{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452810"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452810","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση της ιατρικής ειδικότητας με την ποιότητα των διατροφικών συνηθειών σε ιατρούς / Association between medical specialty and quality of dietary habits among physicians","abstract":"Εισαγωγή: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών σχετίζονται τόσο με τη δική τους υγεία και ευεξία όσο και με τον ρόλο τους στην προαγωγή υγιεινών συμπεριφορών στους ασθενείς. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με πιθανές διαφοροποιήσεις στη διατροφική συμπεριφορά μεταξύ διαφορετικών ιατρικών ειδικοτήτων παραμένουν περιορισμένα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ ιατρικής ειδικότητας και ποιότητας διατροφικών συνηθειών, καθώς και της σχέσης δημογραφικών, ανθρωπομετρικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών με τα διατροφικά πρότυπα των ιατρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική παρατηρητική μελέτη σε δείγμα 429 ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων. Τα δεδομένα προήλθαν από δομημένο, ανώνυμο ερωτηματολόγιο. Για τις ανάγκες της μελέτης δημιουργήθηκαν σύνθετοι δείκτες προσκόλλησης σε Μεσογειακού και Δυτικού τύπου διατροφικά πρότυπα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη παραμετρικές δοκιμασίες στο λογισμικό IBM SPSS Statistics, έκδοση 30. Αποτελέσματα: Συνολικά, το 74,8% των συμμετεχόντων παρουσίασε μέτρια ή υψηλή προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή. Υψηλή κατανάλωση καταγράφηκε για τα λαχανικά (66,0%) και τα φρούτα (59,0%), ενώ τα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης ψαριών/θαλασσινών και οσπρίων ήταν περιορισμένα. Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ειδικοτήτων ως προς την προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή (p=0,022), με υψηλότερες βαθμολογίες να καταγράφονται στην Ενδοκρινολογία, την Παιδιατρική, την Αιματολογία-Κυτταρολογία-Βιοπαθολογία και την Ακτινολογία-Ακτινοθεραπευτική, ενώ δεν διαπιστώθηκε αντίστοιχη στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση για το Δυτικού τύπου διατροφικό πρότυπο (p=0,068). Οι ιατροί που συμμετείχαν σε εφημερίες παρουσίασαν χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή (p=0,010) και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή (p=0,001). Διαφοροποιήσεις στις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκαν επίσης σε σχέση με δημογραφικά και ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος. Συμπεράσματα: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών φαίνεται να αποτελούν σύνθετο και πολυπαραγοντικό φαινόμενο, το οποίο σχετίζεται τόσο με την ιατρική ειδικότητα όσο και με δημογραφικούς και επαγγελματικούς παράγοντες. Ιδιαίτερη σημασία παρουσίασε η συμμετοχή σε εφημερίες, η οποία συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη σημασία ανάπτυξης παρεμβάσεων προαγωγής υγείας και βελτίωσης του διατροφικού περιβάλλοντος στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στις συνθήκες εργασίας και στις εφημερίες. Λέξεις-κλειδιά: ιατροί, διατροφικές συνήθειες, Μεσογειακή διατροφή, δυτική διατροφή, ιατρική ειδικότητα, εφημερίες, διατροφικά πρότυπα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών σχετίζονται τόσο με τη δική τους υγεία και ευεξία όσο και με τον ρόλο τους στην προαγωγή υγιεινών συμπεριφορών στους ασθενείς. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με πιθανές διαφοροποιήσεις στη διατροφική συμπεριφορά μεταξύ διαφορετικών ιατρικών ειδικοτήτων παραμένουν περιορισμένα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ ιατρικής ειδικότητας και ποιότητας διατροφικών συνηθειών, καθώς και της σχέσης δημογραφικών, ανθρωπομετρικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών με τα διατροφικά πρότυπα των ιατρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική παρατηρητική μελέτη σε δείγμα 429 ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων. Τα δεδομένα προήλθαν από δομημένο, ανώνυμο ερωτηματολόγιο. Για τις ανάγκες της μελέτης δημιουργήθηκαν σύνθετοι δείκτες προσκόλλησης σε Μεσογειακού και Δυτικού τύπου διατροφικά πρότυπα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη παραμετρικές δοκιμασίες στο λογισμικό IBM SPSS Statistics, έκδοση 30. Αποτελέσματα: Συνολικά, το 74,8% των συμμετεχόντων παρουσίασε μέτρια ή υψηλή προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή. Υψηλή κατανάλωση καταγράφηκε για τα λαχανικά (66,0%) και τα φρούτα (59,0%), ενώ τα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης ψαριών/θαλασσινών και οσπρίων ήταν περιορισμένα. Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ειδικοτήτων ως προς την προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή (p=0,022), με υψηλότερες βαθμολογίες να καταγράφονται στην Ενδοκρινολογία, την Παιδιατρική, την Αιματολογία-Κυτταρολογία-Βιοπαθολογία και την Ακτινολογία-Ακτινοθεραπευτική, ενώ δεν διαπιστώθηκε αντίστοιχη στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση για το Δυτικού τύπου διατροφικό πρότυπο (p=0,068). Οι ιατροί που συμμετείχαν σε εφημερίες παρουσίασαν χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή (p=0,010) και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή (p=0,001). Διαφοροποιήσεις στις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκαν επίσης σε σχέση με δημογραφικά και ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος. Συμπεράσματα: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών φαίνεται να αποτελούν σύνθετο και πολυπαραγοντικό φαινόμενο, το οποίο σχετίζεται τόσο με την ιατρική ειδικότητα όσο και με δημογραφικούς και επαγγελματικούς παράγοντες. Ιδιαίτερη σημασία παρουσίασε η συμμετοχή σε εφημερίες, η οποία συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη σημασία ανάπτυξης παρεμβάσεων προαγωγής υγείας και βελτίωσης του διατροφικού περιβάλλοντος στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στις συνθήκες εργασίας και στις εφημερίες. Λέξεις-κλειδιά: ιατροί, διατροφικές συνήθειες, Μεσογειακή διατροφή, δυτική διατροφή, ιατρική ειδικότητα, εφημερίες, διατροφικά πρότυπα.","abstract_has_math":false,"creators":["Κιτσάκη Αλεξάνδρα","Kitsaki Alexandra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452810"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452810","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452810","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452810","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452810","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κιτσάκη Αλεξάνδρα","Kitsaki Alexandra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452810","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452810"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών σχετίζονται τόσο με τη δική τους υγεία και ευεξία όσο και με τον ρόλο τους στην προαγωγή υγιεινών συμπεριφορών στους ασθενείς. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με πιθανές διαφοροποιήσεις στη διατροφική συμπεριφορά μεταξύ διαφορετικών ιατρικών ειδικοτήτων παραμένουν περιορισμένα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ ιατρικής ειδικότητας και ποιότητας διατροφικών συνηθειών, καθώς και της σχέσης δημογραφικών, ανθρωπομετρικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών με τα διατροφικά πρότυπα των ιατρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική παρατηρητική μελέτη σε δείγμα 429 ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων. Τα δεδομένα προήλθαν από δομημένο, ανώνυμο ερωτηματολόγιο. Για τις ανάγκες της μελέτης δημιουργήθηκαν σύνθετοι δείκτες προσκόλλησης σε Μεσογειακού και Δυτικού τύπου διατροφικά πρότυπα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη παραμετρικές δοκιμασίες στο λογισμικό IBM SPSS Statistics, έκδοση 30. Αποτελέσματα: Συνολικά, το 74,8% των συμμετεχόντων παρουσίασε μέτρια ή υψηλή προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή. Υψηλή κατανάλωση καταγράφηκε για τα λαχανικά (66,0%) και τα φρούτα (59,0%), ενώ τα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης ψαριών/θαλασσινών και οσπρίων ήταν περιορισμένα. Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ειδικοτήτων ως προς την προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή (p=0,022), με υψηλότερες βαθμολογίες να καταγράφονται στην Ενδοκρινολογία, την Παιδιατρική, την Αιματολογία-Κυτταρολογία-Βιοπαθολογία και την Ακτινολογία-Ακτινοθεραπευτική, ενώ δεν διαπιστώθηκε αντίστοιχη στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση για το Δυτικού τύπου διατροφικό πρότυπο (p=0,068). Οι ιατροί που συμμετείχαν σε εφημερίες παρουσίασαν χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή (p=0,010) και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή (p=0,001). Διαφοροποιήσεις στις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκαν επίσης σε σχέση με δημογραφικά και ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος. Συμπεράσματα: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών φαίνεται να αποτελούν σύνθετο και πολυπαραγοντικό φαινόμενο, το οποίο σχετίζεται τόσο με την ιατρική ειδικότητα όσο και με δημογραφικούς και επαγγελματικούς παράγοντες. Ιδιαίτερη σημασία παρουσίασε η συμμετοχή σε εφημερίες, η οποία συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη σημασία ανάπτυξης παρεμβάσεων προαγωγής υγείας και