{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453073"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453073","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Synthesis and Characterization of Well-Defined Hybrid pH-Responsive Diblock and Triblock Copolymers for Controlled Paclitaxel Release","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τη σύνθεση και τον χαρακτηρισμό δύο τύπων νανοσωματιδίων, βασισμένων στα συμπολυμερή PEO10K-b-PBLG5K και PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K, καθώς και την ενθυλάκωση, τη σύζευξη και την αποδέσμευση του αντικαρκινικού φαρμάκου πακλιταξέλη. Τα πολυμερή συντέθηκαν μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των Ν-καρβοξυανυδριτών (NCAs) των αντίστοιχων φυσικών μονομερών, του γλουταμικού οξέος και της ιστιδίνης, με χρήση πολυ(αιθυλενοξειδίου) με τελική αμινομάδα (mPEO-NH2). Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανάπτυξη πολυμερικών συστημάτων σύνθετης αρχιτεκτονικής, τα οποία λειτουργούν ως «έξυπνα» υλικά, ικανά να ενσωματώνουν την πακλιταξέλη και να την αποδεσμεύουν με ελεγχόμενο τρόπο στις περιοχές των όγκων, αξιοποιώντας παράλληλα τις ιδιότητες «stealth» των νανοσωματιδίων. Τα υβριδικά συμπολυμερή αυτοοργανώνονται σε μικκύλια σε υδατικά μέσα. Το νανοσωματίδιο PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K διαφοροποιείται από παρόμοια συστήματα, καθώς η ιστιδίνη παραμένει υδρόφιλη σε ουδέτερο pH, σχηματίζοντας μία επιπλέον στιβάδα στη μικκυλιακή στεφάνη. Με αυτόν τον τρόπο, η πακλιταξέλη που βρίσκεται στον πυρήνα του νανοσωματιδίου προστατεύεται αποτελεσματικότερα, περιορίζοντας την πρόωρη απώλειά της πριν από την αποδέσμευσή της στο σημείο-στόχο. Για την εξασφάλιση ελεγχόμενου πολυμερισμού και υψηλής καθαρότητας, τα στάδια που απαιτούσαν συγκεκριμένη θερμοκρασία και άνυδρες συνθήκες πραγματοποιήθηκαν υπό υψηλό κενό. Η σύζευξη της πακλιταξέλης με τα πολυμερή προϋπέθετε την αποπροστασία των προστατευτικών ομάδων κάθε συστάδας και την υδραζινόλυση της βενζυλομάδας του γλουταμικού οξέος. Στη συνέχεια, εισήχθη λεβουλινικό οξύ, επιτρέποντας τον σχηματισμό εστερικού δεσμού μεταξύ της καρβοξυλομάδας του και της δραστικής υδροξυλομάδας της πακλιταξέλης, με αποτέλεσμα τη χημική σύζευξη του φαρμάκου με το νανοσωματίδιο. Η επιτυχής σύνθεση όλων των πολυμερών επιβεβαιώθηκε μέσω χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και φασματοσκοπίας υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR). Η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία εξετάστηκε με φασματοσκοπία κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Η συμπεριφορά αυτοοργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων νανοσωματιδίων αναλύθηκαν μέσω δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS), ενώ το επιφανειακό τους φορτίο προσδιορίστηκε μέσω μετρήσεων ζ-δυναμικού.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τη σύνθεση και τον χαρακτηρισμό δύο τύπων νανοσωματιδίων, βασισμένων στα συμπολυμερή PEO10K-b-PBLG5K και PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K, καθώς και την ενθυλάκωση, τη σύζευξη και την αποδέσμευση του αντικαρκινικού φαρμάκου πακλιταξέλη. Τα πολυμερή συντέθηκαν μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των Ν-καρβοξυανυδριτών (NCAs) των αντίστοιχων φυσικών μονομερών, του γλουταμικού οξέος και της ιστιδίνης, με χρήση πολυ(αιθυλενοξειδίου) με τελική αμινομάδα (mPEO-NH2). Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανάπτυξη πολυμερικών συστημάτων σύνθετης αρχιτεκτονικής, τα οποία λειτουργούν ως «έξυπνα» υλικά, ικανά να ενσωματώνουν την πακλιταξέλη και να την αποδεσμεύουν με ελεγχόμενο τρόπο στις περιοχές των όγκων, αξιοποιώντας παράλληλα τις ιδιότητες «stealth» των νανοσωματιδίων. Τα υβριδικά συμπολυμερή αυτοοργανώνονται σε μικκύλια σε υδατικά μέσα. Το νανοσωματίδιο PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K διαφοροποιείται από παρόμοια συστήματα, καθώς η ιστιδίνη παραμένει υδρόφιλη σε ουδέτερο pH, σχηματίζοντας μία επιπλέον στιβάδα στη μικκυλιακή στεφάνη. Με αυτόν τον