{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452076"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452076","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης: διάγνωση, διαφορική διάγνωση, θεραπευτικές κατευθύνσεις (ανασκόπηση)","abstract":"Ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εμφανίζεται συνήθως μετά τα 60 με 65 και η αύξηση της ηλικίας σχετίζεται με σαφή αύξηση της συχνότητας, ιδίως μετά τα 75. Επίσης, απαντάται συχνότερα στους άνδρες, ενώ οι γυναίκες ανταποκρίνονται καλύτερα στην παροχέτευση. Ως προς την παθογένεση υπάρχουν διάφορες θεωρίες, αρχίζοντας από τη διαταραχή κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, την επιβράδυνση της απορρόφησής του και την διάταση του κοιλιακού συστήματος. Συνεπικουρούν η αυξημένη αρτηριακή πίεση, η αρτηριοσκλήρωση και γενικότερα η σκλήρυνση των αγγείων με την πάροδο της ηλικίας. Στην κλινική του εικόνα, ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εκδηλώνεται με την κλασική τριάδα του Hakim. Δηλαδή, έχουμε διαταραχές στη βάδιση, διαταραχές στη νόηση και διαταραχές στην ούρηση. Υπάρχουν βαθμονομημένες κλίμακες αξιολόγησης. Η κλίμακα κλινικής βαρύτητας, η iNPH Grading Scale, η οποία βαθμολογεί νοητική λειτουργία, διαταραχές βάδισης και διαταραχές ούρησης, την κάθε μία από το 0 έως το 4, όπου το 0 είναι το ασυμπτωματικό, δηλαδή το φυσιολογικό, και το 4 η πλήρης ανεπάρκεια και αδυναμία. Σύνολο 12 μονάδες. (4 συν 4 συν 4). Απεικονιστικά έχουμε την κλίμακα Desh score, που λαμβάνει υπόψιν 5 παραμέτρους, και την κλίμακα Rad Scale αρχικά βασισμένη στην αξονική τομογραφία και πρόσφατα την κλίμακα Radscale σε MRI που περιλαμβάνει 7 παραμέτρους. Ιδιαίτερα σημασία φαίνεται να έχουν η γωνία μεσολόβιου, το παθολογικό περικοιλιακό σήμα, οι αβαθής αύλακες στην κυρτότητα των ημισφαιρίων. Έχει βρεθεί από νεκροτομικές μελέτες κυρίως ότι μαζί με τον ιδιοπαθή υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης συνυπάρχει η νόσος Αλτσχάιμερ σε ποσοστό έως 75%. Επίσης μπορεί να συνυπάρχει και η αγγειακή νόσος έως ποσοστού 60%. Στη διαφορική διάγνωση έχουμε να μελετήσουμε καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν και τα τρία συμπτώματα, καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν δύο από τα τρία συμπτώματα και καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν ένα από τα τρία συμπτώματα.Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται τα παρκινσονικά σύνδρομα, η άνοια με σωμάτια Lewy, η φλοιοβασική εκφύλιση, η προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση, η ατροφία πολλαπλών συστημάτων, η αγγειακή άνοια, οι νευροσύφιλη καθώς και ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων. Προχωρώντας στις διαγνωστικές δοκιμασίες, η περισσότερο καθιερωμένη κλινική δοκιμασία είναι το TAP test, δηλαδή η αφαίρεση 30 έως 50 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού και η αξιολόγηση της ενδεχόμενης κλινικής και νοητικής βελτίωσης, μετρώντας την εικόνα προ και μετά την οσφυονωτιαία παρακέντηση. Το TAP test αποτελεί προγνωστικό εργαλείο για μελλοντική ανταπόκριση στην τοποθέτηση βαλβίδας κοιλιοπεριτοναϊκής παροχέτευσης. Έχει δηλαδή υψηλή θετική προγνωστική αξία, αν και μειονέκτημα της είναι η χαμηλή αρνητική προγνωστική της αξία. Ωστόσο, παραμένει μέθοδος εκλογής στον εντοπισμό των κατάλληλων υποψηφίων για χειρουργική αντιμετώπιση, αλλά όχι, για τον αποκλεισμό ασθενών από τη θεραπευτική παρέμβαση. Επίσης, υπάρχει η δοκιμασία αξιολόγησης αντίστασης κατά την οσφυϊκή έγχυση κάποιου υγρού βασισμένη στην ύπαρξη διαταραγμένης