{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452113"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452113","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In vitro και in vivo αποτελεσματικότητα της φλουκυτοσίνης έναντι της Candidozyma auris","abstract":"Εισαγωγή/Σκοπός: Η ραγδαία εξάπλωση πολυανθεκτικών στελεχών Candida auris, ιδίως εκείνων με μεταλλάξεις στο γονίδιο FKS1 που προσδίδουν αντοχή στις εχινοκανδίνες, αποτελεί μείζονα απειλή για τη δημόσια υγεία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η φαρμακοδυναμική (ΦΔ) αξιολόγηση της φλουκυτοσίνης (5-FC) ως μονοθεραπεία και σε συνδυασμό με μικαφουγκίνη (MCF) έναντι κλινικών στελεχών C. auris Κλάδου Ι, με τη χρήση του εναλλακτικού in vivo ζωικού προτύπου της Galleria mellonella. Υλικά και Μέθοδοι: Αρχικά, προσδιορίστηκε το φαρμακοκινητικό (ΦΚ) προφίλ και το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο της προνύμφης. Βάσει αυτών, υπολογίστηκε η ανθρώπινη ισοδύναμη δόση (58 mg/kg) και το μοντέλο επικυρώθηκε με το πρότυπο στέλεχος C. albicans Κ1. Η in vitro αλληλεπίδραση 5-FC και MCF αξιολογήθηκε μέσω της μεθόδου σκακιέρας σε 22 κλινικά στελέχη. Η in vivo αποτελεσματικότητα των σχημάτων μελετήθηκε μέσω προσδιορισμού του μυκητικού φορτίου (log10 CFU/mL) και καταγραφής της 7ήμερης επιβίωσης των προνυμφών. Αποτελέσματα: Το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο υπολογίστηκε μόλις στο 4,36%. Ο in vitro συνδυασμός 5-FC και MCF επέδειξε συνέργεια στο 55% και αθροιστική δράση στο 32% των εξεταζόμενων στελεχών, αναστρέφοντας τη φαινοτυπική αντοχή στη MCF στο 84% των στελεχών με FKS1 μετάλλαξη. In vivo, η μονοθεραπεία με 5-FC επέτυχε καθαρή μυκητοστατική δράση (stasis) σε τιμή %fT>ΕΑΣ 58%. Η συνδυαστική αγωγή ανέδειξε ισχυρή in vivo συνεργική δράση, μειώνοντας δραματικά την απαιτούμενη έκθεση στη MCF για την επίτευξη μυκητοκτόνου δράσης (πτώση του δείκτη fAUC0-24/ΕΑΣ από 151,7 σε 9,9). Ωστόσο, κατά την παρακολούθηση της 7ήμερης επιβίωσης, παρατηρήθηκε ταχεία in vivo ανάπτυξη δευτεροπαθούς φαινοτύπου μη άγριου τύπου (με εκτόξευση της ΕΑΣ της 5-FC από 0,06 σε >8 mg/L) σε ένα εκ των στελεχών, γεγονός που οδήγησε σε όψιμη θεραπευτική αποτυχία. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση αυστηρών ΦΚ/ΦΔ παραμέτρων καθιστά την G. mellonella ένα εξαιρετικά αξιόπιστο προκλινικό εργαλείο. Αν και η 5-FC διαθέτει ισχυρή δραστικότητα, η χορήγησή της ως μονοθεραπεία είναι επισφαλής λόγω της εγγενούς τάσης της C. auris για ραγδαία ανάπτυξη αντοχής. Αντιθέτως, ο συνδυασμός 5-FC και MCF αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική, η οποία αποκαθιστά την ευαισθησία σε πολυανθεκτικά στελέχη, προσφέροντας μια άμεσα διαθέσιμη λύση στο σύγχρονο κλινικό οπλοστάσιο.","abstract_html":"Εισαγωγή/Σκοπός: Η ραγδαία εξάπλωση πολυανθεκτικών στελεχών Candida auris, ιδίως εκείνων με μεταλλάξεις στο γονίδιο FKS1 που προσδίδουν αντοχή στις εχινοκανδίνες, αποτελεί μείζονα απειλή για τη δημόσια υγεία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η φαρμακοδυναμική (ΦΔ) αξιολόγηση της φλουκυτοσίνης (5-FC) ως μονοθεραπεία και σε συνδυασμό με μικαφουγκίνη (MCF) έναντι κλινικών στελεχών C. auris Κλάδου Ι, με τη χρήση του εναλλακτικού in vivo ζωικού προτύπου της Galleria mellonella. Υλικά