τρόπο, η πακλιταξέλη που βρίσκεται στον πυρήνα του νανοσωματιδίου προστατεύεται αποτελεσματικότερα, περιορίζοντας την πρόωρη απώλειά της πριν από την αποδέσμευσή της στο σημείο-στόχο. Για την εξασφάλιση ελεγχόμενου πολυμερισμού και υψηλής καθαρότητας, τα στάδια που απαιτούσαν συγκεκριμένη θερμοκρασία και άνυδρες συνθήκες πραγματοποιήθηκαν υπό υψηλό κενό. Η σύζευξη της πακλιταξέλης με τα πολυμερή προϋπέθετε την αποπροστασία των προστατευτικών ομάδων κάθε συστάδας και την υδραζινόλυση της βενζυλομάδας του γλουταμικού οξέος. Στη συνέχεια, εισήχθη λεβουλινικό οξύ, επιτρέποντας τον σχηματισμό εστερικού δεσμού μεταξύ της καρβοξυλομάδας του και της δραστικής υδροξυλομάδας της πακλιταξέλης, με αποτέλεσμα τη χημική σύζευξη του φαρμάκου με το νανοσωματίδιο. Η επιτυχής σύνθεση όλων των πολυμερών επιβεβαιώθηκε μέσω χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και φασματοσκοπίας υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR). Η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία εξετάστηκε με φασματοσκοπία κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Η συμπεριφορά αυτοοργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων νανοσωματιδίων αναλύθηκαν μέσω δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS), ενώ το επιφανειακό τους φορτίο προσδιορίστηκε μέσω μετρήσεων ζ-δυναμικού.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΤΣΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ-ΙΩΑΝΝΗΣ","PATSIS ANGELOS-IOANNIS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453073"],"render_values":[{"text":"uoadl:5453073","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453073","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453073","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5453073","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΤΣΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ-ΙΩΑΝΝΗΣ","PATSIS ANGELOS-IOANNIS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453073","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453073"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τη σύνθεση και τον χαρακτηρισμό δύο τύπων νανοσωματιδίων, βασισμένων στα συμπολυμερή PEO10K-b-PBLG5K και PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K, καθώς και την ενθυλάκωση, τη σύζευξη και την αποδέσμευση του αντικαρκινικού φαρμάκου πακλιταξέλη. Τα πολυμερή συντέθηκαν μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των Ν-καρβοξυανυδριτών (NCAs) των αντίστοιχων φυσικών μονομερών, του γλουταμικού οξέος και της ιστιδίνης, με χρήση πολυ(αιθυλενοξειδίου) με τελική αμινομάδα (mPEO-NH2). Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανάπτυξη πολυμερικών συστημάτων σύνθετης αρχιτεκτονικής, τα οποία λειτουργούν ως «έξυπνα» υλικά, ικανά να ενσωματώνουν την πακλιταξέλη και να την αποδεσμεύουν με ελεγχόμενο τρόπο στις περιοχές των όγκων, αξιοποιώντας παράλληλα τις ιδιότητες «stealth» των νανοσωματιδίων. Τα υβριδικά συμπολυμερή αυτοοργανώνονται σε μικκύλια σε υδατικά μέσα. Το νανοσωματίδιο PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K διαφοροποιείται από παρόμοια συστήματα, καθώς η ιστιδίνη παραμένει υδρόφιλη σε ουδέτερο pH, σχηματίζοντας μία επιπλέον στιβάδα στη μικκυλιακή στεφάνη. Με αυτόν τον τρόπο, η πακλιταξέλη που βρίσκεται στον πυρήνα του νανοσωματιδίου προστατεύεται αποτελεσματικότερα, περιορίζοντας την πρόωρη απώλειά της πριν από την αποδέσμευσή της στο σημείο-στόχο. Για την εξασφάλιση ελεγχόμενου πολυμερισμού και υψηλής καθαρότητας, τα στάδια που απαιτούσαν συγκεκριμένη θερμοκρασία και άνυδρες συνθήκες πραγματοποιήθηκαν υπό υψηλό κενό. Η σύζευξη της πακλιταξέλης με τα πολυμερή προϋπέθετε την αποπροστασία των προστατευτικών ομάδων κάθε συστάδας και την υδραζινόλυση της βενζυλομάδας του γλουταμικού οξέος. Στη συνέχεια, εισήχθη λεβουλινικό οξύ, επιτρέποντας τον σχηματισμό εστερικού δεσμού μεταξύ της καρβοξυλομάδας του και της δραστικής υδροξυλομάδας της πακλιταξέλης, με αποτέλεσμα τη χημική σύζευξη του φαρμάκου με το νανοσωματίδιο. Η επιτυχής σύνθεση όλων των πολυμερών