{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453063"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453063","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας για κύκλους με χρήση GNRH-a ανταγωνιστή, σε πτωχές και φυσιολογικές απαντήτριες, που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση ICSI. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών. Ανασκόπηση βιβλιογραφίας","abstract":"Σκοπός: Διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης όλων των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών (RCTs) που διερεύνησαν εάν η διπλή πρόκληση ωορρηξίας [ένας συνδυασμός αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) και της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG)] μπορεί να βελτιώσει τον αριθμό των ωαρίων που ανακτώνται και των ποσοστών κλινικής κύησης σε άτομα με πτωχή ή φυσιολογική ανταπόκριση των ωοθηκών, που υποβάλλονται σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης/ενδοκυτταροπλασματικής έγχυσης σπέρματος (IVF/ICSI) χρησιμοποιώντας πρωτόκολλο ανταγωνιστή GnRH. Σχεδιασμός Μελέτης: Οι μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν έχουν δημοσιευτεί έως τον Οκτώβριο του 2022 στο PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science. Αξιολογήθηκε ο κίνδυνος για μεροληψία των μελετών που συμπεριλήφθηκαν. Οι διχοτομικές μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σχετικός κίνδυνος (RR) και οι συνεχείς μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σταθμισμένη διαφορά μέσων τιμών (WMD) με 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI). Τα κύρια αποτελέσματα ήταν ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν, ο αριθμός των ώριμων ωαρίων [μετάφαση II (MII)], το ποσοστό κλινικής κύησης και το ποσοστό συνεχιζόμενης κύησης. Άλλα αποτελέσματα εξωσωματικής γονιμοποίησης θεωρήθηκαν ως δευτερεύοντα αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν επτά μελέτες και 898 ασθενείς ήταν επιλέξιμοι για συμπερίληψη σε αυτή τη μετα-ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν [WMD = 1,38 (95% CI 0,47–2,28), I2 = 66%, p = 0,003, χαμηλή τεκμηρίωση], ο αριθμός των ωοκυττάρων MII [WMD = 0,7 (95% CI 0,35 1,05), I2 = 42%, p < 0,0001, μέτρια τεκμηρίωση], ο αριθμός των εμβρύων [WMD = 0,68 (95% CI 0,07–1,3), I2 = 67%, p = 0,03, χαμηλή τεκμηρίωση] και ο αριθμός των εμβρύων καλής ποιότητας [WMD = 1,14 (95% CI 0,35–1,93), I2 = 0%, p = 0,005, μέτρια τεκμηρίωση] στην ομάδα διπλής πρόκλησης ήταν σημαντικά υψηλότερες από ό,τι στην ομάδα πρόκλησης μόνο με hCG. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης της υποομάδας ανταπόκρισης των ωοθηκών έδειξαν σημαντικές διαφορές σε όλα αυτά τα αποτελέσματα σε άτομα με φυσιολογική ανταπόκριση και καμία διαφορά σε κανένα από τα αποτελέσματα σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, εκτός από τον αριθμό των ωαρίων MII. Σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης μπορεί να βελτιωθούν στην ομάδα διπλής πρόκλησης [RR = 2,2 (95% CI 1,05–4,61), I2 = 28%, p = 0,04, χαμηλή τεκμηρίωση]. Συμπέρασμα: Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας με αγωνιστή GnRH και hCG βελτίωσε την ωριμότητα των ωαρίων και την ταξινόμηση των εμβρύων στις φυσιολογικές αποκρίτριες σε κύκλους ανταγωνιστών GnRH. Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας σε σχέση με την τελική ωρίμανση των ωαρίων μπορεί να βελτιώσει τα κλινικά ποσοστά εγκυμοσύνης σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση των ωοθηκών.","abstract_html":"Σκοπός: Διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης όλων των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών (RCTs) που διερεύνησαν εάν η διπλή πρόκληση ωορρηξίας [ένας συνδυασμός αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) και της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG)] μπορεί να βελτιώσει τον αριθμό των ωαρίων που ανακτώνται και των ποσοστών κλινικής κύησης σε άτομα με πτωχή ή φυσιολογική ανταπόκριση των ωοθηκών, που υποβάλλονται σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης/ενδοκυτταροπλασματικής έγχυσης σπέρματος (IVF/ICSI) χρησιμοποιώντας πρωτόκολλο ανταγωνιστή GnRH. Σχεδιασμός Μελέτης: Οι μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν έχουν δημοσιευτεί έως τον Οκτώβριο του 2022 στο PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science. Αξιολογήθηκε ο κίνδυνος για μεροληψία των μελετών που συμπεριλήφθηκαν. Οι διχοτομικές μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σχετικός κίνδυνος (RR) και οι συνεχείς μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σταθμισμένη διαφορά μέσων τιμών (WMD) με 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI). Τα κύρια αποτελέσματα ήταν ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν, ο αριθμός των ώριμων ωαρίων [μετάφαση II (MII)], το ποσοστό κλινικής κύησης και το ποσοστό συνεχιζόμενης κύησης. Άλλα αποτελέσματα εξωσωματικής γονιμοποίησης θεωρήθηκαν ως δευτερεύοντα αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν επτά μελέτες και 898 ασθενείς ήταν επιλέξιμοι για συμπερίληψη σε αυτή τη μετα-ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν [WMD = 1,38 (95% CI 0,47–2,28), I2 = 66%, p = 0,003, χαμηλή τεκμηρίωση], ο αριθμός των ωοκυττάρων MII [WMD = 0,7 (95% CI 0,35 1,05), I2 = 42%, p &lt; 0,0001, μέτρια τεκμηρίωση], ο αριθμός των εμβρύων [WMD = 0,68 (95% CI 0,07–1,3), I2 = 67%, p = 0,03, χαμηλή τεκμηρίωση] και ο αριθμός των εμβρύων καλής ποιότητας [WMD = 1,14 (95% CI 0,35–1,93), I2 = 0%, p = 0,005, μέτρια τεκμηρίωση] στην ομάδα διπλής πρόκλησης ήταν σημαντικά υψηλότερες από ό,τι στην ομάδα πρόκλησης μόνο με hCG. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης της υποομάδας ανταπόκρισης των ωοθηκών έδειξαν σημαντικές διαφορές σε όλα αυτά τα αποτελέσματα σε άτομα με φυσιολογική ανταπόκριση και καμία διαφορά σε κανένα από τα αποτελέσματα σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, εκτός από τον αριθμό των ωαρίων MII. Σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης μπορεί να βελτιωθούν στην ομάδα διπλής πρόκλησης [RR = 2,2 (95% CI 1,05–4,61), I2 = 28%, p = 0,04, χαμηλή τεκμηρίωση]. Συμπέρασμα: Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας με αγωνιστή GnRH και hCG βελτίωσε την ωριμότητα των ωαρίων και την ταξινόμηση των εμβρύων στις φυσιολογικές αποκρίτριες σε κύκλους ανταγωνιστών GnRH. Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας σε σχέση με την τελική ωρίμανση των ωαρίων μπορεί να βελτιώσει τα κλινικά ποσοστά εγκυμοσύνης σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση των ωοθηκών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολίδου Ευαγγελία","Apostolidou Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453063"],"render_values":[{"text":"uoadl:5453063","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453063","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453063","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5453063","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολίδου Ευαγγελία","Apostolidou Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453063","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453063"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης όλων των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών (RCTs) που διερεύνησαν εάν η διπλή πρόκληση ωορρηξίας [ένας συνδυασμός αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) και της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG)] μπορεί