{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452371"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452371","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τοπικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας στη διαχείριση των δομών υποδοχής προσφύγων: συγκριτική ανάλυση Ελλάδας και Ιταλίας","abstract":"Η εργασία εξετάζει σε ποιο βαθμό και με ποιους τρόπους η τοπικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας συνεπάγεται ουσιαστική μεταφορά εξουσίας προς τους τοπικούς φορείς στη διαχείριση των δομών υποδοχής προσφύγων στην Ελλάδα και την Ιταλία. Υιοθετείται ποιοτική συγκριτική μελέτη περίπτωσης, βασισμένη σε ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, νομοθεσία, επίσημες εκθέσεις και θεσμικά έγγραφα. Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από πέντε διαστάσεις: θεσμική εξουσία, λειτουργική διακριτική ευχέρεια, συμμετοχή στον σχεδιασμό πολιτικής και στον καθορισμό της ατζέντας, πρόσβαση στη χρηματοδότηση και λογοδοσία. Εξετάζεται επίσης η ανθεκτικότητα της τοπικής εξουσίας απέναντι σε μεταβολές της εθνικής πολιτικής. Τα ευρήματα δείχνουν ότι στην Ελλάδα η διακυβέρνηση της υποδοχής παραμένει κυρίως συγκεντρωτική. Οι δήμοι και οι τοπικοί φορείς αναπτύσσουν σημαντική πρακτική ικανότητα δράσης, ιδίως σε περιόδους κρίσης ή όπου υπάρχει ισχυρή τοπική ηγεσία, χωρίς όμως σταθερή θεσμική εξουσία επί των βασικών αποφάσεων. Στην Ιταλία, το σύστημα SAI παρέχει περισσότερο θεσμοποιημένο δημοτικό ρόλο και μεγαλύτερη αυτονομία σε επίπεδο προγράμματος, ενώ το παράλληλο σύστημα CAS παραμένει περισσότερο ιεραρχικό. Η σύγκριση καταδεικνύει ότι η τοπικοποίηση δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο από την παρουσία τοπικών φορέων ή την ανάθεση υπηρεσιών, αλλά από το εύρος, το βάθος και τη διάρκεια της εξουσίας που διαθέτουν. Συμπεραίνεται ότι η Ιταλία παρουσιάζει βαθύτερη αλλά επιλεκτική και αναστρέψιμη τοπικοποίηση, ενώ στην Ελλάδα η τοπική επιρροή παραμένει περισσότερο περιστασιακή και εξαρτημένη από το εκάστοτε πολιτικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο.","abstract_html":"Η εργασία εξετάζει σε ποιο βαθμό και με ποιους τρόπους η τοπικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας συνεπάγεται ουσιαστική μεταφορά εξουσίας προς τους τοπικούς φορείς στη διαχείριση των δομών υποδοχής προσφύγων στην Ελλάδα και την Ιταλία. Υιοθετείται ποιοτική συγκριτική μελέτη περίπτωσης, βασισμένη σε ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, νομοθεσία, επίσημες εκθέσεις και θεσμικά έγγραφα. Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από πέντε διαστάσεις: θεσμική εξουσία, λειτουργική διακριτική ευχέρεια, συμμετοχή στον σχεδιασμό πολιτικής και στον καθορισμό της ατζέντας, πρόσβαση στη χρηματοδότηση και λογοδοσία. Εξετάζεται επίσης η ανθεκτικότητα της τοπικής εξουσίας απέναντι σε μεταβολές της εθνικής πολιτικής. Τα ευρήματα δείχνουν ότι στην Ελλάδα η διακυβέρνηση της υποδοχής παραμένει κυρίως συγκεντρωτική. Οι δήμοι και οι τοπικοί φορείς αναπτύσσουν σημαντική πρακτική ικανότητα δράσης, ιδίως σε περιόδους κρίσης ή όπου υπάρχει ισχυρή τοπική ηγεσία, χωρίς όμως σταθερή θεσμική εξουσία επί των βασικών αποφάσεων. Στην Ιταλία, το σύστημα SAI παρέχει περισσότερο θεσμοποιημένο δημοτικό ρόλο και μεγαλύτερη αυτονομία σε επίπεδο προγράμματος, ενώ το παράλληλο σύστημα CAS παραμένει περισσότερο ιεραρχικό. Η σύγκριση καταδεικνύει ότι η τοπικοποίηση δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο από την παρουσία τοπικών φορέων ή την ανάθεση υπηρεσιών, αλλά από το εύρος, το βάθος και τη διάρκεια της εξουσίας που διαθέτουν. Συμπεραίνεται ότι η Ιταλία παρουσιάζει βαθύτερη αλλά επιλεκτική και αναστρέψιμη τοπικοποίηση, ενώ στην Ελλάδα η τοπική επιρροή παραμένει περισσότερο περιστασιακή και εξαρτημένη από το εκάστοτε πολιτικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο.","abstract_has_math":false,"creators":["Οικονόμου