{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453056"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453056","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση GnRH αγωνιστών σε συνδυασμό με hCG σε κύκλους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με ανταγωνιστή","abstract":"Η τελική ωρίμανση των ωαρίων αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα στους κύκλους τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), καθώς επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα των ανακτηθέντων ωαρίων και, τελικά, τα ποσοστά επιτυχίας της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια των κύκλων διέγερσης με ανταγωνιστές της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), η χορήγηση ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) ως μέσου πρόκλησης (trigger) της ωορρηξίας έχει αναγνωριστεί ως η κλασική επιλογή λόγω της φυσιολογικής της ομοιότητας με την αιχμή της LH. Ωστόσο, ο παρατεταμένος βιολογικός χρόνος ημίσειας ζωής της hCG έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών (OHSS), ιδιαίτερα σε ασθενείς με υψηλή ωοθηκική ανταπόκριση (Youssef et al., 2010; Orvieto, 2015). Η ανάπτυξη του GnRH αγωνιστή ως εναλλακτικής λύσης για την πρόκληση της τελικής ωρίμανσης των ωαρίων σε κύκλους με ανταγωνιστή άνοιξε το δρόμο για την επαγωγή μιας ενδογενούς, βραχύβιας αιχμής LH και FSH (περισσότερο εναρμονισμένης με τη φυσιολογική διαδικασία ωοθυλακιορρηξίας), οδηγώντας σε χαμηλότερα ποσοστά OHSS (Humaidan et al., 2005; Dosouto et al., 2017). Ωστόσο, στους κύκλους εμβρυομεταφοράς νωπών εμβρύων (Fresh ET), η υποστήριξη της ωχρινικής φάσης και η εμβρυομεταφορά σε προγραμματισμένο κύκλο με ορμονική προετοιμασία του ενδομητρίου (Artificial Embryo Transfer - AET) με τη χρήση αποκλειστικά GnRH αγωνιστή έχουν συσχετιστεί με ανεπαρκή λειτουργία της ωχρινικής φάσης και χαμηλότερα ποσοστά εμφύτευσης και εγκυμοσύνης (Youssef et al., 2014; Haahr et al., 2017). Σε αυτό το πλαίσιο, η ταυτόχρονη χρήση ενός GnRH αγωνιστή μαζί με μια χαμηλή δόση hCG (γνωστή ως συνδυαστική ή διπλή πρόκληση - dual trigger) έχει προταθεί σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και από τις δύο μεθόδους. Ο στόχος μιας τέτοιας στρατηγικής είναι τόσο η μεγιστοποίηση της ωρίμανσης των ωαρίων όσο και η βέλτιστη υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, μειώνοντας παράλληλα τον κίνδυνο επιπλοκών (Kasum et al., 2016, Lin et al., 2013). Η παρούσα ανασκόπηση αποτελεί μια περιγραφή της πρόσφατης βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με hCG, σε κύκλους ART με GnRH ανταγωνιστή. Σκοπεύει να αξιολογήσει τους βιολογικούς μηχανισμούς, τα κλινικά αποτελέσματα και την εξατομικευμένη εφαρμογή αυτής της προσέγγισης σε διαφορετικές ομάδες ασθενών, εστιάζοντας ειδικά στη εφαρμογή της στην καθημερινή κλινική πράξη (Hu et al., 2021; Singh et al., 2023).","abstract_html":"Η τελική ωρίμανση των ωαρίων αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα στους κύκλους τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), καθώς επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα των ανακτηθέντων ωαρίων και, τελικά, τα ποσοστά επιτυχίας της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια των κύκλων διέγερσης με ανταγωνιστές της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), η χορήγηση ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) ως μέσου πρόκλησης (trigger) της ωορρηξίας έχει αναγνωριστεί ως η κλασική επιλογή λόγω της φυσιολογικής της ομοιότητας με την αιχμή της LH. Ωστόσο, ο παρατεταμένος βιολογικός χρόνος ημίσειας ζωής της hCG έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών (OHSS), ιδιαίτερα σε ασθενείς με υψηλή ωοθηκική ανταπόκριση (Youssef et al., 2010; Orvieto, 2015). Η ανάπτυξη του GnRH αγωνιστή ως εναλλακτικής λύσης για την πρόκληση της τελικής ωρίμανσης των ωαρίων σε κύκλους με ανταγωνιστή άνοιξε το δρόμο για την επαγωγή μιας ενδογενούς, βραχύβιας αιχμής LH και FSH (περισσότερο εναρμονισμένης με τη φυσιολογική διαδικασία ωοθυλακιορρηξίας), οδηγώντας σε χαμηλότερα ποσοστά OHSS (Humaidan et al., 2005; Dosouto et al., 2017). Ωστόσο, στους κύκλους εμβρυομεταφοράς νωπών εμβρύων (Fresh ET), η υποστήριξη της ωχρινικής φάσης και η εμβρυομεταφορά σε προγραμματισμένο κύκλο με ορμονική προετοιμασία του ενδομητρίου (Artificial Embryo Transfer - AET) με τη χρήση αποκλειστικά GnRH αγωνιστή έχουν συσχετιστεί με ανεπαρκή λειτουργία της ωχρινικής φάσης και χαμηλότερα ποσοστά εμφύτευσης και εγκυμοσύνης (Youssef et al., 2014; Haahr et al., 2017). Σε αυτό το πλαίσιο, η ταυτόχρονη χρήση ενός GnRH αγωνιστή μαζί με μια χαμηλή δόση hCG (γνωστή ως συνδυαστική ή διπλή πρόκληση - dual trigger) έχει προταθεί σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και από τις δύο μεθόδους. Ο στόχος μιας τέτοιας στρατηγικής είναι τόσο η μεγιστοποίηση της ωρίμανσης των ωαρίων όσο και η βέλτιστη υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, μειώνοντας παράλληλα τον κίνδυνο επιπλοκών (Kasum et al., 2016, Lin et al., 2013). Η παρούσα ανασκόπηση αποτελεί μια περιγραφή της πρόσφατης βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με hCG, σε κύκλους ART με GnRH ανταγωνιστή. Σκοπεύει να αξιολογήσει τους βιολογικούς μηχανισμούς, τα κλινικά αποτελέσματα και την εξατομικευμένη εφαρμογή αυτής της προσέγγισης σε διαφορετικές ομάδες ασθενών, εστιάζοντας ειδικά στη εφαρμογή της στην καθημερινή κλινική πράξη (Hu et al., 2021; Singh et al., 2023).","abstract_has_math":false,"creators":["Γαβράς Ιωάννης","Gavras Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453056"],"render_values":[{"text":"uoadl:5453056","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453056","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453056","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5453056","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γαβράς Ιωάννης","Gavras Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453056"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η τελική ωρίμανση των ωαρίων αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα στους κύκλους τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), καθώς επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα των ανακτηθέντων ωαρίων και, τελικά, τα ποσοστά επιτυχίας της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια των κύκλων διέγερσης με ανταγωνιστές της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), η χορήγηση ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) ως μέσου πρόκλησης (trigger) της ωορρηξίας έχει αναγνωριστεί ως η κλασική επιλογή λόγω της φυσιολογικής της ομοιότητας με την αιχμή της LH. Ωστόσο, ο παρατεταμένος βιολογικός χρόνος ημίσειας ζωής της hCG έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών (OHSS), ιδιαίτερα σε ασθενείς με υψηλή ωοθηκική ανταπόκριση (Youssef et al., 2010; Orvieto, 2015). Η ανάπτυξη του GnRH αγωνιστή ως εναλλακτικής λύσης για την πρόκληση της τελικής ωρίμανσης των ωαρίων σε κύκλους με ανταγωνιστή άνοιξε το δρόμο για την επαγωγή μιας ενδογενούς, βραχύβιας αιχμής LH και FSH (περισσότερο εναρμονισμένης με τη φυσιολογική διαδικασία ωοθυλακιορρηξίας), οδηγώντας σε χαμηλότερα ποσοστά OHSS (Humaidan et al., 2005; Dosouto et al., 2017). Ωστόσο, στους κύκλους εμβρυομεταφοράς νωπών εμβρύων (Fresh ET), η υποστήριξη της ωχρινικής φάσης και η εμβρυομεταφορά σε προγραμματισμένο κύκλο με ορμονική προετοιμασία του ενδομητρίου (Artificial Embryo Transfer - AET) με τη χρήση αποκλειστικά GnRH αγωνιστή έχουν συσχετιστεί με ανεπαρκή λειτουργία της ωχρινικής φάσης και χαμηλότερα ποσοστά εμφύτευσης και εγκυμοσύνης (Youssef et al., 2014; Haahr et al., 2017). Σε αυτό το πλαίσιο, η ταυτόχρονη χρήση ενός GnRH αγωνιστή μαζί με μια χαμηλή δόση hCG (γνωστή ως συνδυαστική ή διπλή πρόκληση - dual trigger) έχει προταθεί σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και από τις δύο μεθόδους. Ο στόχος μιας τέτοιας στρατηγικής είναι