να βελτιώσει τον αριθμό των ωαρίων που ανακτώνται και των ποσοστών κλινικής κύησης σε άτομα με πτωχή ή φυσιολογική ανταπόκριση των ωοθηκών, που υποβάλλονται σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης/ενδοκυτταροπλασματικής έγχυσης σπέρματος (IVF/ICSI) χρησιμοποιώντας πρωτόκολλο ανταγωνιστή GnRH. Σχεδιασμός Μελέτης: Οι μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν έχουν δημοσιευτεί έως τον Οκτώβριο του 2022 στο PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science. Αξιολογήθηκε ο κίνδυνος για μεροληψία των μελετών που συμπεριλήφθηκαν. Οι διχοτομικές μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σχετικός κίνδυνος (RR) και οι συνεχείς μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σταθμισμένη διαφορά μέσων τιμών (WMD) με 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI). Τα κύρια αποτελέσματα ήταν ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν, ο αριθμός των ώριμων ωαρίων [μετάφαση II (MII)], το ποσοστό κλινικής κύησης και το ποσοστό συνεχιζόμενης κύησης. Άλλα αποτελέσματα εξωσωματικής γονιμοποίησης θεωρήθηκαν ως δευτερεύοντα αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν επτά μελέτες και 898 ασθενείς ήταν επιλέξιμοι για συμπερίληψη σε αυτή τη μετα-ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν [WMD = 1,38 (95% CI 0,47–2,28), I2 = 66%, p = 0,003, χαμηλή τεκμηρίωση], ο αριθμός των ωοκυττάρων MII [WMD = 0,7 (95% CI 0,35 1,05), I2 = 42%, p < 0,0001, μέτρια τεκμηρίωση], ο αριθμός των εμβρύων [WMD = 0,68 (95% CI 0,07–1,3), I2 = 67%, p = 0,03, χαμηλή τεκμηρίωση] και ο αριθμός των εμβρύων καλής ποιότητας [WMD = 1,14 (95% CI 0,35–1,93), I2 = 0%, p = 0,005, μέτρια τεκμηρίωση] στην ομάδα διπλής πρόκλησης ήταν σημαντικά υψηλότερες από ό,τι στην ομάδα πρόκλησης μόνο με hCG. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης της υποομάδας ανταπόκρισης των ωοθηκών έδειξαν σημαντικές διαφορές σε όλα αυτά τα αποτελέσματα σε άτομα με φυσιολογική ανταπόκριση και καμία διαφορά σε κανένα από τα αποτελέσματα σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, εκτός από τον αριθμό των ωαρίων MII. Σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης μπορεί να βελτιωθούν στην ομάδα διπλής πρόκλησης [RR = 2,2 (95% CI 1,05–4,61), I2 = 28%, p = 0,04, χαμηλή τεκμηρίωση]. Συμπέρασμα: Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας με αγωνιστή GnRH και hCG βελτίωσε την ωριμότητα των ωαρίων και την ταξινόμηση των εμβρύων στις φυσιολογικές αποκρίτριες σε κύκλους ανταγωνιστών GnRH. Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας σε σχέση με την τελική ωρίμανση των ωαρίων μπορεί να βελτιώσει τα κλινικά ποσοστά εγκυμοσύνης σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση των ωοθηκών.","Objective: To conduct a systematic review and meta-analysis of all randomized controlled trials (RCTs) that investigated whether dual triggering [a combination of gonadotropin-releasing hormone (GnRH) agonist and human chorionic gonadotropin (hCG)] of final oocyte maturation can improve the number of oocytes retrieved and clinical pregnancy rate in low or normal responders undergoing in-vitro fertilization/intracytoplasmic sperm injection (IVF/ICSI) cycles using a GnRH antagonist protocol. Study design: Studies up to October 2022 were identified from PubMed, Scopus, Cochrane Library and Web of Science. The risk of bias of included studies was assessed. Dichotomous outcomes were reported as relative risks (RR), and continuous outcomes were reported as weighted mean differences (WMD) with 95% confidence intervals (CI). The primary outcomes were number of oocytes retrieved, number of mature [metaphase II (MII)] oocytes, clinical pregnancy rate and