{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5450950"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5450950","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Can frailty be prevented or reversed? A systematic review of intervention studies","abstract":"Εισαγωγή Η ευπάθεια αποτελεί την κορωνίδα των γηριατρικών συνδρόμων και αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο στη διεθνή βιβλιογραφία ως ένα σύνδρομο που σχετίζεται με αυξημένη αναπηρία, υψηλότερα ποσοστά νοσηλείας και αυξημένη θνητότητα. Η ανεύρεση αποτελεσματικών παρεμβάσεων που μπορούν να μειώσουν την ευπάθεια αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη σύγχρονη ιατρική. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων MEDLINE/PubMed από την έναρξή της έως το 2026, χρησιμοποιώντας τους ακόλουθους όρους αναζήτησης: (frailty[Title/Abstract]) AND (prevention[Title/Abstract] OR preventive[Title/Abstract] OR onset[Title/Abstract] OR progression[Title/Abstract]) AND (\"older adults\"[Title/Abstract] OR elderly[Title/Abstract] OR geriatric[Title/Abstract]) NOT (review[Publication Type] OR \"systematic review\"[Publication Type]). Εξετάστηκαν μελέτες παρέμβασης στις οποίες το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η τροποποίηση της κατάστασης της ευπάθειας. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα ανασκόπηση όριζαν την ευπάθεια βάσει συγκεκριμένων επιστημονικά τεκμηριωμένων κριτηρίων. Μελέτες που δεν περιλάμβαναν καμία παρέμβαση αποκλείστηκαν από την παρούσα ανασκόπηση. Αποτελέσματα Συνολικά, ανασκοπήθηκαν 2.480. 45 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στην παρούσα ανασκόπηση. Από αυτές τις μελέτες, παρατηρήθηκε ότι η σωματική άσκηση ως παρέμβαση, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με άλλες παρεμβάσεις, αποτελεί την σημαντικότερη παρέμβαση για τη βελτίωση της ευπάθειας. Ορισμένες μελέτες περιλάμβαναν άλλους τύπους παρεμβάσεων, όπως φαρμακολογικές θεραπείες ή διατροφικές τροποποιήσεις. Αυτές οι παρεμβάσεις από μόνες τους δεν έδειξαν σταθερά σαφή αποτελέσματα· ωστόσο, όταν συνδυάζονταν με άσκηση, τα αποτελέσματα ήταν ισχυρά όσον αφορά τη βελτίωση της κατάστασης της ευπάθειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες από τις μελέτες που εντοπίστηκαν δεν αξιολόγησαν την ευπάθεια σε μακροχρόνια περίοδο, αλλά κυρίως σε διάρκεια εβδομάδων ή μηνών. Συμπεράσματα Η σωματική άσκηση αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα τροποποίησης την κατάστασης της ευπάθειας. Η συνδυαστική χρήση της με διατροφικές παρεμβάσεις φαίνεται να παρέχει το μεγαλύτερο όφελος στους ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο για ανάπτυξη ευπάθειας. Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες μακροχρόνιες μελέτες ώστε να αναγνωριστούν οι βέλτιστες παρεμβάσεις για την πρόληψη και την τροποποίηση της ευπάθειας.","abstract_html":"Εισαγωγή Η ευπάθεια αποτελεί την κορωνίδα των γηριατρικών συνδρόμων και αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο στη διεθνή βιβλιογραφία ως ένα σύνδρομο που σχετίζεται με αυξημένη αναπηρία, υψηλότερα ποσοστά νοσηλείας και αυξημένη θνητότητα. Η ανεύρεση αποτελεσματικών παρεμβάσεων που μπορούν να μειώσουν την ευπάθεια αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη σύγχρονη ιατρική. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων MEDLINE/PubMed από την έναρξή της έως το 2026, χρησιμοποιώντας τους ακόλουθους όρους αναζήτησης: (frailty[Title/Abstract]) AND (prevention[Title/Abstract] OR preventive[Title/Abstract] OR onset[Title/Abstract] OR progression[Title/Abstract]) AND (&quot;older adults&quot;[Title/Abstract] OR elderly[Title/Abstract] OR geriatric[Title/Abstract]) NOT (review[Publication Type] OR &quot;systematic review&quot;[Publication Type]). Εξετάστηκαν μελέτες παρέμβασης στις οποίες το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η τροποποίηση της κατάστασης της ευπάθειας. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα ανασκόπηση όριζαν την ευπάθεια βάσει συγκεκριμένων επιστημονικά τεκμηριωμένων κριτηρίων. Μελέτες που δεν περιλάμβαναν καμία παρέμβαση αποκλείστηκαν από την παρούσα ανασκόπηση. Αποτελέσματα Συνολικά, ανασκοπήθηκαν 2.480. 45 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στην παρούσα ανασκόπηση. Από αυτές τις μελέτες, παρατηρήθηκε ότι η σωματική άσκηση ως παρέμβαση, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με άλλες παρεμβάσεις, αποτελεί την σημαντικότερη παρέμβαση για τη βελτίωση της ευπάθειας. Ορισμένες μελέτες περιλάμβαναν άλλους τύπους παρεμβάσεων, όπως φαρμακολογικές θεραπείες ή διατροφικές τροποποιήσεις. Αυτές οι παρεμβάσεις από μόνες τους δεν έδειξαν σταθερά σαφή αποτελέσματα· ωστόσο, όταν συνδυάζονταν με άσκηση, τα αποτελέσματα ήταν ισχυρά όσον αφορά τη βελτίωση της κατάστασης της ευπάθειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες από τις μελέτες που εντοπίστηκαν δεν αξιολόγησαν την ευπάθεια σε μακροχρόνια περίοδο, αλλά κυρίως σε διάρκεια εβδομάδων ή μηνών. Συμπεράσματα Η σωματική άσκηση αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα τροποποίησης την κατάστασης της ευπάθειας. Η συνδυαστική χρήση της με διατροφικές παρεμβάσεις φαίνεται να παρέχει το μεγαλύτερο όφελος στους ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο για ανάπτυξη ευπάθειας. Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες μακροχρόνιες μελέτες ώστε να αναγνωριστούν οι βέλτιστες παρεμβάσεις για την πρόληψη και την τροποποίηση της ευπάθειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζόπουλος Μιχαήλ","Chatzopoulos Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5450950"],"render_values":[{"text":"uoadl:5450950","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450950","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450950","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5450950","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζόπουλος Μιχαήλ","Chatzopoulos Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5450950","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450950"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Η ευπάθεια αποτελεί την κορωνίδα των γηριατρικών συνδρόμων και αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο στη διεθνή βιβλιογραφία ως ένα σύνδρομο που σχετίζεται με αυξημένη αναπηρία, υψηλότερα ποσοστά νοσηλείας και αυξημένη θνητότητα. Η ανεύρεση αποτελεσματικών παρεμβάσεων που μπορούν να μειώσουν την ευπάθεια αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη σύγχρονη ιατρική. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων MEDLINE/PubMed από την έναρξή της έως το 2026, χρησιμοποιώντας τους ακόλουθους όρους αναζήτησης: (frailty[Title/Abstract]) AND (prevention[Title/Abstract] OR preventive[Title/Abstract] OR onset[Title/Abstract] OR progression[Title/Abstract]) AND (\"older adults\"[Title/Abstract] OR elderly[Title/Abstract] OR geriatric[Title/Abstract]) NOT (review[Publication Type] OR \"systematic review\"[Publication Type]). Εξετάστηκαν μελέτες παρέμβασης στις οποίες το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η τροποποίηση της κατάστασης της ευπάθειας. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα ανασκόπηση όριζαν την ευπάθεια βάσει συγκεκριμένων επιστημονικά τεκμηριωμένων κριτηρίων. Μελέτες που δεν περιλάμβαναν καμία παρέμβαση αποκλείστηκαν από την παρούσα ανασκόπηση. Αποτελέσματα Συνολικά, ανασκοπήθηκαν 2.480. 45 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στην παρούσα ανασκόπηση. Από αυτές τις μελέτες, παρατηρήθηκε ότι η σωματική άσκηση ως παρέμβαση, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με άλλες παρεμβάσεις, αποτελεί την σημαντικότερη παρέμβαση για τη βελτίωση της ευπάθειας. Ορισμένες μελέτες περιλάμβαναν άλλους τύπους παρεμβάσεων, όπως φαρμακολογικές θεραπείες ή διατροφικές τροποποιήσεις. Αυτές οι παρεμβάσεις από μόνες τους δεν έδειξαν σταθερά σαφή αποτελέσματα· ωστόσο, όταν συνδυάζονταν με άσκηση, τα αποτελέσματα ήταν ισχυρά όσον αφορά τη βελτίωση της κατάστασης της ευπάθειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες από τις μελέτες που εντοπίστηκαν δεν αξιολόγησαν την ευπάθεια σε μακροχρόνια περίοδο, αλλά κυρίως σε διάρκεια εβδομάδων ή μηνών. Συμπεράσματα Η σωματική άσκηση αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα τροποποίησης την κατάστασης της ευπάθειας. Η συνδυαστική χρήση της με διατροφικές παρεμβάσεις φαίνεται να παρέχει το μεγαλύτερο όφελος στους ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο για ανάπτυξη ευπάθειας. Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες μακροχρόνιες μελέτες ώστε να αναγνωριστούν οι βέλτιστες παρεμβάσεις για την πρόληψη και την τροποποίηση της ευπάθειας.","Background Frailty represents the cornerstone of geriatric syndromes and is increasingly recognized in the medical literature as a syndrome associated with increased disability, higher rates of hospitalization, and increased mortality. The identification of interventions that can reduce frailty constitutes an important challenge for modern medicine. Methods A systematic review of the literature was conducted in MEDLINE/PubMed from inception until June 2026 using the following search terms: (frailty[Title/Abstract]) AND (prevention[Title/Abstract] OR preventive[Title/Abstract] OR onset[Title/Abstract] OR progression[Title/Abstract]) AND (\"older adults\"[Title/Abstract] OR elderly[Title/Abstract] OR geriatric[Title/Abstract]) NOT (review[Publication Type] OR \"systematic review\"[Publication Type]). Interventional studies were included if their endpoint was the modification of frailty status. Particular emphasis was placed on studies that used strict criteria for the definition of frailty. Studies that did not include any intervention were excluded from the present review. Results A total of 2.480 studies were identified. 45 studies met the inclusion criteria set for this review. From these studies, it was observed that physical exercise as an intervention, either alone or in combination with other interventions, constitutes the most important approach for improving frailty status. Some studies included other types of interventions, such as pharmacological treatments or dietary modifications. These interventions alone did not demonstrate clear results; however, when combined with exercise, the outcomes were strong in terms of modifying frailty status. It is worth noting that most of the identified studies did not assess frailty outcomes over a long-term period, but mainly over a duration of weeks or months. Conclusions Physical exercise and multicomponent interventions that include exercise have beneficial effects on frailty in older adults. There is a clear need for long-term studies aiming at the prevention of frailty even from earlier stages of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Can frailty be prevented or reversed? A systematic review of intervention studies"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζόπουλος Μιχαήλ","Chatzopoulos Michail"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή Η ευπάθεια αποτελεί την κορωνίδα των γηριατρικών συνδρόμων και αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο στη διεθνή βιβλιογραφία ως ένα σύνδρομο που σχετίζεται με αυξημένη αναπηρία, υψηλότερα ποσοστά νοσηλείας και αυξημένη θνητότητα. Η ανεύρεση αποτελεσματικών παρεμβάσεων που μπορούν να μειώσουν την ευπάθεια αποτελεί σημαντική πρόκληση για τη σύγχρονη ιατρική. Μέθοδος Διεξήχθη συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στη βάση δεδομένων MEDLINE/PubMed από την έναρξή της έως το 2026, χρησιμοποιώντας τους ακόλουθους όρους αναζήτησης: (frailty[Title/Abstract]) AND (prevention[Title/Abstract] OR preventive[Title/Abstract] OR onset[Title/Abstract] OR progression[Title/Abstract]) AND (\"older adults\"[Title/Abstract] OR elderly[Title/Abstract] OR geriatric[Title/Abstract]) NOT (review[Publication Type] OR \"systematic review\"[Publication Type]). Εξετάστηκαν μελέτες παρέμβασης στις οποίες το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η τροποποίηση της κατάστασης της ευπάθειας. Οι μελέτες που συμπεριελήφθησαν στην παρούσα ανασκόπηση όριζαν την ευπάθεια βάσει συγκεκριμένων επιστημονικά τεκμηριωμένων κριτηρίων. Μελέτες που δεν περιλάμβαναν καμία παρέμβαση αποκλείστηκαν από την παρούσα ανασκόπηση. Αποτελέσματα Συνολικά, ανασκοπήθηκαν 2.480. 