{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5450802"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5450802","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο λιμένας Πειραιάς ως logistics hub στην Ανατολική Μεσόγειο: Η επίδραση των διαταραχών της εφοδιαστικής αλυσίδας στην αποδοτικότητα και την ανθεκτικότητά του","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον λιμένα του Πειραιά ως logistics hub στην Ανατολική Μεσόγειο, εστιάζοντας στην επίδραση σημαντικών διαταραχών της εφοδιαστικής αλυσίδας στην επίδοση και την ανθεκτικότητά του κατά την περίοδο 2018–2025. Ειδικότερα, εξετάζονται η πανδημία COVID-19, η απόφραξη της Διώρυγας του Suez από το Ever Given, ο Ρωσοουκρανικός πόλεμος και η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, με μεγαλύτερο βάθος ανάλυσης στην τελευταία λόγω της ισχυρότερης διαθέσιμης εμπειρικής τεκμηρίωσης για τον μηχανισμό μετάδοσης των επιπτώσεών της στον Πειραιά. Η έρευνα βασίζεται σε δευτερογενή δεδομένα από δημόσια διαθέσιμες πηγές και ακολουθεί περιγραφική και συγκριτική προσέγγιση. Για την αξιολόγηση της επίδοσης χρησιμοποιούνται τρεις βασικοί δείκτες: το container throughput, ο Port Liner Shipping Connectivity Index (PLSCI) και ο Container Port Performance Index (CPPI), οι οποίοι αποτυπώνουν αντίστοιχα τις εμπορευματικές ροές, τη δικτυακή συνδεσιμότητα και τη λειτουργική επίδοση ως προς την εξυπηρέτηση των containerships. Συμπληρωματικά εξετάζεται η αξιοποίηση της σχεδιασμένης δυναμικότητας, όπου υπάρχουν επαρκώς τεκμηριωμένα και συγκρίσιμα στοιχεία. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι εξεταζόμενες διαταραχές δεν επηρέασαν τον Πειραιά με ομοιόμορφο τρόπο, καθώς η ένταση και η μορφή των επιπτώσεων διαφοροποιήθηκαν ανάλογα με τη φύση, τη διάρκεια και τον μηχανισμό μετάδοσης κάθε διαταραχής. Η πανδημία COVID-19 είχε συστημικό χαρακτήρα, η απόφραξη του Suez από το Ever Given αποτέλεσε έντονη αλλά βραχυχρόνια διαταραχή, ενώ η επίδραση του Ρωσοουκρανικού πολέμου στον Πειραιά εμφανίζεται κυρίως έμμεση. Από τις εξεταζόμενες διαταραχές, η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα παρουσιάζει την πιο άμεσα τεκμηριωμένη σύνδεση με μεταβολές στην επίδοση του Πειραιά, μέσω του rerouting από το Cape of Good Hope και της αναδιάρθρωσης των liner shipping networks. Οι μεταβολές στα port calls, στα service rotations και στην προσφερόμενη χωρητικότητα, σε συνδυασμό με την υποχώρηση του throughput και της συνδεσιμότητας, αναδεικνύουν την ιδιαίτερη έκθεση ενός transshipment hub στις στρατηγικές προσαρμογές των ναυτιλιακών δικτύων. Παράλληλα, η διαφορετική εξέλιξη του CPPI δείχνει ότι οι εμπορευματικές, δικτυακές και λειτουργικές επιπτώσεις δεν εμφανίζονται αναγκαστικά ταυτόχρονα ούτε με την ίδια ένταση. Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η ανθεκτικότητα ενός transshipment και logistics hub αποτελεί πολυδιάστατη έννοια και δεν μπορεί να αξιολογηθεί μέσω ενός μόνο δείκτη. Η περίπτωση του Πειραιά αναδεικνύει ειδικότερα τη διάκριση μεταξύ λειτουργικής και δικτυακής ανθεκτικότητας: η πρώτη αφορά την ικανότητα διατήρησης της λειτουργικής επίδοσης υπό συνθήκες διαταραχής, ενώ η δεύτερη τη διατήρηση ή προσαρμογή της συνδεσιμότητας και της θέσης του λιμένα όταν τα διεθνή ναυτιλιακά δίκτυα αναδιαμορφώνονται. Συνεπώς, η ανθεκτικότητα του Πειραιά συνδέεται τόσο με τη λειτουργική του ικανότητα όσο και με την προσαρμοστικότητά του στις μεταβολές της γεωγραφίας και της δομής των διεθνών ναυτιλιακών δικτύων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον λιμένα του Πειραιά ως logistics hub στην Ανατολική Μεσόγειο, εστιάζοντας στην επίδραση σημαντικών διαταραχών της εφοδιαστικής αλυσίδας στην επίδοση και την ανθεκτικότητά του κατά την περίοδο 2018–2025. Ειδικότερα, εξετάζονται η πανδημία COVID-19, η απόφραξη της Διώρυγας του Suez από το Ever Given, ο Ρωσοουκρανικός πόλεμος και η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, με μεγαλύτερο βάθος ανάλυσης στην τελευταία λόγω της ισχυρότερης διαθέσιμης εμπειρικής τεκμηρίωσης για τον μηχανισμό