επιβεβαιώθηκε μέσω χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και φασματοσκοπίας υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR). Η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία εξετάστηκε με φασματοσκοπία κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Η συμπεριφορά αυτοοργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων νανοσωματιδίων αναλύθηκαν μέσω δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS), ενώ το επιφανειακό τους φορτίο προσδιορίστηκε μέσω μετρήσεων ζ-δυναμικού.","This thesis presents the synthesis and characterization of two nanoparticles based on the copolymers PEO10K b PBLG5K and PEO10K b PHIS6 b PBLG5K, as well as the encapsulation, conjugation, and release of the anticancer drug paclitaxel. The polymers were synthesized by ring-opening polymerization of the N-carboxyanhydrides (NCAs) of the corresponding natural monomers, glutamic acid and histidine, using amino-terminated poly(ethylene oxide) (mPEO NH2). The aim of this study is to develop polymeric systems with complex architectures that act as \"smart\" materials, capable of loading paclitaxel and releasing it in a controlled manner at tumor sites, while exploiting the \"stealth\" properties of the nanoparticles. The hybrid copolymers self-assemble into micelles in aqueous media. The PEO10K b PHIS6 b PBLG5K nanoparticle differs from similar systems because histidine remains hydrophilic at neutral pH, providing an additional layer in the micellar corona. In this way, paclitaxel in the nanoparticle core is better protected, reducing premature loss before release at the target site. To ensure controlled polymerization and high purity, the steps requiring specific temperature and anhydrous conditions were carried out under high vacuum. Paclitaxel conjugation to the polymers requires deprotection of the protecting groups of each block and hydrazinolysis of the benzyl group of glutamic acid. Levulinic acid was then introduced, enabling the formation of an ester bond between its carboxyl group and the active hydroxyl group of paclitaxel and resulting in the chemical conjugation of the drug to the nanoparticle. The successful synthesis of all polymers was confirmed by size exclusion chromatography (SEC), proton nuclear magnetic resonance spectroscopy (1H- NMR), and Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR). The dependence of the secondary structure of the polypeptides on pH and temperature was examined by circular dichroism spectroscopy (CD). The self-assembly behavior and size of the synthesized nanoparticles were analyzed by dynamic light scattering (DLS), while their surface charge was determined by zeta potential measurements."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Synthesis and Characterization of Well-Defined Hybrid pH-Responsive Diblock and Triblock Copolymers for Controlled Paclitaxel Release"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΤΣΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ-ΙΩΑΝΝΗΣ","PATSIS ANGELOS-IOANNIS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία παρουσιάζει τη σύνθεση και τον χαρακτηρισμό δύο τύπων νανοσωματιδίων, βασισμένων στα συμπολυμερή PEO10K-b-PBLG5K και PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K, καθώς και την ενθυλάκωση, τη σύζευξη και την αποδέσμευση του αντικαρκινικού φαρμάκου πακλιταξέλη. Τα πολυμερή συντέθηκαν μέσω πολυμερισμού διάνοιξης δακτυλίου των Ν-καρβοξυανυδριτών (NCAs) των αντίστοιχων φυσικών μονομερών, του γλουταμικού οξέος και της ιστιδίνης, με χρήση πολυ(αιθυλενοξειδίου) με τελική αμινομάδα (mPEO-NH2). Στόχος της παρούσας μελέτης είναι η ανάπτυξη πολυμερικών συστημάτων σύνθετης αρχιτεκτονικής, τα οποία λειτουργούν ως «έξυπνα» υλικά, ικανά να ενσωματώνουν την πακλιταξέλη και να την αποδεσμεύουν με ελεγχόμενο τρόπο στις περιοχές των όγκων, αξιοποιώντας παράλληλα τις ιδιότητες «stealth» των νανοσωματιδίων. Τα υβριδικά συμπολυμερή αυτοοργανώνονται σε μικκύλια σε υδατικά μέσα. Το νανοσωματίδιο PEO10K-b-PHIS6-b-PBLG5K διαφοροποιείται