απορρόφησης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Μια άλλη δοκιμασία αποτελεί η συνεχής οσφυϊκή παροχέτευση, κατά την οποία αφαιρούμε 10 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού την ώρα, τουλάχιστον για τρεις μέρες. Και αυτή η δοκιμασία θεωρείται προγνωστικό εργαλείο για την τοποθέτηση βαλβίδας παροχέτευσης, έχουσα υψηλή θετική προγνωστική αξία, αλλά χαμηλή αρνητική προγνωστική αξία. Έχει όμως ένα επιπλέον μειονέκτημα: πιθανή πρόκληση λοίμωξης ή αιματώματος λόγω της συνεχούς ύπαρξης καθετήρα παροχέτευσης. Η βελτίωση της κλινικής εικόνας, ορίζεται: κατά 20% κινητική βελτίωση και 10% βελτίωση στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Όσον αφορά τους βιοδείκτες εγκεφαλονωτιαίου υγρού, τα υψηλά επίπεδα ολικής Tau πρωτεΐνης ή φωσφορυλιωμένης Tau και ο χαμηλός λόγος β-αμυλοειδούς 42 προς 40 (Αβ 42/Αβ 40) φαίνεται να σχετίζονται με μη ανταπόκριση στη δοκιμασία TAP test. Γενικότερα, ασθενείς με προφίλ τείνον να είναι συμβατό με νόσο Αλτσχάιμερ έχουν μικρότερη πιθανότητα βελτίωσης σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν προφίλ νόσου Αλτσχάιμερ.","abstract_html":"Ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εμφανίζεται συνήθως μετά τα 60 με 65 και η αύξηση της ηλικίας σχετίζεται με σαφή αύξηση της συχνότητας, ιδίως μετά τα 75. Επίσης, απαντάται συχνότερα στους άνδρες, ενώ οι γυναίκες ανταποκρίνονται καλύτερα στην παροχέτευση. Ως προς την παθογένεση υπάρχουν διάφορες θεωρίες, αρχίζοντας από τη διαταραχή κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, την επιβράδυνση της απορρόφησής του και την διάταση του κοιλιακού συστήματος. Συνεπικουρούν η αυξημένη αρτηριακή πίεση, η αρτηριοσκλήρωση και γενικότερα η σκλήρυνση των αγγείων με την πάροδο της ηλικίας. Στην κλινική του εικόνα, ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εκδηλώνεται με την κλασική τριάδα του Hakim. Δηλαδή, έχουμε διαταραχές στη βάδιση, διαταραχές στη νόηση και διαταραχές στην ούρηση. Υπάρχουν βαθμονομημένες κλίμακες αξιολόγησης. Η κλίμακα κλινικής βαρύτητας, η iNPH Grading Scale, η οποία βαθμολογεί νοητική λειτουργία, διαταραχές βάδισης και διαταραχές ούρησης, την κάθε μία από το 0 έως το 4, όπου το 0 είναι το ασυμπτωματικό, δηλαδή το φυσιολογικό, και το 4 η πλήρης ανεπάρκεια και αδυναμία. Σύνολο 12 μονάδες. (4 συν 4 συν 4). Απεικονιστικά έχουμε την κλίμακα Desh score, που λαμβάνει υπόψιν 5 παραμέτρους, και την κλίμακα Rad Scale αρχικά βασισμένη στην αξονική τομογραφία και πρόσφατα την κλίμακα Radscale σε MRI που περιλαμβάνει 7 παραμέτρους. Ιδιαίτερα σημασία φαίνεται να έχουν η γωνία μεσολόβιου, το παθολογικό περικοιλιακό σήμα, οι αβαθής αύλακες στην κυρτότητα των ημισφαιρίων. Έχει βρεθεί από νεκροτομικές μελέτες κυρίως ότι μαζί με τον ιδιοπαθή υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης συνυπάρχει η νόσος Αλτσχάιμερ σε ποσοστό έως 75%. Επίσης μπορεί να συνυπάρχει και η αγγειακή νόσος έως ποσοστού 60%. Στη διαφορική διάγνωση έχουμε να μελετήσουμε καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν και τα τρία συμπτώματα, καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν δύο από τα τρία συμπτώματα και καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν ένα από τα τρία συμπτώματα.Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται τα παρκινσονικά σύνδρομα, η άνοια με σωμάτια Lewy, η φλοιοβασική εκφύλιση, η προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση, η ατροφία πολλαπλών συστημάτων, η αγγειακή άνοια, οι νευροσύφιλη καθώς και ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων. Προχωρώντας στις διαγνωστικές δοκιμασίες, η περισσότερο καθιερωμένη κλινική δοκιμασία είναι το TAP test, δηλαδή η αφαίρεση 30 έως 50 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού και η αξιολόγηση της ενδεχόμενης κλινικής και νοητικής βελτίωσης, μετρώντας την εικόνα προ και μετά την οσφυονωτιαία παρακέντηση. Το TAP test αποτελεί προγνωστικό εργαλείο για μελλοντική ανταπόκριση στην τοποθέτηση βαλβίδας κοιλιοπεριτοναϊκής παροχέτευσης. Έχει δηλαδή υψηλή θετική προγνωστική αξία, αν και μειονέκτημα της είναι η χαμηλή αρνητική προγνωστική της αξία. Ωστόσο, παραμένει μέθοδος εκλογής στον εντοπισμό των κατάλληλων υποψηφίων για χειρουργική αντιμετώπιση, αλλά όχι, για τον αποκλεισμό ασθενών από τη θεραπευτική παρέμβαση. Επίσης, υπάρχει η δοκιμασία αξιολόγησης αντίστασης κατά την οσφυϊκή έγχυση κάποιου υγρού βασισμένη στην ύπαρξη διαταραγμένης απορρόφησης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Μια άλλη δοκιμασία αποτελεί η συνεχής οσφυϊκή παροχέτευση, κατά την οποία αφαιρούμε 10 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού την ώρα, τουλάχιστον για τρεις μέρες. Και αυτή η δοκιμασία θεωρείται προγνωστικό εργαλείο για την τοποθέτηση βαλβίδας παροχέτευσης, έχουσα υψηλή θετική προγνωστική αξία, αλλά χαμηλή αρνητική προγνωστική αξία. Έχει όμως ένα επιπλέον μειονέκτημα: πιθανή πρόκληση λοίμωξης ή αιματώματος λόγω της συνεχούς ύπαρξης καθετήρα παροχέτευσης. Η βελτίωση της κλινικής εικόνας, ορίζεται: κατά 20% κινητική βελτίωση και 10% βελτίωση στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Όσον αφορά τους βιοδείκτες εγκεφαλονωτιαίου υγρού, τα υψηλά επίπεδα ολικής Tau πρωτεΐνης ή φωσφορυλιωμένης Tau και ο χαμηλός λόγος β-αμυλοειδούς 42 προς 40 (Αβ 42/Αβ 40) φαίνεται να σχετίζονται με μη ανταπόκριση στη δοκιμασία TAP test. Γενικότερα, ασθενείς με προφίλ τείνον να είναι συμβατό με νόσο Αλτσχάιμερ έχουν μικρότερη πιθανότητα βελτίωσης σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν προφίλ νόσου Αλτσχάιμερ.","abstract_has_math":false,"creators":["Βελλή Δέσποινα","Velli Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452076"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452076","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452076","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452076","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452076","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βελλή Δέσποινα","Velli Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452076"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εμφανίζεται συνήθως μετά τα 60 με 65 και η αύξηση της ηλικίας σχετίζεται με σαφή αύξηση της συχνότητας, ιδίως μετά τα 75. Επίσης, απαντάται συχνότερα στους άνδρες, ενώ οι γυναίκες ανταποκρίνονται καλύτερα στην παροχέτευση. Ως προς την παθογένεση υπάρχουν διάφορες θεωρίες, αρχίζοντας από τη διαταραχή κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, την επιβράδυνση της απορρόφησής του και την διάταση του κοιλιακού συστήματος. Συνεπικουρούν η αυξημένη αρτηριακή πίεση, η αρτηριοσκλήρωση και γενικότερα η σκλήρυνση των αγγείων με την πάροδο της ηλικίας. Στην κλινική του εικόνα, ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εκδηλώνεται με την κλασική τριάδα του Hakim. Δηλαδή, έχουμε διαταραχές στη βάδιση, διαταραχές στη νόηση και διαταραχές στην ούρηση. Υπάρχουν βαθμονομημένες κλίμακες αξιολόγησης. Η κλίμακα κλινικής βαρύτητας, η iNPH Grading Scale, η οποία βαθμολογεί νοητική λειτουργία, διαταραχές βάδισης και διαταραχές ούρησης, την κάθε μία από το 0 έως το 4, όπου το 0 είναι