{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5451567"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5451567","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη μεθόδου κυτταρομετρίας ροής για την ενδοκυτταρική ανίχνευση φωσφορυλιωμένων πρωτεϊνών σε κύταρα ασθενών με ανοσολογικές δυσλειτουργίες","abstract":"Τα σύνδρομα που οφείλονται σε μεταλλαγές κέρδους (GOF) ή απώλειας (LOF) λειτουργίας σηματοδοτικών μοριών ή των αντίστοιχων ρυθμιστικών μορίων, όπως τα STAT1 GOF, STAT3 LOF, PTPN2 LOF και PI3K GOF, αποτελούν σπάνιες και υποδιαγνωσμένες κλινικές οντότητες, οι οποίες χρήζουν έγκυρης και έγκαιρης διάγνωσης για τη χορήγηση κατάλληλης θεραπείας. Η κυτταρομετρία ροής φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών (phosphoflow) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση των παραπάνω συνδρόμων. Ωστόσο, τα συνήθη πρωτόκολλα διάγνωσης διερευνούν τα επίπεδα φωσφορυλίωσης μόνο της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης, αν και τα μόρια αυτά παρουσιάζουν πολλές αλληλεπιδράσεις, τόσο μεταξύ τους όσο και με άλλα σηματοδοτικά μονοπάτια. Άρα, η τροποποίηση των επιπέδων φωσφορυλίωσης και ενεργοποίησης των πρωτεϊνών αυτών μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικό προφίλ φωσφορυλίωσης και άλλων πρωτεϊνών, ενώ μπορεί να λάβουμε πληροφορίες και για τις μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας. Έτσι, σκοπός μας ήταν η ανάπτυξη και βελτιστοποίηση πρωτοκόλλου διέγερσης με ιντερφερόνη (IFN)-γ, ιντερλευκίνη (IL)-10, IL-6 και IL-2 και ταυτόχρονη ανίχνευση φωσφορυλίωσης των STAT1, STAT3 και STAT5, αλλά και αντίστοιχο πρωτόκολλο για το μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR/S6, ανιχνεύοντας τις φωσφορυλιωμένες AKT και S6. Ακόμη, μελετήσαμε τους βασικούς υποπληθυσμούς των λευκοκυττάρων, των Τ λεμφοκυττάρων, των Β λεμφοκυττάρων και συγκεκριμένους υποπληθυσμούς ενδιαφέροντος για τις συγκεκριμένες νόσους. Αναλύσαμε δείγματα ασθενών με τις προαναφερθείσες μεταλλαγές, αλλά και δείγματα υγιών μαρτύρων ταυτόχρονα. Συγκρίνοντας τις τιμές διάμεσου φθορισμού των ασθενών και των μαρτύρων στα βασικά επίπεδα, αλλά και έπειτα από διέγερση με την αντίστοιχη κυτταροκίνη, βρήκαμε ότι οι ασθενείς με STAT1 GOF μεταλλαγές παρουσιάζουν υπερενεργοποίηση της STAT1, ενώ οι ασθενείς με STAT3 LOF παρουσιάζουν ένα ετερογενές προφίλ φωσφορυλίωσης των STAT1 και STAT5, και όχι συγκεκριμένο ελάττωμα στη φωσφορυλίωση του STAT3. Οι ασθενείς με STAT3 μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας έδειξαν διαφορετικά παθολογικά επίπεδα των STAT, αντικατοπτρίζοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα της παραλλαγής. Οι ασθενείς με PTPN2 LOF παραλλαγή διαθέτουν ένα προφίλ φωσφορυλίωσης που τείνει έντονα προς την υπερφωσφορυλίωση της STAT1. Οι ασθενείς με PI3K GOF μεταλλαγές παρουσίασαν υψηλή φωσφορυλίωση της STAT3, ενώ η χρώση των φωσφορυλιωμένων AKT και S6 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαγνωστικός δείκτης, αλλά και ως βιοδείκτης για την ανταπόκριση στη θεραπεία. Συμπερασματικά, η ταυτόχρονη ανίχνευση πολλαπλών φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για την ανοσολογική διαταραχή της ρύθμισης σε διάφορετικά σηματοδοτικά μονοπάτια.","abstract_html":"Τα σύνδρομα που οφείλονται σε μεταλλαγές κέρδους (GOF) ή απώλειας (LOF) λειτουργίας σηματοδοτικών μοριών ή των αντίστοιχων ρυθμιστικών μορίων, όπως τα STAT1 GOF, STAT3 LOF, PTPN2 LOF και PI3K GOF, αποτελούν σπάνιες και υποδιαγνωσμένες κλινικές οντότητες, οι οποίες χρήζουν έγκυρης και έγκαιρης διάγνωσης για τη χορήγηση κατάλληλης θεραπείας. Η κυτταρομετρία ροής φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών (phosphoflow) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση των παραπάνω συνδρόμων. Ωστόσο, τα συνήθη πρωτόκολλα διάγνωσης διερευνούν τα επίπεδα φωσφορυλίωσης μόνο της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης, αν και τα μόρια αυτά παρουσιάζουν πολλές αλληλεπιδράσεις, τόσο μεταξύ τους όσο και με άλλα σηματοδοτικά μονοπάτια. Άρα, η τροποποίηση των επιπέδων φωσφορυλίωσης και ενεργοποίησης των πρωτεϊνών αυτών μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικό προφίλ φωσφορυλίωσης και άλλων πρωτεϊνών, ενώ μπορεί να λάβουμε πληροφορίες και για τις μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας. Έτσι, σκοπός μας ήταν η ανάπτυξη και βελτιστοποίηση πρωτοκόλλου διέγερσης με ιντερφερόνη (IFN)-γ, ιντερλευκίνη (IL)-10, IL-6 και IL-2 και ταυτόχρονη ανίχνευση φωσφορυλίωσης των STAT1, STAT3 και STAT5, αλλά και αντίστοιχο πρωτόκολλο για το μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR/S6, ανιχνεύοντας τις φωσφορυλιωμένες AKT και S6. Ακόμη, μελετήσαμε τους βασικούς υποπληθυσμούς των λευκοκυττάρων, των Τ λεμφοκυττάρων, των Β λεμφοκυττάρων και συγκεκριμένους υποπληθυσμούς ενδιαφέροντος για τις συγκεκριμένες νόσους. Αναλύσαμε δείγματα ασθενών με τις προαναφερθείσες μεταλλαγές, αλλά και δείγματα υγιών μαρτύρων ταυτόχρονα. Συγκρίνοντας τις τιμές διάμεσου φθορισμού των ασθενών και των μαρτύρων στα βασικά επίπεδα, αλλά και έπειτα από διέγερση με την αντίστοιχη κυτταροκίνη, βρήκαμε ότι οι ασθενείς με STAT1 GOF μεταλλαγές παρουσιάζουν υπερενεργοποίηση της STAT1, ενώ οι ασθενείς με STAT3 LOF παρουσιάζουν ένα ετερογενές προφίλ φωσφορυλίωσης των STAT1 και STAT5, και όχι συγκεκριμένο ελάττωμα στη φωσφορυλίωση του STAT3. Οι ασθενείς με STAT3 μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας έδειξαν διαφορετικά παθολογικά επίπεδα των STAT, αντικατοπτρίζοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα της παραλλαγής. Οι ασθενείς με PTPN2 LOF παραλλαγή διαθέτουν ένα προφίλ φωσφορυλίωσης που τείνει έντονα προς την υπερφωσφορυλίωση της STAT1. Οι ασθενείς με PI3K GOF μεταλλαγές παρουσίασαν υψηλή φωσφορυλίωση της STAT3, ενώ η χρώση των φωσφορυλιωμένων AKT και S6 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαγνωστικός δείκτης, αλλά και ως βιοδείκτης για την ανταπόκριση στη θεραπεία. Συμπερασματικά, η ταυτόχρονη ανίχνευση πολλαπλών φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για την ανοσολογική διαταραχή της ρύθμισης σε διάφορετικά σηματοδοτικά μονοπάτια.","abstract_has_math":false,"creators":["Αρχαύλη Αριάδνη","Archavli Ariadni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:47Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5451567"],"render_values":[{"text":"uoadl:5451567","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5451567","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5451567","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5451567","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αρχαύλη Αριάδνη","Archavli Ariadni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5451567","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5451567"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα σύνδρομα που οφείλονται σε μεταλλαγές κέρδους (GOF) ή απώλειας (LOF) λειτουργίας σηματοδοτικών μοριών ή των αντίστοιχων ρυθμιστικών μορίων, όπως τα STAT1 GOF, STAT3 LOF, PTPN2 LOF και PI3K GOF, αποτελούν σπάνιες και υποδιαγνωσμένες κλινικές οντότητες, οι οποίες χρήζουν έγκυρης και έγκαιρης διάγνωσης για τη χορήγηση κατάλληλης θεραπείας. Η κυτταρομετρία ροής φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών (phosphoflow) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση των παραπάνω συνδρόμων. Ωστόσο, τα συνήθη