{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453518"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5453518","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Από τη μέθη στην ασθένεια : Η γέννηση του αλκοολισμού και οι μηχανισμοί κοινωνικού ελέγχου στην Αγγλία (1700-1900)","abstract":"Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζει την ιστορική μετάβαση από τη μέθη ως κοινωνικά αποδεκτή πρακτική στον αλκοολισμό ως ηθικό, κοινωνικό και ιατρικό πρόβλημα στην Αγγλία κατά την περίοδο 1700–1900. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μετατράπηκε σταδιακά από στοιχείο της καθημερινής ζωής σε αντικείμενο κρατικής παρέμβασης, κοινωνικής πειθαρχίας και ιατρικής διαχείρισης. Η μελέτη υιοθετεί κοινωνικοϊστορική προσέγγιση, αξιοποιώντας πρωτογενείς πηγές, όπως νομοθετικά κείμενα, κοινοβουλευτικές συζητήσεις, δικαστικά αρχεία, ιατρικές πραγματείες, εκθέσεις θεραπευτικών ιδρυμάτων και εικονογραφικό υλικό, σε συνδυασμό με τη σχετική ιστοριογραφία. Αρχικά διερευνάται η θέση της κατανάλωσης αλκοόλ στην αγγλική κοινωνία του πρώτου μισού του 18ου αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση στις ταξικές και έμφυλες διαφοροποιήσεις ως προς την κοινωνική ανοχή απέναντι στη μέθη. Στη συνέχεια εξετάζεται το φαινόμενο του Gin Craze (1720–1751), η συγκρότηση του κοινωνικού πανικού γύρω από την κατανάλωση gin και η ανάδυση νέων μορφών νομοθετικής παρέμβασης. Ιδιαίτερη προσοχή αποδίδεται στον ρόλο των πολιτισμικών αναπαραστάσεων και του δημόσιου λόγου στη σύνδεση της μέθης με τη φτώχεια, την εγκληματικότητα και την κοινωνική αταξία. Η ανάλυση επεκτείνεται στον 19ο αιώνα, εξετάζοντας την ανάπτυξη του κινήματος εγκράτειας, τη διάδοση των ιδεωδών της αυτοσυγκράτησης και της παραγωγικότητας και τη σταδιακή ιατρικοποίηση της χρόνιας μέθης. Παράλληλα, διερευνώνται η συγκρότηση του αλκοολισμού ως ιδιαίτερης παθολογικής κατηγορίας, η ίδρυση εξειδικευμένων θεραπευτικών ιδρυμάτων και οι αντιφάσεις ανάμεσα στη θεραπευτική φροντίδα και την κοινωνική πειθαρχία. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μετάβαση από τη μέθη στην ασθένεια δεν αποτέλεσε μια γραμμική διαδικασία επιστημονικής προόδου, αλλά το αποτέλεσμα σύνθετων αλληλεπιδράσεων μεταξύ ηθικών αντιλήψεων, κοινωνικών ιεραρχιών, ιατρικής γνώσης και κρατικής εξουσίας. Η αναγνώριση του αλκοολισμού ως ασθένειας δεν συνεπαγόταν την εγκατάλειψη της ηθικής καταδίκης, καθώς οι θεραπευτικές πρακτικές εξακολούθησαν να συνδέονται με μηχανισμούς επιτήρησης και ελέγχου της συμπεριφοράς. Υπό αυτό το πρίσμα, η ιστορία του αλκοολισμού αναδεικνύεται σε πεδίο μελέτης των ευρύτερων μετασχηματισμών της αγγλικής κοινωνίας κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα.","abstract_html":"Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζει την ιστορική μετάβαση από τη μέθη ως κοινωνικά αποδεκτή πρακτική στον αλκοολισμό ως ηθικό, κοινωνικό και ιατρικό πρόβλημα στην Αγγλία κατά την περίοδο 1700–1900. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μετατράπηκε σταδιακά από στοιχείο της καθημερινής ζωής σε αντικείμενο κρατικής παρέμβασης, κοινωνικής πειθαρχίας και ιατρικής διαχείρισης. Η μελέτη υιοθετεί κοινωνικοϊστορική προσέγγιση, αξιοποιώντας πρωτογενείς πηγές, όπως νομοθετικά κείμενα, κοινοβουλευτικές συζητήσεις, δικαστικά αρχεία, ιατρικές πραγματείες, εκθέσεις θεραπευτικών ιδρυμάτων και εικονογραφικό υλικό, σε συνδυασμό με τη σχετική ιστοριογραφία. Αρχικά διερευνάται η θέση της κατανάλωσης αλκοόλ στην αγγλική κοινωνία του πρώτου μισού του 18ου αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση στις ταξικές και έμφυλες διαφοροποιήσεις ως προς την κοινωνική ανοχή απέναντι στη μέθη. Στη συνέχεια εξετάζεται το φαινόμενο του Gin Craze (1720–1751), η συγκρότηση του κοινωνικού πανικού γύρω από την κατανάλωση gin και η ανάδυση νέων μορφών νομοθετικής παρέμβασης. Ιδιαίτερη προσοχή αποδίδεται στον ρόλο των πολιτισμικών αναπαραστάσεων και του δημόσιου λόγου στη σύνδεση της μέθης με τη φτώχεια, την εγκληματικότητα και την κοινωνική αταξία. Η ανάλυση επεκτείνεται στον 19ο αιώνα, εξετάζοντας την ανάπτυξη του κινήματος εγκράτειας, τη διάδοση των ιδεωδών της αυτοσυγκράτησης και της παραγωγικότητας και τη σταδιακή ιατρικοποίηση της χρόνιας μέθης. Παράλληλα, διερευνώνται η συγκρότηση του αλκοολισμού ως ιδιαίτερης παθολογικής κατηγορίας, η ίδρυση εξειδικευμένων θεραπευτικών ιδρυμάτων και οι αντιφάσεις ανάμεσα στη θεραπευτική φροντίδα και την κοινωνική πειθαρχία. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μετάβαση από τη μέθη στην ασθένεια δεν αποτέλεσε μια γραμμική διαδικασία επιστημονικής προόδου, αλλά το αποτέλεσμα σύνθετων αλληλεπιδράσεων μεταξύ ηθικών αντιλήψεων, κοινωνικών ιεραρχιών, ιατρικής γνώσης και κρατικής εξουσίας. Η αναγνώριση του αλκοολισμού ως ασθένειας δεν συνεπαγόταν την εγκατάλειψη της ηθικής καταδίκης, καθώς οι θεραπευτικές πρακτικές εξακολούθησαν να συνδέονται με μηχανισμούς επιτήρησης και ελέγχου της συμπεριφοράς. Υπό αυτό το πρίσμα, η ιστορία του αλκοολισμού αναδεικνύεται σε πεδίο μελέτης των ευρύτερων μετασχηματισμών της αγγλικής κοινωνίας κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Λύκου Μαρία","Lykou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2026,"date_issued":"2026","date_published":"2026","updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453518"],"render_values":[{"text":"uoadl:5453518","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453518","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453518","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5453518","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λύκου Μαρία","Lykou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2026"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5453518","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453518"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζει την ιστορική μετάβαση από τη μέθη ως κοινωνικά αποδεκτή πρακτική στον αλκοολισμό ως ηθικό, κοινωνικό και ιατρικό πρόβλημα στην Αγγλία κατά την περίοδο 1700–1900. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μετατράπηκε σταδιακά από στοιχείο της καθημερινής ζωής σε αντικείμενο κρατικής παρέμβασης, κοινωνικής πειθαρχίας και ιατρικής διαχείρισης. Η μελέτη υιοθετεί κοινωνικοϊστορική προσέγγιση, αξιοποιώντας πρωτογενείς πηγές, όπως νομοθετικά κείμενα, κοινοβουλευτικές συζητήσεις, δικαστικά αρχεία, ιατρικές πραγματείες, εκθέσεις θεραπευτικών ιδρυμάτων και εικονογραφικό υλικό, σε συνδυασμό με τη σχετική ιστοριογραφία. Αρχικά διερευνάται η θέση της κατανάλωσης αλκοόλ στην αγγλική κοινωνία του πρώτου μισού του 18ου αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση στις ταξικές και έμφυλες διαφοροποιήσεις ως προς την κοινωνική ανοχή απέναντι στη μέθη. Στη συνέχεια εξετάζεται το φαινόμενο του Gin Craze (1720–1751), η συγκρότηση του κοινωνικού πανικού γύρω από την κατανάλωση gin και η ανάδυση νέων μορφών νομοθετικής παρέμβασης. Ιδιαίτερη προσοχή αποδίδεται στον ρόλο των πολιτισμικών αναπαραστάσεων και του δημόσιου λόγου στη σύνδεση της μέθης με τη φτώχεια, την εγκληματικότητα και την κοινωνική αταξία. Η ανάλυση επεκτείνεται στον 19ο αιώνα, εξετάζοντας την ανάπτυξη του κινήματος εγκράτειας, τη διάδοση των ιδεωδών της αυτοσυγκράτησης και της παραγωγικότητας και τη σταδιακή ιατρικοποίηση της χρόνιας μέθης. Παράλληλα, διερευνώνται η συγκρότηση του αλκοολισμού ως ιδιαίτερης παθολογικής κατηγορίας, η ίδρυση εξειδικευμένων θεραπευτικών ιδρυμάτων και οι αντιφάσεις ανάμεσα στη θεραπευτική φροντίδα και την κοινωνική πειθαρχία. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μετάβαση από τη μέθη στην ασθένεια δεν αποτέλεσε μια γραμμική διαδικασία επιστημονικής προόδου, αλλά το αποτέλεσμα σύνθετων αλληλεπιδράσεων μεταξύ ηθικών αντιλήψεων, κοινωνικών ιεραρχιών, ιατρικής γνώσης και κρατικής εξουσίας. Η αναγνώριση του αλκοολισμού ως ασθένειας δεν συνεπαγόταν την εγκατάλειψη της ηθικής καταδίκης, καθώς οι θεραπευτικές πρακτικές εξακολούθησαν να συνδέονται με μηχανισμούς επιτήρησης και ελέγχου της συμπεριφοράς. Υπό αυτό το πρίσμα, η ιστορία του αλκοολισμού αναδεικνύεται σε πεδίο μελέτης των ευρύτερων μετασχηματισμών της αγγλικής κοινωνίας κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα.","This master's thesis examines the historical transition from drunkenness as a socially accepted practice to alcoholism as a moral, social, and medical problem in England between 1700 and 1900. Its central research question concerns how excessive alcohol consumption gradually evolved from an integral aspect of everyday life into an object of state intervention, social discipline, and medical management. The study adopts a social-historical approach, drawing on primary sources, including legislative texts, parliamentary debates, court records, medical treatises, institutional reports, and visual representations, alongside relevant historiographical scholarship. The first part explores the role of alcohol consumption in English society during the first half of the eighteenth century, with particular emphasis on class- and gender-based differences in social attitudes towards drunkenness. It then examines the Gin Craze (1720–1751), the construction of moral panic surrounding gin consumption, and the emergence of new forms of legislative intervention. Special attention is devoted to the role of cultural representations and public discourse in associating drunkenness with poverty, criminality, and social disorder. The analysis subsequently turns to the nineteenth century, investigating the development of the temperance movement, the dissemination of ideals of self-restraint and productivity, and the gradual medicalisation of habitual drunkenness. It also explores the construction of alcoholism as a distinct pathological category, the establishment of specialised treatment institutions, and the tensions between therapeutic care and social discipline. The thesis concludes that the transition from drunkenness to disease was not a linear process driven solely by scientific progress, but rather the outcome of complex interactions between moral values, social hierarchies, medical knowledge, and state authority. The recognition of alcoholism as a disease did not entail the disappearance of moral condemnation, as therapeutic practices continued to be closely associated with mechanisms of surveillance, discipline, and behavioural regulation. From this perspective, the history of alcoholism provides a valuable framework for understanding the broader social, cultural, and institutional transformations of English society during the eighteenth and nineteenth centuries."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Από τη μέθη στην ασθένεια : Η γέννηση του αλκοολισμού και οι μηχανισμοί κοινωνικού ελέγχου στην Αγγλία (1700-1900)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λύκου Μαρία","Lykou Maria"],"dc:date":["2026"],"dc:description":["Η παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία εξετάζει την ιστορική μετάβαση από τη μέθη ως κοινωνικά αποδεκτή πρακτική στον αλκοολισμό ως ηθικό, κοινωνικό και ιατρικό πρόβλημα στην Αγγλία κατά την περίοδο 1700–1900. Κεντρικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μετατράπηκε σταδιακά από στοιχείο της καθημερινής ζωής σε αντικείμενο κρατικής παρέμβασης, κοινωνικής πειθαρχίας και ιατρικής διαχείρισης. Η μελέτη υιοθετεί κοινωνικοϊστορική προσέγγιση, αξιοποιώντας πρωτογενείς πηγές, όπως νομοθετικά κείμενα, κοινοβουλευτικές συζητήσεις, δικαστικά αρχεία, ιατρικές πραγματείες, εκθέσεις θεραπευτικών ιδρυμάτων και εικονογραφικό υλικό, σε συνδυασμό με τη σχετική ιστοριογραφία. Αρχικά διερευνάται η θέση της κατανάλωσης αλκοόλ στην αγγλική κοινωνία του πρώτου μισού του 18ου αιώνα, με ιδιαίτερη έμφαση στις ταξικές και έμφυλες διαφοροποιήσεις ως προς την κοινωνική ανοχή απέναντι στη μέθη. Στη συνέχεια εξετάζεται το φαινόμενο του Gin Craze (1720–1751), η συγκρότηση του κοινωνικού πανικού γύρω από την κατανάλωση gin και η ανάδυση νέων μορφών νομοθετικής παρέμβασης. Ιδιαίτερη προσοχή αποδίδεται στον