το ασυμπτωματικό, δηλαδή το φυσιολογικό, και το 4 η πλήρης ανεπάρκεια και αδυναμία. Σύνολο 12 μονάδες. (4 συν 4 συν 4). Απεικονιστικά έχουμε την κλίμακα Desh score, που λαμβάνει υπόψιν 5 παραμέτρους, και την κλίμακα Rad Scale αρχικά βασισμένη στην αξονική τομογραφία και πρόσφατα την κλίμακα Radscale σε MRI που περιλαμβάνει 7 παραμέτρους. Ιδιαίτερα σημασία φαίνεται να έχουν η γωνία μεσολόβιου, το παθολογικό περικοιλιακό σήμα, οι αβαθής αύλακες στην κυρτότητα των ημισφαιρίων. Έχει βρεθεί από νεκροτομικές μελέτες κυρίως ότι μαζί με τον ιδιοπαθή υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης συνυπάρχει η νόσος Αλτσχάιμερ σε ποσοστό έως 75%. Επίσης μπορεί να συνυπάρχει και η αγγειακή νόσος έως ποσοστού 60%. Στη διαφορική διάγνωση έχουμε να μελετήσουμε καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν και τα τρία συμπτώματα, καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν δύο από τα τρία συμπτώματα και καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν ένα από τα τρία συμπτώματα.Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται τα παρκινσονικά σύνδρομα, η άνοια με σωμάτια Lewy, η φλοιοβασική εκφύλιση, η προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση, η ατροφία πολλαπλών συστημάτων, η αγγειακή άνοια, οι νευροσύφιλη καθώς και ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων. Προχωρώντας στις διαγνωστικές δοκιμασίες, η περισσότερο καθιερωμένη κλινική δοκιμασία είναι το TAP test, δηλαδή η αφαίρεση 30 έως 50 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού και η αξιολόγηση της ενδεχόμενης κλινικής και νοητικής βελτίωσης, μετρώντας την εικόνα προ και μετά την οσφυονωτιαία παρακέντηση. Το TAP test αποτελεί προγνωστικό εργαλείο για μελλοντική ανταπόκριση στην τοποθέτηση βαλβίδας κοιλιοπεριτοναϊκής παροχέτευσης. Έχει δηλαδή υψηλή θετική προγνωστική αξία, αν και μειονέκτημα της είναι η χαμηλή αρνητική προγνωστική της αξία. Ωστόσο, παραμένει μέθοδος εκλογής στον εντοπισμό των κατάλληλων υποψηφίων για χειρουργική αντιμετώπιση, αλλά όχι, για τον αποκλεισμό ασθενών από τη θεραπευτική παρέμβαση. Επίσης, υπάρχει η δοκιμασία αξιολόγησης αντίστασης κατά την οσφυϊκή έγχυση κάποιου υγρού βασισμένη στην ύπαρξη διαταραγμένης απορρόφησης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Μια άλλη δοκιμασία αποτελεί η συνεχής οσφυϊκή παροχέτευση, κατά την οποία αφαιρούμε 10 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού την ώρα, τουλάχιστον για τρεις μέρες. Και αυτή η δοκιμασία θεωρείται προγνωστικό εργαλείο για την τοποθέτηση βαλβίδας παροχέτευσης, έχουσα υψηλή θετική προγνωστική αξία, αλλά χαμηλή αρνητική προγνωστική αξία. Έχει όμως ένα επιπλέον μειονέκτημα: πιθανή πρόκληση λοίμωξης ή αιματώματος λόγω της συνεχούς ύπαρξης καθετήρα παροχέτευσης. Η βελτίωση της κλινικής εικόνας, ορίζεται: κατά 20% κινητική βελτίωση και 10% βελτίωση στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Όσον αφορά τους βιοδείκτες εγκεφαλονωτιαίου υγρού, τα υψηλά επίπεδα ολικής Tau πρωτεΐνης ή φωσφορυλιωμένης Tau και ο χαμηλός λόγος β-αμυλοειδούς 42 προς 40 (Αβ 42/Αβ 40) φαίνεται να σχετίζονται με μη ανταπόκριση στη δοκιμασία TAP test. Γενικότερα, ασθενείς με προφίλ τείνον να είναι συμβατό με νόσο Αλτσχάιμερ έχουν μικρότερη πιθανότητα βελτίωσης σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν προφίλ νόσου Αλτσχάιμερ.","Idiopathic normal pressure hydrocephalus usually appears after the age of 60–65, and its frequency clearly increases with age, especially after 75. It is more common in men, but women respond better to