Αγγελική","Oikonomou Angeliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452371"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452371","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452371","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452371","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452371","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Οικονόμου Αγγελική","Oikonomou Angeliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452371","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452371"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία εξετάζει σε ποιο βαθμό και με ποιους τρόπους η τοπικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας συνεπάγεται ουσιαστική μεταφορά εξουσίας προς τους τοπικούς φορείς στη διαχείριση των δομών υποδοχής προσφύγων στην Ελλάδα και την Ιταλία. Υιοθετείται ποιοτική συγκριτική μελέτη περίπτωσης, βασισμένη σε ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, νομοθεσία, επίσημες εκθέσεις και θεσμικά έγγραφα. Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από πέντε διαστάσεις: θεσμική εξουσία, λειτουργική διακριτική ευχέρεια, συμμετοχή στον σχεδιασμό πολιτικής και στον καθορισμό της ατζέντας, πρόσβαση στη χρηματοδότηση και λογοδοσία. Εξετάζεται επίσης η ανθεκτικότητα της τοπικής εξουσίας απέναντι σε μεταβολές της εθνικής πολιτικής. Τα ευρήματα δείχνουν ότι στην Ελλάδα η διακυβέρνηση της υποδοχής παραμένει κυρίως συγκεντρωτική. Οι δήμοι και οι τοπικοί φορείς αναπτύσσουν σημαντική πρακτική ικανότητα δράσης, ιδίως σε περιόδους κρίσης ή όπου υπάρχει ισχυρή τοπική ηγεσία, χωρίς όμως σταθερή θεσμική εξουσία επί των βασικών αποφάσεων. Στην Ιταλία, το σύστημα SAI παρέχει περισσότερο θεσμοποιημένο δημοτικό ρόλο και μεγαλύτερη αυτονομία σε επίπεδο προγράμματος, ενώ το παράλληλο σύστημα CAS παραμένει περισσότερο ιεραρχικό. Η σύγκριση καταδεικνύει ότι η τοπικοποίηση δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο από την παρουσία τοπικών φορέων ή την ανάθεση υπηρεσιών, αλλά από το εύρος, το βάθος και τη διάρκεια της εξουσίας που διαθέτουν. Συμπεραίνεται ότι η Ιταλία παρουσιάζει βαθύτερη αλλά επιλεκτική και αναστρέψιμη τοπικοποίηση, ενώ στην Ελλάδα η τοπική επιρροή παραμένει περισσότερο περιστασιακή και εξαρτημένη από το εκάστοτε πολιτικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο.","This thesis examines the extent to which, and the ways in which, humanitarian localisation entails a substantive transfer of power to local actors in the governance of refugee reception facilities in Greece and Italy. It adopts a qualitative comparative case-study design based on academic literature, legislation, official reports and institutional documents. The analysis is structured around five dimensions: institutional authority, operational discretion, participation in policy design and agenda setting, access to funding, and accountability. It also considers the resilience of local authority in the face of changes in national policy. The findings show that reception governance in Greece remains predominantly centralised. Municipalities and local actors develop considerable practical capacity, particularly during crises or where strong local leadership is present, but they do not possess stable institutional authority over key decisions. In Italy, the SAI system provides a more institutionalised municipal role and greater programme-level autonomy, while the parallel CAS system remains more hierarchical. The comparison demonstrates that localisation should not be assessed solely through the presence of local actors or the delegation of service delivery, but through the scope, depth and durability of the authority they exercise. Italy therefore displays deeper, yet selective and reversible, localisation, whereas local influence in Greece remains more episodic and dependent on the prevailing political and funding framework."