μετάδοσης των επιπτώσεών της στον Πειραιά. Η έρευνα βασίζεται σε δευτερογενή δεδομένα από δημόσια διαθέσιμες πηγές και ακολουθεί περιγραφική και συγκριτική προσέγγιση. Για την αξιολόγηση της επίδοσης χρησιμοποιούνται τρεις βασικοί δείκτες: το container throughput, ο Port Liner Shipping Connectivity Index (PLSCI) και ο Container Port Performance Index (CPPI), οι οποίοι αποτυπώνουν αντίστοιχα τις εμπορευματικές ροές, τη δικτυακή συνδεσιμότητα και τη λειτουργική επίδοση ως προς την εξυπηρέτηση των containerships. Συμπληρωματικά εξετάζεται η αξιοποίηση της σχεδιασμένης δυναμικότητας, όπου υπάρχουν επαρκώς τεκμηριωμένα και συγκρίσιμα στοιχεία. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι εξεταζόμενες διαταραχές δεν επηρέασαν τον Πειραιά με ομοιόμορφο τρόπο, καθώς η ένταση και η μορφή των επιπτώσεων διαφοροποιήθηκαν ανάλογα με τη φύση, τη διάρκεια και τον μηχανισμό μετάδοσης κάθε διαταραχής. Η πανδημία COVID-19 είχε συστημικό χαρακτήρα, η απόφραξη του Suez από το Ever Given αποτέλεσε έντονη αλλά βραχυχρόνια διαταραχή, ενώ η επίδραση του Ρωσοουκρανικού πολέμου στον Πειραιά εμφανίζεται κυρίως έμμεση. Από τις εξεταζόμενες διαταραχές, η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα παρουσιάζει την πιο άμεσα τεκμηριωμένη σύνδεση με μεταβολές στην επίδοση του Πειραιά, μέσω του rerouting από το Cape of Good Hope και της αναδιάρθρωσης των liner shipping networks. Οι μεταβολές στα port calls, στα service rotations και στην προσφερόμενη χωρητικότητα, σε συνδυασμό με την υποχώρηση του throughput και της συνδεσιμότητας, αναδεικνύουν την ιδιαίτερη έκθεση ενός transshipment hub στις στρατηγικές προσαρμογές των ναυτιλιακών δικτύων. Παράλληλα, η διαφορετική εξέλιξη του CPPI δείχνει ότι οι εμπορευματικές, δικτυακές και λειτουργικές επιπτώσεις δεν εμφανίζονται αναγκαστικά ταυτόχρονα ούτε με την ίδια ένταση. Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η ανθεκτικότητα ενός transshipment και logistics hub αποτελεί πολυδιάστατη έννοια και δεν μπορεί να αξιολογηθεί μέσω ενός μόνο δείκτη. Η περίπτωση του Πειραιά αναδεικνύει ειδικότερα τη διάκριση μεταξύ λειτουργικής και δικτυακής ανθεκτικότητας: η πρώτη αφορά την ικανότητα διατήρησης της λειτουργικής επίδοσης υπό συνθήκες διαταραχής, ενώ η δεύτερη τη διατήρηση ή προσαρμογή της συνδεσιμότητας και της θέσης του λιμένα όταν τα διεθνή ναυτιλιακά δίκτυα αναδιαμορφώνονται. Συνεπώς, η ανθεκτικότητα του Πειραιά συνδέεται τόσο με τη λειτουργική του ικανότητα όσο και με την προσαρμοστικότητά του στις μεταβολές της γεωγραφίας και της δομής των διεθνών ναυτιλιακών δικτύων.","abstract_has_math":false,"creators":["Γεωργίου Αλεξάνδρα","Georgiou Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:46Z","subjects":["Γενικά έργα","General works"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5450802"],"render_values":[{"text":"uoadl:5450802","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450802","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450802","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5450802","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γεωργίου Αλεξάνδρα","Georgiou Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γενικά έργα","General works"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5450802","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450802"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον λιμένα του Πειραιά ως logistics hub στην Ανατολική Μεσόγειο, εστιάζοντας στην επίδραση σημαντικών διαταραχών της εφοδιαστικής αλυσίδας στην επίδοση και την ανθεκτικότητά του κατά την περίοδο 2018–2025. Ειδικότερα, εξετάζονται η πανδημία COVID-19, η απόφραξη της Διώρυγας του Suez από το Ever Given, ο Ρωσοουκρανικός πόλεμος και η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, με μεγαλύτερο βάθος ανάλυσης στην τελευταία λόγω της ισχυρότερης διαθέσιμης εμπειρικής τεκμηρίωσης για τον μηχανισμό μετάδοσης των επιπτώσεών της στον Πειραιά. Η έρευνα βασίζεται σε δευτερογενή δεδομένα από δημόσια διαθέσιμες πηγές και ακολουθεί περιγραφική και συγκριτική προσέγγιση. Για την αξιολόγηση της επίδοσης χρησιμοποιούνται τρεις βασικοί δείκτες: το container throughput, ο Port Liner Shipping Connectivity Index (PLSCI) και ο Container Port Performance Index (CPPI), οι οποίοι αποτυπώνουν αντίστοιχα τις εμπορευματικές ροές, τη δικτυακή συνδεσιμότητα και τη λειτουργική επίδοση ως προς την εξυπηρέτηση των containerships. Συμπληρωματικά εξετάζεται η αξιοποίηση της σχεδιασμένης δυναμικότητας, όπου υπάρχουν επαρκώς τεκμηριωμένα και συγκρίσιμα στοιχεία. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι εξεταζόμενες διαταραχές δεν επηρέασαν τον Πειραιά με ομοιόμορφο τρόπο, καθώς η ένταση και η μορφή των επιπτώσεων διαφοροποιήθηκαν ανάλογα με τη φύση, τη διάρκεια και τον μηχανισμό μετάδοσης κάθε διαταραχής. Η πανδημία COVID-19 είχε συστημικό χαρακτήρα, η απόφραξη του Suez από το Ever Given αποτέλεσε έντονη αλλά βραχυχρόνια διαταραχή, ενώ η επίδραση του Ρωσοουκρανικού πολέμου στον Πειραιά εμφανίζεται κυρίως έμμεση. Από τις εξεταζόμενες διαταραχές, η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα παρουσιάζει την πιο άμεσα τεκμηριωμένη σύνδεση με μεταβολές στην επίδοση του Πειραιά, μέσω του rerouting από το Cape of Good Hope και της αναδιάρθρωσης των liner shipping networks. Οι μεταβολές στα port calls, στα service rotations και στην προσφερόμενη χωρητικότητα, σε συνδυασμό με την υποχώρηση του throughput και της συνδεσιμότητας, αναδεικνύουν την ιδιαίτερη έκθεση ενός transshipment hub στις στρατηγικές προσαρμογές των ναυτιλιακών δικτύων. Παράλληλα, η διαφορετική εξέλιξη του CPPI δείχνει ότι οι εμπορευματικές, δικτυακές και λειτουργικές επιπτώσεις δεν εμφανίζονται αναγκαστικά ταυτόχρονα ούτε με την ίδια ένταση. Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η ανθεκτικότητα ενός transshipment και logistics hub αποτελεί πολυδιάστατη έννοια και δεν μπορεί να αξιολογηθεί μέσω ενός μόνο δείκτη. Η περίπτωση του Πειραιά αναδεικνύει ειδικότερα τη διάκριση μεταξύ λειτουργικής και δικτυακής ανθεκτικότητας: η πρώτη αφορά την ικανότητα διατήρησης της λειτουργικής επίδοσης υπό συνθήκες διαταραχής, ενώ η δεύτερη τη διατήρηση ή προσαρμογή της συνδεσιμότητας και της θέσης του λιμένα όταν τα διεθνή ναυτιλιακά δίκτυα αναδιαμορφώνονται. Συνεπώς, η ανθεκτικότητα του Πειραιά συνδέεται τόσο με τη λειτουργική του ικανότητα όσο και με την προσαρμοστικότητά του στις μεταβολές της γεωγραφίας και της δομής των διεθνών ναυτιλιακών δικτύων.","This dissertation examines the Port of Piraeus as a logistics hub in the Eastern Mediterranean, focusing on the impact of major supply chain disruptions on its performance and resilience during the period 2018–2025. Specifically, it examines the COVID-19 pandemic, the blockage of the Suez Canal by the Ever Given, the RussoUkrainian War, and the Red Sea crisis, with greater analytical emphasis placed on the latter due to the stronger empirical evidence available regarding the mechanisms through which its effects were transmitted to Piraeus. The research is based on secondary data from publicly available sources and adopts a descriptive and comparative approach. Port performance is assessed through three main indicators: container throughput, the Port Liner Shipping Connectivity Index (PLSCI), and the Container Port Performance Index (CPPI), which capture cargo flows, network connectivity, and operational performance in containership handling, respectively. Capacity utilization is also examined as a supplementary measure where sufficiently documented and comparable data are available. The results show that the disruptions examined did not affect Piraeus uniformly, as the magnitude and form of their impacts varied according to the nature, duration, and transmission mechanism of each disruption. The COVID-19 pandemic was systemic in nature, while the Suez Canal blockage by the Ever Given represented an intense but short-lived disruption, and the impact of the Russo-Ukrainian War on Piraeus appears to have been primarily indirect. Among the disruptions examined, the Red Sea crisis shows