ρόλο των πολιτισμικών αναπαραστάσεων και του δημόσιου λόγου στη σύνδεση της μέθης με τη φτώχεια, την εγκληματικότητα και την κοινωνική αταξία. Η ανάλυση επεκτείνεται στον 19ο αιώνα, εξετάζοντας την ανάπτυξη του κινήματος εγκράτειας, τη διάδοση των ιδεωδών της αυτοσυγκράτησης και της παραγωγικότητας και τη σταδιακή ιατρικοποίηση της χρόνιας μέθης. Παράλληλα, διερευνώνται η συγκρότηση του αλκοολισμού ως ιδιαίτερης παθολογικής κατηγορίας, η ίδρυση εξειδικευμένων θεραπευτικών ιδρυμάτων και οι αντιφάσεις ανάμεσα στη θεραπευτική φροντίδα και την κοινωνική πειθαρχία. Η εργασία καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μετάβαση από τη μέθη στην ασθένεια δεν αποτέλεσε μια γραμμική διαδικασία επιστημονικής προόδου, αλλά το αποτέλεσμα σύνθετων αλληλεπιδράσεων μεταξύ ηθικών αντιλήψεων, κοινωνικών ιεραρχιών, ιατρικής γνώσης και κρατικής εξουσίας. Η αναγνώριση του αλκοολισμού ως ασθένειας δεν συνεπαγόταν την εγκατάλειψη της ηθικής καταδίκης, καθώς οι θεραπευτικές πρακτικές εξακολούθησαν να συνδέονται με μηχανισμούς επιτήρησης και ελέγχου της συμπεριφοράς. Υπό αυτό το πρίσμα, η ιστορία του αλκοολισμού αναδεικνύεται σε πεδίο μελέτης των ευρύτερων μετασχηματισμών της αγγλικής κοινωνίας κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα.","This master's thesis examines the historical transition from drunkenness as a socially accepted practice to alcoholism as a moral, social, and medical problem in England between 1700 and 1900. Its central research question concerns how excessive alcohol consumption gradually evolved from an integral aspect of everyday life into an object of state intervention, social discipline, and medical management. The study adopts a social-historical approach, drawing on primary sources, including legislative texts, parliamentary debates, court records, medical treatises, institutional reports, and visual representations, alongside relevant historiographical scholarship. The first part explores the role of alcohol consumption in English society during the first half of the eighteenth century, with particular emphasis on class- and gender-based differences in social attitudes towards drunkenness. It then examines the Gin Craze (1720–1751), the construction of moral panic surrounding gin consumption, and the emergence of new forms of legislative intervention. Special attention is devoted to the role of cultural representations and public discourse in associating drunkenness with poverty, criminality, and social disorder. The analysis subsequently turns to the nineteenth century, investigating the development of the temperance movement, the dissemination of ideals of self-restraint and productivity, and the gradual medicalisation of habitual drunkenness. It also explores the construction of alcoholism as a distinct pathological category, the establishment of specialised treatment institutions, and the tensions between therapeutic care and social discipline. The thesis concludes that the transition from drunkenness to disease was not a linear process driven solely by scientific progress, but rather the outcome of complex interactions between moral values, social hierarchies, medical knowledge, and state authority. The recognition of alcoholism as a disease did not entail the disappearance of moral condemnation, as therapeutic practices continued to be closely associated with mechanisms of surveillance, discipline, and behavioural regulation. From this perspective, the history of alcoholism provides a valuable framework for understanding the broader social, cultural, and institutional transformations of English society during the eighteenth and nineteenth centuries."],"dc:identifier":["uoadl:5453518","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5453518"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Από τη μέθη στην ασθένεια : Η γέννηση του αλκοολισμού και οι μηχανισμοί κοινωνικού ελέγχου στην Αγγλία (1700-1900)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:20:55Z"}