{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452985"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5452985","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Πόλεμος, Κύρος ή Τελετουργία; Η Χρήση του Άρματος στην Αίγυπτο, την Ανατολία και το Αιγαίο της Ύστερης Εποχής του Χαλκού\"","abstract":"Το άρμα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες στον χώρο του πολέμου στην Εγγύς Ανατολή της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Άλλαξε ριζικά τον τρόπο που διεξάγονταν οι μάχες στην Ανατολική Μεσόγειο και οδήγησε σε τεχνολογικές καινοτομίες και άλλων τμημάτων του οπλισμού ενός στρατιώτη, όπως το τόξο, το ξίφος και η πανοπλία. Λόγω αυτών των δεδομένων, το άρμα έχει υπάρξει συχνά το επίκεντρο αρκετών ερευνών. Ωστόσο, συνήθως η έμφαση δίνεται μόνο στη χρήση του στο πεδίο της μάχης και συχνά παραλείπεται ο ρόλος του στις απλές μετακινήσεις, τις διάφορες θρησκευτικές πομπές και τη βασιλική προπαγάνδα. Η παρούσα διπλωματική εργασία, που αφορά την Αίγυπτο, την Ανατολία και το Αιγαίο, έχει ως στόχο την έρευνα και την ανάδειξη της αξιοποίησης του άρματος τόσο σε δραστηριότητες που σκοπό έχουν την προβολή κύρους από τις ανώτερες κοινωνικές ομάδες, όσο και σε τελετουργικά δρώμενα. Παράλληλα, θα επανεξετασθούν τα δεδομένα που διαθέτουμε για την πολεμική χρήση του άρματος ώστε να διαπιστωθεί το αν παρουσιάζονται διαφορές μεταξύ των τριών περιοχών και πού οφείλονται. Οι γραπτές πηγές και η εικονογραφία των τριών αυτών περιοχών προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την κατασκευή των αρμάτων, τους επιβαίνοντες και τη θέση τους στην κοινωνία, τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, το κυνήγι, τον αθλητισμό ή άλλες δραστηριότητες, τον ρόλο που είχε το άρμα στον θρησκευτικό κόσμο και την εκπαίδευση των αλόγων. Όλα αυτά τα δεδομένα οδηγούν σε συμπεράσματα σχετικά με τις ποικίλες χρήσεις του άρματος. Παράλληλα, η σύγκριση μεταξύ των περιόδων εξουσίας συγκεκριμένων βασιλιάδων, καθώς και μεταξύ των τριών περιοχών εν γένει, συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των επιλογών κάθε ηγεμόνα και κάθε περιοχής γενικά. Οι επιλογές αυτές βασίζονται είτε σε γεωμορφολογικά ζητήματα είτε σε συγκεκριμένες προσωπικές επιδιώξεις. Με τον όρο επιδιώξεις, εννοούνται τόσο η προπαγάνδα, στην οποία καταφεύγουν συχνά οι ευγενείς για να ισχυροποιήσουν την εξουσία τους, όσο και η κοινωνική νοηματοδότηση ορισμένων αντικειμένων, τα οποία εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα και την αυτοπροβολή των ιθυνόντων. Όσον αφορά τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, φαίνεται πως οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν αυτά τα οχήματα για να μεταφέρονται στο πεδίο της μάχης, σε αντίθεση με τους Αιγυπτίους και τους Χετταίους που μάχονταν μέσα από αυτά σε αρματομαχίες. Διαφορές παρατηρούνται και στον ρόλο που έχουν τα άρματα στην προβολή του κύρους, αφού στην Αίγυπτο και το Αιγαίο οι πομπές, το κυνήγι και τα αθλήματα αποτελούν αφορμές για τους ηγεμόνες και τους ευγενείς να προβάλλουν τη θέση τους και τις ικανότητές τους. Αντιθέτως, οι Χετταίοι βασιλιάδες δεν φαίνεται να επιλέγουν να προβληθούν με αυτόν τον τρόπο. Τα άρματα χρησιμοποιούνταν σε τελετουργικά δρώμενα και συνδέονταν με τη θρησκεία και στις τρεις περιοχές, με ορισμένες βέβαια διαφοροποιήσεις. Συνεπώς, το άρμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα αμιγώς πολεμικό εργαλείο, ούτε να γενικεύονται οι χρήσεις του σε όλη την Εγγύς Ανατολή, αφού κάθε περιοχή παρουσιάζει ιδιαιτερότητες.","abstract_html":"Το άρμα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες στον χώρο του πολέμου στην Εγγύς Ανατολή της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Άλλαξε ριζικά τον τρόπο που διεξάγονταν οι μάχες στην Ανατολική Μεσόγειο και οδήγησε σε τεχνολογικές καινοτομίες και άλλων τμημάτων του οπλισμού ενός στρατιώτη, όπως το τόξο, το ξίφος και η πανοπλία. Λόγω αυτών των δεδομένων, το άρμα έχει υπάρξει συχνά το επίκεντρο αρκετών ερευνών. Ωστόσο, συνήθως η έμφαση δίνεται μόνο στη χρήση του στο πεδίο