ongoing pregnancy rate; other IVF outcomes were considered as secondary outcomes. Results: Seven studies were identified, and 898 patients were eligible for inclusion in this meta-analysis. The results showed that the number of oocytes retrieved [WMD = 1.38 (95% CI 0.47–2.28), I2 = 66%, p = 0.003, low evidence], number of MII oocytes [WMD = 0.7 (95% CI 0.35–1.05), I2 = 42%, p < 0.0001, moderate evidence], number of embryos [WMD = 0.68 (95% CI 0.07–1.3), I2 = 67%, p = 0.03, low evidence] and number of good- quality embryos [WMD = 1.14 (95% CI 0.35–1.93), I2 = 0%, p = 0.005, moderate evidence] in the dual trigger group were significantly higher than in the hCG trigger group. The results of the ovarian response subgroup analysis showed significant differences in all of these outcomes in normal responders, and no differences in any of the outcomes in low responders, except for the number of MII oocytes. In low responders, clinical pregnancy rates may be improved in the dual trigger group [RR = 2.2 (95% CI 1.05–4.61), I2 = 28%, p = 0.04, low evidence]. Conclusion: Dual triggering by GnRH agonist and hCG improved oocyte maturity and embryo grading for normal responders in GnRH-antagonist cycles. Dual triggering for final oocyte maturation may improve clinical pregnancy rates in low responders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας για κύκλους με χρήση GNRH-a ανταγωνιστή, σε πτωχές και φυσιολογικές απαντήτριες, που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση ICSI. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών. Ανασκόπηση βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολίδου Ευαγγελία","Apostolidou Evangelia"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Σκοπός: Διεξαγωγή συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης όλων των τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών (RCTs) που διερεύνησαν εάν η διπλή πρόκληση ωορρηξίας [ένας συνδυασμός αγωνιστή της εκλυτικής ορμόνης των γοναδοτροπινών (GnRH) και της ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης (hCG)] μπορεί να βελτιώσει τον αριθμό των ωαρίων που ανακτώνται και των ποσοστών κλινικής κύησης σε άτομα με πτωχή ή φυσιολογική ανταπόκριση των ωοθηκών, που υποβάλλονται σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης/ενδοκυτταροπλασματικής έγχυσης σπέρματος (IVF/ICSI) χρησιμοποιώντας πρωτόκολλο ανταγωνιστή GnRH. Σχεδιασμός Μελέτης: Οι μελέτες που χρησιμοποιήθηκαν έχουν δημοσιευτεί έως τον Οκτώβριο του 2022 στο PubMed, Scopus, Cochrane Library και Web of Science. Αξιολογήθηκε ο κίνδυνος για μεροληψία των μελετών που συμπεριλήφθηκαν. Οι διχοτομικές μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σχετικός κίνδυνος (RR) και οι συνεχείς μεταβλητές αναφέρθηκαν ως σταθμισμένη διαφορά μέσων τιμών (WMD) με 95% διάστημα εμπιστοσύνης (CI). Τα κύρια αποτελέσματα ήταν ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν, ο αριθμός των ώριμων ωαρίων [μετάφαση II (MII)], το ποσοστό κλινικής κύησης και το ποσοστό συνεχιζόμενης κύησης. Άλλα αποτελέσματα εξωσωματικής γονιμοποίησης θεωρήθηκαν ως δευτερεύοντα αποτελέσματα. Αποτελέσματα: Εντοπίστηκαν επτά μελέτες και 898 ασθενείς ήταν επιλέξιμοι για συμπερίληψη σε αυτή τη μετα-ανάλυση. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο αριθμός των ωαρίων που ανακτήθηκαν [WMD = 1,38 (95% CI 0,47–2,28), I2 = 66%, p = 0,003, χαμηλή τεκμηρίωση], ο αριθμός των ωοκυττάρων MII [WMD = 0,7 (95% CI 0,35 1,05), I2 = 42%, p < 0,0001, μέτρια τεκμηρίωση], ο αριθμός των εμβρύων [WMD = 0,68 (95% CI 0,07–1,3), I2 = 67%, p = 0,03, χαμηλή τεκμηρίωση] και ο αριθμός των εμβρύων καλής ποιότητας [WMD = 1,14 (95% CI 0,35–1,93), I2 = 0%, p = 0,005, μέτρια τεκμηρίωση] στην ομάδα διπλής πρόκλησης ήταν σημαντικά υψηλότερες από ό,τι στην ομάδα πρόκλησης μόνο με hCG. Τα αποτελέσματα της ανάλυσης της υποομάδας ανταπόκρισης των ωοθηκών έδειξαν σημαντικές διαφορές σε όλα αυτά τα αποτελέσματα σε άτομα με φυσιολογική ανταπόκριση και καμία διαφορά σε κανένα από τα αποτελέσματα σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, εκτός από τον αριθμό των ωαρίων MII. Σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση, τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης μπορεί να βελτιωθούν στην ομάδα διπλής πρόκλησης [RR = 2,2 (95% CI 1,05–4,61), I2 = 28%, p = 0,04, χαμηλή τεκμηρίωση]. Συμπέρασμα: Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας με αγωνιστή GnRH και hCG βελτίωσε την ωριμότητα των ωαρίων και την ταξινόμηση των εμβρύων στις φυσιολογικές αποκρίτριες σε κύκλους ανταγωνιστών GnRH. Η διπλή πρόκληση ωορρηξίας σε σχέση με την τελική ωρίμανση των ωαρίων μπορεί να βελτιώσει τα κλινικά ποσοστά εγκυμοσύνης σε άτομα με πτωχή ανταπόκριση των ωοθηκών.","Objective: To conduct a systematic review and meta-analysis of all randomized controlled trials (RCTs) that investigated whether dual triggering [a combination of gonadotropin-releasing hormone (GnRH) agonist and human chorionic gonadotropin (hCG)] of final oocyte maturation can improve the number of oocytes retrieved and clinical pregnancy rate in low or normal responders undergoing in-vitro fertilization/intracytoplasmic sperm injection (IVF/ICSI) cycles using a GnRH antagonist protocol. Study design: Studies up to October 2022 were identified from PubMed, Scopus, Cochrane Library and Web of Science. The risk of bias of included studies was assessed. Dichotomous outcomes were reported as relative risks (RR), and continuous outcomes were reported as weighted mean differences (WMD) with 95% confidence intervals (CI). The primary outcomes were number of oocytes retrieved, number of mature [metaphase II (MII)] oocytes, clinical pregnancy rate and ongoing pregnancy rate; other IVF outcomes were considered as secondary outcomes. Results: Seven studies were identified, and 898 patients were eligible for inclusion in this meta-analysis. The results showed that the number of oocytes retrieved [WMD = 1.38 (95% CI 0.47–2.28), I2 = 66%, p = 0.003, low evidence], number of MII oocytes [WMD = 0.7 (95% CI 0.35–1.05), I2 = 42%, p < 0.0001, moderate evidence], number of embryos [WMD = 0.68 (95% CI 0.07–1.3), I2 = 67%, p = 0.03, low evidence] and number of good- quality embryos [WMD = 1.14 (95% CI 0.35–1.93), I2 = 0%, p = 0.005, moderate evidence] in the dual trigger group were significantly higher than in the hCG trigger group. The results of the ovarian response subgroup analysis showed significant differences in all of these outcomes in normal responders, and no differences in any of the outcomes in low responders, except for the number of MII oocytes. In low responders, clinical pregnancy rates may be improved in the dual trigger group [RR = 2.2 (95% CI 1.05–4.61), I2 = 28%, p = 0.04, low evidence]. Conclusion: Dual triggering by GnRH agonist and hCG improved oocyte maturity and embryo grading for normal responders in GnRH-antagonist cycles. Dual triggering for final oocyte maturation may improve clinical pregnancy rates in low responders."],"dc:identifier":["uoadl:5453063","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453063"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας για κύκλους με χρήση GNRH-a ανταγωνιστή, σε πτωχές και φυσιολογικές απαντήτριες, που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση ICSI. Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών. Ανασκόπηση βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z"}