και Μέθοδοι: Αρχικά, προσδιορίστηκε το φαρμακοκινητικό (ΦΚ) προφίλ και το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο της προνύμφης. Βάσει αυτών, υπολογίστηκε η ανθρώπινη ισοδύναμη δόση (58 mg/kg) και το μοντέλο επικυρώθηκε με το πρότυπο στέλεχος C. albicans Κ1. Η in vitro αλληλεπίδραση 5-FC και MCF αξιολογήθηκε μέσω της μεθόδου σκακιέρας σε 22 κλινικά στελέχη. Η in vivo αποτελεσματικότητα των σχημάτων μελετήθηκε μέσω προσδιορισμού του μυκητικού φορτίου (log10 CFU/mL) και καταγραφής της 7ήμερης επιβίωσης των προνυμφών. Αποτελέσματα: Το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο υπολογίστηκε μόλις στο 4,36%. Ο in vitro συνδυασμός 5-FC και MCF επέδειξε συνέργεια στο 55% και αθροιστική δράση στο 32% των εξεταζόμενων στελεχών, αναστρέφοντας τη φαινοτυπική αντοχή στη MCF στο 84% των στελεχών με FKS1 μετάλλαξη. In vivo, η μονοθεραπεία με 5-FC επέτυχε καθαρή μυκητοστατική δράση (stasis) σε τιμή %fT&gt;ΕΑΣ 58%. Η συνδυαστική αγωγή ανέδειξε ισχυρή in vivo συνεργική δράση, μειώνοντας δραματικά την απαιτούμενη έκθεση στη MCF για την επίτευξη μυκητοκτόνου δράσης (πτώση του δείκτη fAUC0-24/ΕΑΣ από 151,7 σε 9,9). Ωστόσο, κατά την παρακολούθηση της 7ήμερης επιβίωσης, παρατηρήθηκε ταχεία in vivo ανάπτυξη δευτεροπαθούς φαινοτύπου μη άγριου τύπου (με εκτόξευση της ΕΑΣ της 5-FC από 0,06 σε &gt;8 mg/L) σε ένα εκ των στελεχών, γεγονός που οδήγησε σε όψιμη θεραπευτική αποτυχία. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση αυστηρών ΦΚ/ΦΔ παραμέτρων καθιστά την G. mellonella ένα εξαιρετικά αξιόπιστο προκλινικό εργαλείο. Αν και η 5-FC διαθέτει ισχυρή δραστικότητα, η χορήγησή της ως μονοθεραπεία είναι επισφαλής λόγω της εγγενούς τάσης της C. auris για ραγδαία ανάπτυξη αντοχής. Αντιθέτως, ο συνδυασμός 5-FC και MCF αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική, η οποία αποκαθιστά την ευαισθησία σε πολυανθεκτικά στελέχη, προσφέροντας μια άμεσα διαθέσιμη λύση στο σύγχρονο κλινικό οπλοστάσιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουλούρης Θεόδωρος-Τηλέμαχος","Koulouris Theodoros-Tilemachos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452113"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452113","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452113","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452113","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452113","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουλούρης Θεόδωρος-Τηλέμαχος","Koulouris Theodoros-Tilemachos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452113","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452113"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή/Σκοπός: Η ραγδαία εξάπλωση πολυανθεκτικών στελεχών Candida auris, ιδίως εκείνων με μεταλλάξεις στο γονίδιο FKS1 που προσδίδουν αντοχή στις εχινοκανδίνες, αποτελεί μείζονα απειλή για τη δημόσια υγεία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η φαρμακοδυναμική (ΦΔ) αξιολόγηση της φλουκυτοσίνης (5-FC) ως μονοθεραπεία και σε συνδυασμό με μικαφουγκίνη (MCF) έναντι κλινικών στελεχών C. auris Κλάδου Ι, με τη χρήση του εναλλακτικού in vivo ζωικού προτύπου της Galleria mellonella. Υλικά και Μέθοδοι: Αρχικά, προσδιορίστηκε το φαρμακοκινητικό (ΦΚ) προφίλ και