{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5450459"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5450459","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και οστεοπόρωση","abstract":"Εισαγωγή Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, η νόσος Crohn και η ελκώδη κολίτιδα, είναι χρόνιες ανοσολογικές διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος. Μεταξύ των εξεντερικών εκδηλώσεων, η μειωμένη οστική πυκνότητα και η οστεοπόρωση προκαλούν αυξημένο καταγματικό κίνδυνο και μακροπρόθεσμη νοσηρότητα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της επιδημιολογίας, της παθογένειας, της διάγνωσης και της αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Υλικά & Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PUBMED χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά: (\"inflammatory bowel disease\" OR “Crohn disease” OR “ulcerative colitis”) AND (\"osteoporosis\" OR “bone mineral density”). Συμπεριλήφθηκαν κλινικές μελέτες που αξιολόγησαν την επιδημιολογία, την παθογένεια, τα διαγνωστικά ευρήματα και τη θεραπεία της οστεοπόρωσης σε ενήλικες ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου. Αποκλείστηκαν αναφορές περιστατικών, ανασκοπήσεις, μελέτες σε πειραματόζωα, μελέτες in vitro, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσες, άρθρα ανασκόπησης, ερευνητικά πρωτόκολλα, πιλοτικές μελέτες και μελέτες σε παιδιά και εφήβους. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση περιελάμβανε 250 μελέτες. Η συχνότητα εμφάνισης οστεοπενίας και οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου είναι υψηλότερη σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (30-60% και 10-40%, αντίστοιχα). Η παθογένεια της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς περιλαμβάνει χρόνια συστηματική φλεγμονή, χρόνια λήψη κορτικοστεροειδών, γονιδιακούς πολυμορφισμούς, διατροφικές ανεπάρκειες, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, εντερεκτομή, ορμονικές διαταραχές, κάπνισμα και έλλειψη άσκησης. Η διάγνωση της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου βασίζεται κυρίως στην απορρόφηση ακτίνων Χ διπλής ενέργειας (DXA), και συμπληρωματικά από την αξιολόγηση των σπονδυλικών καταγμάτων και των βιοδεικτών οστικού μεταβολισμού. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση του ελέγχου της νόσου, την ελαχιστοποίηση της χρήσης κορτικοστεροειδών, τη χορήγηση διφωσφονικών με συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D, τη θεραπεία κατά του TNF-α, τις διατροφικές παρεμβάσεις και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής. Συμπέρασμα Η οστεοπόρωση είναι μια συχνή επιπλοκή των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νόσων του εντέρου. Η έγκαιρη αναγνώριση των ασθενών αυτών είναι απαραίτητη για την πρόληψη καταγμάτων και τη μείωση των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς.","abstract_html":"Εισαγωγή Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, η νόσος Crohn και η ελκώδη κολίτιδα, είναι χρόνιες ανοσολογικές διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος. Μεταξύ των εξεντερικών εκδηλώσεων, η μειωμένη οστική πυκνότητα και η οστεοπόρωση προκαλούν αυξημένο καταγματικό κίνδυνο και μακροπρόθεσμη νοσηρότητα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της επιδημιολογίας, της παθογένειας, της διάγνωσης και της αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Υλικά &amp; Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PUBMED χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά: (&quot;inflammatory bowel disease&quot; OR “Crohn disease” OR “ulcerative colitis”) AND (&quot;osteoporosis&quot; OR “bone mineral density”). Συμπεριλήφθηκαν κλινικές μελέτες που αξιολόγησαν την επιδημιολογία, την παθογένεια, τα διαγνωστικά ευρήματα και τη θεραπεία της οστεοπόρωσης σε ενήλικες ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου. Αποκλείστηκαν αναφορές περιστατικών, ανασκοπήσεις, μελέτες σε πειραματόζωα, μελέτες in vitro, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσες, άρθρα ανασκόπησης, ερευνητικά πρωτόκολλα, πιλοτικές μελέτες και μελέτες σε παιδιά και εφήβους. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση περιελάμβανε 250 μελέτες. Η συχνότητα εμφάνισης οστεοπενίας και οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου είναι υψηλότερη σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (30-60% και 10-40%, αντίστοιχα). Η παθογένεια της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς περιλαμβάνει χρόνια συστηματική φλεγμονή, χρόνια λήψη κορτικοστεροειδών, γονιδιακούς πολυμορφισμούς, διατροφικές ανεπάρκειες, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, εντερεκτομή, ορμονικές διαταραχές, κάπνισμα και έλλειψη άσκησης. Η διάγνωση της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου βασίζεται κυρίως στην απορρόφηση ακτίνων Χ διπλής ενέργειας (DXA), και συμπληρωματικά από την αξιολόγηση των σπονδυλικών καταγμάτων και των βιοδεικτών οστικού μεταβολισμού. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση του ελέγχου της νόσου, την ελαχιστοποίηση της χρήσης κορτικοστεροειδών, τη χορήγηση διφωσφονικών με συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D, τη θεραπεία κατά του TNF-α, τις διατροφικές παρεμβάσεις και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής. Συμπέρασμα Η οστεοπόρωση είναι μια συχνή επιπλοκή των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νόσων του εντέρου. Η έγκαιρη αναγνώριση των ασθενών αυτών είναι απαραίτητη για την πρόληψη καταγμάτων και τη μείωση των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Γαλάνης Αθανάσιος","Galanis Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5450459"],"render_values":[{"text":"uoadl:5450459","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450459","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450459","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5450459","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαλάνης Αθανάσιος","Galanis Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5450459","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450459"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, η νόσος Crohn και η ελκώδη κολίτιδα, είναι χρόνιες ανοσολογικές διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος. Μεταξύ των εξεντερικών εκδηλώσεων, η μειωμένη οστική πυκνότητα και η οστεοπόρωση προκαλούν αυξημένο καταγματικό κίνδυνο και μακροπρόθεσμη νοσηρότητα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της επιδημιολογίας, της παθογένειας, της διάγνωσης και της αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Υλικά & Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PUBMED χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά: (\"inflammatory bowel disease\" OR “Crohn disease” OR “ulcerative colitis”) AND (\"osteoporosis\" OR “bone mineral density”). Συμπεριλήφθηκαν κλινικές μελέτες που αξιολόγησαν την επιδημιολογία, την παθογένεια, τα διαγνωστικά ευρήματα και τη θεραπεία της οστεοπόρωσης σε ενήλικες ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου. Αποκλείστηκαν αναφορές περιστατικών, ανασκοπήσεις, μελέτες σε πειραματόζωα, μελέτες in vitro, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσες, άρθρα ανασκόπησης, ερευνητικά πρωτόκολλα, πιλοτικές μελέτες και μελέτες σε παιδιά και εφήβους. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση περιελάμβανε 250 μελέτες. Η συχνότητα εμφάνισης οστεοπενίας και οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου είναι υψηλότερη σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (30-60% και 10-40%, αντίστοιχα). Η παθογένεια της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς περιλαμβάνει χρόνια συστηματική φλεγμονή, χρόνια λήψη κορτικοστεροειδών, γονιδιακούς πολυμορφισμούς, διατροφικές ανεπάρκειες, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, εντερεκτομή, ορμονικές διαταραχές, κάπνισμα και έλλειψη άσκησης. Η διάγνωση της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου βασίζεται κυρίως στην απορρόφηση ακτίνων Χ διπλής ενέργειας (DXA), και συμπληρωματικά από την αξιολόγηση των σπονδυλικών καταγμάτων και των βιοδεικτών οστικού μεταβολισμού. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση του ελέγχου της νόσου, την ελαχιστοποίηση της χρήσης κορτικοστεροειδών, τη χορήγηση διφωσφονικών με συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D, τη θεραπεία κατά του TNF-α, τις διατροφικές παρεμβάσεις και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής. Συμπέρασμα Η οστεοπόρωση είναι μια συχνή επιπλοκή των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νόσων του εντέρου. Η έγκαιρη αναγνώριση των ασθενών αυτών είναι απαραίτητη για την πρόληψη καταγμάτων και τη μείωση των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς.","Introduction Inflammatory bowel diseases, Crohn's disease and ulcerative colitis, are chronic immune disorders of the gastrointestinal tract. Among the extraintestinal manifestations, decreased bone mineral density and osteoporosis cause increased fracture risk and long-term morbidity. The aim of the present study is to review the epidemiology, pathogenesis, diagnosis and management of osteoporosis in patients with inflammatory bowel diseases. Materials & Methods A search was conducted in the PUBMED database using the keywords: (\"inflammatory bowel disease\" OR “Crohn disease” OR “ulcerative colitis”) AND (\"osteoporosis\" OR “bone mineral density”). Clinical studies that evaluated the epidemiology, pathogenesis, diagnostic findings and management of osteoporosis in adult patients with IBDs were included. Case reports, reviews, animal studies, in vitro studies, studies in non-English languages, review articles, research protocols, pilot studies and studies in children and adolescents were excluded. Results The final analysis included 250 studies. The incidence of osteopenia and osteoporosis in patients with inflammatory bowel disease is higher than in the general population (30–60% and 10–40%, respectively). The pathogenesis of osteoporosis in these patients includes chronic systemic inflammation, chronic corticosteroid use, gene polymorphisms, nutritional deficiencies, malabsorption syndromes, enterectomy, hormonal disorders, smoking, and lack of exercise. The diagnosis of osteoporosis in patients with inflammatory bowel disease is based primarily on dual-energy X-ray absorptiometry (DXA), and additionally on the assessment of vertebral fractures and biomarkers of bone metabolism. Treatment includes optimizing disease control, minimizing corticosteroid use, administering bisphosphonates with calcium and vitamin D supplements, anti-TNF-α therapy, dietary interventions, and lifestyle changes. Conclusion Osteoporosis is a common complication of IBDs. Early identification of at-risk patients and an integrated, multidisciplinary management approach are essential to prevent fractures and reduce the long-term burden of osteoporosis in IBD."