πρωτόκολλα διάγνωσης διερευνούν τα επίπεδα φωσφορυλίωσης μόνο της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης, αν και τα μόρια αυτά παρουσιάζουν πολλές αλληλεπιδράσεις, τόσο μεταξύ τους όσο και με άλλα σηματοδοτικά μονοπάτια. Άρα, η τροποποίηση των επιπέδων φωσφορυλίωσης και ενεργοποίησης των πρωτεϊνών αυτών μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικό προφίλ φωσφορυλίωσης και άλλων πρωτεϊνών, ενώ μπορεί να λάβουμε πληροφορίες και για τις μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας. Έτσι, σκοπός μας ήταν η ανάπτυξη και βελτιστοποίηση πρωτοκόλλου διέγερσης με ιντερφερόνη (IFN)-γ, ιντερλευκίνη (IL)-10, IL-6 και IL-2 και ταυτόχρονη ανίχνευση φωσφορυλίωσης των STAT1, STAT3 και STAT5, αλλά και αντίστοιχο πρωτόκολλο για το μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR/S6, ανιχνεύοντας τις φωσφορυλιωμένες AKT και S6. Ακόμη, μελετήσαμε τους βασικούς υποπληθυσμούς των λευκοκυττάρων, των Τ λεμφοκυττάρων, των Β λεμφοκυττάρων και συγκεκριμένους υποπληθυσμούς ενδιαφέροντος για τις συγκεκριμένες νόσους. Αναλύσαμε δείγματα ασθενών με τις προαναφερθείσες μεταλλαγές, αλλά και δείγματα υγιών μαρτύρων ταυτόχρονα. Συγκρίνοντας τις τιμές διάμεσου φθορισμού των ασθενών και των μαρτύρων στα βασικά επίπεδα, αλλά και έπειτα από διέγερση με την αντίστοιχη κυτταροκίνη, βρήκαμε ότι οι ασθενείς με STAT1 GOF μεταλλαγές παρουσιάζουν υπερενεργοποίηση της STAT1, ενώ οι ασθενείς με STAT3 LOF παρουσιάζουν ένα ετερογενές προφίλ φωσφορυλίωσης των STAT1 και STAT5, και όχι συγκεκριμένο ελάττωμα στη φωσφορυλίωση του STAT3. Οι ασθενείς με STAT3 μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας έδειξαν διαφορετικά παθολογικά επίπεδα των STAT, αντικατοπτρίζοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα της παραλλαγής. Οι ασθενείς με PTPN2 LOF παραλλαγή διαθέτουν ένα προφίλ φωσφορυλίωσης που τείνει έντονα προς την υπερφωσφορυλίωση της STAT1. Οι ασθενείς με PI3K GOF μεταλλαγές παρουσίασαν υψηλή φωσφορυλίωση της STAT3, ενώ η χρώση των φωσφορυλιωμένων AKT και S6 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαγνωστικός δείκτης, αλλά και ως βιοδείκτης για την ανταπόκριση στη θεραπεία. Συμπερασματικά, η ταυτόχρονη ανίχνευση πολλαπλών φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για την ανοσολογική διαταραχή της ρύθμισης σε διάφορετικά σηματοδοτικά μονοπάτια.","Syndromes caused by gain-of-function (GOF) or loss-of-function (LOF) mutations in signaling molecules, or their respective regulatory molecules—such as STAT1 GOF, STAT3 LOF, PTPN2 LOF, and PI3K GOF mutations—constitute rare and underdiagnosed clinical entities that require valid and timely diagnosis for the administration of appropriate treatment. Phosphorylated protein flow cytometry (phosphoflow) can be used to diagnose these syndromes. However, standard diagnostic protocols examine phosphorylation levels only of the mutated protein, even though these molecules exhibit numerous interactions, both among themselves and with other signaling pathways. Therefore, modifying the phosphorylation and activation levels of these proteins can lead to a different phosphorylation profile for other proteins as well, while also providing information regarding variants of unknown clinical significance. Thus, our aim was to develop and optimize a stimulation protocol using interferon (IFN)-γ, interleukin (IL)-10, IL-6, and IL-2 with simultaneous detection of STAT1, STAT3, and STAT5 phosphorylation, alongside a corresponding protocol for the PI3K/AKT/mTOR/S6 pathway by detecting phosphorylated AKT and S6. Furthermore, we studied the main subpopulations of leukocytes, T lymphocytes, B lymphocytes, and specific