το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο της προνύμφης. Βάσει αυτών, υπολογίστηκε η ανθρώπινη ισοδύναμη δόση (58 mg/kg) και το μοντέλο επικυρώθηκε με το πρότυπο στέλεχος C. albicans Κ1. Η in vitro αλληλεπίδραση 5-FC και MCF αξιολογήθηκε μέσω της μεθόδου σκακιέρας σε 22 κλινικά στελέχη. Η in vivo αποτελεσματικότητα των σχημάτων μελετήθηκε μέσω προσδιορισμού του μυκητικού φορτίου (log10 CFU/mL) και καταγραφής της 7ήμερης επιβίωσης των προνυμφών. Αποτελέσματα: Το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο υπολογίστηκε μόλις στο 4,36%. Ο in vitro συνδυασμός 5-FC και MCF επέδειξε συνέργεια στο 55% και αθροιστική δράση στο 32% των εξεταζόμενων στελεχών, αναστρέφοντας τη φαινοτυπική αντοχή στη MCF στο 84% των στελεχών με FKS1 μετάλλαξη. In vivo, η μονοθεραπεία με 5-FC επέτυχε καθαρή μυκητοστατική δράση (stasis) σε τιμή %fT>ΕΑΣ 58%. Η συνδυαστική αγωγή ανέδειξε ισχυρή in vivo συνεργική δράση, μειώνοντας δραματικά την απαιτούμενη έκθεση στη MCF για την επίτευξη μυκητοκτόνου δράσης (πτώση του δείκτη fAUC0-24/ΕΑΣ από 151,7 σε 9,9). Ωστόσο, κατά την παρακολούθηση της 7ήμερης επιβίωσης, παρατηρήθηκε ταχεία in vivo ανάπτυξη δευτεροπαθούς φαινοτύπου μη άγριου τύπου (με εκτόξευση της ΕΑΣ της 5-FC από 0,06 σε >8 mg/L) σε ένα εκ των στελεχών, γεγονός που οδήγησε σε όψιμη θεραπευτική αποτυχία. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση αυστηρών ΦΚ/ΦΔ παραμέτρων καθιστά την G. mellonella ένα εξαιρετικά αξιόπιστο προκλινικό εργαλείο. Αν και η 5-FC διαθέτει ισχυρή δραστικότητα, η χορήγησή της ως μονοθεραπεία είναι επισφαλής λόγω της εγγενούς τάσης της C. auris για ραγδαία ανάπτυξη αντοχής. Αντιθέτως, ο συνδυασμός 5-FC και MCF αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική, η οποία αποκαθιστά την ευαισθησία σε πολυανθεκτικά στελέχη, προσφέροντας μια άμεσα διαθέσιμη λύση στο σύγχρονο κλινικό οπλοστάσιο.","Background / Objective: The rapid spread of multidrug-resistant Candida auris isolates, particularly those harboring FKS1 mutations that confer echinocandin resistance, poses a major public health threat. The objective of this study was to evaluate the pharmacodynamics (PD) of flucytosine (5-FC) both as monotherapy and in combination with micafungin (MCF) against clinical C. auris Clade I isolates, utilizing the alternative in vivo Galleria mellonella animal model. Materials and Methods: Initially, the pharmacokinetic (PK) profile and protein binding of 5-FC in the larval hemolymph were determined. Based on these data, the human equivalent dose (58 mg/kg) was calculated, and the model was validated using the standard C. albicans K1 strain. The in vitro interaction between 5-FC and MCF was assessed via the checkerboard microdilution assay across 22 clinical isolates. The in vivo efficacy of the therapeutic regimens was evaluated by quantifying the fungal burden (log10 CFU/mL) and monitoring the 7-day larval survival. Results: Protein binding of 5-FC in the hemolymph was calculated to be exceptionally low (4.36%). The in vitro combination of 5-FC and MCF demonstrated synergy in 55% and additivity in 32% of the tested isolates, successfully reversing phenotypic resistance to MCF in 84% of the FKS1-mutant strains. In vivo, 5-FC monotherapy achieved