drainage treatment. Different theories explain how the disease develops. The main idea is a prob-lem in the circulation of cerebrospinal fluid, slower absorption, and enlarge-ment of the brain ventricles. High blood pressure, atherosclerosis, and general hardening of blood vessels with age also contribute. Clinically, the disease shows the classic Hakim triad: • Gait disorders • Cognitive disorders • Problems with urination There are three main scoring systems. The first clinical one is the iNPH Grad-ing Scale, which scores mental function, walking problems, and urination problems from 0 to 4. • 0 = normal (no symptoms) • 4 = completely disability The total score is 12 (4 + 4 + 4). For imaging, there is the Desh score, which uses 5 parameters, and the Rad Scale (developed in 2018 by Swedish researchers and based on CT scans; later also applied to MRI by Mr. Pyrgelis). This includes 7 parameters. Im-portant findings are the callosal angle, abnormal periventricular signal, and narrow grooves in the convexity of the brain. Autopsy studies show that up to 75% of patients with this condition also have Alzheimer’s disease. Up to 60% may also have vascular disease. In differential diagnosis, we study conditions that can cause: • all three symptoms • two of the three symptoms • or one symptom Conditions that cause all three symptoms include: • Parkinsonian syndromes • Dementia with Lewy bodies • Corticobasal degeneration • Progressive supranuclear palsy • Multiple system atrophy • Vascular dementia • Neurosyphilis • Drug side effects Diagnostic Tests The most common test is the TAP test, where 30–50 ml of cerebrospinal fluid are being removed. Doctors then check if there is clinical or cognitive im-provement by comparing before and after lumbar puncture. The TAP test is a strong predictor of good response to shunt surgery. It has high positive predictive value but low negative predictive value. It is useful to select patients for surgery, but not to exclude them. Another test measures resistance during lumbar infusion of saline, based on impaired fluid absorption. There is also continuous lumbar drainage, where 10 ml of fluid is removed per hour for at least 3 days. This is also a predictive test with high positive but low negative value. However, it has a risk of infection or hematoma because of the catheter. Improvement means about: • 20% improvement in movement • 10% improvement in neuropsychological tests Regarding biomarkers in cerebrospinal fluid, high levels of total TAU or phos-phorylated TAU and a low ratio of beta-amyloid 42 to beta-amyloid 40 are linked to poor response to the TAP test. In general, patients with a profile similar to Alzheimer’s disease are less likely to improve compared to those without such a profile."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης: διάγνωση, διαφορική διάγνωση, θεραπευτικές κατευθύνσεις (ανασκόπηση)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βελλή Δέσποινα","Velli Despoina"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εμφανίζεται συνήθως μετά τα 60 με 65 και η αύξηση της ηλικίας σχετίζεται με σαφή αύξηση της συχνότητας, ιδίως μετά τα 75. Επίσης, απαντάται συχνότερα στους άνδρες, ενώ οι γυναίκες ανταποκρίνονται καλύτερα στην παροχέτευση. Ως προς την παθογένεση υπάρχουν διάφορες θεωρίες, αρχίζοντας από τη διαταραχή κυκλοφορίας του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, την επιβράδυνση της απορρόφησής του και την διάταση του κοιλιακού συστήματος. Συνεπικουρούν η αυξημένη αρτηριακή