τόσο η μεγιστοποίηση της ωρίμανσης των ωαρίων όσο και η βέλτιστη υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, μειώνοντας παράλληλα τον κίνδυνο επιπλοκών (Kasum et al., 2016, Lin et al., 2013). Η παρούσα ανασκόπηση αποτελεί μια περιγραφή της πρόσφατης βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με hCG, σε κύκλους ART με GnRH ανταγωνιστή. Σκοπεύει να αξιολογήσει τους βιολογικούς μηχανισμούς, τα κλινικά αποτελέσματα και την εξατομικευμένη εφαρμογή αυτής της προσέγγισης σε διαφορετικές ομάδες ασθενών, εστιάζοντας ειδικά στη εφαρμογή της στην καθημερινή κλινική πράξη (Hu et al., 2021; Singh et al., 2023).","Final oocyte maturation is a critical step in assisted reproductive technology (ART) cycles as it markedly influences the quality of retrieved oocytes and ultimately pregnancy success rates. During stimulation treatments with gonadotropin releasing hormone (GnRH) antagonists, administration of human chorionic gonadotropin (hCG) as trigger of ovulation has been identified as the classical choice due to its similarity to LH surge physiologically. Nevertheless, the extended biological half-life of hCG has been linked to an elevated risk for ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS), especially in patients with a high ovarian response (Youssef et al., 2010; Orvieto, 2015). The development of GnRH agonist as an alternative for triggering final oocyte maturation in antagonist cycles paved the way for the induction of an endogenous, short-lived peak in LH and FSH (more in line with a physiological ovulatory process), leading to lower OHSS rates (Humaidan et al., 2005; Dosouto et al., 2017). However, in fresh embryo transfer cycles, luteal phase support and AET with the GnRH agonist alone have been associated with inadequate luteal phase function and lower implantation and pregnancy rates (Youssef et al., 2014; Haahr et al., 2017). In this context, the concomitant use of a GnRH agonist along with a low dose of hCG (known as combined or dual trigger) has been suggested in an attempt to obtain the best of two worlds. The aim of such a strategy is to both maximize maturation of oocytes and maximize luteal phase support but while decreasing the risk for complications (Kasum et al., 2016, Lin et al., 2013). The current review is a narrative of the recent literature related to use of GnRH agonist in combination with hCG in antagonist-based ART cycles. It aims to critically assess biological mechanisms, clinical results and personalized applicability of this approach in different patient cohorts, focusing specifically on the translation into day by day clinical practice (Hu et al., 2021; Singh et al., 2023)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση GnRH αγωνιστών σε συνδυασμό με hCG σε κύκλους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με ανταγωνιστή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γαβράς Ιωάννης","Gavras Ioannis"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η τελική ωρίμανση των ωαρίων αποτελεί ένα κρίσιμο βήμα στους κύκλους τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), καθώς επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα των ανακτηθέντων ωαρίων και, τελικά, τα ποσοστά επιτυχίας της εγκυμοσύνης. Κατά τη διάρκεια των κύκλων διέγερσης με ανταγωνιστές της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH), η χορήγηση ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG) ως μέσου πρόκλησης (trigger) της ωορρηξίας έχει αναγνωριστεί ως η κλασική επιλογή λόγω της φυσιολογικής της ομοιότητας με την αιχμή της LH. Ωστόσο, ο παρατεταμένος βιολογικός χρόνος ημίσειας ζωής της hCG έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών (OHSS), ιδιαίτερα σε ασθενείς με υψηλή ωοθηκική ανταπόκριση (Youssef et al., 2010; Orvieto, 2015). Η ανάπτυξη του GnRH αγωνιστή ως εναλλακτικής λύσης για την πρόκληση της τελικής ωρίμανσης των ωαρίων σε κύκλους με ανταγωνιστή άνοιξε το δρόμο για την