{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453428"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453428","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη βιολογικής επίδρασης νανοδομημένων υλικών","abstract":"Ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως και συνιστά σημαντική πρόκληση για την σύγχρονη ιατρική. Η ετερογένεια των όγκων και οι περιορισμοί των συμβατικών θεραπευτικών προσεγγίσεων δημιουργούν την ανάγκη ανάπτυξης νεών και πιο στοχευμένων θεραπειών. Στο πλαίσιο αυτό, ο κλάδος της νανοϊατρικής συγκεντρώνει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς ο σχεδιασμός νανοϋλικών με συγκεκριμένες ιδιότητες μπορεί να οδηγήσει στην ανίχνευση, απεικόνιση αλλά και στην πιο ελεγχόμενη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της κυτταροτοξικής δράσης νανοσωματιδίων SiO2, Ν-TiO2, ZnO-TiO2, N-TiO2-porph σε καρκινικές κυτταρικές σειρές και η σύγκριση της με φυσιολογικές. Ειδικότερα, η επίδραση τους αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ για τη μέτρηση μεταβολικής ενεργότητας, των καμπυλών ανάπτυξης αλλά και ανοσοκυτταροχημικής ανάλυσης επιλεγμένων δεικτών, όπως ο Ki67, που σχετίζεται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και o p21WAF1/CIP1 που υποδεικνύει αναστολή του κυτταρικού κύκλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα νανοσωματίδια N-TiO2-porph είχαν την εντονότερη βιολογική επίδραση, προκαλώντας μείωσης της μεταβολικής ενεργότητας και περιορισμό της κυτταρικής ανάπτυξης στις καρκινικές κυτταρικές σειρές. Τα SiO2 επηρέασαν τη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων MDA-MB-231 σε χαμηλές συγκεντρώσεις, ενώ τα Ν-TiO2, ZnO-TiO2 δεν προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων στις συγκεντρώσεις που αξιολογήθηκαν. Επιπρόσθετα, η έκθεση σε UV και ορατή ακτινοβολία δεν ενίσχυσε την κυτταροτοξική δράση των συγκεκριμένων νανοϋλικών. Συμπερασματικά, η απόκριση των κυττάρων στα υπό διερεύνηση νανοϋλικά διαφοροποιήθηκε ανάλογα με τη σύσταση τους, τον τύπο της κυτταρικής σειράς και τις συνθήκες έκθεσης. Αυτά τα δεδομένα συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των νανοϋλικών και βιολογικών συστημάτων και θέτουν τις βάσεις για μελλοντικές μελέτες σχετικά με τις πιθανές βιοϊατρικές εφαρμογές τους.","abstract_html":"Ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως και συνιστά σημαντική πρόκληση για την σύγχρονη ιατρική. Η ετερογένεια των όγκων και οι περιορισμοί των συμβατικών θεραπευτικών προσεγγίσεων δημιουργούν την ανάγκη ανάπτυξης νεών και πιο στοχευμένων θεραπειών. Στο πλαίσιο αυτό, ο κλάδος της νανοϊατρικής συγκεντρώνει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς ο σχεδιασμός νανοϋλικών με συγκεκριμένες ιδιότητες μπορεί να οδηγήσει στην ανίχνευση, απεικόνιση αλλά και στην πιο ελεγχόμενη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της κυτταροτοξικής δράσης νανοσωματιδίων SiO2, Ν-TiO2, ZnO-TiO2, N-TiO2-porph σε καρκινικές κυτταρικές σειρές και η σύγκριση της με φυσιολογικές. Ειδικότερα, η επίδραση τους αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ για τη μέτρηση μεταβολικής ενεργότητας, των καμπυλών ανάπτυξης αλλά και ανοσοκυτταροχημικής ανάλυσης επιλεγμένων δεικτών, όπως ο Ki67, που σχετίζεται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και o p21WAF1/CIP1 που υποδεικνύει αναστολή του κυτταρικού κύκλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα νανοσωματίδια N-TiO2-porph είχαν την εντονότερη βιολογική επίδραση, προκαλώντας μείωσης της μεταβολικής ενεργότητας και περιορισμό της κυτταρικής ανάπτυξης στις καρκινικές κυτταρικές σειρές. Τα SiO2 επηρέασαν τη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων MDA-MB-231 σε χαμηλές συγκεντρώσεις, ενώ τα Ν-TiO2, ZnO-TiO2 δεν προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων στις συγκεντρώσεις που αξιολογήθηκαν. Επιπρόσθετα, η έκθεση σε UV και ορατή ακτινοβολία δεν ενίσχυσε την κυτταροτοξική δράση των συγκεκριμένων νανοϋλικών. Συμπερασματικά, η απόκριση των κυττάρων στα υπό διερεύνηση νανοϋλικά διαφοροποιήθηκε ανάλογα με τη σύσταση τους, τον τύπο της κυτταρικής σειράς και τις συνθήκες έκθεσης. Αυτά τα δεδομένα συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των νανοϋλικών και βιολογικών συστημάτων και θέτουν τις βάσεις για μελλοντικές μελέτες σχετικά με τις πιθανές βιοϊατρικές εφαρμογές τους.