{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452367"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452367","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση γωνίας φάσης σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία μετά από παρέμβαση τρόπου ζωής","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Το υπέρβαρο και η παχυσαρκία σε παιδιά και εφήβους αποτελεί μια σύγχρονη πανδημία. Η λιπομέτρηση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης (BIA) είναι μια μη επεμβατική μέθοδος ανάλυσης της σωματικής σύστασης, και η γωνία φάσης (PhA) ένας δείκτης κυτταρικής ακεραιότητας και διατροφικής κατάστασης. Αν και η PhA έχει συσχετιστεί με το δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), την άσκηση και τη διατροφή στους ενήλικες, στα παιδιά τα δεδομένα είναι λίγα και ασαφή. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της PhA ένα έτος μετά από παρέμβαση στον τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία και η ταυτοποίηση παραγόντων που την επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Επτακόσια εξήντα τέσσερα (n=764) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 5-18 ετών, που παρακολουθήθηκαν για ένα έτος στο Ιατρείο Αντιμετώπισης Αυξημένου Βάρους Σώματος στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» μελετήθηκαν προοπτικά. Στην αρχή τα παιδιά ταξινομήθηκαν ανάλογα με το ΔΜΣ σε υπέρβαρο (n=273), παχυσαρκία (n=197) και σοβαρή παχυσαρκία (n=294) σύμφωνα με τα πρότυπα καμπυλών αύξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η παρέμβαση περιελάμβανε στοχευμένη συμβουλευτική στη διατροφή, τη σωματική άσκηση, τον ύπνο και το στρες. Κατά την αξιολόγηση των παιδιών έγινε πλήρης κλινική εξέταση, εργαστηριακές εξετάσεις και BIA, που επαναλήφθηκαν 1 έτος μετά την παρέμβαση. Αξιολογήθηκε η σχέση της PhA με κλινικές μεταβλητές και διερευνήθηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες της και ο μηχανισμός δράσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η PhA διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων ΔΜΣ στην αρχή (p=0.004) και 1 έτος μετά την παρέμβαση (p<0.001), ενώ δεν άλλαξε σημαντικά στο επίπεδο της κοορτής. Η ανάλυση συσχέτισης Spearman ανέδειξε την εμπέδηση (r=-0.398), την άλιπη μάζα σώματος (r=+0.297) και την ηλικία (r=+0.274) ως τους ισχυρότερα συσχετιζόμενους παράγοντες της PhA κατά την έναρξη (όλα p<0.001). Μεταξύ των μεταβλητών μεταβολής, η μεταβολή του λίπους παρουσίασε την υψηλότερη συσχέτιση με τη μεταβολή της PhA (Δφ). Η μεταβολή του ποσοστού λίπους αναδείχθηκε μέσω πολλαπλής παλινδρόμησης ως ο κυρίαρχος ανεξάρτητος προβλεπτικός παράγοντας της PhA στο 1 έτος (β=0.03, p<0.001). Η ανάλυση αιτιώδους διαμεσολάβησης έδειξε ότι το 75.6% της επίδρασης της μεταβολής του ΔΜΣ στη PhA στο 1 έτος διαμεσολαβείται μέσω της μεταβολής του ποσοστού λίπους (ACME=0.026, 95% CI [0.018, 0.034]), χωρίς σημαντική άμεση επίδραση (ADE=0.008, p=0.20). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μετά από παρέμβαση στο τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία, η μεταβολή της γωνίας φάσης εξαρτάται κυρίως από τη μεταβολή του ποσοστού του σωματικού λίπους. Αυτός φαίνεται να είναι και ο κύριος μηχανισμός που συνδέει το ΔΜΣ με την κυτταρική υγεία όπως μετράται μέσω της BIA. Η PhA φαίνεται να αποτελεί ένα χρήσιμο δείκτη σε ατομικό επίπεδο για την αξιολόγηση της απάντησης στην παρέμβαση καθιστώντας την ένα χρήσιμο εργαλείο στην αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Το υπέρβαρο και η παχυσαρκία σε παιδιά και εφήβους αποτελεί μια σύγχρονη πανδημία. Η λιπομέτρηση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης (BIA) είναι μια μη επεμβατική μέθοδος ανάλυσης της σωματικής σύστασης, και η γωνία φάσης (PhA) ένας δείκτης κυτταρικής ακεραιότητας και διατροφικής κατάστασης. Αν και η PhA έχει συσχετιστεί με το δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), την άσκηση και τη διατροφή στους ενήλικες, στα παιδιά τα δεδομένα είναι λίγα και ασαφή. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της PhA ένα έτος μετά από παρέμβαση στον τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία και η ταυτοποίηση παραγόντων που την επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Επτακόσια εξήντα τέσσερα (n=764) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 5-18 ετών, που παρακολουθήθηκαν για ένα έτος στο Ιατρείο Αντιμετώπισης Αυξημένου Βάρους Σώματος στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» μελετήθηκαν προοπτικά. Στην αρχή τα παιδιά ταξινομήθηκαν ανάλογα με το ΔΜΣ σε υπέρβαρο (n=273), παχυσαρκία (n=197) και σοβαρή παχυσαρκία (n=294) σύμφωνα με τα πρότυπα καμπυλών αύξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η παρέμβαση περιελάμβανε στοχευμένη συμβουλευτική στη διατροφή, τη σωματική άσκηση, τον ύπνο και το στρες. Κατά την αξιολόγηση των παιδιών έγινε πλήρης κλινική εξέταση, εργαστηριακές εξετάσεις και BIA, που επαναλήφθηκαν 1 έτος μετά την παρέμβαση. Αξιολογήθηκε η σχέση της PhA με κλινικές μεταβλητές και διερευνήθηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες της και ο μηχανισμός δράσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η PhA διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων ΔΜΣ στην αρχή (p=0.004) και 1 έτος μετά την παρέμβαση (p&lt;0.001), ενώ δεν άλλαξε σημαντικά στο επίπεδο της κοορτής. Η ανάλυση συσχέτισης Spearman ανέδειξε την εμπέδηση (r=-0.398), την άλιπη μάζα σώματος (r=+0.297) και την ηλικία (r=+0.274) ως τους ισχυρότερα συσχετιζόμενους παράγοντες της PhA κατά την έναρξη (όλα p&lt;0.001). Μεταξύ των μεταβλητών μεταβολής, η μεταβολή του λίπους παρουσίασε την υψηλότερη συσχέτιση με τη μεταβολή της PhA (Δφ). Η μεταβολή του ποσοστού λίπους αναδείχθηκε μέσω πολλαπλής παλινδρόμησης ως ο κυρίαρχος ανεξάρτητος προβλεπτικός παράγοντας της PhA στο 1 έτος (β=0.03, p&lt;0.001). Η ανάλυση αιτιώδους διαμεσολάβησης έδειξε ότι το 75.6% της επίδρασης της μεταβολής του ΔΜΣ στη PhA στο 1 έτος διαμεσολαβείται μέσω της μεταβολής του ποσοστού λίπους (ACME=0.026, 95% CI [0.018, 0.034]), χωρίς σημαντική άμεση επίδραση (ADE=0.008, p=0.20). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μετά από παρέμβαση στο τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία, η μεταβολή της γωνίας φάσης εξαρτάται κυρίως από τη μεταβολή του ποσοστού του σωματικού λίπους. Αυτός φαίνεται να είναι και ο κύριος μηχανισμός που συνδέει το ΔΜΣ με την κυτταρική υγεία όπως μετράται μέσω της BIA. Η PhA φαίνεται να αποτελεί ένα χρήσιμο δείκτη σε ατομικό επίπεδο για την αξιολόγηση της απάντησης στην παρέμβαση καθιστώντας την ένα χρήσιμο εργαλείο στην αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Σωτηροπούλου Δήμητρα","Sotiropoulou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452367"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452367","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452367","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452367","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452367","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σωτηροπούλου Δήμητρα","Sotiropoulou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452367","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452367"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Το υπέρβαρο και η παχυσαρκία σε παιδιά και εφήβους αποτελεί μια σύγχρονη πανδημία. Η λιπομέτρηση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης (BIA) είναι μια μη επεμβατική μέθοδος ανάλυσης της σωματικής σύστασης, και η γωνία φάσης (PhA) ένας δείκτης κυτταρικής ακεραιότητας και διατροφικής κατάστασης. Αν και η PhA έχει συσχετιστεί με το δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), την άσκηση και τη διατροφή στους ενήλικες, στα παιδιά τα δεδομένα είναι λίγα και ασαφή. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της PhA ένα έτος μετά από παρέμβαση στον τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία και η ταυτοποίηση παραγόντων που την επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Επτακόσια εξήντα τέσσερα (n=764) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 5-18 ετών, που παρακολουθήθηκαν για ένα έτος στο Ιατρείο Αντιμετώπισης Αυξημένου Βάρους Σώματος στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» μελετήθηκαν προοπτικά. Στην αρχή τα παιδιά ταξινομήθηκαν ανάλογα με το ΔΜΣ σε υπέρβαρο (n=273), παχυσαρκία (n=197) και σοβαρή παχυσαρκία (n=294) σύμφωνα με τα πρότυπα καμπυλών αύξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η παρέμβαση περιελάμβανε στοχευμένη συμβουλευτική στη διατροφή, τη σωματική άσκηση, τον ύπνο και το στρες. Κατά την αξιολόγηση των παιδιών έγινε πλήρης κλινική εξέταση, εργαστηριακές εξετάσεις και BIA, που επαναλήφθηκαν 1 έτος μετά την παρέμβαση. Αξιολογήθηκε η σχέση της PhA με κλινικές μεταβλητές και διερευνήθηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες της και ο μηχανισμός δράσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η PhA διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων ΔΜΣ στην αρχή (p=0.004) και 1 έτος μετά την παρέμβαση (p<0.001), ενώ δεν άλλαξε σημαντικά στο επίπεδο της κοορτής. Η ανάλυση συσχέτισης Spearman ανέδειξε την εμπέδηση (r=-0.398), την άλιπη μάζα σώματος (r=+0.297) και την ηλικία (r=+0.274) ως τους ισχυρότερα συσχετιζόμενους παράγοντες της PhA κατά την έναρξη (όλα p<0.001). Μεταξύ των μεταβλητών μεταβολής, η μεταβολή του λίπους παρουσίασε την υψηλότερη συσχέτιση με τη μεταβολή της PhA (Δφ). Η μεταβολή του ποσοστού λίπους αναδείχθηκε μέσω πολλαπλής παλινδρόμησης ως ο κυρίαρχος ανεξάρτητος προβλεπτικός παράγοντας της PhA στο 1 έτος (β=0.03, p<0.001). Η ανάλυση αιτιώδους διαμεσολάβησης έδειξε ότι το 75.6% της επίδρασης της μεταβολής του ΔΜΣ στη PhA στο 1 έτος διαμεσολαβείται μέσω της μεταβολής του ποσοστού λίπους (ACME=0.026, 95% CI [0.018, 0.034]), χωρίς σημαντική άμεση επίδραση (ADE=0.008, p=0.20). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μετά από παρέμβαση στο τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία, η μεταβολή της γωνίας φάσης εξαρτάται κυρίως από τη μεταβολή του ποσοστού του σωματικού λίπους. Αυτός φαίνεται να είναι και ο κύριος μηχανισμός που συνδέει το ΔΜΣ με την κυτταρική υγεία όπως μετράται μέσω της BIA. Η PhA φαίνεται να αποτελεί ένα χρήσιμο δείκτη σε ατομικό επίπεδο για την αξιολόγηση της απάντησης στην παρέμβαση καθιστώντας την ένα χρήσιμο εργαλείο στην αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας.","BACKGROUND: Overweight and obesity in children and adolescents represent a major global public health challenge. Bioelectrical impedance analysis (BIA) is a non-invasive method for assessing body composition, and phase angle, is an established indicator of cellular integrity and nutritional status. Although studies in adults with obesity have demonstrated associations between phase angle and BMI, exercise, and dietary patterns, evidence in children remains limited and inconsistent. AIM: To assess changes in phase angle following the implementation of a multidisciplinary lifestyle intervention program for 1 year in children and adolescents with overweight or obesity and to identify factors influencing follow-up values. METHODOLOGY: A total of 764 subjects, aged 5–18 years, were studied prospectively. All subjects attended our Childhood Obesity Center at “Aghia Sophia” Childrens’ Hospital. At baseline, the participants were classified as having overweight (n=273), obesity (n=197), and severe obesity (n=294) according to World Health Organisation (WHO) growth curve standards. The intervention comprised a multidisciplinary approach including personalised dietary guidance, physical activity, and sleep counselling. Clinical evaluation, laboratory tests, and BIA were performed at baseline and after 12-months of implementing the lifestyle intervention program. Associations between phase angle and clinical variables were assessed. Independent predictors of phase angle after intervention were identified, and the mechanism of action was investigated. RESULTS: Phase angle differed significantly across BMI groups both at baseline (p=0.004) and at 12-months (p<0.001), while overall phase angle did not change significantly at the cohort level. Spearman correlation analysis identified impedance (r=-0.398), fat-free mass (r=+0.297), and age (r=+0.274) as the strongest correlates of phase angle at baseline (all p<0.001). Among change variables, fat percentage change showed the strongest correlation with Phase angle change (Δφ) (r=0.249, p<0.001). Multiple linear regression identified fat percentage change as the dominant independent predictor of phase angle at 12-months (β=0.03, p<0.001). Causal mediation analysis revealed that 75.6% of the effect of BMI change on phase angle at 12-months was mediated through fat percentage change (ACME=0.026, 95% CI [0.018, 0.034]), with no significant direct effect (ADE=0.008, p=0.20). CONCLUSIONS: In children and adolescents with overweight and obesity, the effect of lifestyle intervention on phase angle is predominantly mediated through changes in fat percentage, which appears as the primary biological mechanism linking BMI change to cellular health status as measured by bioimpedance. Phase angle is a stable biomarker at the population level but captures meaningful individual variation in body composition response to intervention, supporting its utility as a complementary monitoring tool in the clinical follow-up of childhood obesity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση γωνίας φάσης σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία μετά από παρέμβαση τρόπου ζωής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σωτηροπούλου Δήμητρα","Sotiropoulou Dimitra"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Το υπέρβαρο και η παχυσαρκία σε παιδιά και εφήβους αποτελεί μια σύγχρονη πανδημία. Η λιπομέτρηση μέσω βιοηλεκτρικής εμπέδησης (BIA) είναι μια μη επεμβατική μέθοδος ανάλυσης της σωματικής σύστασης, και η γωνία φάσης (PhA) ένας δείκτης κυτταρικής ακεραιότητας και διατροφικής κατάστασης. Αν και η PhA έχει συσχετιστεί με το δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ), την άσκηση και τη διατροφή στους ενήλικες, στα παιδιά τα δεδομένα είναι λίγα και ασαφή. ΣΚΟΠΟΣ: Η αξιολόγηση της PhA ένα έτος μετά από παρέμβαση στον τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία και η ταυτοποίηση παραγόντων που την επηρεάζουν. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Επτακόσια εξήντα τέσσερα (n=764) παιδιά και έφηβοι ηλικίας 5-18 ετών, που παρακολουθήθηκαν για ένα έτος στο Ιατρείο Αντιμετώπισης Αυξημένου Βάρους Σώματος στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» μελετήθηκαν προοπτικά. Στην αρχή τα παιδιά ταξινομήθηκαν ανάλογα με το ΔΜΣ σε υπέρβαρο (n=273), παχυσαρκία (n=197) και σοβαρή παχυσαρκία (n=294) σύμφωνα με τα πρότυπα καμπυλών αύξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η παρέμβαση περιελάμβανε στοχευμένη συμβουλευτική στη διατροφή, τη σωματική άσκηση, τον ύπνο και το στρες. Κατά την αξιολόγηση των παιδιών έγινε πλήρης κλινική εξέταση, εργαστηριακές εξετάσεις και BIA, που επαναλήφθηκαν 1 έτος μετά την παρέμβαση. Αξιολογήθηκε η σχέση της PhA με κλινικές μεταβλητές και διερευνήθηκαν ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες της και ο μηχανισμός δράσης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η PhA διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων ΔΜΣ στην αρχή (p=0.004) και 1 έτος μετά την παρέμβαση (p<0.001), ενώ δεν άλλαξε σημαντικά στο επίπεδο της κοορτής. Η ανάλυση συσχέτισης Spearman ανέδειξε την εμπέδηση (r=-0.398), την άλιπη μάζα σώματος (r=+0.297) και την ηλικία (r=+0.274) ως τους ισχυρότερα συσχετιζόμενους παράγοντες της PhA κατά την έναρξη (όλα p<0.001). Μεταξύ των μεταβλητών μεταβολής, η μεταβολή του λίπους παρουσίασε την υψηλότερη συσχέτιση με τη μεταβολή της PhA (Δφ). Η μεταβολή του ποσοστού λίπους αναδείχθηκε μέσω πολλαπλής παλινδρόμησης ως ο κυρίαρχος ανεξάρτητος προβλεπτικός παράγοντας της PhA στο 1 έτος (β=0.03, p<0.001). Η ανάλυση αιτιώδους διαμεσολάβησης έδειξε ότι το 75.6% της επίδρασης της μεταβολής του ΔΜΣ στη PhA στο 1 έτος διαμεσολαβείται μέσω της μεταβολής του ποσοστού λίπους (ACME=0.026, 95% CI [0.018, 0.034]), χωρίς σημαντική άμεση επίδραση (ADE=0.008, p=0.20). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μετά από παρέμβαση στο τρόπο ζωής σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία, η μεταβολή της γωνίας φάσης εξαρτάται κυρίως από τη μεταβολή του ποσοστού του σωματικού λίπους. Αυτός φαίνεται να είναι και ο κύριος μηχανισμός που συνδέει το ΔΜΣ με την κυτταρική υγεία όπως μετράται μέσω της BIA. Η PhA φαίνεται να αποτελεί ένα χρήσιμο δείκτη σε ατομικό επίπεδο για την αξιολόγηση της απάντησης στην παρέμβαση καθιστώντας την ένα χρήσιμο εργαλείο στην αντιμετώπιση της παιδικής παχυσαρκίας.","BACKGROUND: Overweight and obesity in children and adolescents represent a major global public health challenge. Bioelectrical impedance analysis (BIA) is a non-invasive method for assessing body composition, and phase angle, is an established indicator of cellular integrity and nutritional status. Although studies in adults with obesity have demonstrated associations between phase angle and BMI, exercise, and dietary patterns, evidence in children remains limited and inconsistent. AIM: To assess changes in phase angle following the implementation of a multidisciplinary lifestyle intervention program for 1 year in children and adolescents with overweight or obesity and to identify factors influencing follow-up values. METHODOLOGY: A total of 764 subjects, aged 5–18 years, were studied prospectively. All subjects attended our Childhood Obesity Center at “Aghia Sophia” Childrens’ Hospital. At baseline, the participants were classified as having overweight (n=273), obesity (n=197), and severe obesity (n=294) according to World Health Organisation (WHO) growth curve standards. The intervention comprised a multidisciplinary approach including personalised dietary guidance, physical activity, and sleep counselling. Clinical evaluation, laboratory tests, and BIA were performed at baseline and after 12-months of implementing the lifestyle intervention program. Associations between phase angle and clinical variables were assessed. Independent predictors of phase angle after intervention were identified, and the mechanism of action was investigated. RESULTS: Phase angle differed significantly across BMI groups both at baseline (p=0.004) and at 12-months (p<0.001), while overall phase angle did not change significantly at the cohort level. Spearman correlation analysis identified impedance (r=-0.398), fat-free mass (r=+0.297), and age (r=+0.274) as the strongest correlates of phase angle at baseline (all p<0.001). Among change variables, fat percentage change showed the strongest correlation with Phase angle change (Δφ) (r=0.249, p<0.001). Multiple linear regression identified fat percentage change as the dominant independent predictor of phase angle at 12-months (β=0.03, p<0.001). Causal mediation analysis revealed that 75.6% of the effect of BMI change on phase angle at 12-months was mediated through fat percentage change (ACME=0.026, 95% CI [0.018, 0.034]), with no significant direct effect (ADE=0.008, p=0.20). CONCLUSIONS: In children and adolescents with overweight and obesity, the effect of lifestyle intervention on phase angle is predominantly mediated through changes in fat percentage, which appears as the primary biological mechanism linking BMI change to cellular health status as measured by bioimpedance. Phase angle is a stable biomarker at the population level but captures meaningful individual variation in body composition response to intervention, supporting its utility as a complementary monitoring tool in the clinical follow-up of childhood obesity."],"dc:identifier":["uoadl:5452367","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452367"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση γωνίας φάσης σε παιδιά και εφήβους με υπέρβαρο και παχυσαρκία μετά από παρέμβαση τρόπου ζωής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z"}