subpopulations of interest for these particular diseases. We analyzed samples from patients with the aforementioned variants, as well as samples from healthy controls simultaneously. By comparing the median fluorescence intensity values of patients and controls at baseline levels, as well as after stimulation with the corresponding cytokine, we found that patients with STAT1 GOF variants exhibit hyperactivation of STAT1, whereas patients with STAT3 LOF display a heterogeneous phosphorylation profile for STAT1 and STAT5, rather than a specific defect in STAT3 phosphorylation. Patients with STAT3 variants of unknown clinical significance showed different pathological levels of STATs, reflecting the functional impact of the variant. Patients with the PTPN2 LOF variant exhibit a phosphorylation profile strongly trending toward STAT1 and STAT3 hyperphosphorylation. Patients with PI3K GOF variants presented high STAT3 phosphorylation, while the staining of phosphorylated AKT and S6 can be interpreted and used as a diagnostic marker, as well as a biomarker for treatment response. In conclusion, the simultaneous detection of multiple phosphorylated proteins can provide insights into immune dysregulation across different signaling pathways."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη μεθόδου κυτταρομετρίας ροής για την ενδοκυτταρική ανίχνευση φωσφορυλιωμένων πρωτεϊνών σε κύταρα ασθενών με ανοσολογικές δυσλειτουργίες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αρχαύλη Αριάδνη","Archavli Ariadni"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Τα σύνδρομα που οφείλονται σε μεταλλαγές κέρδους (GOF) ή απώλειας (LOF) λειτουργίας σηματοδοτικών μοριών ή των αντίστοιχων ρυθμιστικών μορίων, όπως τα STAT1 GOF, STAT3 LOF, PTPN2 LOF και PI3K GOF, αποτελούν σπάνιες και υποδιαγνωσμένες κλινικές οντότητες, οι οποίες χρήζουν έγκυρης και έγκαιρης διάγνωσης για τη χορήγηση κατάλληλης θεραπείας. Η κυτταρομετρία ροής φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών (phosphoflow) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση των παραπάνω συνδρόμων. Ωστόσο, τα συνήθη πρωτόκολλα διάγνωσης διερευνούν τα επίπεδα φωσφορυλίωσης μόνο της μεταλλαγμένης πρωτεΐνης, αν και τα μόρια αυτά παρουσιάζουν πολλές αλληλεπιδράσεις, τόσο μεταξύ τους όσο και με άλλα σηματοδοτικά μονοπάτια. Άρα, η τροποποίηση των επιπέδων φωσφορυλίωσης και ενεργοποίησης των πρωτεϊνών αυτών μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικό προφίλ φωσφορυλίωσης και άλλων πρωτεϊνών, ενώ μπορεί να λάβουμε πληροφορίες και για τις μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας. Έτσι, σκοπός μας ήταν η ανάπτυξη και βελτιστοποίηση πρωτοκόλλου διέγερσης με ιντερφερόνη (IFN)-γ, ιντερλευκίνη (IL)-10, IL-6 και IL-2 και ταυτόχρονη ανίχνευση φωσφορυλίωσης των STAT1, STAT3 και STAT5, αλλά και αντίστοιχο πρωτόκολλο για το μονοπάτι PI3K/AKT/mTOR/S6, ανιχνεύοντας τις φωσφορυλιωμένες AKT και S6. Ακόμη, μελετήσαμε τους βασικούς υποπληθυσμούς των λευκοκυττάρων, των Τ λεμφοκυττάρων, των Β λεμφοκυττάρων και συγκεκριμένους υποπληθυσμούς ενδιαφέροντος για τις συγκεκριμένες νόσους. Αναλύσαμε δείγματα ασθενών με τις προαναφερθείσες μεταλλαγές, αλλά και δείγματα υγιών μαρτύρων ταυτόχρονα. Συγκρίνοντας τις τιμές διάμεσου φθορισμού των ασθενών και των μαρτύρων στα βασικά επίπεδα, αλλά και έπειτα από διέγερση με την αντίστοιχη κυτταροκίνη, βρήκαμε ότι οι ασθενείς με STAT1 GOF μεταλλαγές παρουσιάζουν υπερενεργοποίηση της STAT1, ενώ οι ασθενείς με STAT3 LOF παρουσιάζουν ένα ετερογενές προφίλ φωσφορυλίωσης των STAT1 και STAT5, και όχι συγκεκριμένο ελάττωμα στη φωσφορυλίωση του STAT3. Οι ασθενείς με STAT3 μεταλλαγές αγνώστου