a net stasis effect at a %fT>MIC value of 58%. The combination therapy exhibited potent in vivo synergy, dramatically reducing the MCF exposure required to achieve fungicidal activity (fAUC0-24/MIC index dropping from 151.7 to 9.9). However, during the 7-day survival observation, rapid in vivo development of a secondary non-wild-type phenotype (with 5-FC MIC surging from 0.06 to >8 mg/L) was recorded in one of the isolates, ultimately leading to late-stage therapeutic failure. Conclusions: The integration of rigorous PK/PD parameters establishes G. mellonella as a highly reliable preclinical tool. Although 5-FC demonstrates potent antifungal activity, its application as monotherapy is precarious due to the inherent propensity of C. auris for rapid resistance development. Conversely, the 5-FC and MCF combination emerges as a highly promising therapeutic strategy that restores susceptibility in multidrug-resistant isolates, offering a readily available alternative to the modern clinical armamentarium."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In vitro και in vivo αποτελεσματικότητα της φλουκυτοσίνης έναντι της Candidozyma auris"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουλούρης Θεόδωρος-Τηλέμαχος","Koulouris Theodoros-Tilemachos"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή/Σκοπός: Η ραγδαία εξάπλωση πολυανθεκτικών στελεχών Candida auris, ιδίως εκείνων με μεταλλάξεις στο γονίδιο FKS1 που προσδίδουν αντοχή στις εχινοκανδίνες, αποτελεί μείζονα απειλή για τη δημόσια υγεία. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η φαρμακοδυναμική (ΦΔ) αξιολόγηση της φλουκυτοσίνης (5-FC) ως μονοθεραπεία και σε συνδυασμό με μικαφουγκίνη (MCF) έναντι κλινικών στελεχών C. auris Κλάδου Ι, με τη χρήση του εναλλακτικού in vivo ζωικού προτύπου της Galleria mellonella. Υλικά και Μέθοδοι: Αρχικά, προσδιορίστηκε το φαρμακοκινητικό (ΦΚ) προφίλ και το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο της προνύμφης. Βάσει αυτών, υπολογίστηκε η ανθρώπινη ισοδύναμη δόση (58 mg/kg) και το μοντέλο επικυρώθηκε με το πρότυπο στέλεχος C. albicans Κ1. Η in vitro αλληλεπίδραση 5-FC και MCF αξιολογήθηκε μέσω της μεθόδου σκακιέρας σε 22 κλινικά στελέχη. Η in vivo αποτελεσματικότητα των σχημάτων μελετήθηκε μέσω προσδιορισμού του μυκητικού φορτίου (log10 CFU/mL) και καταγραφής της 7ήμερης επιβίωσης των προνυμφών. Αποτελέσματα: Το ποσοστό πρωτεϊνικής σύνδεσης της 5-FC στην αιμόλεμφο υπολογίστηκε μόλις στο 4,36%. Ο in vitro συνδυασμός 5-FC και MCF επέδειξε συνέργεια στο 55% και αθροιστική δράση στο 32% των εξεταζόμενων στελεχών, αναστρέφοντας τη φαινοτυπική αντοχή στη MCF στο 84% των στελεχών με FKS1 μετάλλαξη. In vivo, η μονοθεραπεία με 5-FC επέτυχε καθαρή μυκητοστατική δράση (stasis) σε τιμή %fT>ΕΑΣ 58%. Η συνδυαστική αγωγή ανέδειξε ισχυρή in vivo συνεργική δράση, μειώνοντας δραματικά την απαιτούμενη έκθεση στη MCF για την επίτευξη μυκητοκτόνου δράσης (πτώση του δείκτη fAUC0-24/ΕΑΣ από 151,7 σε 9,9). Ωστόσο, κατά την παρακολούθηση της 7ήμερης επιβίωσης, παρατηρήθηκε ταχεία in vivo ανάπτυξη δευτεροπαθούς φαινοτύπου μη άγριου τύπου (με εκτόξευση της ΕΑΣ της 5-FC από 0,06 σε >8 mg/L) σε ένα εκ των στελεχών, γεγονός που οδήγησε σε όψιμη θεραπευτική αποτυχία. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση αυστηρών ΦΚ/ΦΔ παραμέτρων καθιστά την G. mellonella ένα εξαιρετικά αξιόπιστο προκλινικό εργαλείο. Αν και η 5-FC διαθέτει ισχυρή δραστικότητα, η χορήγησή της ως μονοθεραπεία είναι επισφαλής λόγω της εγγενούς τάσης της C. auris για ραγδαία ανάπτυξη αντοχής. Αντιθέτως, ο συνδυασμός 5-FC και MCF αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη θεραπευτική στρατηγική, η οποία αποκαθιστά την ευαισθησία σε πολυανθεκτικά στελέχη, προσφέροντας μια άμεσα διαθέσιμη λύση στο σύγχρονο κλινικό οπλοστάσιο.","Background / Objective: The rapid spread of multidrug-resistant Candida auris isolates, particularly those harboring FKS1 mutations that confer echinocandin resistance, poses a major public health threat. The objective of this study was to evaluate the pharmacodynamics (PD) of flucytosine (5-FC) both as monotherapy and in combination with micafungin (MCF) against clinical C. auris Clade I isolates, utilizing the alternative in vivo Galleria mellonella animal model. Materials and Methods: Initially, the pharmacokinetic (PK) profile and protein binding of 5-FC in the larval hemolymph were determined. Based on these data, the human equivalent dose (58 mg/kg) was calculated, and the model was validated using the standard C. albicans K1 strain. The in vitro interaction between 5-FC and MCF was assessed via the checkerboard microdilution assay across 22 clinical isolates. The in vivo efficacy of the therapeutic regimens was evaluated by quantifying the fungal burden (log10 CFU/mL) and monitoring the 7-day larval survival. Results: Protein binding of 5-FC in the hemolymph was calculated to be exceptionally low (4.36%). The in vitro combination of 5-FC and MCF demonstrated synergy in 55% and additivity in 32% of the tested isolates, successfully reversing phenotypic resistance to MCF in 84% of the FKS1-mutant strains. In vivo, 5-FC monotherapy achieved a net stasis effect at a %fT>MIC value of 58%. The combination therapy exhibited potent in vivo synergy, dramatically reducing the MCF exposure required to achieve fungicidal activity (fAUC0-24/MIC index dropping from 151.7 to 9.9). However, during the 7-day survival observation, rapid in vivo development of a secondary non-wild-type phenotype (with 5-FC MIC surging from 0.06 to >8 mg/L) was recorded in one of the isolates, ultimately leading to late-stage therapeutic failure. Conclusions: The integration of rigorous PK/PD parameters establishes G. mellonella as a highly reliable preclinical tool. Although 5-FC demonstrates potent antifungal activity, its application as monotherapy is precarious due to the inherent propensity of C. auris for rapid resistance development. Conversely, the 5-FC and MCF combination emerges as a highly promising therapeutic strategy that restores susceptibility in multidrug-resistant isolates, offering a readily available alternative to the modern clinical armamentarium."],"dc:identifier":["uoadl:5452113","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452113"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["In vitro και in vivo αποτελεσματικότητα της φλουκυτοσίνης έναντι της Candidozyma auris"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z"}