επαγωγή μιας ενδογενούς, βραχύβιας αιχμής LH και FSH (περισσότερο εναρμονισμένης με τη φυσιολογική διαδικασία ωοθυλακιορρηξίας), οδηγώντας σε χαμηλότερα ποσοστά OHSS (Humaidan et al., 2005; Dosouto et al., 2017). Ωστόσο, στους κύκλους εμβρυομεταφοράς νωπών εμβρύων (Fresh ET), η υποστήριξη της ωχρινικής φάσης και η εμβρυομεταφορά σε προγραμματισμένο κύκλο με ορμονική προετοιμασία του ενδομητρίου (Artificial Embryo Transfer - AET) με τη χρήση αποκλειστικά GnRH αγωνιστή έχουν συσχετιστεί με ανεπαρκή λειτουργία της ωχρινικής φάσης και χαμηλότερα ποσοστά εμφύτευσης και εγκυμοσύνης (Youssef et al., 2014; Haahr et al., 2017). Σε αυτό το πλαίσιο, η ταυτόχρονη χρήση ενός GnRH αγωνιστή μαζί με μια χαμηλή δόση hCG (γνωστή ως συνδυαστική ή διπλή πρόκληση - dual trigger) έχει προταθεί σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και από τις δύο μεθόδους. Ο στόχος μιας τέτοιας στρατηγικής είναι τόσο η μεγιστοποίηση της ωρίμανσης των ωαρίων όσο και η βέλτιστη υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, μειώνοντας παράλληλα τον κίνδυνο επιπλοκών (Kasum et al., 2016, Lin et al., 2013). Η παρούσα ανασκόπηση αποτελεί μια περιγραφή της πρόσφατης βιβλιογραφίας σχετικά με τη χρήση GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με hCG, σε κύκλους ART με GnRH ανταγωνιστή. Σκοπεύει να αξιολογήσει τους βιολογικούς μηχανισμούς, τα κλινικά αποτελέσματα και την εξατομικευμένη εφαρμογή αυτής της προσέγγισης σε διαφορετικές ομάδες ασθενών, εστιάζοντας ειδικά στη εφαρμογή της στην καθημερινή κλινική πράξη (Hu et al., 2021; Singh et al., 2023).","Final oocyte maturation is a critical step in assisted reproductive technology (ART) cycles as it markedly influences the quality of retrieved oocytes and ultimately pregnancy success rates. During stimulation treatments with gonadotropin releasing hormone (GnRH) antagonists, administration of human chorionic gonadotropin (hCG) as trigger of ovulation has been identified as the classical choice due to its similarity to LH surge physiologically. Nevertheless, the extended biological half-life of hCG has been linked to an elevated risk for ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS), especially in patients with a high ovarian response (Youssef et al., 2010; Orvieto, 2015). The development of GnRH agonist as an alternative for triggering final oocyte maturation in antagonist cycles paved the way for the induction of an endogenous, short-lived peak in LH and FSH (more in line with a physiological ovulatory process), leading to lower OHSS rates (Humaidan et al., 2005; Dosouto et al., 2017). However, in fresh embryo transfer cycles, luteal phase support and AET with the GnRH agonist alone have been associated with inadequate luteal phase function and lower implantation and pregnancy rates (Youssef et al., 2014; Haahr et al., 2017). In this context, the concomitant use of a GnRH agonist along with a low dose of hCG (known as combined or dual trigger) has been suggested in an attempt to obtain the best of two worlds. The aim of such a strategy is to both maximize maturation of oocytes and maximize luteal phase support but while decreasing the risk for complications (Kasum et al., 2016, Lin et al., 2013). The current review is a narrative of the recent literature related to use of GnRH agonist in combination with hCG in antagonist-based ART cycles. It aims to critically assess biological mechanisms, clinical results and personalized applicability of this approach in different patient cohorts, focusing specifically on the translation into day by day clinical practice (Hu et al., 2021; Singh et al., 2023)."],"dc:identifier":["uoadl:5453056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453056"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρήση GnRH αγωνιστών σε συνδυασμό με hCG σε κύκλους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με ανταγωνιστή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z"}