κλινικής σημασίας έδειξαν διαφορετικά παθολογικά επίπεδα των STAT, αντικατοπτρίζοντας τα λειτουργικά αποτελέσματα της παραλλαγής. Οι ασθενείς με PTPN2 LOF παραλλαγή διαθέτουν ένα προφίλ φωσφορυλίωσης που τείνει έντονα προς την υπερφωσφορυλίωση της STAT1. Οι ασθενείς με PI3K GOF μεταλλαγές παρουσίασαν υψηλή φωσφορυλίωση της STAT3, ενώ η χρώση των φωσφορυλιωμένων AKT και S6 μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως διαγνωστικός δείκτης, αλλά και ως βιοδείκτης για την ανταπόκριση στη θεραπεία. Συμπερασματικά, η ταυτόχρονη ανίχνευση πολλαπλών φωσφορυλιωμένων πρωτεΐνών μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για την ανοσολογική διαταραχή της ρύθμισης σε διάφορετικά σηματοδοτικά μονοπάτια.","Syndromes caused by gain-of-function (GOF) or loss-of-function (LOF) mutations in signaling molecules, or their respective regulatory molecules—such as STAT1 GOF, STAT3 LOF, PTPN2 LOF, and PI3K GOF mutations—constitute rare and underdiagnosed clinical entities that require valid and timely diagnosis for the administration of appropriate treatment. Phosphorylated protein flow cytometry (phosphoflow) can be used to diagnose these syndromes. However, standard diagnostic protocols examine phosphorylation levels only of the mutated protein, even though these molecules exhibit numerous interactions, both among themselves and with other signaling pathways. Therefore, modifying the phosphorylation and activation levels of these proteins can lead to a different phosphorylation profile for other proteins as well, while also providing information regarding variants of unknown clinical significance. Thus, our aim was to develop and optimize a stimulation protocol using interferon (IFN)-γ, interleukin (IL)-10, IL-6, and IL-2 with simultaneous detection of STAT1, STAT3, and STAT5 phosphorylation, alongside a corresponding protocol for the PI3K/AKT/mTOR/S6 pathway by detecting phosphorylated AKT and S6. Furthermore, we studied the main subpopulations of leukocytes, T lymphocytes, B lymphocytes, and specific subpopulations of interest for these particular diseases. We analyzed samples from patients with the aforementioned variants, as well as samples from healthy controls simultaneously. By comparing the median fluorescence intensity values of patients and controls at baseline levels, as well as after stimulation with the corresponding cytokine, we found that patients with STAT1 GOF variants exhibit hyperactivation of STAT1, whereas patients with STAT3 LOF display a heterogeneous phosphorylation profile for STAT1 and STAT5, rather than a specific defect in STAT3 phosphorylation. Patients with STAT3 variants of unknown clinical significance showed different pathological levels of STATs, reflecting the functional impact of the variant. Patients with the PTPN2 LOF variant exhibit a phosphorylation profile strongly trending toward STAT1 and STAT3 hyperphosphorylation. Patients with PI3K GOF variants presented high STAT3 phosphorylation, while the staining of phosphorylated AKT and S6 can be interpreted and used as a diagnostic marker, as well as a biomarker for treatment response. In conclusion, the simultaneous detection of multiple phosphorylated proteins can provide insights into immune dysregulation across different signaling pathways."],"dc:identifier":["uoadl:5451567","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5451567"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανάπτυξη μεθόδου κυτταρομετρίας ροής για την ενδοκυτταρική ανίχνευση φωσφορυλιωμένων πρωτεϊνών σε κύταρα ασθενών με ανοσολογικές δυσλειτουργίες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:47Z"}