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ","PANTELIDIS IOANNIS"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453428"],"render_values":[{"text":"uoadl:5453428","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453428","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453428","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5453428","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ","PANTELIDIS IOANNIS"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453428","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453428"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως και συνιστά σημαντική πρόκληση για την σύγχρονη ιατρική. Η ετερογένεια των όγκων και οι περιορισμοί των συμβατικών θεραπευτικών προσεγγίσεων δημιουργούν την ανάγκη ανάπτυξης νεών και πιο στοχευμένων θεραπειών. Στο πλαίσιο αυτό, ο κλάδος της νανοϊατρικής συγκεντρώνει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς ο σχεδιασμός νανοϋλικών με συγκεκριμένες ιδιότητες μπορεί να οδηγήσει στην ανίχνευση, απεικόνιση αλλά και στην πιο ελεγχόμενη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της κυτταροτοξικής δράσης νανοσωματιδίων SiO2, Ν-TiO2, ZnO-TiO2, N-TiO2-porph σε καρκινικές κυτταρικές σειρές και η σύγκριση της με φυσιολογικές. Ειδικότερα, η επίδραση τους αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ για τη μέτρηση μεταβολικής ενεργότητας, των καμπυλών ανάπτυξης αλλά και ανοσοκυτταροχημικής ανάλυσης επιλεγμένων δεικτών, όπως ο Ki67, που σχετίζεται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και o p21WAF1/CIP1 που υποδεικνύει αναστολή του κυτταρικού κύκλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα νανοσωματίδια N-TiO2-porph είχαν την εντονότερη βιολογική επίδραση, προκαλώντας μείωσης της μεταβολικής ενεργότητας και περιορισμό της κυτταρικής ανάπτυξης στις καρκινικές κυτταρικές σειρές. Τα SiO2 επηρέασαν τη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων MDA-MB-231 σε χαμηλές συγκεντρώσεις, ενώ τα Ν-TiO2, ZnO-TiO2 δεν προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων στις συγκεντρώσεις που αξιολογήθηκαν. Επιπρόσθετα, η έκθεση σε UV και ορατή ακτινοβολία δεν ενίσχυσε την κυτταροτοξική δράση των συγκεκριμένων νανοϋλικών. Συμπερασματικά, η απόκριση των κυττάρων στα υπό διερεύνηση νανοϋλικά διαφοροποιήθηκε ανάλογα με τη σύσταση τους, τον τύπο της κυτταρικής σειράς και τις συνθήκες έκθεσης. Αυτά τα δεδομένα συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των νανοϋλικών και βιολογικών συστημάτων και θέτουν τις βάσεις για μελλοντικές μελέτες σχετικά με τις πιθανές βιοϊατρικές εφαρμογές τους.","Cancer is the second leading cause of death worldwide and remains a major challenge for modern medicine. Tumor heterogeneity and the limitations of conventional therapeutic approaches highlight the need to develop novel, more selective treatment strategies. In this context, nanomedicine has attracted considerable research interest as the design of nanomaterials with tailored properties may enable cancer detection, imaging as well as controlled delivery of anticancer agents. The aim of this thesis was to investigate the cytotoxic effects of SiO2, Ν-TiO2, ZnO-TiO2, N-TiO2-porph nanoparticles in cancer cell lines and compare their effects with those observed in non-cancerous cells. Their biological effects were evaluated using the MTT assay to assess cellular metabolic activity, cell growth curves and immunocytochemical analysis of selected markers, including Ki67, which is associated with cell proliferation and p21WAF1/CIP1, which is involved in cell-cycle regulation. The results showed that N-TiO2-porph nanoparticles exerted the strongest biological effects, reducing metabolic activity and limiting cell growth in cancer cell lines examined. SiO2 nanoparticles affected the metabolic activity of MDA-MB-231 cells at low concentrations whereas N-TiO2 and ZnO-TiO2 nanoparticles did not induce significant changes in cellular metabolic activity at the concentrations tested. Furthermore, exposure to UV and visible light did not enhance the cytotoxic effects of the respective nanomaterials under the experimental conditions investigated. In conclusion, cellular responses to the nanomaterials varied according to their composition, cell line examined and the exposure conditions. These findings contribute to a better understanding of the interactions between nanomaterials and biological systems providing a basis for further research into their potential biomedical applications."