της μάχης και συχνά παραλείπεται ο ρόλος του στις απλές μετακινήσεις, τις διάφορες θρησκευτικές πομπές και τη βασιλική προπαγάνδα. Η παρούσα διπλωματική εργασία, που αφορά την Αίγυπτο, την Ανατολία και το Αιγαίο, έχει ως στόχο την έρευνα και την ανάδειξη της αξιοποίησης του άρματος τόσο σε δραστηριότητες που σκοπό έχουν την προβολή κύρους από τις ανώτερες κοινωνικές ομάδες, όσο και σε τελετουργικά δρώμενα. Παράλληλα, θα επανεξετασθούν τα δεδομένα που διαθέτουμε για την πολεμική χρήση του άρματος ώστε να διαπιστωθεί το αν παρουσιάζονται διαφορές μεταξύ των τριών περιοχών και πού οφείλονται. Οι γραπτές πηγές και η εικονογραφία των τριών αυτών περιοχών προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την κατασκευή των αρμάτων, τους επιβαίνοντες και τη θέση τους στην κοινωνία, τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, το κυνήγι, τον αθλητισμό ή άλλες δραστηριότητες, τον ρόλο που είχε το άρμα στον θρησκευτικό κόσμο και την εκπαίδευση των αλόγων. Όλα αυτά τα δεδομένα οδηγούν σε συμπεράσματα σχετικά με τις ποικίλες χρήσεις του άρματος. Παράλληλα, η σύγκριση μεταξύ των περιόδων εξουσίας συγκεκριμένων βασιλιάδων, καθώς και μεταξύ των τριών περιοχών εν γένει, συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των επιλογών κάθε ηγεμόνα και κάθε περιοχής γενικά. Οι επιλογές αυτές βασίζονται είτε σε γεωμορφολογικά ζητήματα είτε σε συγκεκριμένες προσωπικές επιδιώξεις. Με τον όρο επιδιώξεις, εννοούνται τόσο η προπαγάνδα, στην οποία καταφεύγουν συχνά οι ευγενείς για να ισχυροποιήσουν την εξουσία τους, όσο και η κοινωνική νοηματοδότηση ορισμένων αντικειμένων, τα οποία εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα και την αυτοπροβολή των ιθυνόντων. Όσον αφορά τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, φαίνεται πως οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν αυτά τα οχήματα για να μεταφέρονται στο πεδίο της μάχης, σε αντίθεση με τους Αιγυπτίους και τους Χετταίους που μάχονταν μέσα από αυτά σε αρματομαχίες. Διαφορές παρατηρούνται και στον ρόλο που έχουν τα άρματα στην προβολή του κύρους, αφού στην Αίγυπτο και το Αιγαίο οι πομπές, το κυνήγι και τα αθλήματα αποτελούν αφορμές για τους ηγεμόνες και τους ευγενείς να προβάλλουν τη θέση τους και τις ικανότητές τους. Αντιθέτως, οι Χετταίοι βασιλιάδες δεν φαίνεται να επιλέγουν να προβληθούν με αυτόν τον τρόπο. Τα άρματα χρησιμοποιούνταν σε τελετουργικά δρώμενα και συνδέονταν με τη θρησκεία και στις τρεις περιοχές, με ορισμένες βέβαια διαφοροποιήσεις. Συνεπώς, το άρμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα αμιγώς πολεμικό εργαλείο, ούτε να γενικεύονται οι χρήσεις του σε όλη την Εγγύς Ανατολή, αφού κάθε περιοχή παρουσιάζει ιδιαιτερότητες.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταμάτη Μαρία","Stamati Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452985"],"render_values":[{"text":"uoadl:5452985","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452985","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452985","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5452985","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταμάτη Μαρία","Stamati Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5452985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452985"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το άρμα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες στον χώρο του πολέμου στην Εγγύς Ανατολή της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Άλλαξε ριζικά τον τρόπο που διεξάγονταν οι μάχες στην Ανατολική Μεσόγειο και οδήγησε σε τεχνολογικές καινοτομίες και άλλων τμημάτων του οπλισμού ενός στρατιώτη, όπως το τόξο, το ξίφος και η πανοπλία. Λόγω αυτών των δεδομένων, το άρμα έχει υπάρξει συχνά το επίκεντρο αρκετών ερευνών. Ωστόσο, συνήθως η έμφαση δίνεται μόνο στη χρήση του στο πεδίο της μάχης και συχνά παραλείπεται ο ρόλος του στις απλές μετακινήσεις, τις διάφορες θρησκευτικές πομπές και τη βασιλική προπαγάνδα. Η παρούσα διπλωματική εργασία, που αφορά την Αίγυπτο, την Ανατολία και το Αιγαίο, έχει ως