πίεση, η αρτηριοσκλήρωση και γενικότερα η σκλήρυνση των αγγείων με την πάροδο της ηλικίας. Στην κλινική του εικόνα, ο ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης εκδηλώνεται με την κλασική τριάδα του Hakim. Δηλαδή, έχουμε διαταραχές στη βάδιση, διαταραχές στη νόηση και διαταραχές στην ούρηση. Υπάρχουν βαθμονομημένες κλίμακες αξιολόγησης. Η κλίμακα κλινικής βαρύτητας, η iNPH Grading Scale, η οποία βαθμολογεί νοητική λειτουργία, διαταραχές βάδισης και διαταραχές ούρησης, την κάθε μία από το 0 έως το 4, όπου το 0 είναι το ασυμπτωματικό, δηλαδή το φυσιολογικό, και το 4 η πλήρης ανεπάρκεια και αδυναμία. Σύνολο 12 μονάδες. (4 συν 4 συν 4). Απεικονιστικά έχουμε την κλίμακα Desh score, που λαμβάνει υπόψιν 5 παραμέτρους, και την κλίμακα Rad Scale αρχικά βασισμένη στην αξονική τομογραφία και πρόσφατα την κλίμακα Radscale σε MRI που περιλαμβάνει 7 παραμέτρους. Ιδιαίτερα σημασία φαίνεται να έχουν η γωνία μεσολόβιου, το παθολογικό περικοιλιακό σήμα, οι αβαθής αύλακες στην κυρτότητα των ημισφαιρίων. Έχει βρεθεί από νεκροτομικές μελέτες κυρίως ότι μαζί με τον ιδιοπαθή υδροκέφαλο φυσιολογικής πίεσης συνυπάρχει η νόσος Αλτσχάιμερ σε ποσοστό έως 75%. Επίσης μπορεί να συνυπάρχει και η αγγειακή νόσος έως ποσοστού 60%. Στη διαφορική διάγνωση έχουμε να μελετήσουμε καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν και τα τρία συμπτώματα, καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν δύο από τα τρία συμπτώματα και καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν ένα από τα τρία συμπτώματα.Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται τα παρκινσονικά σύνδρομα, η άνοια με σωμάτια Lewy, η φλοιοβασική εκφύλιση, η προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση, η ατροφία πολλαπλών συστημάτων, η αγγειακή άνοια, οι νευροσύφιλη καθώς και ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων. Προχωρώντας στις διαγνωστικές δοκιμασίες, η περισσότερο καθιερωμένη κλινική δοκιμασία είναι το TAP test, δηλαδή η αφαίρεση 30 έως 50 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού και η αξιολόγηση της ενδεχόμενης κλινικής και νοητικής βελτίωσης, μετρώντας την εικόνα προ και μετά την οσφυονωτιαία παρακέντηση. Το TAP test αποτελεί προγνωστικό εργαλείο για μελλοντική ανταπόκριση στην τοποθέτηση βαλβίδας κοιλιοπεριτοναϊκής παροχέτευσης. Έχει δηλαδή υψηλή θετική προγνωστική αξία, αν και μειονέκτημα της είναι η χαμηλή αρνητική προγνωστική της αξία. Ωστόσο, παραμένει μέθοδος εκλογής στον εντοπισμό των κατάλληλων υποψηφίων για χειρουργική αντιμετώπιση, αλλά όχι, για τον αποκλεισμό ασθενών από τη θεραπευτική παρέμβαση. Επίσης, υπάρχει η δοκιμασία αξιολόγησης αντίστασης κατά την οσφυϊκή έγχυση κάποιου υγρού βασισμένη στην ύπαρξη διαταραγμένης απορρόφησης του εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Μια άλλη δοκιμασία αποτελεί η συνεχής οσφυϊκή παροχέτευση, κατά την οποία αφαιρούμε 10 ml εγκεφαλονωτιαίου υγρού την ώρα, τουλάχιστον για τρεις μέρες. Και αυτή η δοκιμασία θεωρείται προγνωστικό εργαλείο για την τοποθέτηση βαλβίδας παροχέτευσης, έχουσα υψηλή θετική προγνωστική αξία, αλλά χαμηλή αρνητική προγνωστική αξία. Έχει όμως ένα επιπλέον μειονέκτημα: πιθανή πρόκληση λοίμωξης ή αιματώματος λόγω της συνεχούς ύπαρξης καθετήρα παροχέτευσης. Η βελτίωση της κλινικής εικόνας, ορίζεται: κατά 20% κινητική βελτίωση και 10% βελτίωση στις νευροψυχολογικές δοκιμασίες. Όσον αφορά τους βιοδείκτες εγκεφαλονωτιαίου υγρού, τα υψηλά επίπεδα ολικής Tau πρωτεΐνης ή φωσφορυλιωμένης Tau και ο χαμηλός λόγος β-αμυλοειδούς 42 προς 40 (Αβ 42/Αβ 40) φαίνεται