοκύτταρα ή κύτταρα φυσικοί φονείς τροποποιούνται γενετικά ούτως ώστε να εκφράζουν μεμβρανικές πρωτεΐνες που στοχεύουν με υψηλή εξειδίκευση αντιγόνα της επιφάνειας των καρκινικών κυττάρων. Ο εμβολιασμός με δενδριτικά κύτταρα συνιστά τον τρίτο πυλώνα της ανοσοθεραπείας του οστεοσαρκώματος. Η παρουσίαση του πλήρους αντιγονικού προφίλ από τα αποτελεσματικότερα κύτταρα της κατηγορίας χρησιμοποιείται συνδυαστικά με άλλες θεραπείες για την γεφύρωση της έμφυτης και της επίκτητης αντικαρκινικής ανοσίας. Συμπερασματικά, τα ενθαρρυντικά προκλινικά ευρήματα παρέχουν την ελπίδα ανακάλυψης πρωτοποριακών θεραπευτικών σχημάτων με στόχο την βελτίωση της πρόγνωσης του οστεοσαρκώματος.","Osteosarcoma is the most common primary bone tumour, occuring mainly in young patients and has high mortality as detectable metastases are present at the time of diagnosis in 20% of cases. As its prognosis has stagnated over the last two decades, innovative therapeutic approaches such as immunotherapy are being investigated. The chaotic genomic background, characterized by instability, complexity and heterogeneity, as well as the immunosuppressive tumour microenviroment (TME) are implicated in the failure of traditional therapies. The disruption of the balance between anti-inflammatory cells and cells of anticancer immunity leads to immune evasion, which immunotherapy promises to restore through the reprogramming of TME and the multilevel activation of the immune system. Immune checkpoint inhibitors (ICIs) constitute the spearhead of immunotherapy. Cancer cells hijack the physiological mechanism that dampens the excessive immune response, exploiting immune checkpoint proteins to induce T-lymphocyte dysfunction and exhaustion, as well as defective antigen presentation. Some of the most well-studied ICIs, such as PD-1 and CTLA-4, have the ability to reverse the immunosupression process in vitro. The second pillar of immunotherapy consists of cells with chimeric antigen receptors (CAR). Macrophages, T-lymphocytes or natural killer cells are genetically modified to express membrane proteins that target cell surface cancer antigens with high specificity. Dendritic cell vaccination constitutes the third pillar of osteosarcoma immunotherapy. The presentation of cancer’s full antigenic profile by the most effective cells of this category is used in combination with other therapies in order to bridge innate and adaptive anticancer immunity. In conclusion, encouraging preclinical findings provide hope for discovering pioneering therapeutic regimens aimed at improving the prognosis of osteosarcoma."],"dc:identifier":["uoadl:5449772","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5449772"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοσοθεραπεία οστεοσαρκώματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:44Z"}