στόχο την έρευνα και την ανάδειξη της αξιοποίησης του άρματος τόσο σε δραστηριότητες που σκοπό έχουν την προβολή κύρους από τις ανώτερες κοινωνικές ομάδες, όσο και σε τελετουργικά δρώμενα. Παράλληλα, θα επανεξετασθούν τα δεδομένα που διαθέτουμε για την πολεμική χρήση του άρματος ώστε να διαπιστωθεί το αν παρουσιάζονται διαφορές μεταξύ των τριών περιοχών και πού οφείλονται. Οι γραπτές πηγές και η εικονογραφία των τριών αυτών περιοχών προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την κατασκευή των αρμάτων, τους επιβαίνοντες και τη θέση τους στην κοινωνία, τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, το κυνήγι, τον αθλητισμό ή άλλες δραστηριότητες, τον ρόλο που είχε το άρμα στον θρησκευτικό κόσμο και την εκπαίδευση των αλόγων. Όλα αυτά τα δεδομένα οδηγούν σε συμπεράσματα σχετικά με τις ποικίλες χρήσεις του άρματος. Παράλληλα, η σύγκριση μεταξύ των περιόδων εξουσίας συγκεκριμένων βασιλιάδων, καθώς και μεταξύ των τριών περιοχών εν γένει, συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των επιλογών κάθε ηγεμόνα και κάθε περιοχής γενικά. Οι επιλογές αυτές βασίζονται είτε σε γεωμορφολογικά ζητήματα είτε σε συγκεκριμένες προσωπικές επιδιώξεις. Με τον όρο επιδιώξεις, εννοούνται τόσο η προπαγάνδα, στην οποία καταφεύγουν συχνά οι ευγενείς για να ισχυροποιήσουν την εξουσία τους, όσο και η κοινωνική νοηματοδότηση ορισμένων αντικειμένων, τα οποία εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα και την αυτοπροβολή των ιθυνόντων. Όσον αφορά τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, φαίνεται πως οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν αυτά τα οχήματα για να μεταφέρονται στο πεδίο της μάχης, σε αντίθεση με τους Αιγυπτίους και τους Χετταίους που μάχονταν μέσα από αυτά σε αρματομαχίες. Διαφορές παρατηρούνται και στον ρόλο που έχουν τα άρματα στην προβολή του κύρους, αφού στην Αίγυπτο και το Αιγαίο οι πομπές, το κυνήγι και τα αθλήματα αποτελούν αφορμές για τους ηγεμόνες και τους ευγενείς να προβάλλουν τη θέση τους και τις ικανότητές τους. Αντιθέτως, οι Χετταίοι βασιλιάδες δεν φαίνεται να επιλέγουν να προβληθούν με αυτόν τον τρόπο. Τα άρματα χρησιμοποιούνταν σε τελετουργικά δρώμενα και συνδέονταν με τη θρησκεία και στις τρεις περιοχές, με ορισμένες βέβαια διαφοροποιήσεις. Συνεπώς, το άρμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα αμιγώς πολεμικό εργαλείο, ούτε να γενικεύονται οι χρήσεις του σε όλη την Εγγύς Ανατολή, αφού κάθε περιοχή παρουσιάζει ιδιαιτερότητες.","The chariot constitutes one of the greatest innovations in the field of warfare in the Near East during the Late Bronze Age. It radically changed the way battles were conducted in the Eastern Mediterranean and led to technological innovations in other components of a soldier’s equipment, such as the bow, the sword, and the armour. Due to these factors, the chariot has often been the focus of numerous studies. However, emphasis is usually placed solely on its use on the battlefield, while its role in ordinary transportation, various religious processions and royal propaganda is often overlooked. The present master’s thesis, which concerns Egypt, Anatolia and the Aegean, aims to investigate and highlight the use of the chariot, both in activities intended to display prestige by the upper social groups and in ritual practices. At the same time, the available evidence concerning the military use of the chariot will be reassessed, in order to determine whether differences are evident among the three regions and what the reason for their existence is. The written sources and iconography of these three regions provide valuable information on the construction of chariots, their occupants and their position in society, the use of chariots in warfare, hunting, sport or other activities, the role of the chariot in the religious sphere, and the training of horses. All these data lead to conclusions regarding the various uses of the chariot. At the same time, comparisons between the reigns of specific kings, as well as between the three regions as a