the most directly documented link to changes in the performance of Piraeus, through rerouting via the Cape of Good Hope and the restructuring of liner shipping networks. Changes in port calls, service rotations, and deployed capacity, combined with declines in throughput and connectivity, highlight the particular exposure of a transshipment hub to the strategic adjustments of shipping networks. At the same time, the different evolution of the CPPI indicates that cargo-flow, network, and operational impacts do not necessarily emerge simultaneously or with the same intensity. A key conclusion of the research is that the resilience of a transshipment and logistics hub is multidimensional and cannot be assessed through a single indicator. The case of Piraeus specifically highlights the distinction between operational and network resilience: the former refers to the ability to maintain operational performance under disruptive conditions, while the latter concerns the ability to maintain or adapt the port’s connectivity and position as international shipping networks are reconfigured. Consequently, the resilience of Piraeus depends both on its operational capabilities and on its ability to adapt to changes in the geography and structure of international shipping networks."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο λιμένας Πειραιάς ως logistics hub στην Ανατολική Μεσόγειο: Η επίδραση των διαταραχών της εφοδιαστικής αλυσίδας στην αποδοτικότητα και την ανθεκτικότητά του"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γεωργίου Αλεξάνδρα","Georgiou Alexandra"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τον λιμένα του Πειραιά ως logistics hub στην Ανατολική Μεσόγειο, εστιάζοντας στην επίδραση σημαντικών διαταραχών της εφοδιαστικής αλυσίδας στην επίδοση και την ανθεκτικότητά του κατά την περίοδο 2018–2025. Ειδικότερα, εξετάζονται η πανδημία COVID-19, η απόφραξη της Διώρυγας του Suez από το Ever Given, ο Ρωσοουκρανικός πόλεμος και η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, με μεγαλύτερο βάθος ανάλυσης στην τελευταία λόγω της ισχυρότερης διαθέσιμης εμπειρικής τεκμηρίωσης για τον μηχανισμό μετάδοσης των επιπτώσεών της στον Πειραιά. Η έρευνα βασίζεται σε δευτερογενή δεδομένα από δημόσια διαθέσιμες πηγές και ακολουθεί περιγραφική και συγκριτική προσέγγιση. Για την αξιολόγηση της επίδοσης χρησιμοποιούνται τρεις βασικοί δείκτες: το container throughput, ο Port Liner Shipping Connectivity Index (PLSCI) και ο Container Port Performance Index (CPPI), οι οποίοι αποτυπώνουν αντίστοιχα τις εμπορευματικές ροές, τη δικτυακή συνδεσιμότητα και τη λειτουργική επίδοση ως προς την εξυπηρέτηση των containerships. Συμπληρωματικά εξετάζεται η αξιοποίηση της σχεδιασμένης δυναμικότητας, όπου υπάρχουν επαρκώς τεκμηριωμένα και συγκρίσιμα στοιχεία. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι εξεταζόμενες διαταραχές δεν επηρέασαν τον Πειραιά με ομοιόμορφο τρόπο, καθώς η ένταση και η μορφή των επιπτώσεων διαφοροποιήθηκαν ανάλογα με τη φύση, τη διάρκεια και τον μηχανισμό μετάδοσης κάθε διαταραχής. Η πανδημία COVID-19 είχε συστημικό χαρακτήρα, η απόφραξη του Suez από το Ever Given αποτέλεσε έντονη αλλά βραχυχρόνια διαταραχή, ενώ η επίδραση του Ρωσοουκρανικού πολέμου στον Πειραιά εμφανίζεται κυρίως έμμεση. Από τις εξεταζόμενες διαταραχές, η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα παρουσιάζει την πιο άμεσα τεκμηριωμένη σύνδεση με μεταβολές στην επίδοση του Πειραιά, μέσω του rerouting από το Cape of Good Hope και της αναδιάρθρωσης των liner shipping networks. Οι μεταβολές στα port calls, στα service rotations και στην προσφερόμενη χωρητικότητα, σε συνδυασμό με την υποχώρηση του throughput και της συνδεσιμότητας, αναδεικνύουν την ιδιαίτερη έκθεση ενός transshipment hub στις στρατηγικές προσαρμογές των ναυτιλιακών δικτύων. Παράλληλα, η διαφορετική εξέλιξη του CPPI δείχνει ότι οι εμπορευματικές, δικτυακές και λειτουργικές επιπτώσεις δεν εμφανίζονται αναγκαστικά ταυτόχρονα ούτε με την ίδια