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και οστεοπόρωση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαλάνης Αθανάσιος","Galanis Athanasios"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, η νόσος Crohn και η ελκώδη κολίτιδα, είναι χρόνιες ανοσολογικές διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος. Μεταξύ των εξεντερικών εκδηλώσεων, η μειωμένη οστική πυκνότητα και η οστεοπόρωση προκαλούν αυξημένο καταγματικό κίνδυνο και μακροπρόθεσμη νοσηρότητα. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της επιδημιολογίας, της παθογένειας, της διάγνωσης και της αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου. Υλικά & Μέθοδοι Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στη βάση δεδομένων PUBMED χρησιμοποιώντας τις λέξεις-κλειδιά: (\"inflammatory bowel disease\" OR “Crohn disease” OR “ulcerative colitis”) AND (\"osteoporosis\" OR “bone mineral density”). Συμπεριλήφθηκαν κλινικές μελέτες που αξιολόγησαν την επιδημιολογία, την παθογένεια, τα διαγνωστικά ευρήματα και τη θεραπεία της οστεοπόρωσης σε ενήλικες ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου. Αποκλείστηκαν αναφορές περιστατικών, ανασκοπήσεις, μελέτες σε πειραματόζωα, μελέτες in vitro, μελέτες σε μη αγγλική γλώσσες, άρθρα ανασκόπησης, ερευνητικά πρωτόκολλα, πιλοτικές μελέτες και μελέτες σε παιδιά και εφήβους. Αποτελέσματα Η τελική ανάλυση περιελάμβανε 250 μελέτες. Η συχνότητα εμφάνισης οστεοπενίας και οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου είναι υψηλότερη σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (30-60% και 10-40%, αντίστοιχα). Η παθογένεια της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς περιλαμβάνει χρόνια συστηματική φλεγμονή, χρόνια λήψη κορτικοστεροειδών, γονιδιακούς πολυμορφισμούς, διατροφικές ανεπάρκειες, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, εντερεκτομή, ορμονικές διαταραχές, κάπνισμα και έλλειψη άσκησης. Η διάγνωση της οστεοπόρωσης σε ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου βασίζεται κυρίως στην απορρόφηση ακτίνων Χ διπλής ενέργειας (DXA), και συμπληρωματικά από την αξιολόγηση των σπονδυλικών καταγμάτων και των βιοδεικτών οστικού μεταβολισμού. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη βελτιστοποίηση του ελέγχου της νόσου, την ελαχιστοποίηση της χρήσης κορτικοστεροειδών, τη χορήγηση διφωσφονικών με συμπληρώματα ασβεστίου και βιταμίνης D, τη θεραπεία κατά του TNF-α, τις διατροφικές παρεμβάσεις και τις αλλαγές στον τρόπο ζωής. Συμπέρασμα Η οστεοπόρωση είναι μια συχνή επιπλοκή των ιδιοπαθών φλεγμονωδών νόσων του εντέρου. Η έγκαιρη αναγνώριση των ασθενών αυτών είναι απαραίτητη για την πρόληψη καταγμάτων και τη μείωση των μακροπρόθεσμων επιδράσεων της οστεοπόρωσης σε αυτούς τους ασθενείς.","Introduction Inflammatory bowel diseases, Crohn's disease and ulcerative colitis, are chronic immune disorders of the gastrointestinal tract. Among the extraintestinal manifestations, decreased bone mineral density and osteoporosis cause increased fracture risk and long-term morbidity. The aim of the present study is to review the epidemiology, pathogenesis, diagnosis and management of osteoporosis in patients with inflammatory bowel diseases. Materials & Methods A search was conducted in the PUBMED database using the keywords: (\"inflammatory bowel disease\" OR “Crohn disease” OR “ulcerative colitis”) AND (\"osteoporosis\" OR “bone mineral density”). Clinical studies that evaluated the epidemiology, pathogenesis, diagnostic findings and management of osteoporosis in adult patients with IBDs were included. Case reports, reviews, animal studies, in vitro studies, studies in non-English languages, review articles, research protocols, pilot studies and studies in children and adolescents were excluded. Results The final analysis included 250 studies. The incidence of osteopenia and osteoporosis in patients with inflammatory bowel disease is higher than in the general population (30–60% and 10–40%, respectively). The pathogenesis of osteoporosis in these patients includes chronic systemic inflammation, chronic corticosteroid use, gene polymorphisms, nutritional deficiencies, malabsorption syndromes, enterectomy, hormonal disorders, smoking, and lack of exercise. The diagnosis of osteoporosis in patients with inflammatory bowel disease is based primarily on dual-energy X-ray absorptiometry (DXA), and additionally on the assessment of vertebral fractures and biomarkers of bone metabolism. Treatment includes optimizing disease control, minimizing corticosteroid use, administering bisphosphonates with calcium and vitamin D supplements, anti-TNF-α therapy, dietary interventions, and lifestyle changes. Conclusion Osteoporosis is a common complication of IBDs. Early identification of at-risk patients and an integrated, multidisciplinary management approach are essential to prevent fractures and reduce the long-term burden of osteoporosis in IBD."],"dc:identifier":["uoadl:5450459","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450459"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του εντέρου και οστεοπόρωση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:46Z"}