{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452324"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452324","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση και αντιμετώπιση της δυσφαγίας σε ασθενείς με τραυματισμό νωτιαίου μυελού: Προκλήσεις και στρατηγικές αποκατάστασης","abstract":"Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (SCI) αναφέρεται σε βλάβες του νωτιαίου μυελού τραυματικής ή μη τραυματικής αιτιολογίας. Η έκταση της βλάβης εξαρτάται από τη σοβαρότητα και την εντόπιση του τραυματισμού. Ως αποτέλεσμα προκύπτουν πολλαπλές επιπλοκές με κυριότερες την μερική ή πλήρη απώλεια κινητικών ή αισθητηριακών λειτουργιών και δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο ρυθμίζει κρίσιμα συστήματα του οργανισμού όπως το ουροποιητικό, το γαστρεντερικό, το γεννητικό, το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό. Το προσδόκιμο ζωής των ατόμων με SCI εξαρτάται από τη νευρολογική δυσλειτουργία και τις δευτερογενείς παθήσεις που μπορεί να προληφθούν. Η ακατάλληλη αντιμετώπιση των βλαβών μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη θνησιμότητα, ενώ η SCI μειώνει την ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων και επιδεινώνεται από κοινωνικά και φυσικά εμπόδια. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί σημαντική αιτία μακροχρόνιας αναπηρίας, οι περιορισμοί συχνά προέρχονται από ανεπαρκή ιατρική φροντίδα και έλλειψη υποστήριξης και τεχνολογιών. Η δυσφαγία είναι μια διαταραχή της κατάποσης, η οποία χαρακτηρίζεται από ανώμαλη μετακίνηση τροφής ή υγρών από τη στοματική κοιλότητα στον οισοφάγο. Αποτελεί συχνή επιπλοκή με συχνότητα εμφάνισης περίπου 40% σε τετραπληγικούς ασθενείς. Ως αποτέλεσμα οι αναπνευστικές νόσοι αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου μετά την SCI. Η δυσφαγία μπορεί επίσης να προκαλέσει υποσιτισμό, προβλήματα επικοινωνίας και μείωση της ποιότητας ζωής. Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξή της περιλαμβάνουν τη γήρανση, τους τραυματισμούς στον αυχένα, τις χειρουργικές επεμβάσεις, την μηχανική υποστήριξη αναπνοής και την παρουσία τραχειοστομίας. Παρά την σημαντική αυτή νοσηρότητα, η δυσφαγία παραμένει συχνά υποαναγνωρισμένη στη SCI. Ο έγκαιρος εντοπισμός των ατόμων με κίνδυνο για δυσφαγία είναι καθοριστικής σημασίας και μπορεί να προλάβει ή να μειώσει την ανάπτυξη επιπλοκών, επιτρέποντας την πρώιμη διάγνωση και θεραπεία. Η κατανόηση των παραγόντων κινδύνου για δυσφαγία βοηθά στον κατάλληλο σχεδιασμό θεραπευτικού πρωτοκόλλου, επιτρέποντας την τροποποίηση ή επανεκτίμηση των παρεμβάσεων που μπορεί να ενισχύσουν τη δυσφαγία. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης, οι παράγοντες κινδύνου, η κλινική και αναπνευστική διαχείριση, οι πιθανές τροποποιήσεις του προγράμματος αποκατάστασης και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για δυσφαγία μετά από τραυματισμό του νωτιαίου μυελού (SCI). Συνεπώς, η δυσφαγία μετά από ΚΝΜ αποτελεί μία σύγχρονη ιατρική πρόκληση. Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία θα συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη αποκατάσταση και κατ΄ επέκταση στη βελτίωση της ποιότητας όπως και στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής αυτών των ατόμων.","abstract_html":"Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (SCI) αναφέρεται σε βλάβες του νωτιαίου μυελού τραυματικής ή μη τραυματικής αιτιολογίας. Η έκταση της βλάβης εξαρτάται από τη σοβαρότητα και την εντόπιση του τραυματισμού. Ως αποτέλεσμα προκύπτουν πολλαπλές επιπλοκές με κυριότερες την μερική ή πλήρη απώλεια κινητικών ή αισθητηριακών λειτουργιών και δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο ρυθμίζει κρίσιμα συστήματα του οργανισμού όπως το ουροποιητικό, το γαστρεντερικό, το γεννητικό, το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό. Το προσδόκιμο ζωής των ατόμων με SCI εξαρτάται από τη νευρολογική δυσλειτουργία και τις δευτερογενείς παθήσεις που μπορεί να προληφθούν. Η ακατάλληλη αντιμετώπιση των βλαβών μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη θνησιμότητα, ενώ η SCI μειώνει την ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων και επιδεινώνεται από κοινωνικά και φυσικά εμπόδια. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί σημαντική αιτία μακροχρόνιας αναπηρίας, οι περιορισμοί συχνά προέρχονται από ανεπαρκή ιατρική φροντίδα και έλλειψη υποστήριξης και τεχνολογιών. Η δυσφαγία είναι μια διαταραχή της κατάποσης, η οποία χαρακτηρίζεται από ανώμαλη μετακίνηση τροφής ή υγρών από τη στοματική κοιλότητα στον οισοφάγο. Αποτελεί συχνή επιπλοκή με συχνότητα εμφάνισης περίπου 40% σε τετραπληγικούς ασθενείς. Ως αποτέλεσμα οι αναπνευστικές νόσοι αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου μετά την SCI. Η δυσφαγία μπορεί επίσης να προκαλέσει υποσιτισμό, προβλήματα επικοινωνίας και μείωση της ποιότητας ζωής. Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξή της περιλαμβάνουν τη γήρανση, τους τραυματισμούς στον αυχένα, τις χειρουργικές επεμβάσεις, την μηχανική υποστήριξη αναπνοής και την παρουσία τραχειοστομίας. Παρά την σημαντική αυτή νοσηρότητα, η δυσφαγία παραμένει συχνά υποαναγνωρισμένη στη SCI. Ο έγκαιρος εντοπισμός των ατόμων με κίνδυνο για δυσφαγία είναι καθοριστικής σημασίας και μπορεί να προλάβει ή να μειώσει την ανάπτυξη επιπλοκών, επιτρέποντας την πρώιμη διάγνωση και θεραπεία. Η κατανόηση των παραγόντων κινδύνου για δυσφαγία βοηθά στον κατάλληλο σχεδιασμό θεραπευτικού πρωτοκόλλου, επιτρέποντας την τροποποίηση ή επανεκτίμηση των παρεμβάσεων που μπορεί να ενισχύσουν τη δυσφαγία. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης, οι παράγοντες κινδύνου, η κλινική και αναπνευστική διαχείριση, οι πιθανές τροποποιήσεις του προγράμματος αποκατάστασης και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για δυσφαγία μετά από τραυματισμό του νωτιαίου μυελού (SCI). Συνεπώς, η δυσφαγία μετά από ΚΝΜ αποτελεί μία σύγχρονη ιατρική πρόκληση. Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία θα συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη αποκατάσταση και κατ΄ επέκταση στη βελτίωση της ποιότητας όπως και στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής αυτών των ατόμων.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδοπούλου Νικολέτα","Papadopoulou Nikoleta"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452324"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452324","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452324","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452324","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452324","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδοπούλου Νικολέτα","Papadopoulou Nikoleta"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452324","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452324"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (SCI) αναφέρεται σε βλάβες του νωτιαίου μυελού τραυματικής ή μη τραυματικής αιτιολογίας. Η έκταση της βλάβης εξαρτάται από τη σοβαρότητα και την εντόπιση του τραυματισμού. Ως αποτέλεσμα προκύπτουν πολλαπλές επιπλοκές με κυριότερες την μερική ή πλήρη απώλεια κινητικών ή αισθητηριακών λειτουργιών και δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο ρυθμίζει κρίσιμα συστήματα του οργανισμού όπως το ουροποιητικό, το γαστρεντερικό, το γεννητικό, το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό. Το προσδόκιμο ζωής των ατόμων με SCI εξαρτάται από τη νευρολογική δυσλειτουργία και τις δευτερογενείς παθήσεις που μπορεί να προληφθούν. Η ακατάλληλη αντιμετώπιση των βλαβών μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη θνησιμότητα, ενώ η SCI μειώνει την ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων και επιδεινώνεται από κοινωνικά και φυσικά εμπόδια. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί σημαντική αιτία μακροχρόνιας αναπηρίας, οι περιορισμοί συχνά προέρχονται από ανεπαρκή ιατρική φροντίδα και έλλειψη υποστήριξης και τεχνολογιών. Η δυσφαγία είναι μια διαταραχή της κατάποσης, η οποία χαρακτηρίζεται από ανώμαλη μετακίνηση τροφής ή υγρών από τη στοματική κοιλότητα στον οισοφάγο. Αποτελεί συχνή επιπλοκή με συχνότητα εμφάνισης περίπου 40% σε τετραπληγικούς ασθενείς. Ως αποτέλεσμα οι αναπνευστικές νόσοι αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου μετά την SCI. Η δυσφαγία μπορεί επίσης να προκαλέσει υποσιτισμό, προβλήματα επικοινωνίας και μείωση της ποιότητας ζωής. Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξή της περιλαμβάνουν τη γήρανση, τους τραυματισμούς στον αυχένα, τις χειρουργικές επεμβάσεις, την μηχανική υποστήριξη αναπνοής και την παρουσία τραχειοστομίας. Παρά την σημαντική αυτή νοσηρότητα, η δυσφαγία παραμένει συχνά υποαναγνωρισμένη στη SCI. Ο έγκαιρος εντοπισμός των ατόμων με κίνδυνο για δυσφαγία είναι καθοριστικής σημασίας και μπορεί να προλάβει ή να μειώσει την ανάπτυξη επιπλοκών, επιτρέποντας την πρώιμη διάγνωση και θεραπεία. Η κατανόηση των παραγόντων κινδύνου για δυσφαγία βοηθά στον κατάλληλο σχεδιασμό θεραπευτικού πρωτοκόλλου, επιτρέποντας την τροποποίηση ή επανεκτίμηση των παρεμβάσεων που μπορεί να ενισχύσουν τη δυσφαγία. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης, οι παράγοντες κινδύνου, η κλινική και αναπνευστική διαχείριση, οι πιθανές τροποποιήσεις του προγράμματος αποκατάστασης και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για δυσφαγία μετά από τραυματισμό του νωτιαίου μυελού (SCI). Συνεπώς, η δυσφαγία μετά από ΚΝΜ αποτελεί μία σύγχρονη ιατρική πρόκληση. Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία θα συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη αποκατάσταση και κατ΄ επέκταση στη βελτίωση της ποιότητας όπως και στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής αυτών των ατόμων.","Spinal cord injury (SCI) refers to damage to the spinal cord of traumatic or non-traumatic origin. The extent of the injury depends on the severity and location of the trauma. As a result, multiple complications arise, the most significant being partial or complete loss of motor and/or sensory functions and dysfunction of the autonomous nervous system, which regulates critical systems of the body such as the urinary, gastrointestinal, reproductive, cardiovascular, and respiratory. The life expectancy of individuals with SCI depends on the neurological dysfunction and preventable secondary conditions and inadequate treatment of injuries can lead to premature mortality. SCI also reduce the ability to perform daily activities and is exacerbated by social and physical barriers. Despite it being a significant cause of long-term disability, the limitations often arise from insufficient medical care and lack of support. Dysphagia is a swallowing disorder, characterized by abnormal movement of food or liquids from the oral cavity to the esophagus. It is a common complication, with a frequency of occurrence about 40% in quadriplegic patients. As a result, respiratory diseases are the leading cause of death after SCI. Dysphagia can also lead to malnutrition, communication problems and reduced quality of life. Risk factors for its development include aging, cervical injuries, surgeries, mandatory mechanical respiratory support and the presence of a tracheostomy. Despite this significant morbidity, dysphagia often remains under-recognized in SCI. Early identification of individuals at risk for dysphagia is critical as it can prevent or reduce the development of complications, allowing for early diagnosis and treatment. Understanding the risk factors for dysphagia helps in the appropriate design of treatment protocols, enabling modification or reassessment of interventions that may worsen dysphagia. The goal of this study is to determine the incidence, risk factors, clinical and respiratory management, potential modifications to rehabilitation programs and therapeutic approaches for dysphagia after spinal cord injury (SCI). Therefore, dysphagia after SCI presents a modern medical challenge. Prevention, early diagnosis and appropriate treatment will contribute to more effective rehabilitation and consequently, to improving the quality and life expectancy of these individuals."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση και αντιμετώπιση της δυσφαγίας σε ασθενείς με τραυματισμό νωτιαίου μυελού: Προκλήσεις και στρατηγικές αποκατάστασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδοπούλου Νικολέτα","Papadopoulou Nikoleta"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η κάκωση του νωτιαίου μυελού (SCI) αναφέρεται σε βλάβες του νωτιαίου μυελού τραυματικής ή μη τραυματικής αιτιολογίας. Η έκταση της βλάβης εξαρτάται από τη σοβαρότητα και την εντόπιση του τραυματισμού. Ως αποτέλεσμα προκύπτουν πολλαπλές επιπλοκές με κυριότερες την μερική ή πλήρη απώλεια κινητικών ή αισθητηριακών λειτουργιών και δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο ρυθμίζει κρίσιμα συστήματα του οργανισμού όπως το ουροποιητικό, το γαστρεντερικό, το γεννητικό, το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό. Το προσδόκιμο ζωής των ατόμων με SCI εξαρτάται από τη νευρολογική δυσλειτουργία και τις δευτερογενείς παθήσεις που μπορεί να προληφθούν. Η ακατάλληλη αντιμετώπιση των βλαβών μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη θνησιμότητα, ενώ η SCI μειώνει την ικανότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων και επιδεινώνεται από κοινωνικά και φυσικά εμπόδια. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί σημαντική αιτία μακροχρόνιας αναπηρίας, οι περιορισμοί συχνά προέρχονται από ανεπαρκή ιατρική φροντίδα και έλλειψη υποστήριξης και τεχνολογιών. Η δυσφαγία είναι μια διαταραχή της κατάποσης, η οποία χαρακτηρίζεται από ανώμαλη μετακίνηση τροφής ή υγρών από τη στοματική κοιλότητα στον οισοφάγο. Αποτελεί συχνή επιπλοκή με συχνότητα εμφάνισης περίπου 40% σε τετραπληγικούς ασθενείς. Ως αποτέλεσμα οι αναπνευστικές νόσοι αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου μετά την SCI. Η δυσφαγία μπορεί επίσης να προκαλέσει υποσιτισμό, προβλήματα επικοινωνίας και μείωση της ποιότητας ζωής. Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξή της περιλαμβάνουν τη γήρανση, τους τραυματισμούς στον αυχένα, τις χειρουργικές επεμβάσεις, την μηχανική υποστήριξη αναπνοής και την παρουσία τραχειοστομίας. Παρά την σημαντική αυτή νοσηρότητα, η δυσφαγία παραμένει συχνά υποαναγνωρισμένη στη SCI. Ο έγκαιρος εντοπισμός των ατόμων με κίνδυνο για δυσφαγία είναι καθοριστικής σημασίας και μπορεί να προλάβει ή να μειώσει την ανάπτυξη επιπλοκών, επιτρέποντας την πρώιμη διάγνωση και θεραπεία. Η κατανόηση των παραγόντων κινδύνου για δυσφαγία βοηθά στον κατάλληλο σχεδιασμό θεραπευτικού πρωτοκόλλου, επιτρέποντας την τροποποίηση ή επανεκτίμηση των παρεμβάσεων που μπορεί να ενισχύσουν τη δυσφαγία. Ο στόχος αυτής της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η συχνότητα εμφάνισης, οι παράγοντες κινδύνου, η κλινική και αναπνευστική διαχείριση, οι πιθανές τροποποιήσεις του προγράμματος αποκατάστασης και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για δυσφαγία μετά από τραυματισμό του νωτιαίου μυελού (SCI). Συνεπώς, η δυσφαγία μετά από ΚΝΜ αποτελεί μία σύγχρονη ιατρική πρόκληση. Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία θα συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη αποκατάσταση και κατ΄ επέκταση στη βελτίωση της ποιότητας όπως και στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής αυτών των ατόμων.","Spinal cord injury (SCI) refers to damage to the spinal cord of traumatic or non-traumatic origin. The extent of the injury depends on the severity and location of the trauma. As a result, multiple complications arise, the most significant being partial or complete loss of motor and/or sensory functions and dysfunction of the autonomous nervous system, which regulates critical systems of the body such as the urinary, gastrointestinal, reproductive, cardiovascular, and respiratory. The life expectancy of individuals with SCI depends on the neurological dysfunction and preventable secondary conditions and inadequate treatment of injuries can lead to premature mortality. SCI also reduce the ability to perform daily activities and is exacerbated by social and physical barriers. Despite it being a significant cause of long-term disability, the limitations often arise from insufficient medical care and lack of support. Dysphagia is a swallowing disorder, characterized by abnormal movement of food or liquids from the oral cavity to the esophagus. It is a common complication, with a frequency of occurrence about 40% in quadriplegic patients. As a result, respiratory diseases are the leading cause of death after SCI. Dysphagia can also lead to malnutrition, communication problems and reduced quality of life. Risk factors for its development include aging, cervical injuries, surgeries, mandatory mechanical respiratory support and the presence of a tracheostomy. Despite this significant morbidity, dysphagia often remains under-recognized in SCI. Early identification of individuals at risk for dysphagia is critical as it can prevent or reduce the development of complications, allowing for early diagnosis and treatment. Understanding the risk factors for dysphagia helps in the appropriate design of treatment protocols, enabling modification or reassessment of interventions that may worsen dysphagia. The goal of this study is to determine the incidence, risk factors, clinical and respiratory management, potential modifications to rehabilitation programs and therapeutic approaches for dysphagia after spinal cord injury (SCI). Therefore, dysphagia after SCI presents a modern medical challenge. Prevention, early diagnosis and appropriate treatment will contribute to more effective rehabilitation and consequently, to improving the quality and life expectancy of these individuals."],"dc:identifier":["uoadl:5452324","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452324"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείριση και αντιμετώπιση της δυσφαγίας σε ασθενείς με τραυματισμό νωτιαίου μυελού: Προκλήσεις και στρατηγικές αποκατάστασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z"}