{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452086"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452086","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση των προσδιοριστικών παραγόντων της ανθεκτικότητας εργαζομένων: εμπειρική μελέτη στον σύγχρονο ψηφιακό χώρο.","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά εμπειρικά τις σχέσεις μεταξύ του τεχνολογικού εγγραμματισμού, της επίγνωσης τεχνολογικής απειλής από την τεχνητή νοημοσύνη, της αυτοαποτελεσματικότητας, της αντιλαμβανόμενης απασχολησιμότητας και της ανθεκτικότητας εργαζομένων, με στόχο την κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με την επαγγελματική προσαρμογή στο σύγχρονο ψηφιακό εργασιακό περιβάλλον. Η μελέτη βασίζεται σε εννοιολογικό μοντέλο που εξετάζει τις άμεσες σχέσεις μεταξύ των υπό μελέτη μεταβλητών. Η έρευνα υιοθέτησε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση μέσω δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο διανεμήθηκε σε εργαζομένους από διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους. Οι μεταβλητές μετρήθηκαν με σταθμισμένες κλίμακες της διεθνούς βιβλιογραφίας, ενώ τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας, διερευνητική παραγοντική ανάλυση, ανάλυση συσχετίσεων και δομική ανάλυση εξισώσεων (SEM). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ένα μερικώς επιβεβαιωμένο ερευνητικό μοντέλο, με την αυτοαποτελεσματικότητα να εμφανίζει τον σημαντικότερο ρόλο, σχετιζόμενη θετικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής και σε μικρότερο βαθμό με την αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό. Η αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα εμφάνισε θετικές αλλά σχετικά ασθενείς σχέσεις με την αυτοαποτελεσματικότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό, ενώ συνδέθηκε αρνητικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής. Συνολικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την πολυπαραγοντική φύση της επαγγελματικής προσαρμογής και αναδεικνύουν τη σημασία της ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας και των ψηφιακών δεξιοτήτων.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά εμπειρικά τις σχέσεις μεταξύ του τεχνολογικού εγγραμματισμού, της επίγνωσης τεχνολογικής απειλής από την τεχνητή νοημοσύνη, της αυτοαποτελεσματικότητας, της αντιλαμβανόμενης απασχολησιμότητας και της ανθεκτικότητας εργαζομένων, με στόχο την κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με την επαγγελματική προσαρμογή στο σύγχρονο ψηφιακό εργασιακό περιβάλλον. Η μελέτη βασίζεται σε εννοιολογικό μοντέλο που εξετάζει τις άμεσες σχέσεις μεταξύ των υπό μελέτη μεταβλητών. Η έρευνα υιοθέτησε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση μέσω δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο διανεμήθηκε σε εργαζομένους από διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους. Οι μεταβλητές μετρήθηκαν με σταθμισμένες κλίμακες της διεθνούς βιβλιογραφίας, ενώ τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας, διερευνητική παραγοντική ανάλυση, ανάλυση συσχετίσεων και δομική ανάλυση εξισώσεων (SEM). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ένα μερικώς επιβεβαιωμένο ερευνητικό μοντέλο, με την αυτοαποτελεσματικότητα να εμφανίζει τον σημαντικότερο ρόλο, σχετιζόμενη θετικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής και σε μικρότερο βαθμό με την αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό. Η αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα εμφάνισε θετικές αλλά σχετικά ασθενείς σχέσεις με την αυτοαποτελεσματικότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό, ενώ συνδέθηκε αρνητικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής. Συνολικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την πολυπαραγοντική φύση της επαγγελματικής προσαρμογής και αναδεικνύουν τη σημασία της ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας και των ψηφιακών δεξιοτήτων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΡΑΠΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ","RAPTIS THEODOROS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452086"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452086","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452086","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452086","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452086","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΡΑΠΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ","RAPTIS THEODOROS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452086","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452086"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά εμπειρικά τις σχέσεις μεταξύ του τεχνολογικού εγγραμματισμού, της επίγνωσης τεχνολογικής απειλής από την τεχνητή νοημοσύνη, της αυτοαποτελεσματικότητας, της αντιλαμβανόμενης απασχολησιμότητας και της ανθεκτικότητας εργαζομένων, με στόχο την κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με την επαγγελματική προσαρμογή στο σύγχρονο ψηφιακό εργασιακό περιβάλλον. Η μελέτη βασίζεται σε εννοιολογικό μοντέλο που εξετάζει τις άμεσες σχέσεις μεταξύ των υπό μελέτη μεταβλητών. Η έρευνα υιοθέτησε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση μέσω δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο διανεμήθηκε σε εργαζομένους από διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους. Οι μεταβλητές μετρήθηκαν με σταθμισμένες κλίμακες της διεθνούς βιβλιογραφίας, ενώ τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας, διερευνητική παραγοντική ανάλυση, ανάλυση συσχετίσεων και δομική ανάλυση εξισώσεων (SEM). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ένα μερικώς επιβεβαιωμένο ερευνητικό μοντέλο, με την αυτοαποτελεσματικότητα να εμφανίζει τον σημαντικότερο ρόλο, σχετιζόμενη θετικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής και σε μικρότερο βαθμό με την αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό. Η αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα εμφάνισε θετικές αλλά σχετικά ασθενείς σχέσεις με την αυτοαποτελεσματικότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό, ενώ συνδέθηκε αρνητικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής. Συνολικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την πολυπαραγοντική φύση της επαγγελματικής προσαρμογής και αναδεικνύουν τη σημασία της ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας και των ψηφιακών δεξιοτήτων.","This thesis empirically examines the relationships among technological literacy, artificial intelligence threat awareness, self-efficacy, perceived employability, and employee resilience, aiming to better understand the factors associated with professional adaptation in the contemporary digital work environment. The study is based on a conceptual model examining direct relationships among these variables. A quantitative research design was employed using a structured questionnaire distributed to employees across various professional sectors. The variables were measured using validated scales from the international literature, and the data were analyzed using descriptive statistics, reliability analysis, exploratory factor analysis, correlation analysis, and structural equation modeling (SEM) to examine the relationships among the study variables. The findings indicate a partially supported research model. Self-efficacy emerged as the most influential variable, showing positive associations with artificial intelligence threat awareness and, to a lesser extent, with perceived employability and technological literacy. Perceived employability demonstrated positive but relatively weak relationships with self-efficacy and technological literacy and a negative association with artificial intelligence threat awareness. At the correlational level, most relationships among the variables were weak to moderate, supporting the multifactorial nature of professional adaptation. Overall, the findings provide additional insight into the factors that shape professional adaptation in rapidly changing technological work environments and emphasize the importance of strengthening self-efficacy, enhancing digital skills, and managing perceptions of technological change in order to support employee adaptability."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση των προσδιοριστικών παραγόντων της ανθεκτικότητας εργαζομένων: εμπειρική μελέτη στον σύγχρονο ψηφιακό χώρο."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΡΑΠΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ","RAPTIS THEODOROS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά εμπειρικά τις σχέσεις μεταξύ του τεχνολογικού εγγραμματισμού, της επίγνωσης τεχνολογικής απειλής από την τεχνητή νοημοσύνη, της αυτοαποτελεσματικότητας, της αντιλαμβανόμενης απασχολησιμότητας και της ανθεκτικότητας εργαζομένων, με στόχο την κατανόηση των παραγόντων που σχετίζονται με την επαγγελματική προσαρμογή στο σύγχρονο ψηφιακό εργασιακό περιβάλλον. Η μελέτη βασίζεται σε εννοιολογικό μοντέλο που εξετάζει τις άμεσες σχέσεις μεταξύ των υπό μελέτη μεταβλητών. Η έρευνα υιοθέτησε ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση μέσω δομημένου ερωτηματολογίου, το οποίο διανεμήθηκε σε εργαζομένους από διαφορετικούς επαγγελματικούς κλάδους. Οι μεταβλητές μετρήθηκαν με σταθμισμένες κλίμακες της διεθνούς βιβλιογραφίας, ενώ τα δεδομένα αναλύθηκαν με περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας, διερευνητική παραγοντική ανάλυση, ανάλυση συσχετίσεων και δομική ανάλυση εξισώσεων (SEM). Τα αποτελέσματα ανέδειξαν ένα μερικώς επιβεβαιωμένο ερευνητικό μοντέλο, με την αυτοαποτελεσματικότητα να εμφανίζει τον σημαντικότερο ρόλο, σχετιζόμενη θετικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής και σε μικρότερο βαθμό με την αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό. Η αντιλαμβανόμενη απασχολησιμότητα εμφάνισε θετικές αλλά σχετικά ασθενείς σχέσεις με την αυτοαποτελεσματικότητα και τον τεχνολογικό εγγραμματισμό, ενώ συνδέθηκε αρνητικά με την επίγνωση τεχνολογικής απειλής. Συνολικά, τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την πολυπαραγοντική φύση της επαγγελματικής προσαρμογής και αναδεικνύουν τη σημασία της ενίσχυσης της αυτοαποτελεσματικότητας και των ψηφιακών δεξιοτήτων.","This thesis empirically examines the relationships among technological literacy, artificial intelligence threat awareness, self-efficacy, perceived employability, and employee resilience, aiming to better understand the factors associated with professional adaptation in the contemporary digital work environment. The study is based on a conceptual model examining direct relationships among these variables. A quantitative research design was employed using a structured questionnaire distributed to employees across various professional sectors. The variables were measured using validated scales from the international literature, and the data were analyzed using descriptive statistics, reliability analysis, exploratory factor analysis, correlation analysis, and structural equation modeling (SEM) to examine the relationships among the study variables. The findings indicate a partially supported research model. Self-efficacy emerged as the most influential variable, showing positive associations with artificial intelligence threat awareness and, to a lesser extent, with perceived employability and technological literacy. Perceived employability demonstrated positive but relatively weak relationships with self-efficacy and technological literacy and a negative association with artificial intelligence threat awareness. At the correlational level, most relationships among the variables were weak to moderate, supporting the multifactorial nature of professional adaptation. Overall, the findings provide additional insight into the factors that shape professional adaptation in rapidly changing technological work environments and emphasize the importance of strengthening self-efficacy, enhancing digital skills, and managing perceptions of technological change in order to support employee adaptability."],"dc:identifier":["uoadl:5452086","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452086"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Διερεύνηση των προσδιοριστικών παραγόντων της ανθεκτικότητας εργαζομένων: εμπειρική μελέτη στον σύγχρονο ψηφιακό χώρο."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z"}