να σχετίζονται με μη ανταπόκριση στη δοκιμασία TAP test. Γενικότερα, ασθενείς με προφίλ τείνον να είναι συμβατό με νόσο Αλτσχάιμερ έχουν μικρότερη πιθανότητα βελτίωσης σε σχέση με αυτούς που δεν έχουν προφίλ νόσου Αλτσχάιμερ.","Idiopathic normal pressure hydrocephalus usually appears after the age of 60–65, and its frequency clearly increases with age, especially after 75. It is more common in men, but women respond better to drainage treatment. Different theories explain how the disease develops. The main idea is a prob-lem in the circulation of cerebrospinal fluid, slower absorption, and enlarge-ment of the brain ventricles. High blood pressure, atherosclerosis, and general hardening of blood vessels with age also contribute. Clinically, the disease shows the classic Hakim triad: • Gait disorders • Cognitive disorders • Problems with urination There are three main scoring systems. The first clinical one is the iNPH Grad-ing Scale, which scores mental function, walking problems, and urination problems from 0 to 4. • 0 = normal (no symptoms) • 4 = completely disability The total score is 12 (4 + 4 + 4). For imaging, there is the Desh score, which uses 5 parameters, and the Rad Scale (developed in 2018 by Swedish researchers and based on CT scans; later also applied to MRI by Mr. Pyrgelis). This includes 7 parameters. Im-portant findings are the callosal angle, abnormal periventricular signal, and narrow grooves in the convexity of the brain. Autopsy studies show that up to 75% of patients with this condition also have Alzheimer’s disease. Up to 60% may also have vascular disease. In differential diagnosis, we study conditions that can cause: • all three symptoms • two of the three symptoms • or one symptom Conditions that cause all three symptoms include: • Parkinsonian syndromes • Dementia with Lewy bodies • Corticobasal degeneration • Progressive supranuclear palsy • Multiple system atrophy • Vascular dementia • Neurosyphilis • Drug side effects Diagnostic Tests The most common test is the TAP test, where 30–50 ml of cerebrospinal fluid are being removed. Doctors then check if there is clinical or cognitive im-provement by comparing before and after lumbar puncture. The TAP test is a strong predictor of good response to shunt surgery. It has high positive predictive value but low negative predictive value. It is useful to select patients for surgery, but not to exclude them. Another test measures resistance during lumbar infusion of saline, based on impaired fluid absorption. There is also continuous lumbar drainage, where 10 ml of fluid is removed per hour for at least 3 days. This is also a predictive test with high positive but low negative value. However, it has a risk of infection or hematoma because of the catheter. Improvement means about: • 20% improvement in movement • 10% improvement in neuropsychological tests Regarding biomarkers in cerebrospinal fluid, high levels of total TAU or phos-phorylated TAU and a low ratio of beta-amyloid 42 to beta-amyloid 40 are linked to poor response to the TAP test. In general, patients with a profile similar to Alzheimer’s disease are less likely to improve compared to those without such a profile."],"dc:identifier":["uoadl:5452076","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452076"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ιδιοπαθής υδροκέφαλος φυσιολογικής πίεσης: διάγνωση, διαφορική διάγνωση, θεραπευτικές κατευθύνσεις (ανασκόπηση)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z"}