whole, contribute to a better understanding of the choices made by each ruler and by each region in general. These choices are based either on geomorphological factors or on specific personal objectives. By “objectives” are meant both the propaganda to which nobles frequently resort, in order to strengthen their power, as well as the social significance attributed to certain objects that served the interests and self-representation of those in positions of authority. Regarding the use of chariots in warfare, it appears that the Mycenaeans used these vehicles for transportation to the battlefield, in contrast to the Egyptians and Hittites, who fought from them in chariot battles. Differences can also be observed in the role of chariots in the display of prestige, as in Egypt and the Aegean processions, hunting, and sports provided rulers and nobles with opportunities to display their status and abilities. By contrast, Hittite kings do not appear to have chosen to present themselves in this manner. Chariots were used in ritual practices and were associated with religion in all three regions, although certain differences can be observed. Consequently, the chariot should not be regarded as an exclusively military tool, nor should its uses be generalized across the Near East, since each region presents its own particularities."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Πόλεμος, Κύρος ή Τελετουργία; Η Χρήση του Άρματος στην Αίγυπτο, την Ανατολία και το Αιγαίο της Ύστερης Εποχής του Χαλκού\""]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταμάτη Μαρία","Stamati Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Το άρμα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες καινοτομίες στον χώρο του πολέμου στην Εγγύς Ανατολή της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Άλλαξε ριζικά τον τρόπο που διεξάγονταν οι μάχες στην Ανατολική Μεσόγειο και οδήγησε σε τεχνολογικές καινοτομίες και άλλων τμημάτων του οπλισμού ενός στρατιώτη, όπως το τόξο, το ξίφος και η πανοπλία. Λόγω αυτών των δεδομένων, το άρμα έχει υπάρξει συχνά το επίκεντρο αρκετών ερευνών. Ωστόσο, συνήθως η έμφαση δίνεται μόνο στη χρήση του στο πεδίο της μάχης και συχνά παραλείπεται ο ρόλος του στις απλές μετακινήσεις, τις διάφορες θρησκευτικές πομπές και τη βασιλική προπαγάνδα. Η παρούσα διπλωματική εργασία, που αφορά την Αίγυπτο, την Ανατολία και το Αιγαίο, έχει ως στόχο την έρευνα και την ανάδειξη της αξιοποίησης του άρματος τόσο σε δραστηριότητες που σκοπό έχουν την προβολή κύρους από τις ανώτερες κοινωνικές ομάδες, όσο και σε τελετουργικά δρώμενα. Παράλληλα, θα επανεξετασθούν τα δεδομένα που διαθέτουμε για την πολεμική χρήση του άρματος ώστε να διαπιστωθεί το αν παρουσιάζονται διαφορές μεταξύ των τριών περιοχών και πού οφείλονται. Οι γραπτές πηγές και η εικονογραφία των τριών αυτών περιοχών προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την κατασκευή των αρμάτων, τους επιβαίνοντες και τη θέση τους στην κοινωνία, τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, το κυνήγι, τον αθλητισμό ή άλλες δραστηριότητες, τον ρόλο που είχε το άρμα στον θρησκευτικό κόσμο και την εκπαίδευση των αλόγων. Όλα αυτά τα δεδομένα οδηγούν σε συμπεράσματα σχετικά με τις ποικίλες χρήσεις του άρματος. Παράλληλα, η σύγκριση μεταξύ των περιόδων εξουσίας συγκεκριμένων βασιλιάδων, καθώς και μεταξύ των τριών περιοχών εν γένει, συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των επιλογών κάθε ηγεμόνα και κάθε περιοχής γενικά. Οι επιλογές αυτές βασίζονται είτε σε γεωμορφολογικά ζητήματα είτε σε συγκεκριμένες προσωπικές επιδιώξεις. Με τον όρο επιδιώξεις, εννοούνται τόσο η προπαγάνδα, στην οποία καταφεύγουν συχνά οι ευγενείς για να ισχυροποιήσουν την εξουσία τους, όσο και η κοινωνική νοηματοδότηση ορισμένων αντικειμένων, τα οποία εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα και την αυτοπροβολή των ιθυνόντων. Όσον αφορά τη χρήση των αρμάτων στον πόλεμο, φαίνεται πως οι Μυκηναίοι χρησιμοποιούσαν αυτά τα οχήματα για να μεταφέρονται στο πεδίο της μάχης, σε αντίθεση με