45 μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης στην παρούσα ανασκόπηση. Από αυτές τις μελέτες, παρατηρήθηκε ότι η σωματική άσκηση ως παρέμβαση, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με άλλες παρεμβάσεις, αποτελεί την σημαντικότερη παρέμβαση για τη βελτίωση της ευπάθειας. Ορισμένες μελέτες περιλάμβαναν άλλους τύπους παρεμβάσεων, όπως φαρμακολογικές θεραπείες ή διατροφικές τροποποιήσεις. Αυτές οι παρεμβάσεις από μόνες τους δεν έδειξαν σταθερά σαφή αποτελέσματα· ωστόσο, όταν συνδυάζονταν με άσκηση, τα αποτελέσματα ήταν ισχυρά όσον αφορά τη βελτίωση της κατάστασης της ευπάθειας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες από τις μελέτες που εντοπίστηκαν δεν αξιολόγησαν την ευπάθεια σε μακροχρόνια περίοδο, αλλά κυρίως σε διάρκεια εβδομάδων ή μηνών. Συμπεράσματα Η σωματική άσκηση αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα τροποποίησης την κατάστασης της ευπάθειας. Η συνδυαστική χρήση της με διατροφικές παρεμβάσεις φαίνεται να παρέχει το μεγαλύτερο όφελος στους ασθενείς που βρίσκονται σε κίνδυνο για ανάπτυξη ευπάθειας. Ωστόσο, απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες μακροχρόνιες μελέτες ώστε να αναγνωριστούν οι βέλτιστες παρεμβάσεις για την πρόληψη και την τροποποίηση της ευπάθειας.","Background Frailty represents the cornerstone of geriatric syndromes and is increasingly recognized in the medical literature as a syndrome associated with increased disability, higher rates of hospitalization, and increased mortality. The identification of interventions that can reduce frailty constitutes an important challenge for modern medicine. Methods A systematic review of the literature was conducted in MEDLINE/PubMed from inception until June 2026 using the following search terms: (frailty[Title/Abstract]) AND (prevention[Title/Abstract] OR preventive[Title/Abstract] OR onset[Title/Abstract] OR progression[Title/Abstract]) AND (\"older adults\"[Title/Abstract] OR elderly[Title/Abstract] OR geriatric[Title/Abstract]) NOT (review[Publication Type] OR \"systematic review\"[Publication Type]). Interventional studies were included if their endpoint was the modification of frailty status. Particular emphasis was placed on studies that used strict criteria for the definition of frailty. Studies that did not include any intervention were excluded from the present review. Results A total of 2.480 studies were identified. 45 studies met the inclusion criteria set for this review. From these studies, it was observed that physical exercise as an intervention, either alone or in combination with other interventions, constitutes the most important approach for improving frailty status. Some studies included other types of interventions, such as pharmacological treatments or dietary modifications. These interventions alone did not demonstrate clear results; however, when combined with exercise, the outcomes were strong in terms of modifying frailty status. It is worth noting that most of the identified studies did not assess frailty outcomes over a long-term period, but mainly over a duration of weeks or months. Conclusions Physical exercise and multicomponent interventions that include exercise have beneficial effects on frailty in older adults. There is a clear need for long-term studies aiming at the prevention of frailty even from earlier stages of life."],"dc:identifier":["uoadl:5450950","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5450950"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Can frailty be prevented or reversed? A systematic review of intervention studies"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:46Z"}