ένταση. Βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η ανθεκτικότητα ενός transshipment και logistics hub αποτελεί πολυδιάστατη έννοια και δεν μπορεί να αξιολογηθεί μέσω ενός μόνο δείκτη. Η περίπτωση του Πειραιά αναδεικνύει ειδικότερα τη διάκριση μεταξύ λειτουργικής και δικτυακής ανθεκτικότητας: η πρώτη αφορά την ικανότητα διατήρησης της λειτουργικής επίδοσης υπό συνθήκες διαταραχής, ενώ η δεύτερη τη διατήρηση ή προσαρμογή της συνδεσιμότητας και της θέσης του λιμένα όταν τα διεθνή ναυτιλιακά δίκτυα αναδιαμορφώνονται. Συνεπώς, η ανθεκτικότητα του Πειραιά συνδέεται τόσο με τη λειτουργική του ικανότητα όσο και με την προσαρμοστικότητά του στις μεταβολές της γεωγραφίας και της δομής των διεθνών ναυτιλιακών δικτύων.","This dissertation examines the Port of Piraeus as a logistics hub in the Eastern Mediterranean, focusing on the impact of major supply chain disruptions on its performance and resilience during the period 2018–2025. Specifically, it examines the COVID-19 pandemic, the blockage of the Suez Canal by the Ever Given, the RussoUkrainian War, and the Red Sea crisis, with greater analytical emphasis placed on the latter due to the stronger empirical evidence available regarding the mechanisms through which its effects were transmitted to Piraeus. The research is based on secondary data from publicly available sources and adopts a descriptive and comparative approach. Port performance is assessed through three main indicators: container throughput, the Port Liner Shipping Connectivity Index (PLSCI), and the Container Port Performance Index (CPPI), which capture cargo flows, network connectivity, and operational performance in containership handling, respectively. Capacity utilization is also examined as a supplementary measure where sufficiently documented and comparable data are available. The results show that the disruptions examined did not affect Piraeus uniformly, as the magnitude and form of their impacts varied according to the nature, duration, and transmission mechanism of each disruption. The COVID-19 pandemic was systemic in nature, while the Suez Canal blockage by the Ever Given represented an intense but short-lived disruption, and the impact of the Russo-Ukrainian War on Piraeus appears to have been primarily indirect. Among the disruptions examined, the Red Sea crisis shows the most directly documented link to changes in the performance of Piraeus, through rerouting via the Cape of Good Hope and the restructuring of liner shipping networks. Changes in port calls, service rotations, and deployed capacity, combined with declines in throughput and connectivity, highlight the particular exposure of a transshipment hub to the strategic adjustments of shipping networks. At the same time, the different evolution of the CPPI indicates that cargo-flow, network, and operational impacts do not necessarily emerge simultaneously or with the same intensity. A key conclusion of the research is that the resilience of a transshipment and logistics hub is multidimensional and cannot be assessed through a single indicator. The case of Piraeus specifically highlights the distinction between operational and network resilience: the former refers to the ability to maintain operational performance under disruptive conditions, while the latter concerns the ability to maintain or adapt the port’s connectivity and position as international shipping networks are reconfigured. Consequently, the resilience of Piraeus depends both on its operational capabilities and on its ability to adapt to changes in the geography and structure of international shipping networks."],"dc:identifier":["uoadl:5450802","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450802"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γενικά έργα","General works"],"dc:title":["Ο λιμένας Πειραιάς ως logistics hub στην Ανατολική Μεσόγειο: Η επίδραση των διαταραχών της εφοδιαστικής αλυσίδας στην αποδοτικότητα και την ανθεκτικότητά του"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:46Z"}