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τοπικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας στη διαχείριση των δομών υποδοχής προσφύγων: συγκριτική ανάλυση Ελλάδας και Ιταλίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Οικονόμου Αγγελική","Oikonomou Angeliki"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η εργασία εξετάζει σε ποιο βαθμό και με ποιους τρόπους η τοπικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας συνεπάγεται ουσιαστική μεταφορά εξουσίας προς τους τοπικούς φορείς στη διαχείριση των δομών υποδοχής προσφύγων στην Ελλάδα και την Ιταλία. Υιοθετείται ποιοτική συγκριτική μελέτη περίπτωσης, βασισμένη σε ακαδημαϊκή βιβλιογραφία, νομοθεσία, επίσημες εκθέσεις και θεσμικά έγγραφα. Η ανάλυση οργανώνεται γύρω από πέντε διαστάσεις: θεσμική εξουσία, λειτουργική διακριτική ευχέρεια, συμμετοχή στον σχεδιασμό πολιτικής και στον καθορισμό της ατζέντας, πρόσβαση στη χρηματοδότηση και λογοδοσία. Εξετάζεται επίσης η ανθεκτικότητα της τοπικής εξουσίας απέναντι σε μεταβολές της εθνικής πολιτικής. Τα ευρήματα δείχνουν ότι στην Ελλάδα η διακυβέρνηση της υποδοχής παραμένει κυρίως συγκεντρωτική. Οι δήμοι και οι τοπικοί φορείς αναπτύσσουν σημαντική πρακτική ικανότητα δράσης, ιδίως σε περιόδους κρίσης ή όπου υπάρχει ισχυρή τοπική ηγεσία, χωρίς όμως σταθερή θεσμική εξουσία επί των βασικών αποφάσεων. Στην Ιταλία, το σύστημα SAI παρέχει περισσότερο θεσμοποιημένο δημοτικό ρόλο και μεγαλύτερη αυτονομία σε επίπεδο προγράμματος, ενώ το παράλληλο σύστημα CAS παραμένει περισσότερο ιεραρχικό. Η σύγκριση καταδεικνύει ότι η τοπικοποίηση δεν πρέπει να αξιολογείται μόνο από την παρουσία τοπικών φορέων ή την ανάθεση υπηρεσιών, αλλά από το εύρος, το βάθος και τη διάρκεια της εξουσίας που διαθέτουν. Συμπεραίνεται ότι η Ιταλία παρουσιάζει βαθύτερη αλλά επιλεκτική και αναστρέψιμη τοπικοποίηση, ενώ στην Ελλάδα η τοπική επιρροή παραμένει περισσότερο περιστασιακή και εξαρτημένη από το εκάστοτε πολιτικό και χρηματοδοτικό πλαίσιο.","This thesis examines the extent to which, and the ways in which, humanitarian localisation entails a substantive transfer of power to local actors in the governance of refugee reception facilities in Greece and Italy. It adopts a qualitative comparative case-study design based on academic literature, legislation, official reports and institutional documents. The analysis is structured around five dimensions: institutional authority, operational discretion, participation in policy design and agenda setting, access to funding, and accountability. It also considers the resilience of local authority in the face of changes in national policy. The findings show that reception governance in Greece remains predominantly centralised. Municipalities and local actors develop considerable practical capacity, particularly during crises or where strong local leadership is present, but they do not possess stable institutional authority over key decisions. In Italy, the SAI system provides a more institutionalised municipal role and greater programme-level autonomy, while the parallel CAS system remains more hierarchical. The comparison demonstrates that localisation should not be assessed solely through the presence of local actors or the delegation of service delivery, but through the scope, depth and durability of the authority they exercise. Italy therefore displays deeper, yet selective and reversible, localisation, whereas local influence in Greece remains more episodic and dependent on the prevailing political and funding framework."],"dc:identifier":["uoadl:5452371","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452371"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Τοπικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας στη διαχείριση των δομών υποδοχής προσφύγων: συγκριτική ανάλυση Ελλάδας και Ιταλίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:51Z"}