βελτίωσης του διατροφικού περιβάλλοντος στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στις συνθήκες εργασίας και στις εφημερίες. Λέξεις-κλειδιά: ιατροί, διατροφικές συνήθειες, Μεσογειακή διατροφή, δυτική διατροφή, ιατρική ειδικότητα, εφημερίες, διατροφικά πρότυπα.","Background: Physicians’ dietary habits are associated both with their own health and well-being and with their role in promoting healthy behaviors among patients. However, available evidence regarding potential differences in dietary behavior across different medical specialties remains limited. Objective: The aim of the present study is to investigate the association between medical specialty and the quality of dietary habits, as well as the associations of demographic, anthropometric and occupational characteristics with physicians’ dietary patterns. Methods: A retrospective observational study was conducted in a sample of 429 physicians from various medical specialties. Data were obtained through a structured, anonymous questionnaire. For the purposes of the study, composite indices reflecting adherence to Mediterranean and Western dietary patterns were developed. Statistical analyses were performed using non-parametric tests in IBM SPSS Statistics, version 30. Results: Overall, 74.8% of participants demonstrated moderate or high adherence to the Mediterranean dietary pattern. High consumption was recorded for vegetables (66.0%) and fruits (59.0%), whereas high levels of fish/seafood and legume consumption were relatively uncommon. Statistically significant differences across medical specialties were observed in adherence to the Mediterranean dietary pattern (p=0.022), with higher scores recorded in Endocrinology, Pediatrics, Hematology-Cytology-Biopathology, and Radiology-Radiotherapy, whereas no corresponding statistically significant difference was observed for the Western dietary pattern (p=0.068). Physicians participating in on- call duties showed lower adherence to the Mediterranean dietary pattern (p=0.010) and higher adherence to the Western dietary pattern (p=0.001). Differences in dietary habits were also observed in relation to demographic and anthropometric characteristics, including sex, age, and body mass index. Conclusions: Physicians’ dietary habits appear to represent a complex and multifactorial phenomenon associated both with medical specialty and with demographic and occupational factors. Participation in on-call duties was particularly noteworthy, as it was associated with lower adherence to the Mediterranean dietary pattern and higher adherence to the Western dietary pattern. These findings support the importance of developing health-promotion interventions and improving the food environment within healthcare settings, with particular emphasis on working conditions and on-call duties. Keywords: physicians, dietary habits, Mediterranean diet, Western diet, medical specialty, on-call duties, dietary patterns."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση της ιατρικής ειδικότητας με την ποιότητα των διατροφικών συνηθειών σε ιατρούς / Association between medical specialty and quality of dietary habits among physicians"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κιτσάκη Αλεξάνδρα","Kitsaki Alexandra"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών σχετίζονται τόσο με τη δική τους υγεία και ευεξία όσο και με τον ρόλο τους στην προαγωγή υγιεινών συμπεριφορών στους ασθενείς. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με πιθανές διαφοροποιήσεις στη διατροφική συμπεριφορά μεταξύ διαφορετικών ιατρικών ειδικοτήτων παραμένουν περιορισμένα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ ιατρικής ειδικότητας και ποιότητας διατροφικών συνηθειών, καθώς και της σχέσης δημογραφικών, ανθρωπομετρικών και επαγγελματικών χαρακτηριστικών με τα διατροφικά πρότυπα των ιατρών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε αναδρομική παρατηρητική μελέτη σε δείγμα 429 ιατρών διαφόρων ειδικοτήτων. Τα δεδομένα προήλθαν από δομημένο, ανώνυμο ερωτηματολόγιο. Για τις ανάγκες της μελέτης δημιουργήθηκαν σύνθετοι δείκτες προσκόλλησης σε Μεσογειακού και Δυτικού τύπου διατροφικά πρότυπα. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με μη παραμετρικές δοκιμασίες στο λογισμικό IBM SPSS Statistics, έκδοση 30. Αποτελέσματα: Συνολικά, το 74,8% των συμμετεχόντων παρουσίασε μέτρια ή υψηλή προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή. Υψηλή κατανάλωση καταγράφηκε για τα λαχανικά (66,0%) και τα φρούτα (59,0%), ενώ τα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης ψαριών/θαλασσινών και οσπρίων ήταν περιορισμένα. Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ ειδικοτήτων ως προς την προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή (p=0,022), με υψηλότερες βαθμολογίες να καταγράφονται στην Ενδοκρινολογία, την Παιδιατρική, την Αιματολογία-Κυτταρολογία-Βιοπαθολογία και την Ακτινολογία-Ακτινοθεραπευτική, ενώ δεν διαπιστώθηκε αντίστοιχη στατιστικά σημαντική διαφοροποίηση για το Δυτικού τύπου διατροφικό πρότυπο (p=0,068). Οι ιατροί που συμμετείχαν σε εφημερίες παρουσίασαν χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακού τύπου διατροφή (p=0,010) και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή (p=0,001). Διαφοροποιήσεις στις διατροφικές συνήθειες παρατηρήθηκαν επίσης σε σχέση με δημογραφικά και ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά, όπως το φύλο, η ηλικία και ο Δείκτης Μάζας Σώματος. Συμπεράσματα: Οι διατροφικές συνήθειες των ιατρών φαίνεται να αποτελούν σύνθετο και πολυπαραγοντικό φαινόμενο, το οποίο σχετίζεται τόσο με την ιατρική ειδικότητα όσο και με δημογραφικούς και επαγγελματικούς παράγοντες. Ιδιαίτερη σημασία παρουσίασε η συμμετοχή σε εφημερίες, η οποία συσχετίστηκε με χαμηλότερη προσκόλληση στη Μεσογειακή διατροφή και υψηλότερη προσκόλληση στη Δυτικού τύπου διατροφή. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη σημασία ανάπτυξης παρεμβάσεων προαγωγής υγείας και βελτίωσης του διατροφικού περιβάλλοντος στους χώρους παροχής υπηρεσιών υγείας, με ιδιαίτερη έμφαση στις συνθήκες εργασίας και στις εφημερίες. Λέξεις-κλειδιά: ιατροί, διατροφικές συνήθειες, Μεσογειακή διατροφή, δυτική διατροφή, ιατρική ειδικότητα, εφημερίες, διατροφικά πρότυπα.","Background: Physicians’ dietary habits are associated both with their own health and well-being and with their role in promoting healthy behaviors among patients. However, available evidence regarding potential differences in dietary behavior across different medical specialties remains limited. Objective: The aim of the present study is to investigate the association between medical specialty and the quality of dietary habits, as well as the associations of demographic, anthropometric and occupational characteristics with physicians’ dietary patterns. Methods: A retrospective observational study was conducted in a sample of 429 physicians from various medical specialties. Data were obtained through a structured, anonymous questionnaire. For the purposes of the study, composite indices reflecting adherence to Mediterranean and Western dietary patterns were developed. Statistical analyses were performed using non-parametric tests in IBM SPSS Statistics, version 30. Results: Overall, 74.8% of participants demonstrated moderate or high adherence to the Mediterranean dietary pattern. High consumption was recorded for vegetables (66.0%) and fruits (59.0%), whereas high levels of fish/seafood and legume consumption were relatively uncommon. Statistically significant differences across medical specialties were observed in adherence to the Mediterranean dietary pattern (p=0.022), with higher scores recorded in Endocrinology, Pediatrics, Hematology-Cytology-Biopathology, and Radiology-Radiotherapy, whereas no corresponding statistically significant difference was observed for the Western dietary pattern (p=0.068). Physicians participating in on- call duties showed lower adherence to the Mediterranean dietary pattern (p=0.010) and higher adherence to the Western dietary pattern (p=0.001). Differences in dietary habits were also observed in relation to demographic and anthropometric characteristics, including sex, age, and body mass index. Conclusions: Physicians’ dietary habits appear to represent a complex and multifactorial phenomenon associated both with medical specialty and with demographic and occupational factors. Participation in on-call duties was particularly noteworthy, as it was associated with lower adherence to the Mediterranean dietary pattern and higher adherence to the Western dietary pattern. These findings support the importance of developing health-promotion interventions and improving the food environment within healthcare settings, with particular emphasis on working conditions and on-call duties. Keywords: physicians, dietary habits, Mediterranean diet, Western diet, medical specialty, on-call duties, dietary patterns."],"dc:identifier":["uoadl:5452810","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452810"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση της ιατρικής ειδικότητας με την ποιότητα των διατροφικών συνηθειών σε ιατρούς / Association between medical specialty and quality of dietary habits among physicians"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z"}