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη βιολογικής επίδρασης νανοδομημένων υλικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ","PANTELIDIS IOANNIS"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Ο καρκίνος αποτελεί τη δεύτερη αιτία θανάτου παγκοσμίως και συνιστά σημαντική πρόκληση για την σύγχρονη ιατρική. Η ετερογένεια των όγκων και οι περιορισμοί των συμβατικών θεραπευτικών προσεγγίσεων δημιουργούν την ανάγκη ανάπτυξης νεών και πιο στοχευμένων θεραπειών. Στο πλαίσιο αυτό, ο κλάδος της νανοϊατρικής συγκεντρώνει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς ο σχεδιασμός νανοϋλικών με συγκεκριμένες ιδιότητες μπορεί να οδηγήσει στην ανίχνευση, απεικόνιση αλλά και στην πιο ελεγχόμενη χορήγηση αντικαρκινικών παραγόντων. Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν η διερεύνηση της κυτταροτοξικής δράσης νανοσωματιδίων SiO2, Ν-TiO2, ZnO-TiO2, N-TiO2-porph σε καρκινικές κυτταρικές σειρές και η σύγκριση της με φυσιολογικές. Ειδικότερα, η επίδραση τους αξιολογήθηκε μέσω της δοκιμασίας ΜΤΤ για τη μέτρηση μεταβολικής ενεργότητας, των καμπυλών ανάπτυξης αλλά και ανοσοκυτταροχημικής ανάλυσης επιλεγμένων δεικτών, όπως ο Ki67, που σχετίζεται με τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό και o p21WAF1/CIP1 που υποδεικνύει αναστολή του κυτταρικού κύκλου. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι τα νανοσωματίδια N-TiO2-porph είχαν την εντονότερη βιολογική επίδραση, προκαλώντας μείωσης της μεταβολικής ενεργότητας και περιορισμό της κυτταρικής ανάπτυξης στις καρκινικές κυτταρικές σειρές. Τα SiO2 επηρέασαν τη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων MDA-MB-231 σε χαμηλές συγκεντρώσεις, ενώ τα Ν-TiO2, ZnO-TiO2 δεν προκάλεσαν σημαντικές αλλαγές στη μεταβολική ενεργότητα των κυττάρων στις συγκεντρώσεις που αξιολογήθηκαν. Επιπρόσθετα, η έκθεση σε UV και ορατή ακτινοβολία δεν ενίσχυσε την κυτταροτοξική δράση των συγκεκριμένων νανοϋλικών. Συμπερασματικά, η απόκριση των κυττάρων στα υπό διερεύνηση νανοϋλικά διαφοροποιήθηκε ανάλογα με τη σύσταση τους, τον τύπο της κυτταρικής σειράς και τις συνθήκες έκθεσης. Αυτά τα δεδομένα συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των νανοϋλικών και βιολογικών συστημάτων και θέτουν τις βάσεις για μελλοντικές μελέτες σχετικά με τις πιθανές βιοϊατρικές εφαρμογές τους.","Cancer is the second leading cause of death worldwide and remains a major challenge for modern medicine. Tumor heterogeneity and the limitations of conventional therapeutic approaches highlight the need to develop novel, more selective treatment strategies. In this context, nanomedicine has attracted considerable research interest as the design of nanomaterials with tailored properties may enable cancer detection, imaging as well as controlled delivery of anticancer agents. The aim of this thesis was to investigate the cytotoxic effects of SiO2, Ν-TiO2, ZnO-TiO2, N-TiO2-porph nanoparticles in cancer cell lines and compare their effects with those observed in non-cancerous cells. Their biological effects were evaluated using the MTT assay to assess cellular metabolic activity, cell growth curves and immunocytochemical analysis of selected markers, including Ki67, which is associated with cell proliferation and p21WAF1/CIP1, which is involved in cell-cycle regulation. The results showed that N-TiO2-porph nanoparticles exerted the strongest biological effects, reducing metabolic activity and limiting cell growth in cancer cell lines examined. SiO2 nanoparticles affected the metabolic activity of MDA-MB-231 cells at low concentrations whereas N-TiO2 and ZnO-TiO2 nanoparticles did not induce significant changes in cellular metabolic activity at the concentrations tested. Furthermore, exposure to UV and visible light did not enhance the cytotoxic effects of the respective nanomaterials under the experimental conditions investigated. In conclusion, cellular responses to the nanomaterials varied according to their composition, cell line examined and the exposure conditions. These findings contribute to a better understanding of the interactions between nanomaterials and biological systems providing a basis for further research into their potential biomedical applications."],"dc:identifier":["uoadl:5453428","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453428"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη βιολογικής επίδρασης νανοδομημένων υλικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z"}