τους Αιγυπτίους και τους Χετταίους που μάχονταν μέσα από αυτά σε αρματομαχίες. Διαφορές παρατηρούνται και στον ρόλο που έχουν τα άρματα στην προβολή του κύρους, αφού στην Αίγυπτο και το Αιγαίο οι πομπές, το κυνήγι και τα αθλήματα αποτελούν αφορμές για τους ηγεμόνες και τους ευγενείς να προβάλλουν τη θέση τους και τις ικανότητές τους. Αντιθέτως, οι Χετταίοι βασιλιάδες δεν φαίνεται να επιλέγουν να προβληθούν με αυτόν τον τρόπο. Τα άρματα χρησιμοποιούνταν σε τελετουργικά δρώμενα και συνδέονταν με τη θρησκεία και στις τρεις περιοχές, με ορισμένες βέβαια διαφοροποιήσεις. Συνεπώς, το άρμα δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα αμιγώς πολεμικό εργαλείο, ούτε να γενικεύονται οι χρήσεις του σε όλη την Εγγύς Ανατολή, αφού κάθε περιοχή παρουσιάζει ιδιαιτερότητες.","The chariot constitutes one of the greatest innovations in the field of warfare in the Near East during the Late Bronze Age. It radically changed the way battles were conducted in the Eastern Mediterranean and led to technological innovations in other components of a soldier’s equipment, such as the bow, the sword, and the armour. Due to these factors, the chariot has often been the focus of numerous studies. However, emphasis is usually placed solely on its use on the battlefield, while its role in ordinary transportation, various religious processions and royal propaganda is often overlooked. The present master’s thesis, which concerns Egypt, Anatolia and the Aegean, aims to investigate and highlight the use of the chariot, both in activities intended to display prestige by the upper social groups and in ritual practices. At the same time, the available evidence concerning the military use of the chariot will be reassessed, in order to determine whether differences are evident among the three regions and what the reason for their existence is. The written sources and iconography of these three regions provide valuable information on the construction of chariots, their occupants and their position in society, the use of chariots in warfare, hunting, sport or other activities, the role of the chariot in the religious sphere, and the training of horses. All these data lead to conclusions regarding the various uses of the chariot. At the same time, comparisons between the reigns of specific kings, as well as between the three regions as a whole, contribute to a better understanding of the choices made by each ruler and by each region in general. These choices are based either on geomorphological factors or on specific personal objectives. By “objectives” are meant both the propaganda to which nobles frequently resort, in order to strengthen their power, as well as the social significance attributed to certain objects that served the interests and self-representation of those in positions of authority. Regarding the use of chariots in warfare, it appears that the Mycenaeans used these vehicles for transportation to the battlefield, in contrast to the Egyptians and Hittites, who fought from them in chariot battles. Differences can also be observed in the role of chariots in the display of prestige, as in Egypt and the Aegean processions, hunting, and sports provided rulers and nobles with opportunities to display their status and abilities. By contrast, Hittite kings do not appear to have chosen to present themselves in this manner. Chariots were used in ritual practices and were associated with religion in all three regions, although certain differences can be observed. Consequently, the chariot should not be regarded as an exclusively military tool, nor should its uses be generalized across the Near East, since each region presents its own particularities."],"dc:identifier":["uoadl:5452985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5452985"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["\"Πόλεμος, Κύρος ή Τελετουργία; Η Χρήση του Άρματος στην Αίγυπτο, την Ανατολία και το Αιγαίο της Ύστερης Εποχής του Χαλκού\""],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z"}