από παρόμοια συστήματα, καθώς η ιστιδίνη παραμένει υδρόφιλη σε ουδέτερο pH, σχηματίζοντας μία επιπλέον στιβάδα στη μικκυλιακή στεφάνη. Με αυτόν τον τρόπο, η πακλιταξέλη που βρίσκεται στον πυρήνα του νανοσωματιδίου προστατεύεται αποτελεσματικότερα, περιορίζοντας την πρόωρη απώλειά της πριν από την αποδέσμευσή της στο σημείο-στόχο. Για την εξασφάλιση ελεγχόμενου πολυμερισμού και υψηλής καθαρότητας, τα στάδια που απαιτούσαν συγκεκριμένη θερμοκρασία και άνυδρες συνθήκες πραγματοποιήθηκαν υπό υψηλό κενό. Η σύζευξη της πακλιταξέλης με τα πολυμερή προϋπέθετε την αποπροστασία των προστατευτικών ομάδων κάθε συστάδας και την υδραζινόλυση της βενζυλομάδας του γλουταμικού οξέος. Στη συνέχεια, εισήχθη λεβουλινικό οξύ, επιτρέποντας τον σχηματισμό εστερικού δεσμού μεταξύ της καρβοξυλομάδας του και της δραστικής υδροξυλομάδας της πακλιταξέλης, με αποτέλεσμα τη χημική σύζευξη του φαρμάκου με το νανοσωματίδιο. Η επιτυχής σύνθεση όλων των πολυμερών επιβεβαιώθηκε μέσω χρωματογραφίας αποκλεισμού μεγεθών (SEC), φασματοσκοπίας πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού πρωτονίου (1H-NMR) και φασματοσκοπίας υπερύθρου με μετασχηματισμό Fourier (FTIR). Η εξάρτηση της δευτεροταγούς δομής των πολυπεπτιδίων από το pH και τη θερμοκρασία εξετάστηκε με φασματοσκοπία κυκλικού διχρωϊσμού (CD). Η συμπεριφορά αυτοοργάνωσης και το μέγεθος των συντιθέμενων νανοσωματιδίων αναλύθηκαν μέσω δυναμικής σκέδασης φωτός (DLS), ενώ το επιφανειακό τους φορτίο προσδιορίστηκε μέσω μετρήσεων ζ-δυναμικού.","This thesis presents the synthesis and characterization of two nanoparticles based on the copolymers PEO10K b PBLG5K and PEO10K b PHIS6 b PBLG5K, as well as the encapsulation, conjugation, and release of the anticancer drug paclitaxel. The polymers were synthesized by ring-opening polymerization of the N-carboxyanhydrides (NCAs) of the corresponding natural monomers, glutamic acid and histidine, using amino-terminated poly(ethylene oxide) (mPEO NH2). The aim of this study is to develop polymeric systems with complex architectures that act as \"smart\" materials, capable of loading paclitaxel and releasing it in a controlled manner at tumor sites, while exploiting the \"stealth\" properties of the nanoparticles. The hybrid copolymers self-assemble into micelles in aqueous media. The PEO10K b PHIS6 b PBLG5K nanoparticle differs from similar systems because histidine remains hydrophilic at neutral pH, providing an additional layer in the micellar corona. In this way, paclitaxel in the nanoparticle core is better protected, reducing premature loss before release at the target site. To ensure controlled polymerization and high purity, the steps requiring specific temperature and anhydrous conditions were carried out under high vacuum. Paclitaxel conjugation to the polymers requires deprotection of the protecting groups of each block and hydrazinolysis of the benzyl group of glutamic acid. Levulinic acid was then introduced, enabling the formation of an ester bond between its carboxyl group and the active hydroxyl group of paclitaxel and resulting in the chemical conjugation of the drug to the nanoparticle. The successful synthesis of all polymers was confirmed by size exclusion chromatography (SEC), proton nuclear magnetic resonance spectroscopy (1H- NMR), and Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR). The dependence of the secondary structure of the polypeptides on pH and temperature was examined by circular dichroism spectroscopy (CD). The self-assembly behavior and size of the synthesized nanoparticles were analyzed by dynamic light scattering (DLS), while their surface charge was determined by zeta potential measurements."],"dc:identifier":["uoadl:5453073","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453073"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Synthesis and Characterization of Well-Defined Hybrid pH-Responsive Diblock and Triblock Copolymers for Controlled Paclitaxel Release"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:52Z"}